บทที่ 185: ธอร์ผู้ฉลาด (ฟรี)

ทหารพระราชวังแห่งแอสการ์ดมีอยู่เต็มหมื่นนาย แม้หลังจากต่อสู้อย่างยืดเยื้อมาหลายครั้งจะดูเหมือนมีผู้ล้มตายจำนวนมาก แต่ความจริงแล้วมีผู้บาดเจ็บหรือตายไม่ถึงหนึ่งพันคน

ดังนั้นจึงยังเหล่าทหารพระราชวังแห่งแอสการ์ดอีกเก้าพันนายล้อมรอบพวกเขาอยู่ โลกิเองก็มั่นใจว่า แม้แต่ฟ้าผ่าเหล่านั้นก็ไม่อาจสังหารศัตรูได้มากนัก หากทั้งหมดนี้พุ่งเข้ามาพร้อมกัน

ที่สำคัญ เขายังวางแผนรับมือไว้แล้ว

เวทมนตร์สายฟ้าที่เห็นชัดว่าเป็นฝีมือจอมเวทมนุษย์นั่น ตราบใดที่เขาอาศัยจังหวะที่พลังของอีกฝ่ายมุ่งเน้นไปยังการโจมตีทหารพระราชวังแห่งแอสการ์ด แอบลอบเข้าไปด้านหลังจอมเวทมนุษย์แล้วโจมตีโดยไม่ให้ตั้งตัว ทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น

เพียงแค่จัดการจอมเวทมนุษย์ได้ เวทมนตร์สายฟ้าก็จะสิ้นสุดเอง

ถึงตอนนั้นพวกเขาก็จะบุกเข้าไปยึดห้องควบคุมสะพานไบฟรอสต์ ใช้กุงเนียร์เปิดสะพานเพื่อระเบิดโยธันไฮม์ ทุกอย่างก็จะจบสิ้น

ด้วยเหตุนี้ ในขณะสั่งให้ทหารพระราชวังแห่งแอสการ์ดบุกเข้าใส่โดยไม่กลัวฟ้าผ่า โลกิก็ทิ้งภาพลวงตาไว้ที่เดิม มือหนึ่งถือกุงเนียร์ อีกมือถือมีดสั้น ค่อยๆ ย่องไปด้านหลังจอร์จ

"เจ้ามนุษย์ต่ำช้า ตายซะ!" โลกิเจาะจงเล็งแทงไปที่กลางลำตัวของจอร์จแล้วแทงเข้าไปอย่างแรง

แต่ทันทีที่มีดสั้นกำลังจะปักเข้าไป กลับมีพลังลึกลับบางอย่างหยุดคมมีดเอาไว้ ทำให้มันไม่อาจเคลื่อนไหวต่อได้

"นายเลือกวิ่งเข้าสู่ประตูนรกเองนะ!"

จอร์จยิ้ม ร่างกายเขาขยายใหญ่ขึ้นทันที มือขวายังร่ายเวทมนตร์โบราณ ส่วนมือซ้ายคว้าข้อเท้าของโลกิ พลิกตัวเขาจนหัวปักลงดิน

"เจ้ามนุษย์ชั้นต่ำ กล้าดียังไง... อ๊าก..."

โลกิรีบเล็งกุงเนียร์ไปยังจอร์จ แต่ยังไม่ทันจะทำอะไร ร่างกายทั้งหมดก็ถูกฟาดลงกับสะพานไบฟรอสต์อย่างแรง จนหอกหลุดจากมือ

เขายังไม่ทันได้คิดจะตอบโต้ด้วยเวทมนตร์ ก็ถูกยกขึ้นแล้วกระแทกลงอีกครั้ง

หนึ่งครั้ง สองครั้ง สามครั้ง จนเมื่อจอร์จเห็นว่าโลกิแน่นิ่งไป เหลือชีวิตเพียงครึ่งเดียวจวนสิ้นสติ เขาจึงหยุดลง

ด้วยพลังจิต จอร์จจับได้ถึงเจตนาร้ายของโลกิที่อยู่ใกล้ขนาดนี้แต่แรก เขาตั้งใจจะจัดการหัวหน้าก่อนเพื่อปราบลูกน้อง ไม่เช่นนั้นหากยืดเยื้อต่อไป ใครจะรู้ว่าการต่อสู้นี้จะลากยาวขนาดไหน

ยิ่งถ้าโลกิตัดสินใจใช้อาวุธของพระราชวังแห่งแอสการ์ดอย่างไม่เลือกหน้า ไม่สนใจแม้แต่สะพานไบฟรอสต์ พวกเขาก็ลำบากแน่

เขาไม่คิดเลยว่าโลกิในจักรวาลนี้จะเหมือนกับโลกิในจักรวาลภาพยนตร์ ที่ชอบวิ่งมามอบตัวถึงหน้าบ้าน

แล้วเขาจะปฏิเสธโอกาสดีๆ แบบนี้ได้ยังไง?

