บทที่ 245: ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนมนุษย์พิเศษ (ฟรี)

จอร์จสามารถระบุตำแหน่งของเพียร์ซได้ผ่านการรับรู้ทางจิต เขาหายตัวไปและจัดการผู้ใต้บังคับบัญชาของเพียร์ซได้อย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้คาถาพินิจใจอ่านความทรงจำของเพียร์ซ

สำหรับสาเหตุที่เขาเลือกฆ่าเพียร์ซแทนที่จะส่งมอบให้เจ้าหน้าที่โคลสันและทีมสอบสวน

เหตุผลแรก เขาไม่ต้องการให้โคลสันและทีมตามรอยเทสเซอร์แรคจากความทรงจำของเพียร์ซ ซึ่งอาจนำไปสู่เกาะที่ถูกทำลาย และเกิดข้อสงสัยว่าเขาเป็นคนเก็บเทสเซอร์แรคไว้

แม้เขาจะไม่ยอมส่งมอบมันให้ใครอยู่แล้ว แต่การมีข้อสงสัยก็เป็นเรื่องยุ่งยาก

เหตุผลที่สอง เขาเชื่อว่าหากเพียร์ซไม่ถูกกำจัดในตอนนี้ แต่ถูกจับขังแทน ด้วยอิทธิพลของไฮดร้า เพียร์ซอาจถูกช่วยให้หลบหนีได้ในที่สุด ดังนั้นการจบเรื่องตรงนี้คือทางเลือกที่แน่นอนกว่า

สำหรับข้อมูลอื่นเกี่ยวกับไฮดร้า เขาไม่ถือว่าเป็นหน้าที่ของเขา

เนื่องจากทหารไฮดร้าส่วนใหญ่ถูกส่งไปรับมือด้านล่าง เหล่าทหารที่อยู่ภายในอาคารจึงมีไม่มากนัก จอร์จโบกมือควบคุมโลหะบริเวณนั้น จัดการศัตรูบางส่วน ก่อนจะไปสมทบกับสตีฟและพรรคพวกที่กำลังช่วยเหลือตัวประกัน

จากจุดนี้ เรื่องที่เหลือไม่ยากนัก เจ้าหน้าที่โคลสัน แบล็ควิโดว์ และเจ้าหน้าที่ระดับสูงของชีลด์รับช่วงต่อ พาเจ้าหน้าที่ที่รอดชีวิตไปจัดการภารกิจ

ในเวลาเดียวกัน จอร์จ โลแกน สตีฟ และโทนี่ก็ว่างสักที

"ฉันว่าพวกเราควรไปได้แล้ว"

ที่ทางเข้าทริสเคเลียน โลแกนมองฝูงนักข่าววอชิงตันที่เริ่มแห่เข้ามา เขาหันมาบอกจอร์จ

โทนี่เปิดหน้ากากชุดเกราะ "ไม่จำเป็นต้องรีบหรอก ฉันคิดว่านี่เป็นช่วงเวลาที่ดี โรงเรียนของพวกนายจะต้องเปิดตัวต่อสาธารณะอยู่แล้ว นี่แหละโอกาสทองในการโปรโมท"

"ก็ฟังขึ้นนะ ตอนนี้เป็นจังหวะดีจริงๆ" จอร์จซึ่งกำลังคิดจะถอยกลับ หยุดและพยักหน้าเห็นด้วย

โทนี่พูดถูก พวกเขาเพิ่งช่วยวอชิงตันไว้ได้ และแม้แต่ทั้งโลก นี่เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดสำหรับการเปิดตัวโรงเรียนมนุษย์พิเศษ

"ขอโทษนะครับ คุณคือกัปตันอเมริกาตัวจริงหรือเปล่า?"

"ใช่ ผมตกลงไปในธารน้ำแข็ง ถูกแช่แข็งอยู่ถึงหกสิบหกปี และได้รับความช่วยเหลือจากอาจารย์ใหญ่จอร์จเมื่อต้นปีนี้"

"คุณคือวูล์ฟเวอรีนจากหนังสือการ์ตูนจริงๆ ใช่ไหม? งั้นมิวแทนท์มีอยู่จริงงั้นเหรอ?"

"คุณจอร์จ เป็นมิวแทนท์ด้วยหรือเปล่า? ทำไมคุณสตีฟถึงเรียกคุณว่าอาจารย์ใหญ่? แล้วคุณเป็นอาจารย์ใหญ่ของที่ไหน?"

