บทที่ 425: การต่อสู้และการสร้างสรรค์ (ฟรี)

ในบรรดาอินฟินิตี้สโตนทั้งหก พาวเวอร์สโตนถือว่าสำคัญที่สุด แค่เม็ดเดียวก็มีพลังทำลายล้างดาวเคราะห์ได้ และเมื่อใช้ร่วมกับอินฟินิตี้สโตนเม็กอื่นๆ มันยังเสริมและขยายผลของพลังเหล่านั้นให้รุนแรงขึ้นอีก

เพราะอินฟินิตี้สโตนสามารถใช้งานได้เฉพาะในจักรวาลของตัวเอง และจะกลายเป็นแค่หินประดับแสนสวยในจักรวาลอื่น จอร์จเลยไม่ค่อยสนใจที่จะสะสมมันมาก่อน

แต่ตอนนี้เขาคิดต่างออกไป ถึงตัวเขาเองอาจไม่สนใจอินฟินิตี้สโตน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะคิดแบบเดียวกัน

อินฟินิตี้สโตนหนึ่งเม็ดไม่ใช่ปัญหา แต่ถ้ามีหลายเม็ดรวมกันก็อาจเป็นภัยร้ายแรงได้

ดังนั้น เมื่อออกมาแล้ว เขาจึงเลือกเอาพาวเวอร์สโตนติดตัวไปเก็บไว้ในมิติเก็บของของเขาด้วยเลย

ตอนนี้พาวเวอร์สโตน สเปซสโตน และมายด์สโตนอยู่กับเขา

ไทม์สโตนอยู่กับแอนเชี่ยน วัน

เรียลลิตี้สโตนยังถูกผนึกไว้

มีเพียงโซลสโตนเท่านั้นที่ยังคงเร่รอนอยู่ในจักรวาล

และต่อให้มีใครเจอโซลสโตนและผ่านการทดสอบจนได้มันมา แต่โซลสโตนเพียงเม็ดเดียวก็ไม่อาจคุกคามเขาได้

ที่สำคัญ ถึงอินฟินิตี้สโตนจะเป็นเพียงพลังภายนอก แต่ถ้าเขาต้องเจอกับศัตรูที่เหนือกว่า การใช้มันก็ยังพอมีประโยชน์ ไม่ได้ไร้ค่าเสียทีเดียว

และในอนาคต เมื่อเวทมนตร์ของเขาก้าวถึงระดับหนึ่ง เขาอาจใช้กฎภายในอินฟินิตี้สโตนเพื่อเข้าใจสิ่งที่ลึกซึ้งกว่าเดิมก็อาจจะจำเป็น

ดังนั้น หลังออกจากแซนดาร์ เขาจึงเปลี่ยนใจและตัดสินใจอ้อมไปที่โมแร็กเพื่อเอาพาวเวอร์สโตน ซึ่งจะทำให้เสียเวลาเพิ่มแค่วันเดียวเท่านั้น

หนึ่งวันต่อมา

แซงทัวรี II เดินทางมาถึงเหนือโมแร็ก ดาวเคราะห์ที่ถูกห้อมล้อมด้วยทะเล

เขาหายตัวลงไปกลางมหาสมุทร หลับตาแล้วแผ่พลังจิตออกไปเพื่อตามหาตำแหน่งของพาวเวอร์สโตน

ถึงแม้มันจะถูกห่อหุ้มไว้ในออร์บ แต่พลังมหาศาลที่แผ่ออกมาก็ปิดไม่มิด ขอแค่เขามีสมาธิและใช้เวลาสักหน่อย เขาต้องสัมผัสถึงมันได้แน่นอน

"เจอแล้ว!"

แน่นอนว่า หนึ่งชั่วโมงให้หลัง เขาก็สามารถระบุตำแหน่งโดยประมาณของพาวเวอร์สโตนได้

เมื่อลืมตาขึ้น จอร์จใช้เวทมนตร์แปลงร่างกลายเป็นปลาขนาดใหญ่ แล้วพุ่งตัวลงสู่ทะเลลึก

เวทมนตร์แปลงร่างของเขาถึงขั้นชำนาญแล้ว สามารถกลายเป็นสิ่งที่ต้องการได้แทบทุกอย่าง แม้พลังเวทมนตร์จะไม่สมบูรณ์ขณะเปลี่ยนร่างก็ตาม แต่ก็ยังมากพอจะรับมือกับอสูรทะเลทั้งหลาย

ที่จริง เขาแทบไม่ต้องใช้เวทมนตร์ด้วยซ้ำ แค่พลังพิเศษก็เพียงพอแล้ว

เหล่าอสูรทะเลและปลาขนาดยักษ์ที่พยายามเข้ามาโจมตี ต่างถูกพลังไฟฟ้าที่แผ่ออกมาจากร่างกายเขาช็อตจนไหม้เกรียมทันที

ไม่นาน จอร์จในร่างปลาไฟฟ้าก็เจอออร์บซึ่งเก็บพาวเวอร์สโตนไว้อย่างรวดเร็ว

"ได้แล้ว!"

