บทที่ 395: บุคคลสำคัญคนใหม่ (ฟรี)

"ผมเข้าใจถึงสิ่งที่ท่านรัฐมนตรีกำลังจะสื่อ ไม่ต้องห่วงครับ ผมรู้ว่าควรจะพูดยังไง"

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่หน้าร้าน จอร์จยิ้มพูดกับฟัดจ์

ฟัดจ์พยักหน้าอย่างพอใจ พลางสวมหมวก "จอร์จ เธอทำได้ดีมาก ฉันประทับใจจริงๆ อนาคตในกระทรวงเวทมนตร์ของเธอจะต้องสดใสแน่นอน!"

เดิมทีเขาคิดว่าการมาเยี่ยมครั้งนี้คงยุ่งยาก กลัวว่าจอร์จจะดื้อและยึดติดเกินไป ไม่คิดว่าจะราบรื่นขนาดนี้

แม้จอร์จจะยังเด็ก แต่ฝีปากและท่าทีไม่แพ้พ่อมดรุ่นเก๋าที่ทำงานในกระทรวงเวทมนตร์มากว่าสิบปี อีกทั้งยังเข้าใจความหมายโดยไม่ต้องอธิบายตรงๆ ปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ได้ดี

ความชื่นชมของเขาต่อจอร์จจึงเป็นของจริง พ่อมดที่มีทั้งพลัง ความสามารถ และการปรับตัวแบบนี้ ต่อให้เขาไม่ได้ตั้งใจหนุนหลัง ก็เชื่อว่าอีกฝ่ายจะไปได้ไกลในกระทรวงเวทมนตร์

พูดตรงๆ พรสวรรค์แบบนี้ ต่อให้ไม่มีเรื่องวันนี้ เขาก็คงหาทางดึงจอร์จมาอยู่ข้างเขาอยู่ดี เพื่อเสริมอำนาจในกระทรวงเวทมนตร์

อย่าคิดว่าการเป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์คือมีอำนาจสูงสุด

จริงๆ แล้ว เขาไม่ควรได้ตำแหน่งนี้ด้วยซ้ำ แต่เป็นเพราะบาร์ตี้มีปัญหาเรื่องลูกชาย บวกกับคำแนะนำของดัมเบิลดอร์ เขาถึงได้เป็นรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์โดยบังเอิญ

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ยังมีหลายคนในกระทรวงไม่เชื่อมั่น โดยเฉพาะกลุ่มของรองรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์

ถ้าจัดการเรื่องนี้ได้ไม่ดี มีโอกาสสูงที่รองรัฐมนตรีจะหาทางเลื่อยขาเก้าอี้ของเขาแน่นอน

"งั้นต่อไป ผมหวังว่าท่านรัฐมนตรีจะช่วยดูแลผมด้วย ขอฝากตัวด้วยครับ" จอร์จพูดส่งท้าย มองฟัดจ์เดินออกจากตรอกน็อกเทิร์นพร้อมกับมือปราบมาร

เหตุผลที่ฟัดจ์มาหาเขานั้นง่ายมาก: อีกสามวันข้างหน้า ตอนที่เขาเริ่มทำงานอย่างเป็นทางการ กระทรวงเวทมนตร์จะจัดงานแถลงข่าว

วันนั้น เขาต้องขึ้นพูดในฐานะตัวแทนของกระทรวงเวทมนตร์ ซึ่งฟัดจ์ก็หวังว่าเขาจะไม่พูดอะไรที่สร้างปัญหา และถ้าเป็นไปได้ก็พูดให้เป็นประโยชน์ต่อทั้งกระทรวงเวทมนตร์และตัวเขาเอง

แน่นอนว่าจอร์จยินดีช่วย เพราะนี่ก็เท่ากับแสดงจุดยืนชัดเจน และเตรียมปูทางสำหรับตำแหน่งในกระทรวงเวทมนตร์ในอนาคต

