บทที่ 115: ตกจากฟ้า (ฟรี)

“ควรจะเป็นเธอที่ถูกโจมตี” จอร์จคิดในใจขณะที่เฮอร์ไมโอนี่ลากเขาออกจากห้องสมุด

เวลานี้ พ่อมดแม่มดเกือบทั้งหมดของโรงเรียนต่างอยู่ที่สนามควิดดิช เหลือเพียงไม่กี่คนที่ยังอยู่ในปราสาท รวมถึงเขาและเฮอร์ไมโอนี่ บาซิลิสก์ที่เร่ร่อนอยู่ในโรงเรียนย่อมเลือกเป้าหมายที่เด่นชัดที่สุด

นั่นคือแม่มดเลือดมักเกิ้ลอย่างเฮอร์ไมโอนี่

และสำหรับโวลเดอมอร์แล้ว เธอยังเป็นเพื่อนสนิทของแฮร์รี่อีกด้วย เป้าหมายยิ่งชัดเจนเข้าไปใหญ่

แต่จอร์จไม่ได้รู้สึกตื่นตระหนก เขาตั้งใจใช้โอกาสนี้ล่อให้บาซิลิสก์ปรากฏตัวออกมา เพื่อเปิดโปงความจริง ล้างมลทินให้แฮกริด และบีบให้ดัมเบิลดอร์ต้องถูกถอดจากตำแหน่งชั่วคราว

โอกาสนี้แหละ ใช่เลย...

“มันมาแล้ว!”

เพียงไม่กี่นาทีหลังออกจากห้องสมุด จอร์จก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งที่กำลังเลื้อยใกล้เข้ามาจากมุมโถงทางเดิน

แม้พลังจิตของเขาจะไม่แข็งแกร่งเท่าศาสตราจารย์ X แต่เขายังสามารถรับรู้ถึงพลังเวทมนตร์และอารมณ์จากสิ่งมีชีวิตใกล้ตัวได้อย่างชัดเจน โดยเฉพาะพลังอาฆาตรุนแรงแบบนี้ ไม่มีอะไรผิดแน่ มันคือบาซิลิสก์

“จอร์จ ดูเหมือนมีบางอย่างผิดปกติ” เฮอร์ไมโอนี่หยุดเดินกะทันหัน ร่างของเธอแข็งเกร็ง เสียงสั่น

เธอได้ยินเสียงเลื้อยคลานชวนขนลุกดังมาจากทางเดินด้านหลัง เสียงของเกล็ดกระทบพื้นหิน เสียดสีกับกำแพงโค้งแคบๆ นั้นชัดเจนเกินไป

“อย่าหันไปเด็ดขาด อาจเป็นบาซิลิสก์ ถ้าเธอมองตามัน เธอจะตาย!” จอร์จจับมือเธอไว้แน่น แม้มันจะสั่นเล็กน้อย แล้วรีบดึงเธอให้เดินต่ออย่างรวดเร็ว

“ฟังฉันนะ เดินไปข้างหน้า ห้ามหยุด!”

เมื่อพวกเขาเริ่มเร่งฝีเท้า เสียงเลื้อยจากด้านหลังก็เร่งจังหวะตามมาเช่นกัน

บาซิลิสก์รู้แล้วว่ามีคนอยู่ และมันไม่ลังเลเลยที่จะเร่งความเร็วไล่ตาม

เสียงนั้นดังขึ้นเรื่อยๆ จนเฮอร์ไมโอนี่เริ่มหวาดหวั่น ขาแทบไม่มีแรงก้าวต่อ แต่ในฐานะสมาชิกของกริฟฟินดอร์ เธอก็ยังแข็งใจพูดออกมา “จอร์จ! เธอรีบไปหาศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์ บอกเขาเรื่องบาซิลิสก์ ฉันจะถ่วงเวลามันไว้เอง”

พูดจบ เธอก็ชักไม้กายสิทธิ์ออกมา เตรียมพร้อมจะต่อสู้

แต่ก่อนที่เธอจะทำอะไรไปมากกว่านั้น จอร์จก็โอบรอบเอวเธอแน่น ชักไม้กายสิทธิ์ของตัวเองออกมาแทน “เชื่อฉัน เราหนีได้ แค่หลับตาไว้ ห้ามมองตามันเด็ดขาด!”

