บทที่ 370: ประตูอีคลิปส์ (ฟรี)

"สิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์! นั่นต้องเป็นพลังระดับสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์แน่นอน!"

ขณะมองไปที่จอร์จที่พาทีมลงจากเวที คางุระแห่งเมอร์เมดฮีล อิจิยะแห่งบลูเพกาซัส และจีเอมม่ากับมิเนอร์ว่าแห่งเซเบอร์ทูธ ต่างมีสีหน้าเคร่งเครียด

แมวตัวนั้นแข็งแกร่งเกินไป แมตช์แรกยังไม่เห็นชัด แต่เปลวไฟสามสีในสามแมตช์ถัดมา แค่ยืนอยู่อีกฝั่งของเวทีก็ยังรับรู้ถึงพลังมหาศาลที่อยู่ในนั้น

"แข็งแกร่งมาก เขาน่าจะมีพลังระดับสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ใช่ไหม?"

ริออนแห่งลาเมียสเกลถามจูร่าหนึ่งในสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ตัวจริงที่อยู่ข้างๆ

"สิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์งั้นเหรอ... ฉันว่าคงไม่ใช่แค่ระดับนั้น อืม… ครั้งนี้มาสเตอร์กิลด์อาจจะต้องผิดหวัง" จูร่าประสานมือแล้วค่อยๆ หลับตา

ในฐานะผู้ที่อยู่อันดำต่ำสุดในบรรดาสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ เขาเคยพบพวกนั้นมาครบแล้ว ในจำนวนนั้นที่น่ากลัวที่สุดคือสี่เทพแห่งอิชการ์ที่ลือกันว่าพลังเหนือกว่ามนุษย์

แม้แต่อันดับสี่ของสี่เทพแห่งอิชการ์ก็ยังเอาชนะสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์หกคนรวมกันได้อย่างง่ายดาย

จอมเวทที่แข็งแกร่งที่สุดคือก็อดเซเรน่า อันดับหนึ่ง ซึ่งเป็นดราก้อนสเลเยอร์และมีลาคริม่ามังกรแปดก้อน ทำให้ใช้เวทดราก้อนสเลเยอร์ได้ถึงแปดธาตุ เทียบได้กับเทพเจ้า

ตอนที่จอร์จใช้เวทดราก้อนสเลเยอร์ มันให้ความรู้สึกไม่ต่างจากตอนเผชิญหน้ากับก็อดเซเรน่า

ถ้าจอร์จมีพลังถึงระดับสี่เทพแห่งอิชการ์จริง การที่พวกเขาจะคว้าที่หนึ่งในแกรนด์เมจิกเกมส์ครั้งนี้คงยากมาก

"อย่าพูดแบบนั้น เขาเก่งก็จริง แต่เราก็ไม่ธรรมดา!" เชอรี่ เบลนดี้ จอมเวทสาวผมชมพูทำท่าฮึดสู้

เธอคิดว่าถึงจอร์จจะเป็นสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ แต่จูร่าก็เหมือนกัน ไม่เห็นต้องกลัวอะไร แถมพวกเขายังมีริออน ความแข็งแกร่งรวมของทีมยังน่าจะเหนือกว่าแฟรี่เทล

"แมวตัวนั้นเก่งขนาดนี้เลย?" น้ำเสียงของจีเอมม่าแห่งเซเบอร์ทูธเต็มไปด้วยโกรธเจ็ดส่วน อิจฉาสามส่วน

สายตาของมิเนอร์ว่าก็มีความขุ่นเคือง "ถ้ามันแข็งแกร่งเท่าสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์แล้วยังไง? ก็แค่แมวที่มีพลังแต่ไร้สมอง พรุ่งนี้ในรอยัลแบทเทิล หนูมีวิธีจัดการมันเพียบ"

"ไม่มีใครแย่งตำแหน่งกิลด์ที่แข็งแกร่งที่สุดจากเราได้!"