ดังนั้นเมื่อโลกิเริ่มลงมือ เขาก็ใช้พลังแม่เหล็กตรึงมีดสั้นไว้ ก่อนใช้เวทไททันจัดการโลกิในจังหวะที่อีกฝ่ายยังไม่ทันตั้งตัว

คนส่วนใหญ่มักเข้าใจผิด คิดว่าเมื่อใครสักคนยืนอยู่ด้านหลัง ร่ายเวทมนตร์โจมตีระยะไกลตลอดเวลา ย่อมไม่เก่งการต่อสู้ระยะประชิด

นักฆ่ามักชนะจอมเวท ความเชื่อฝังหัวที่แทบจะเป็นสัญชาตญาณ

จริงอยู่ว่าในหลายโลกเป็นเช่นนั้น แต่ก็มีโลกอย่างแฟรี่เทล ที่จอมเวทล้วนสู้ประชิดได้ทั้งสิ้น ซึ่งนับว่าเป็นข้อยกเว้น

"เอาล่ะ ทุกคน หยุดเดี๋ยวนี้!"

เมื่อจัดการโลกิเรียบร้อย จอร์จก็หยุดเวทมนตร์พายุฟ้าผ่า ยกตัวโลกิขึ้นตะโกนเสียงดัง

เมื่อเห็นโลกิ รักษาการกษัตริย์ ถูกจับตัวได้ ทหารพระราชวังแห่งแอสการ์ดก็หยุดการโจมตีทันที แท้จริงพวกเขาเองก็ไม่อยากหันมาโจมตีธอร์ ผู้ที่นำพวกเขาคว้าชัยชนะมาตลอดพันปี นี่จึงถือเป็นทางออกที่ดี

"ไปพระราชวังแล้วตามท่านแม่ของข้ามา!" ธอร์ที่เดินออกจากห้องควบคุมหลักตามคำเชิญของจอร์จ หันไปสั่งนายทหารคนหนึ่ง

เมื่อโอดินยังหลับลึก โลกิถูกจับ และธอร์อยู่ระหว่างเนรเทศ อำนาจสูงสุดในพระราชวังแห่งแอสการ์ดตอนนี้ตกอยู่กับราชินีฟริกก้า ซึ่งเธอก็ไว้วางใจธอร์อย่างเต็มที่

ดังนั้นหลังจากที่จอร์จจัดการโลกิ เขาก็ใช้พลังจิตส่งข้อความถึงธอร์ทันที ให้รีบไปแจ้งราชินีมารับมือสถานการณ์

"รับทราบ!" นายทหารคำนับแล้วรีบวิ่งไปยังพระราชวังสีทอง

ไม่นาน ราชินีฟริกก้าก็มาถึง โดยนั่งมาบนยานบินรูปเรือซึ่งเป็นพาหนะเฉพาะของพระราชวังแห่งแอสการ์ด

"ทุกคน ถอยไปก่อน ทุกอย่างจะถูกตัดสินหลังจากโอดินตื่นขึ้น"

ราชินีลงจากยานบิน แล้วโบกมือสั่งให้ทหารทั้งหมดและประชาชนด้านหลังถอยออกไปทันที จากนั้นก้าวเข้ามากอดธอร์ด้วยความเป็นห่วง

"ธอร์ นี่มันเกิดอะไรขึ้น?"

เพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอกังวลเรื่องโอดิน จึงเฝ้าอยู่ข้างเขาตลอด ไม่เคยออกมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นนอกพระราชวังแห่งแอสการ์ดเลย

"ท่านแม่ โลกิ เขา..." ธอร์เล่าทุกอย่างที่เขารู้ให้ฟริกก้าฟังทันที

เมื่อฟริกก้าได้ยินเรื่องทั้งหมด เธอก็มองโลกิที่หมดสติอยู่ไม่ไกล แล้วถอนหายใจ "จริงๆ แล้ว แม่ก็รู้สึกอยู่ตลอดว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง"

ในฐานะราชินีแห่งพระราชวังแห่งแอสการ์ด และเป็นผู้สอนเวทมนตร์ให้โลกิ เธออาจจะไม่ถนัดเรื่องการต่อสู้ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่รู้อะไรเลย