ขณะที่เสียงอาฆาตของงูเข้าใกล้จนรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนบนพื้นหิน จอร์จก็เสกปีกทันที

ปีกสีขาวคู่หนึ่งผุดออกจากแผ่นหลังของเขาอย่างรวดเร็ว เขาอุ้มเฮอร์ไมโอ แล้วบินทะยานขึ้นจากพื้นทันที

เพียงพริบตาเดียว พวกเขาหลบพ้นจากปากอ้ากว้างที่เต็มไปด้วยเขี้ยวพิษของบาซิลิสก์ได้อย่างหวุดหวิด

ในอากาศ จอร์จโบกไม้กายสิทธิ์อีกครั้ง ร่ายคาถาโจมตีที่อันตรายที่สุดที่เขาเคยเรียนมา

“เซกตัมเซมปรา!”

ใบมีดเวทโปร่งใสพุ่งออกจากปลายไม้กายสิทธิ์ของจอร์จ พุ่งตรงเข้าสู่หัวของบาซิลิสก์ที่กำลังชูหัวสูงขึ้นอย่างอาฆาต

แม้บาซิลิสก์จะมีการป้องกันเวทมนตร์ที่น่าทึ่ง ถึงขั้นที่คำสาปเซกตัมเซมปราไม่สามารถแทงทะลุผิวหนังของมันได้โดยตรง แต่พลังโจมตีก็ยังมากพอจะทำให้มันเจ็บปวดจนต้องลดหัวลงอย่างฉับพลัน

จอร์จไม่รอช้า รีบฉวยโอกาสเร่งความเร็ว พาเฮอร์ไมโอนี่บินตรงไปยังบันไดทันที

เฮอร์ไมโอนี่ที่เพิ่งถูกยกตัวลอยขึ้นกลางอากาศโดยไม่ทันตั้งตัว เผลอกอดจอร์จแน่น ซบหน้ากับอกเขา แล้วอุทานออกมาด้วยความตกใจ “จอร์จ เธอบินได้ด้วยเหรอ?”

“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาพูดเรื่องนี้นะ” จอร์จเร่งจังหวะกระพือปีกต่อไปไม่หยุด ปีกสีขาวคู่ใหญ่พาเขาโฉบไปตามโถงทางเดิน ขณะที่บาซิลิสก์คำรามไล่หลังมาอย่างไม่ลดละ

ความจริงแล้วสถานการณ์ในตอนนี้ยังอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา จอร์จยังไม่ได้เร่งความเร็วถึงขีดสุดด้วยซ้ำ ส่วนหนึ่งเพราะเขาไม่ต้องการหนีพ้นเร็วเกินไปจนบาซิลิสก์ล้มเลิกการไล่ล่าไป

เขายังคอยประเมินระยะห่างอย่างต่อเนื่อง หากเห็นว่ามันเริ่มถอยห่าง เขาก็จะจงใจลดความเร็วลง หรือไม่ก็หันกลับไปโบกไม้กายสิทธิ์แล้วร่ายคำสาปเซกตัมเซมปราไปกระตุ้นให้มันโมโหและตามต่อ

เป้าหมายในวันนี้คือการสร้างเหตุการณ์ใหญ่ หากไม่สามารถทำให้ศาสตราจารย์และนักเรียนในโรงเรียนเห็นด้วยตาตัวเอง อย่างน้อยก็ต้องให้ตัวละครในภาพวาดตามกำแพงเห็น เพื่อเป็นหลักฐานยืนยันว่าสิ่งที่พวกเขาเห็นคือบาซิลิสก์ ไม่ใช่แค่แมงมุมอะโครแมนทูล่าอย่างที่หลายคนสงสัย

และในที่สุด ความพยายามก็สัมฤทธิ์ผล

ที่บันไดเคลื่อนที่หนึ่งร้อยสี่สิบสองขั้นของฮอกวอตส์ จอร์จนำบาซิลิสก์บินวนเวียนอยู่ระยะหนึ่ง จนตัวละครในภาพวาดบนผนังเริ่มสังเกตเห็น

“เคราเมอร์ลิน! นั่นมันตัวอะไร?”