ถ้าแมวนั่นเก็บพลังไว้แล้วค่อยเปิดเผยในวันสุดท้าย เขาอาจล้มทุกคนได้

แต่น่าเสียดายที่แมวก็ยังเป็นแมว ชอบโชว์เขี้ยวเล็บแต่ไม่คิดให้รอบคอบ

"ลูกมีแผนแล้วงั้นเหรอ? ดีแล้ว สมกับที่พ่อเลี้ยงดูอย่างดีตั้งแต่เด็ก" สีหน้าของจีเอมม่าดูโล่งใจ

ความขุ่นเคืองในใจมิเนอร์ว่าหายไปทันที ก่อนอธิบายต่อ "ตอนนี้มันเผยพลังระดับสิบจอมเวทศักดิ์สิทธิ์ออกมาแล้ว ทำให้ทุกคนระแวง พรุ่งนี้แค่ชี้นำเล็กน้อย ก็เป็นเรื่องง่ายที่จะทำให้ทุกคนรุมกำจัดแมวตัวนั้นก่อน"

"เขาอาจล้มจอมเวทห้าคนที่พร้อมกันได้ แต่ห้าสิบคนล่ะ? หรือร้อยคน? จะเป็นยังไง?"

"แกรนด์เมจิกเกมส์นี่ชักจะแปลกๆ แล้ว"

หลังลงจากเวที จอร์จไม่สนใจสายตาระแวงของเหล่าจอมเวทหรือเสียงเชียร์จากผู้ชม แต่กลับขมวดคิ้วมองไปทางพระราชวัง

ตอนแรกเขาไม่ได้สนใจ แต่เมื่อกี้ ตอนใช้เวทดราก้อนสเลเยอร์ เขารู้สึกได้ว่าพลังเวทมนตร์ที่ปล่อยออกมาถูกแรงบางอย่างดูดไปทางพระราชวัง

หลังจากจัดการกิลด์ผู้ท้าชิงสี่ทีมแล้ว จอร์จทิ้งตัวนอนบนไหล่รากิแล้วลองจับความรู้สึกอีกครั้ง ก็พบว่าไม่ใช่แค่เขา แต่พลังเวทมนตร์ที่จอมเวททุกคนปล่อยออกมาในสนามแข่งนี้ถูกดูดไปทางพระราชวังทั้งหมด

ราวกับมีบางสิ่งในพระราชวังที่กำลังกลืนกินพลังเวทมนตร์อยู่

"คืนนี้คงต้องไปดูหน่อยแล้ว"

หากราชวงศ์มีแผนการลับ เขาก็ต้องหาความจริงให้ได้

ไม่อย่างนั้น ถ้าโดนซุ่มเล่นงานทีหลังคงยุ่งยากแน่นอน

แม้ตอนนี้เขาจะแข็งแกร่งก็จริง แต่ยังไม่ใช่ที่สุด ยังมีทั้งมังกรดำ เทพมังกรทั้งห้า และสี่เทพแห่งอิชการ์ ซึ่งเขาไม่รู้ระดับพลังของพวกนั้น เพราะยังไม่เคยปะทะด้วยตัวเอง

ดังนั้น ระวังไว้ก่อนดีกว่า

อีกหนึ่งวันผ่านไป และการต่อสู้ป้องกันทีมก็จบลงในที่สุด

คะแนนของแฟรี่เทลยังคงนำเป็นอันดับหนึ่ง

ส่วนเซเบอร์ทูธ แม้จะใช้เวลามากกว่า แต่ก็ชนะกิลด์ท้าทายทั้งหมดได้หกสิบคะแนนเช่นกัน

กิลด์ป้องกันอีกสี่กิลด์ ก็เก็บได้หกสิบคะแนนเต็ม

ยกเว้นควอโตรเซเบอรัสที่จอมเวทหมดแรงและแพ้ในแมตช์สุดท้าย ได้เพียงสี่สิบห้าคะแนน

แมตช์นี้ทำให้ผู้ชมเห็นชัดถึงความต่างของพลังระหว่างจอมเวทกิลด์ชั้นนำกับกิลด์ธรรมดา