เธอพอเดาได้ถึงเล่ห์เหลี่ยมในใจโลกิบ้าง แต่ไม่คิดว่าเขาจะกล้าทำถึงขั้นนี้

"ธอร์ แม่หวังว่าเจ้าจะไม่โกรธเขา เหตุที่เขาเป็นแบบนี้ ส่วนหนึ่งก็มาจากชาติกำเนิด โลกิไม่ใช่ลูกแท้ๆ ของพ่อเจ้า เขาคือลูกของเลาเฟย์ กษัตริย์ยักษ์น้ำแข็ง"

"อะไรนะ?" ธอร์อุทานออกมาทันที สีหน้าตกใจสุดขีดกับความลับที่แม่เปิดเผย

"ท่านแม่... ท่านและเลาเฟย์..."

"เจ้าคิดอะไรโง่ๆ อยู่น่ะ เจ้าลูกคนนี้!" ฟริกก้ายกมือขึ้นเคาะหน้าผากธอร์เบาๆ

"โลกิเป็นลูกแท้ๆ ของกษัตริย์ยักษ์น้ำแข็ง ตอนเกิดเขาตัวเล็กกว่าเผ่าพันธุ์เดียวกันมาก เลาเฟย์เลยทิ้งเขาไว้"

"ตอนนั้นพ่อของเจ้าพึ่งเอาชนะเลาเฟย์ได้ และบังเอิญเจอเด็กน้อยคนนี้ จึงพากลับมาเลี้ยงดู"

"พ่อของเจ้าอยากให้เจ้าเป็นกษัตริย์แห่งแอสการ์ด และในอนาคตก็ให้โลกิกลับไปปกครองโยธันไฮม์ เพื่อที่สองเผ่าพันธุ์จะได้ไม่ต้องทำสงครามกันอีก"

"ไม่แปลกที่ข้าจะรู้สึกอยู่เสมอว่าเราต่างกัน แล้วโลกิก็ไม่เคยไว้หนวดเลย หน้าตาสะอาดเกลี้ยงเกลา ที่แท้เขาเป็นยักษ์น้ำแข็งนี่เอง"

สีหน้าธอร์ค่อยๆ ผ่อนคลาย แววตาแสดงความเข้าใจ จากนั้นก็ยิ้มออกมา

"ไม่ต้องห่วงหรอกท่านแม่ ข้าจะไม่ถือโทษโกรธเขา ถึงเราจะไม่ใช่พี่น้องแท้ๆ แต่ข้าก็จะปฏิบัติต่อเขาเป็นน้องชายของข้าเสมอ"

"เพียงแต่ว่า... เขาจะก่อเรื่องวุ่นวายแบบเมื่อก่อนไม่ได้อีกแล้ว"

"ดีมาก แต่ที่พ่อของเจ้าพูดก็ถูก เจ้าคงต้องอยู่ที่มิดการ์ดอีกสักพักหนึ่ง อาจจะช่วยให้เจ้าฉลาดขึ้นบ้าง"

ฟริกก้าพอใจกับทัศนคติของธอร์ แต่ในใจก็ยังอดกังวลเล็กน้อยเกี่ยวกับสมองลูกชายที่ดูไม่ค่อยหลักแหลมเท่าไหร่

"จริงด้วย ธอร์เป็นเพื่อนกับกลุ่มการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่ ไม่แปลกที่จะดูคล้ายกันในบางมุม"

จอร์จที่ยืนฟังบทสนทนาของธอร์กับฟริกก้าอยู่ข้างๆ คิดในใจ

ตอนเขาดูการ์เดียนส์ออฟเดอะกาแล็กซี่ ภาค 3 พอเห็นอดัม วอร์ล็อค ครั้งแรกก็คิดเลยว่าเจ้าหมอนี่ต้องเข้ากับการ์เดียนส์ได้แน่ ลักษณะที่ดูฉลาดแต่ไร้เดียงสานั้น ดูคล้ายกับที่ธอร์แสดงออกตอนนี้จริงๆ

"แขกผู้มาเยือนจากมิดการ์ด ข้าขอบคุณพวกเจ้ามากที่ช่วยเหลือธอร์ ขอเชิญไปพักที่พระราชวังแห่งแอสการ์ดก่อนเถอะ"

หลังจากฟังเรื่องราวจากธอร์จนครบ ฟริกก้าก็หันมาเชิญจอร์จกับพรรคพวกที่ช่วยลูกชายของเธอ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….