“น่ากลัวสุดๆ หลบเร็ว!”

“พ่อมดหนุ่มคนนั้นหนีเร็วเข้า!”

เสียงจากภาพวาดดังอื้ออึงไปทั่วโถงทางเดิน ตัวละครในภาพต่างวิ่งหนีกันจ้าละหวั่น บางภาพถึงกับสั่นสะท้านไปทั้งกรอบ

เมื่อแน่ใจแล้วว่ามีพยานเห็นบาซิลิสก์อย่างชัดเจน จอร์จก็พาเฮอร์ไมโอนี่บินทะยานขึ้นไปตามบันไดอย่างรวดเร็ว

บาซิลิสก์ที่ตัวใหญ่เทอะทะไม่สามารถขึ้นตามบันไดที่เคลื่อนที่ได้ จึงได้แค่แผดเสียงคำรามโกรธเกรี้ยว ก่อนจะเลื้อยหนีเข้าไปในท่อน้ำใกล้ๆ อย่างหัวเสีย

“ศาสตราจารย์ดัมเบิลดอร์น่าจะอยู่ที่สนามควิดดิช เราไปที่นั่นเลย”

จอร์จไม่เสียเวลา รีบบินพาเฮอร์ไมโอนี่ขึ้นไปยังชั้นแปด มองหาแนวหน้าต่างที่เปิดโล่ง แล้วมุดออกไปจากปราสาทฮอกวอตส์ทันที

ณ ตอนนี้ เป้าหมายของเขาเหลือเพียงข้อเดียว คือตามหาดัมเบิลดอร์และรายงานทุกอย่างให้รับรู้โดยเร็วที่สุด

หากทำสำเร็จ ทุกอย่างจะจบลง

ปีกที่จอร์จใช้บิน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเขาจะอ้างว่าเป็นคาถาที่เขาคิดค้นขึ้นเองในฐานะอัจฉริยะ

หากสเนปในวัยเรียนยังสามารถสร้างคำสาปเซกตัมเซมปรา และคาถาตีลังกาห้อยหัวกลางอากาศ ได้

จึงไม่ใช่เรื่องแปลกเกินไปนักที่จอร์จจะสร้างคาถาบิน แม้ว่าสิ่งนี้แทบเป็นไปไม่ได้สำหรับนักเรียนทั่วไป

แต่ใครจะกล้าพูดว่าเขาเป็นแค่เด็กธรรมดา? ในสายตาทุกคน จอร์จคือดาวเด่นของบ้านสลิธีริน

การวางบุคลิกของอัจฉริยะอย่างต่อเนื่องที่เขาสร้างมาตลอด ก็เพื่อปูทางมาถึงช่วงเวลานี้

แม้ตอนนี้เขาจะยังเป็นเพียงนักเรียนปีหนึ่ง แต่คำว่าอัจฉริยะมักไม่ค่อยสมเหตุสมผลใช่ไหม?

ขณะจอร์จกำลังครุ่นคิดว่าควรพูดยังไงเมื่อไปถึงสนามควิดดิช เขาก็ไม่ทันสังเกตว่าเฮอร์ไมโอนี่ ซึ่งยังกอดเขาแน่นอยู่ สายตาของเธอเปลี่ยนไปเล็กน้อยในแบบที่เขาไม่ทันได้รู้ตัว

“สวัสดีทุกท่าน! วันนี้คือการแข่งขันควิดดิชนัดที่สี่ กริฟฟินดอร์ ปะทะ เรเวนคลอว์ และต่อไปขอเชิญ โอ้ กางเกงในเมอร์ลิน! นี่ฉันเห็นอะไรน่ะ?”