จอร์จปิดประตู แล้วกลับเข้าร้าน เขาก็เริ่มงานศึกษาเกี่ยวกับเวทร่างจิต

จริงๆ เขาเคยศึกษาเวทมนตร์นี้มาก่อน แต่ตอนนั้นไม่ได้รีบใช้ ทำให้ความคืบหน้าล่าช้า

แต่เพราะกำลังจะเข้าทำงานในกระทรวงเวทมนตร์ เขาไม่อยากให้งานมาขัดขวางเวลาของการศึกษาเวทมนตร์ เลยเร่งศึกษาเวทร่างจิตให้เสร็จ คาดว่าในอีกสองวันก็น่าจะเสร็จสมบูรณ์

เวทร่างจิตทำให้สร้างร่างแยกที่ควบคุมได้ แต่ก็ต้องแลกด้วยพลังครึ่งหนึ่งของร่างจริง

แต่ในโลกนี้ ต่อให้พลังลดครึ่ง เขาก็ไม่คิดว่ามีใครที่จะเป็นภัยคุกคามได้ ข้อเสียนี้จึงแทบไม่มีผล

ถ้าเป็นในโลกมิดเดิลเอิร์ธหรือโลกอินเดกซ์ ก็อาจจะไม่คุ้ม เพราะถ้าร่างจิตถูกทำลายและร่างจริงฟื้นไม่ทัน เมื่อเจอศัตรูเก่งๆ ก็อาจทำให้เขาตกอยู่ในอันตรายได้

หลังจากฟัดจ์ออกไป และจอร์จกลับเข้าร้าน เจ้าของร้านแถวๆ นั้น อย่างบอร์กิน ก็แอบโผล่หัวออกมาดูเงียบๆ

รัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์โผล่มาที่ตรอกน็อกเทิร์นอย่างกะทันหัน พ่อมดพวกนี้ที่ทำธุรกิจผิดกฎหมายจะไม่ระแวงได้ยังไง? เพียงแต่พวกเขาไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น

จนถึงตอนนี้พวกเขาถึงได้รู้ว่าฟัดจ์มาตามหาจอร์จ

ก่อนหน้านี้ พวกเขาคิดว่าจอร์จแค่รู้จักมือปราบมาร แต่ไม่คาดคิดเลยว่าจะสนิทกับรัฐมนตรีกระทรวงเวทมนตร์ด้วย ต่อไปคงไม่มีใครกล้าหาเรื่องเขาแน่

ตั้งแต่ฤดูร้อนปีที่แล้วที่จอร์จกลับมาที่ตรอกน็อกเทิร์น เขาได้โชว์ให้ทุกคนเห็นแล้วว่าเขาแข็งแกร่งขนาดไหน แต่ตอนนั้นเป็นแค่พลังส่วนตัว หลายคนยังคิดว่าฤดูร้อนนี้จะรวมตัวกันเล่นงานเขาสักหน่อย

แต่ตอนนี้พอรู้ว่าจอร์จไม่ได้มีแค่พลัง แต่ยังมีเส้นสายใหญ่โต พวกเขาก็ไม่กล้าแตะต้องอีก แถมยังกลัวว่าจอร์จอาจจะแค้นแล้วกลับมาเอาคืนทีหลัง

"ไม่อยากจะเชื่อว่าดาเรน เด็กที่เคยเป็นทาสเมื่อสองปีก่อน จะเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้"

เหล่าเจ้าของร้านมองหน้ากัน ก่อนจะถอยกลับเข้าร้านของตัวเอง

สามวันต่อมา

จอร์จสวมสูทแบบที่พ่อมดผู้ใหญ่ในยุคนี้นิยม จัดแต่งทรงผมจนเนี้ยบ และถือกระเป๋าหิ้วที่มีไว้โชว์มากกว่าใช้งาน ใช้คาถาหายตัวไปยังกระทรวงเวทมนตร์

โถงใหญ่ตระการตา แถวเตาผิงสีทองอร่าม น้ำพุที่โดดเด่น และพ่อมดแม่มดเดินสวนกันไปมา

ถึงจะไม่ใช่ครั้งแรกที่เขามาที่นี่ แต่วันนี้ต่างออกไปชัดเจน

เพราะวันนี้คือวันเริ่มงานวันแรกของเขา

เมื่อเดินถึงโต๊ะต้อนรับชั้นแรก จอร์จยังไม่ทันพูด แม่มดสาวสวยที่ประจำโต๊ะก็ยิ้มแล้วถาม "หนุ่มน้อย มาหาใครเหรอ?"

