บทที่ 315: ห้อยหัวลง (ฟรี)

"ไดเร็กชั่น แมนิเฟสต์: อเลสเตอร์ โครว์ลีย์!"

หลังจากออกจากฐานหน่วยฮาวด์ จอร์จซึ่งล่องหนอยู่ เริ่มร่ายคาถาสะกดรอยติดตามอเลสเตอร์ จากนั้นบินตรงไปยังเขต 7

ตามข้อมูลที่เขามี เมืองแห่งการศึกษาเป็นสถานที่ที่สามารถเร่งพัฒนาพลังพิเศษให้ถึงเลเวล 5 ได้อย่างมีประสิทธิภาพมากที่สุด และในตอนนี้เขาก็แตะเลเวล 5 แล้ว ซึ่งหมายความว่าสถานที่แห่งนี้ไม่มีประโยชน์ต่อเขาอีกต่อไป

เมื่อความสามารถของเขาถึงขีดจำกัดแล้ว เป้าหมายต่อไปคือการแสวงหาเวทมนตร์

เขาไม่สามารถฝ่าระบบป้องกันเวทมนตร์ของอินเดกซ์ เพื่อเอาหนังสือเวทมนตร์ทั้งแสนเล่มออกมาได้ ดังนั้นวิธีที่ดีที่สุดคือแทรกซึมเข้าไปในคริสตจักรต่างๆ และค้นหาห้องสมุดเวทมนตร์ของพวกเขาโดยตรง

หรืออีกทางหนึ่ง คือการแอบจัดการเจ้าหน้าที่ระดับสูงของคริสตจักร แล้วอ่านความทรงจำของพวกเขาเพื่อเข้าถึงข้อมูลเวทมนตร์

แต่อันดับแรก เขารู้สึกอยากรู้ว่าอเลสเตอร์ โครว์ลีย์ ผู้สร้างเมืองแห่งการศึกษาและทำให้วิทยาศาสตร์แข่งขันกับเวทมนตร์ได้จริงๆ เป็นคนแบบไหน

ในอีกแง่หนึ่ง เขารู้สึกว่าชายคนนี้อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ใหญ่ๆ มากมาย และเขาอยากสัมผัสเพียงเล็กน้อยเพื่อค้นหาความลับของอีกฝ่าย

อีกด้านหนึ่ง เขาเชื่อว่าอเลสเตอร์ ในฐานะผู้นำสูงสุดของเมืองแห่งการศึกษา อาจมีแผนหรือวิธีการที่จะผลักดันผู้ใช้พลังจิตเลเวล 5 ให้ก้าวสู่เลเวล 6

ผู้ใช้พลังจิตเลเวล 6 หรือที่เรียกว่าผู้ใช้พลังจิตสมบูรณ์ คาดกันว่าสามารถเข้าใจเจตจำนงของพระเจ้าได้โดยที่ตัวเองยังเป็นมนุษย์ พวกเขามีพลังทัดเทียมกับเทพอาคม

ตามความทรงจำของเชอร์รี่ เทพอาคมคือผู้ใช้เวทมนตร์ที่เข้าใจแก่นแท้ของเวทมนตร์อย่างสมบูรณ์ เชี่ยวชาญเวทมนตร์ทุกแขนง และยกระดับตัวเองสู่ขอบเขตพระเจ้าผ่านพิธีกรรมเฉพาะ

พวกเขามีพลังไร้ขีดจำกัด และสามารถทำลายโลกทั้งใบได้อย่างง่ายดาย

หากเทียบกับระดับพลังในจักรวาลมาร์เวล พวกเขาน่าจะอยู่ระดับจักรวาล ซึ่งสามารถทำลายจักรวาลได้

ดังนั้น ถ้าเขาสามารถก้าวสู่เลเวล 6 ได้จริง พลังของเขาจะเพิ่มขึ้นมหาศาล

"งั้นก็คือตึกนี้สินะ แม้แต่หน้าต่างก็ไม่มี ดูแปลกจริงๆ!"