เมื่อเอาออร์บเข้าไปเก็บในมิติเก็บของ เขาก็กลับคืนร่างมนุษย์และใช้คาถาหายตัวกลับขึ้นไปยังแซงทัวรี II ทันที

"เอาล่ะ กลับโลกกันเถอะ"

สตาร์ลอร์ดกับคนอื่นๆ หันมามองหน้ากัน พวกเขาไม่แน่ใจว่าจอร์จลงไปทำอะไรในทะเล แต่สุดท้ายก็ทำตามคำสั่ง ขับแซงทัวรี II มุ่งหน้าไปยังจุดจั๊มพ์

ห้าวันต่อมา

แซงทัวรี II เดินทางถึงโลก หลังจากจอร์จเล่าสถานการณ์โดยรวมของการเดินทางให้ศาสตราจารย์ X และโคลสันฟัง เขาก็ทำตัวเป็นคนว่างงาน แล้วกลับไปปลีกวิเวกศึกษาเวทมนตร์อีกครั้ง

จักรวรรดิโนวามีกระบวนการที่รอบคอบและสมบูรณ์มากสำหรับการนำดาวเคราะห์ที่อารยธรรมต่ำเข้าสู่ยุคจักรวาล

ด้วยความร่วมมือของศาสตราจารย์ X และโคลสัน ก็แทบไม่มีอะไรให้กังวล

แล้วถ้าเจ้าหน้าที่ระดับสูงของแต่ละประเทศคิดจะสร้างปัญหาล่ะ?

พันธมิตรของจักรวรรดิโนวาคือจอร์จ ไม่ใช่โลก การช่วยให้โลกก้าวเข้าสู่ยุคจักรวาลก็เพียงเพราะเห็นแก่จอร์จเท่านั้น

ดังนั้น หากผู้มีอำนาจในประเทศใดไม่ฉลาดพอ จักรวรรดิโนวาก็พร้อมจะช่วยศาสตราจารย์ X และทีมของเขาสั่งสอนคนเหล่านั้นให้ได้รับบทเรียน

ขณะที่ร่างจริงในโลกมาร์เวลกำลังวุ่นวายกับการเข้าสู่ยุคจักรวาลและการย้ายถิ่นฐาน โลกของการ์ดแคปเตอร์ซากุระก็ใกล้จะปิดฉากการเก็บโคลว์การ์ดของซากุระและลีเชาหลางแล้วเช่นกัน

"ปู่ทวดครับ พรุ่งนี้ซากุระกับโทโมโยะชวนเราไปโตเกียว" ลีเชาหลางพูดขึ้นบนโต๊ะอาหารในคืนวันศุกร์หลังมื้อค่ำ

ข้างๆ เขา ลีเหม่ยหลิงวางตะเกียบลงแล้วมองจอร์จด้วยความกังวล กลัวว่าเขาจะไม่อนุญาต

"ไปสิ เอาเงินติดตัวไปเยอะหน่อยนะ เป็นผู้ชายอย่าใจแคบเวลาออกเดท แล้วก็ระวังตัวด้วย" จอร์จยิ้ม พลางโบกมือใช้เวทมนตร์จัดการล้างจานบนโต๊ะ ก่อนจะหยิบโคลว์การ์ดใบหนึ่งส่งให้ลีเชาหลาง

"ปู่ศึกษาการ์ด ‘The Fight’ ใบนี้เกือบเสร็จแล้ว ฝากคืนให้ซากุระด้วยนะ แล้วลองขอยืมการ์ด ‘The Create’ มาด้วยจะได้ไหม?"