บนอัฒจันทร์ ผู้บรรยาย ลี จอร์แดน กำลังจะประกาศรายชื่อนักกีฬาทั้งสองฝ่ายท่ามกลางเสียงเชียร์ของนักเรียนทั้งสนาม แต่เขาก็ต้องหยุดพูดกลางคันด้วยความตกใจสุดขีด

เพราะเขาเห็นจอร์จที่มีปีกสีขาวคู่หนึ่งกำลังบินตรงมายังสนาม จากท้องฟ้าเหนือสนามควิดดิช พร้อมกับอุ้มเฮอร์ไมโอนี่ไว้ในอ้อมแขน

แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ลี จอร์แดนที่อึ้ง พ่อมดแม่มดทุกคนในสนามต่างตะลึงจนพูดไม่ออก

“อยู่ตรงนั้นน่ะ!”

จอร์จโฉบลงมายังท้องฟ้าเหนือสนามควิดดิช มองไปรอบๆ จนพบดัมเบิลดอร์นั่งอยู่ที่อัฒจันทร์ของเหล่าอาจารย์ แล้วบินตรงไปทันที

“จอร์จ นี่มันอะไรกัน?” เมื่อเห็นเขาลงจอดและเก็บปีก พร้อมกับวางเฮอร์ไมโอนี่ลงอย่างนุ่มนวล ศาสตราจารย์สเนปเป็นคนแรกที่ลุกขึ้นถามด้วยสีหน้าทั้งตกใจและหวาดระแวง

จอร์จไม่เสียเวลา ตรงเข้าประเด็นทันที “ศาสตราจารย์ครับ ผมกับเฮอร์ไมโอนี่ถูกบาซิลิสก์โจมตีใกล้ห้องสมุดเมื่อครู่นี้...”

หลังจากฟังคำอธิบายจากทั้งจอร์จและเฮอร์ไมโอนี่ สีหน้าของเหล่าอาจารย์ทุกคนเปลี่ยนไปทันที หลายคนถึงกับเผลอหายใจแรงโดยไม่รู้ตัว

ส่วนดัมเบิลดอร์มีสีหน้าประหลาดใจเล็กน้อย ใครจะรู้ว่าเขาตกใจที่สัตว์ประหลาดในห้องแห่งความลับคือบาซิลิสก์จริงๆ หรือที่จอร์จกับเฮอร์ไมโอนี่สามารถรอดจากการโจมตีของมันมาได้กันแน่?

จอร์จไม่แน่ใจว่าดัมเบิลดอร์รู้เรื่องบาซิลิสก์หรือไม่ เขาเคยเดาว่าอีกฝ่ายน่าจะรู้ แต่ก็ไม่มีทางแน่ใจได้ นอกจากดัมเบิลดอร์เท่านั้นที่รู้ความจริง

“มิเนอร์ว่า แจ้งยกเลิกการแข่งขันควิดดิช นักเรียนทุกคนให้อยู่ที่สนามกีฬา จากนั้นค่อยกลับห้องนั่งเล่นประจำบ้าน หลังจากที่เราตรวจสอบพื้นที่เรียบร้อยแล้ว”

ศาสตราจารย์มักกอนนากัลพยักหน้า แล้วชักไม้กายสิทธิ์ขึ้น ร่ายคาถาขยายเสียงอย่างรวดเร็วเพื่อประกาศไปทั่วสนาม

“เธอสองคนทำได้ดีมาก” ดัมเบิลดอร์หันมาพยักหน้าให้จอร์จกับเฮอร์ไมโอนี่ด้วยสายตาอ่อนโยน “กริฟฟินดอร์และสลิธีรินได้รับ 20 แต้ม”

จากนั้น เขาหันไปเรียกศาสตราจารย์สเนป ฟลิตวิก และคนอื่นๆ ให้ตามไปตรวจสอบในปราสาท

ส่วนมักกอนนากัลรับหน้าที่ดูแลความสงบเรียบร้อยที่สนามควิดดิช

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]