ตามคาถาสะกดรอย จอร์จสามารถระบุตำแหน่งของอเลสเตอร์ ได้อย่างแม่นยำ นั่นคืออาคารไร้หน้าต่างใจกลางเขต 7

เขาไม่ได้เลือกเข้าทางประตูหลักด้านล่าง แต่บินลงมาที่หลังคาโดยตรง

"อาโลโฮโมร่า!"

เขาร่ายคาถาปลดล็อคประตูกลบนหลังคา ร่ายคาถาพรางตัวแล้วเดินลงบันไดไปยังชั้นล่าง

ไม่นาน เขาก็เข้าสู่ห้องโถงใหญ่ที่อยู่ชั้นหนึ่ง

บรรยากาศในห้องนี้ให้ความรู้สึกแปลกไม่ต่างจากตัวอาคาร พื้นและผนังทั้งหมดดูคล้ายกับแผงวงจรรวมขนาดยักษ์ และตรงกลางห้องมีอุปกรณ์บางอย่างที่คล้ายกับเครื่องช่วยชีวิต

ภายในอุปกรณ์นั้นคือชายร่างผอม ผมสีเงินยาว ห้อยหัวลงอยู่

รอบๆ เครื่องช่วยชีวิตมีหน้าจอแสดงผลเสมือนลอยอยู่หลายจอ

"ผู้ชายคนนี้คืออเลสเตอร์ โครว์ลีย์ ผู้สร้างเมืองแห่งการศึกษางั้นเหรอ?"

เมื่อเห็นว่าคาถาสะกดรอยชี้เป้าไปที่ชายภายในเครื่องช่วยชีวิต เขาก็รู้ได้ทันทีว่าชายที่แขวนห้อยหัวอยู่ตรงหน้าคือคนที่เขาตามหา

"แต่ทำไมรู้สึกเหมือนเขาเป็นแค่คนธรรมดา?"

ตามหลักแล้ว คนที่สามารถสร้างเมืองระดับนี้ไม่ควรเป็นเพียงมนุษย์ธรรมดา แต่เขากลับไม่สามารถสัมผัสพลังงานใดๆ จากร่างของชายผู้นี้ได้เลย

แต่ในวินาทีต่อมา เขาก็สลัดความคิดไร้สาระนั้นทิ้งไปทันที

"แปลกจริงๆ... เป็นแค่โคลน แต่กลับมีความสามารถเทียบเท่าตัวจริง และยังสามารถใช้เวทมนตร์ได้ด้วย? เป็นไปได้ไหมว่าเธอถูกบางสิ่งสิงสู่?"

"แต่ก็น่าประหลาด... ฉันสัมผัสกลิ่นอายของปีศาจจากร่างของเธอไม่ได้เลย เป็นไปได้ยังไง..."

อเลสเตอร์ที่ห้อยหัวอยู่ในอุปกรณ์บำรุงรักษาลืมตาขึ้น จ้องไปที่จอร์จซึ่งยังคงล่องหนอยู่ พลังเวทมนตร์มหาศาลระเบิดออกมาทันที กดทับจอร์จจนขยับไม่ได้เลย

ในวินาทีนั้น จอร์จตระหนักได้ทันทีว่าผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดา พลังของเขาถูกซ่อนไว้อย่างแนบเนียน จนกระทั่งตอนนี้ยังไม่พบช่องโหว่ใดๆ

ยิ่งไปกว่านั้น ผู้นำของเมืองแห่งการศึกษาฝั่งวิทยาศาสตร์กลับเป็นผู้ใช้เวทมนตร์ที่ทรงพลังและน่าสะพรึงกลัว ซึ่งพลังเวทมนตร์ภายในรุนแรงยิ่งกว่าทุกคนที่เขาเคยพบมา

เพียงแรงกดดันของเวทมนตร์ก็ทำให้เขาไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ และไม่สามารถใช้คาถาหายตัวเพื่อหลบหนี

แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาหมดหนทาง

หากเขาแปลงร่างเป็นแอนิเมจัสมังกร ความแข็งแกร่งจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก และมีโอกาสสลัดพลังของอเลสเตอร์ แล้วหลบหนีไปได้