หลังจากจัดการการ์ด The Thunder ได้ไม่นาน ลูกพี่ลูกน้องของลีเชาหลาง ลีเหม่ยหลิงก็ตามมาอยู่ที่นี่ และเพราะทั้งคู่ยังเป็นเยาวชน จอร์จก็เลยดูแลพวกเขาทั้งคู่

ไม่นานนัก ความสัมพันธ์ของลีเชาหลางกับซากุระก็ดีขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะหลังจากกลับไปเยี่ยมครอบครัวที่ฮ่องกง ทั้งคู่ก็เหมือนเหลือแค่ม่านบางๆ กั้นอยู่ระหว่างการเป็นคู่รักเท่านั้น

ด้วยเหตุนี้ ลีเชาหลางจึงสามารถยืมโคลว์การ์ดจากซากุระมาเพื่อการศึกษาได้ไม่ยาก

แต่เพื่อไม่ให้ไปรบกวนการเก็บโคลว์การ์ดของซากุระและลีเชาหลาง เขาจะยืมแค่ครั้งละใบเท่านั้น และเปลี่ยนเป็นใบใหม่ก็ต่อเมื่อศึกษาเสร็จเรียบร้อยแล้ว

เขาแทบไม่ได้แทรกแซงกระบวนการเก็บการ์ดเลย ไม่ว่าจะช่วยเหลือหรือสร้างอุปสรรค เพราะนี่คือการทดสอบและเกมที่โคลว์รีดทิ้งไว้ให้ลูกสาวของเขา ซึ่งไม่ได้มีอันตรายใดๆ เกี่ยวข้อง

สิ่งที่จอร์จตั้งเป้าคือการศึกษามรดกเวทมนตร์ที่โคลว์รีดสร้างไว้ โดยเฉพาะโคลว์การ์ดที่รวบรวมแก่นแท้เวทมนตร์ทั้งหมดของเขา

ตอนนี้เขากำลังศึกษาโคลว์การ์ด ‘The Fight’ ซึ่งเป็นการ์ดที่ช่วยเพิ่มทักษะการต่อสู้

ต่อให้คุณเป็นมือใหม่ที่ไม่เคยฝึกมาก่อน แค่ใช้การ์ดนี้ คุณก็จะกลายเป็นนักสู้ระดับชั้นนำได้ทันที

ที่ผ่านมา จอร์จพึ่งพาพลังดิบ ความแข็งแกร่งของร่างกาย และปฏิกิริยาที่เหนือกว่าคนอื่นมาตลอด

ทักษะการต่อสู้จริงๆ ของเขาแค่เหนือกว่าคนธรรมดานิดหน่อย ซึ่งพัฒนามาจากสิ่งที่เรียนรู้ในห้องทดลองมิวแทนท์เท่านั้น

ถ้าเจอกับคนที่มีคุณสมบัติทางร่างกายเท่ากัน อย่างเช่น กัปตันอเมริกา เขาอาจแพ้ในเวลาไม่กี่นาที

ถึงสไตล์การต่อสู้หลักของเขาจะเน้นเวทมนตร์ระยะไกล แต่การเติมเต็มทักษะการต่อสู้ระยะประชิดก็ไม่ใช่เรื่องเสียหาย

ตอนนี้เขาเกือบจะศึกษาการ์ด ‘The Fight’ เสร็จแล้ว หากใช้เวทมนตร์นี้กับตัวเอง ด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา ต่อให้ต้องสู้กับกัปตันอเมริกาก็มีโอกาสชนะด้วยทักษะการต่อสู้

ส่วนการ์ดใบถัดไปที่เขาเล็งไว้คือ ‘The Create’ การ์ดที่สำคัญสำหรับเขายิ่งกว่า

มันก็ตามชื่อ การ์ดนี้สามารถสร้างสิ่งใดก็ได้

เมื่อใช้การ์ด ‘The Create’ จะได้สมุดหนึ่งเล่ม และทุกสิ่งที่ถูกเขียนลงไปในสมุดนั้นจะสามารถกลายเป็นความจริงได้ เป็นรูปธรรมของกฎแห่งการสร้างสรรค์อย่างแท้จริง

ถ้าเขาสามารถเข้าใจการ์ดนี้ได้ลึกซึ้งจริงๆ ก็อาจสร้างโลกทั้งใบที่เป็นของเขาเองในอนาคตได้

ยิ่งศึกษาโคลว์การ์ดมากขึ้น เขาก็ยิ่งตระหนักว่าโคลว์รีดนั้นทรงพลังเพียงใด

ไม่แปลกเลยที่เขาจะสามารถป้องกันไม่ให้ยูโกะตาย และยังสร้างสิ่งมีชีวิตอย่างเฟย์หวังขึ้นมาได้จากความปรารถนาอันแรงกล้าในหัวใจของตัวเอง

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….