นักข่าวกรูกันเข้ามาพร้อมคำถามมากมาย ทำเอาสตีฟกับโลแกนตั้งตัวไม่ทัน ไม่รู้จะตอบอะไรก่อน

แต่โทนี่กลับดูผ่อนคลาย เขาคุ้นเคยกับสถานการณ์แบบนี้ดี แม้ว่าครั้งนี้นักข่าวจะไม่ค่อยถามถึงเขาเท่าไหร่ก็ตาม

ปกติเขาคือจุดสนใจหลักของทุกการสัมภาษณ์ แต่ครั้งนี้สาธารณชนรู้จักโทนี่ สตาร์คดีอยู่แล้ว จึงไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นมากนัก คำถามที่มีก็วนอยู่แค่เรื่องชุดเกราะรุ่นใหม่ที่ดูหวือหวากว่ารุ่นก่อน

ด้วยเหตุนี้ สปอตไลต์จึงหันไปสู่กัปตันอเมริกา วูล์ฟเวอรีน และอาจารย์ใหญ่จอร์จ ผู้ซึ่งปรากฏตัวขึ้นราวกับปาฏิหาริย์

"เอาล่ะ ขอผมอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นหน่อย" จอร์จเริ่มพูดกับนักข่าวที่กำลังถ่ายทอดสด

"มิวแทนท์เหรอ? ปัจจุบัน ไม่มีสิ่งที่เรียกว่ามิวแทนท์อีกแล้ว เราเป็นเพียงมนุษย์พิเศษที่มีความสามารถแตกต่างจากมนุษย์ทั่วไป"

"โลกนี้มีคนอย่างเรามากมาย ตราบใดที่มีทักษะหรือความสามารถพิเศษเหนือมนุษย์ พวกเขาก็ถือเป็นมนุษย์พิเศษได้"

"ตามความคิดของผม โทนี่ก็ถือเป็นหนึ่งในนั้น เพราะสมองอัจฉริยะของเขาเหนือกว่ามนุษย์ธรรมดาหลายเท่า"

"เหตุผลที่พวกเขาเรียกผมว่า 'อาจารย์ใหญ่' ก็เพราะผมเป็นผู้ก่อตั้งโรงเรียนมนุษย์พิเศษ โรงเรียนแห่งนี้จัดตั้งขึ้นเพื่อรับเด็กและเยาวชนที่มีพลังพิเศษโดยเฉพาะ เราจะสอนให้พวกเขาเรียนรู้และทำให้ควบคุมความสามารถได้ดียิ่งขึ้น"

"หลังจากเรียนจบ พวกเขาจะสามารถใช้ศักยภาพของตัวเองเพื่อมีบทบาทในโลกใบนี้ได้อย่างเหมาะสมและมีประโยชน์"

"อาจารย์ในโรงเรียนของเราก็ล้วนแข็งแกร่ง มีทั้งกัปตันอเมริกา ไอรอนแมน วูล์ฟเวอรีน และคนอื่นๆ ที่ร่วมเป็นผู้สอน"

"หากคุณ หรือบุตรหลานของคุณมีพลังพิเศษ โรงเรียนของเราพร้อมรับไว้ดูแลและฝึกฝน"

"เราสามารถช่วยให้พวกเขาควบคุมพลังของตัวเองได้ดียิ่งขึ้น เข้าใจตัวเองมากขึ้น และพบเส้นทางอนาคตที่เหมาะสม"

จอร์จหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดต่อ "สำหรับเหตุการณ์ในครั้งนี้..."

"เราได้รับคำเชิญจากเจ้าหน้าที่โคลสันแห่งชีลด์ ให้มาช่วยรับมือกับแผนการของไฮดร้าที่ตั้งใจจะใช้เฮลิแคริเออร์ครองโลก"

เขาอธิบายรายละเอียดของโครงการอินไซท์อย่างชัดเจน

หากเขาไม่พูด ใครจะรู้บ้างว่าพวกเขาไม่เพียงหยุดขีปนาวุธนิวเคลียร์จากการโจมตีวอชิงตัน แต่ยังช่วยทั้งโลกจากหายนะที่มองไม่เห็น?