"ผมชื่อจอร์จ บัณฑิตใหม่ฮอกวอตส์ปีนี้ มารายงานตัวที่กองบังคับควบคุมกฎหมายเวทมนตร์ครับ"

เขาส่งจดหมายรับเข้าทำงานให้เธอดู

แม่มดคนนั้นเลิกคิ้วเล็กน้อยเมื่อเห็นจดหมาย

"โอ้ ขอโทษด้วยนะคะ คุณจอร์จ หน้าตาของคุณดูเด็กนิดหน่อยค่ะ"

"กรุณากรอกแบบฟอร์มนี้ แล้วนำไปชั้นใต้ดินสองผ่านลิฟต์เพื่อรายงานตัวค่ะ"

ปกติบัณฑิตฮอกวอตส์จะอายุราว 17–18 ปี ถึงจอร์จจะตัวสูงกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกัน แต่หน้าตากลับไม่เหมือนคนอายุขนาดนั้น

เมื่อเธอเห็นว่าเขาเขียนอายุ 12 ปีลงในแบบฟอร์ม ดวงตาก็เบิกกว้างทันที

"จบฮอกวอตส์ตอนอายุ 12 แล้วยังได้เข้ากองบังคับควบคุมกฎหมายเวทมนตร์ที่คนแย่งกันมากที่สุด... เด็กนี่ต้องเป็นลูกของคนสำคัญแน่นอน"

เธอมองจอร์จเดินหายเข้าไปในลิฟต์ แล้วหัวใจของสาวขี้เมาท์ก็เริ่มทำงาน เธอหันไปคุยกับเพื่อนร่วมงานทันที

"รู้หรือยังว่าท่านรัฐมนตรีมีลูกนอกสมรสชื่อจอร์จ เขาเข้าทำงานวันนี้!"

"ไม่จริงหรอก ฉันได้ยินว่าเขาเป็นหลานชายของดัมเบิลดอร์ที่หายไปนาน"

"ดัมเบิลดอร์ไม่มีภรรยาและลูก จะมีหลานชายได้ยังไง? ฉันได้ยินว่าเป็นลูกของอะมีเลีย โบนส์ หัวหน้ากองบังคับควบคุมกฎหมายเวทมนตร์"

"จะบ้าเหรอ หัวหน้าอะมีเลียก็ไม่เคยแต่งงานนะ เธอมีแต่หลานชื่อซูซานเรียนอยู่ที่ฮอกวอตส์ แถมเป็นผู้หญิง"

"เห็นมั้ย ฉันบอกแล้วว่าเป็นลูกนอกสมรสของท่านรัฐมนตรี ไม่งั้นจะมีใครพาเขาเข้าทำงานแบบนี้ได้?"

ไม่ถึงชั่วโมง ข่าวลือก็แพร่ไปทั่วกระทรวงเวทมนตร์

เพราะการจบการศึกษาจากฮอกวอตส์ตอนอายุแค่สิบสองปี และได้เข้าทำงานในตำแหน่งที่เป็นที่ต้องการมากที่สุดในกระทรวงเวทมนตร์นั้นเป็นสิ่งที่ไม่เคยมีมาก่อนนับตั้งแต่กระทรวงเวทมนตร์ก่อตั้งขึ้น

จะไม่ให้เป็นข่าวฮือฮาได้ยังไง?

ดังนั้น ก่อนจอร์จจะเสร็จสิ้นการรายงานตัว เขาก็กลายเป็นดาวเด่นของพนักงานระดับล่างในกระทรวงเวทมนตร์ไปแล้ว

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….