แต่เขาไม่ได้ทำทันที เพราะอีกฝ่ายไม่ได้โจมตี เพียงแค่จำกัดการเคลื่อนไหวของเขาเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น หลังจากรับรู้ว่าอเลสเตอร์เป็นผู้ใช้เวทมนตร์ที่ทรงพลัง ความสนใจของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้น

ผู้ใช้เวทมนตร์ในระดับนี้ควรถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์แน่นอน

แต่โลกภายนอกกลับไม่มีใครรู้ว่าอเลสเตอร์ใช้เวทมนตร์ พวกเขาคิดว่าเขาเป็นเพียงนักวิทยาศาสตร์อัจฉริยะ หรือผู้ใช้พลังจิตเลเวล 5 ที่ก่อตั้งเมืองแห่งวิทยาศาสตร์ขึ้นมาเพื่อแข่งขันกับสมาคมเวทมนตร์

หากเป็นเช่นนั้นแล้ว ตัวตนที่แท้จริงของอเลสเตอร์คือใคร? และเป้าหมายเบื้องหลังการก่อตั้งเมืองแห่งการศึกษาคืออะไรกันแน่?

"ฉันจะไม่รู้จะอธิบายยังไงให้เข้าใจ แต่ฉันไม่ได้ถูกปีศาจสิงแน่นอน"

"ใช่ หากเธอถูกสิง พลังของเธอคงไม่หยุดแค่นี้หรอก" อเลสเตอร์ถอนพลังที่กดทับจอร์จ สายตาที่มองมาเต็มไปด้วยความสนใจ

"เธอเป็นใครกันแน่? ดูเหมือนเธอจะไม่ใช่สิ่งที่มาจากโลกนี้"

เขาไม่อาจปล่อยพลังออกมานานเกินไป เพราะหากมีใครตรวจจับได้ มันจะเป็นปัญหาใหญ่

ที่ผ่านมา เขาอยู่แต่ในแคปซูล ควบคุมเมืองแห่งการศึกษาผ่านผู้อื่นโดยไม่เผยตัวเอง เพื่อป้องกันการถูกพบตัว

เหตุผลก็เพราะในอดีต เขาเคยถูกสมาคมเวทมนตร์ทั้งหมด และปีศาจโคโรซอนตามล่า

หากมิซากะ 9981 ไม่บุกเข้ามากะทันหัน เขาก็ไม่มีทางเสี่ยงปล่อยพลังออกไป

แต่เมื่อวิเคราะห์อย่างละเอียด เขาพบว่าความผิดปกติของมิซากะ 9981 นั้นรุนแรง

ไม่เพียงแต่เธอมีพลังเวทมนตร์ในระดับไม่ด้อยไปกว่าผู้ใช้เวทมนตร์ แต่เวทมนตร์ที่เธอใช้ยังแปลกประหลาดอย่างมาก

มันไม่ใช่เวทมนตร์ยุคใหม่ที่เขาคิดค้นและขยายออกไป แต่มาจากระบบเวทมนตร์ที่ไม่ใช่ของโลกนี้เลย

แล้วทำไมเขาจึงมั่นใจว่ามันมาจากที่อื่น?

เพราะเขาเข้าใจเวทมนตร์ในโลกนี้แทบทั้งหมด และความสามารถที่เขาสร้างขึ้นมีโครงสร้างที่ไม่สอดคล้องกับเวทมนตร์ปกติของโลกใบนี้

และเมื่อพิจารณาว่ามิซากะ 9981 เป็นผู้ใช้พลังจิต โดยหลักการแล้วเธอไม่สามารถใช้เวทมนตร์ของโลกนี้ได้

ดังนั้น เธออาจไม่ได้มาจากโลกนี้ ความผิดปกติในระดับนี้ มักปรากฏในสิ่งมีชีวิตระดับสูง เช่น เทพอาคม ปีศาจ หรือเทพ

แต่จากการประเมิน เขากลับไม่พบลักษณะของทั้งสามในตัวเธอเลย

เรื่องนี้ยิ่งทำให้เขารู้สึกแปลก และยิ่งเพิ่มความสนใจในตัวมิซากะ 9981 อย่างมาก

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….