แน่นอนว่า รัฐบาลย่อมไม่ต้องการให้ประชาชนรับรู้เรื่องเหล่านี้ การที่เกือบปล่อยขีปนาวุธใส่วอชิงตันนั้นก็เป็นเรื่องใหญ่พอแล้ว และรัฐบาลก็ต้องใช้ความพยายามมากในการอธิบายต่อพลเรือนทั้งในเมืองและทั่วประเทศ

ตอนนี้จอร์จได้เปิดเผยโครงการอินไซท์ของไฮดร้าต่อสาธารณะ นั่นยิ่งทำให้ทุกอย่างซับซ้อนขึ้น

แต่เขาไม่สนใจเรื่องเหล่านี้ นั่นคือภาระของรัฐบาล ให้พวกเขารับมือกับความยุ่งยากมากขึ้น เพื่อที่จะได้ไม่มาตั้งคำถามกับโรงเรียนในภายหลัง

"สรุปแล้ว ยินดีต้อนรับผู้มีพลังพิเศษจากทั่วโลกเข้าสู่โรงเรียนมนุษย์พิเศษ ที่ตั้งของโรงเรียนเราคือ... นิวยอร์ก"

หลังจากแจ้งที่อยู่บริเวณใกล้เคียงของสถาบัน จอร์จยิ้ม ขยิบตาให้โทนี่ จากนั้นพาสตีฟกับโลแกนหายตัวไป

เขาไม่กังวลกับการเปิดเผยตำแหน่ง เพราะสถานที่จริงของสถาบันจะมองเห็นได้เฉพาะผู้ที่เขายินยอมเท่านั้น

หากมีใครเข้าใกล้พื้นที่ สถาบันจะยังคงล่องหน และศาสตราจารย์ X จะสามารถตรวจจับผู้ที่มีพลังผ่านการรับรู้ทางจิต จากนั้นจึงสัมภาษณ์เข้าเรียนตามกระบวนการ

หลังเหตุการณ์นี้ อัตราการสมัครเรียนเข้าโรงเรียนคงเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วอย่างไม่ต้องสงสัย

จอร์จหายตัวกลับไปยัง X-Jet ที่จอดแบบล่องหนใกล้ๆ เขาร่ายคาถาสะกดรอยและเตรียมเดินทางไปรับดร.แบนเนอร์ ซึ่งถูกกอร์ดอนส่งไปที่ใดที่หนึ่ง

ในช่วงเย็น X-Jet กลับถึงโรงเรียนอย่างปลอดภัย

คืนถัดมา จอร์จได้รับสายจากแบล็ควิโดว์

"จอร์จ... ที่คุณเคยพูดเรื่องให้ฉันมาเป็นอาจารย์ที่โรงเรียน ยังนับอยู่ไหม?"

ปรากฏว่าหลังจากเหตุการณ์ไฮดร้า สภาความมั่นคงได้ถอนการสนับสนุนจากชีลด์อย่างสิ้นเชิง ทำให้หน่วยงานนี้กลายเป็นเพียงองค์กรท้องถิ่นในสหรัฐฯ คล้ายกับ CIA ที่มีหน้าที่จัดการกับเหตุการณ์ผิดปกติภายในประเทศ

พูดอีกอย่างหนึ่ง ชีลด์เคยเป็นองค์กรระดับโลก ที่ทำหน้าที่ปกป้องสันติภาพของโลก แต่ตอนนี้ กลายเป็นหน่วยงานภายใต้รัฐบาลสหรัฐฯ โดยมีหน้าที่รับใช้ชาติ

ผู้อำนวยการคนใหม่ของชีลด์คือเจ้าหน้าที่โคลสัน และรองผู้อำนวยการคือมาเรีย ฮิลล์

แบล็ควิโดว์เข้าร่วมชีลด์เพราะต้องการไถ่บาป เธอเชื่อว่าการต่อสู้เพื่อโลกทั้งใบคือหนทางชดใช้ความผิดในอดีตที่เกิดขึ้นในเรดรูม

หลังเหตุการณ์ครั้งนี้ เธอเริ่มคิดจะลาออกจากชีลด์

เมื่อชีลด์กลายเป็นเครื่องมือของรัฐบาล เธอก็รู้สึกว่าไม่ได้มีจุดยืนในนั้นอีกต่อไป และการอยู่ต่ออาจไม่ใช่การไถ่บาป แต่คือการเพิ่มความผิด

ที่สำคัญ เธอไม่ได้เป็นพลเมืองสหรัฐฯ ตั้งแต่ต้น

"แน่นอนว่ายังนับ โรงเรียนของเราต้องการอาจารย์เพิ่มอยู่พอดี ยินดีต้อนรับสู่โรงเรียนมนุษย์พิเศษ"

จอร์จตอบรับเธอด้วยความยินดี

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….