ยามค่ำคืน หลังจากทุกคนหลับ จอร์จออกจากโรงแรมด้วยคาถาพรางตัวแล้วบินตรงไปทางพระราชวัง

เขาตามรอยการดูดซับพลังเวทมนตร์ที่เขารู้สึกได้ตอนกลางวัน เขาหลบหนียามลาดตระเวนจนมาถึงห้องใต้ดินของพระราชวัง และพบประตูบานใหญ่ที่สลักลายเทพแห่งจักรราศีทั้งสิบสองสีทอง

"ประตูนี้ไม่ธรรมดา"

จอร์จบินวนรอบประตู สำรวจลวดลายและอักษรรูนอย่างละเอียดแล้วรู้สึกประหลาดใจ

ในฐานะนักเล่นแร่แปรธาตุ เขาย่อมมีความรู้เรื่องนี้อยู่บ้าง เพื่อสร้างเมืองลอยฟ้าในจักรวาลมาร์เวล เขายังเคยหาตำราเกี่ยวกับการปรับแต่งเรือเหาะเวทมนตร์มาอ่านเป็นพิเศษ

ดังนั้น เขามองออกทันทีว่าประตูนี้ทำจากโลหะเวทมนตร์หายาก ราคาแพง และซ่อนเทคนิคเล่นแร่แปรธาตุล้ำลึกที่เขาไม่เคยเห็นจากหนังสือมาก่อน

แต่พอสังเกตให้ดี เขากลับรู้สึกว่ามันมีส่วนเกี่ยวข้องกับผู้อัญเชิญเทพแห่งดวงดาว และเวทมนตร์เวลาขั้นสูงของโลกนี้

ผู้อัญเชิญเทพแห่งดวงดาวเป็นเวทมนตร์เฉพาะของโลกนี้ ใช้ที่อื่นไม่ได้ เขาจึงไม่ค่อยศึกษา แต่ลวดลายบนประตูเห็นได้ชัดเจนว่าเป็นของเทพแห่งจักรราศีทั้งสิบสอง

ส่วนเวทมนตร์เวลา เป็นสิ่งที่เขาให้ความสนใจอยู่ จึงจำได้ทันที

"ราชวงศ์ตั้งใจใช้แกรนด์เมจิกเกมส์เติมพลังให้ประตูนี้? ว่าแต่ทำไปเพื่ออะไร?"

เขาลงจอดหน้าประตู คิดอย่างรอบคอบ และสรุปว่าถ้าจะไขปริศนานี้ เขาต้องหาตัวพระราชาให้ได้ เพราะเรื่องใหญ่แบบนี้มีโอกาสสูงมากที่พระราชาจะอยู่เบื้องหลัง

เมื่อเจอตัวพระราชาแล้ว เขาก็อ่านความทรงจำได้ แล้วความจริงก็จะกระจ่าง

แต่ถ้าพระราชาไม่รู้ เขาก็จะอ่านความทรงจำของราชินี เจ้าหญิง หรือคนในพระราชวังแทน อย่างน้อยก็ต้องมีสักคนที่รู้

แต่ก่อนจะใช้คาถาสะกดรอยเพื่อตามหาพระราชา จู่ๆ ก็มีวงเวทสว่างขึ้นใต้เท้าของจอร์จ ทำให้คาถาพรางตัวของเขาหายไป

"โดนจับได้แล้วสินะ"

จอร์จได้ยินเสียงของทหารยามจำนวนมากดังอยู่รอบๆ

เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเหนือหัวก็เห็นดวงตาที่ปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ และจ้องมองมาที่เขา

"ดูเหมือนเวทมนตร์ของสำนักงานพัฒนาเวทมนตร์แห่งราชอาณาจักรจะมีลูกเล่นเฉพาะตัวจริงๆ"

"ฉันไม่รู้ตัวเลยว่ามีเวทมนตร์เฝ้าระวังอยู่"

ถูกจับได้แล้วก็ช่างมันสิ!

ถ้าทำแบบลับๆ ไม่ได้ เขาก็จะทำแบบเปิดเผยแทน…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….