บทที่ 104 - พลิกแล้วพลิกอีก

บทที่ 104 - พลิกแล้วพลิกอีก

รถเจ้าหน้าที่แล่นออกไปจากหมู่บ้านครู 2 ห้องใต้ดินก็กลับมาผ่อนคลาย ครูเฉินถอนหายใจเฮือกใหญ่ หันกลับมา ความโกรธเกรี้ยวเมื่อกี้หายวับไปทันที

"เป็นไง? จางเฉิน ไม่ตกใจใช่ไหมที่โดนพวกในเครื่องแบบบุก?" ครูเฉินมองสำรวจจางเฉิน กลัวว่าต้นกล้าความหวังที่โรงเรียนเพิ่งขุดเจอจะฝ่อไปซะก่อน "ไอ้พวกนี้ก็นะ ถือไม้ขนไก่เป็นอาญาสิทธิ์ ไม่ดูตาม้าตาเรือเลยว่าที่นี่ถิ่นใคร!"

จางเฉินถอดผ้ากันเปื้อน รินชานมให้ครูเฉินแก้วหนึ่ง ยิ้มเย็นใจ: "ครูเฉิน ขอบคุณมากครับ วันนี้ถ้าครูไม่มาช่วยยันไว้ ร้านเล็กๆ ของผมคงโดนรื้อเละแน่"

"ไอ้หนู อย่ามาพูดจาลิเก" ครูเฉินรับชานมไปจิบ กดเสียงต่ำ: "เมื่อกี้มัวแต่รับมือพวกราชการ ไอ้พวกตัวการที่อยู่เบื้องหลัง มันมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้างไหม?"

จางเฉินตอบทันที: "มีครับ ก่อนเจ้าหน้าที่มาสิบนาที มีคนมาเอาชานมไปสี่แก้ว ถ้าผมเดาไม่ผิด ป่านนี้คงเริ่มเปิดการแสดงอยู่ที่โรงอาหารหรือลานกิจกรรมแล้วล่ะครับ"

"ดี! เริ่มแล้วสินะ!" ครูเฉินนิ่งคิดครู่หนึ่ง แล้วมองจางเฉินอย่างมีนัยสำคัญ "จางเฉิน ฟังครูนะ ในเมื่อพวกมันลงมือแล้ว หลักฐานที่เรามีในมือ อย่าเพิ่งรีบปล่อย"

ครูเฉินดันแว่น: "ปล่อยตอนนี้ อย่างมากก็แค่พิสูจน์ความบริสุทธิ์ ไอ้พวกนั้นก็แค่ขอโทษแบบขอไปที ไม่เจ็บไม่คัน เราต้องใจเย็น"

"ครูหมายความว่า..."

"ต้องทำให้เรื่องมันใหญ่!" ครูเฉินแสยะยิ้มเย็น "ต้องรอให้พวกมันคิดว่าแผนสำเร็จแล้ว กระโดดโลดเต้นกันให้สุดเหวี่ยง แล้วเราค่อยชักบันไดออก ให้มันตกลงมาคอหัก! ครูคุยกับศาสตราจารย์หวงที่คณะนิติศาสตร์แล้ว"

พูดถึงตรงนี้ ครูเฉินยิ้มกว้างกว่าเดิม: "พวกอาจารย์คณะนิติฯ ปกติบ่นจะตายว่าไม่มีเคสสดๆ ให้นักศึกษาเรียน มีแต่คดีเก่าเก็บ พอได้ยินว่ามีคนกล้ามาใส่ร้ายป้ายสีเชิงพาณิชย์และขู่กรรโชกทรัพย์ถึงหน้าประตูโรงเรียน ตาเขียวปัดเลย! ท่านบอกว่าคณะนิติฯ สนับสนุนเต็มที่! เรื่องนี้เอามาทำเป็นกรณีศึกษาคลาสร่วมของคณะบริหารฯ กับคณะนิติฯ ได้เลย!"

ครูเฉินพูดอย่างหนักแน่น: "เพราะงั้นเรื่องนี้ยอมจบง่ายๆ ไม่ได้ เธอลุยให้เต็มที่ ฟ้าถล่มลงมาโรงเรียนจะยันไว้ให้! นี่ไม่ใช่แค่ทวงความยุติธรรมให้เธอ แต่เป็นการสอนวิชาสังคมให้นักศึกษาทั้งโรงเรียน ลุยต่อ อย่าให้เสียชื่อโรงเรียนเรา!"

ส่งครูเฉินผู้ฮึกเหิมกลับไป จางเฉินพิงประตู ดูแจ้งเตือนในมือถือที่เด้งรัวๆ แววตาเริ่มเย็นลง เป็นไปตามคาด ตอนนี้ในบอร์ดมหาลัย (Tieba), เพจสารภาพรัก (Confession Wall) และกลุ่มแชทปีต่างๆ ระเบิดเวลาทำงานแล้ว

เริ่มจากรูปแอบถ่ายมุมกล้องแย่ๆ ถึงภาพจะเบลอ แต่รถเจ้าหน้าที่กับเครื่องแบบที่เดินเข้าเดินออก "หมู่บ้านครู 2" ถูกวงแดงไว้อย่างชัดเจน แคปชั่นสไตล์พาดหัวข่าวตกใจ (Clickbait): [ข่าวด่วน! จนท.บุกทลาย! ร้านชานมเน็ตไอดอลดังโดนสั่งปิด? นี่เหรอ "คลายทุกข์" ที่พวกแกอวยกัน?]

รูปชุดนี้สร้างแรงกระเพื่อมได้ทันที "จริงดิ? เมื่อวานฉันเพิ่งกินไปเองนะ!" "โดนปิดแล้วเหรอ? เถ้าแก่โดนจับไหม?"

ในขณะที่นักศึกษายังตื่นตระหนก ระลอกสองก็ตามมาติดๆ — คลิปวิดีโอความชัดระดับ HD ที่น่าสะอิดสะเอียน ถูกฟอร์เวิร์ดไปทุกกลุ่ม สถานที่ถ่ายทำ: หน้าโรงอาหาร ในคลิปคือไอ้หัวโจกผมน้ำตาล "เอกแม็คโคร" ที่จางเฉินเจอเมื่อกี้ ตอนนี้มันกำลังกุมท้อง ถือแก้วลายแมวปลาเค็ม อีกมือล้วงอะไรบางอย่างออกมาจากปาก มือสั่นระริก

"อ้วก—— ไม่ไหวแล้ว! ช่วยด้วย!" ไอ้ผมทองทำเสียงอ้วกแห้งๆ ดังลั่น แสดงใหญ่รัชดาลัยมาก จากนั้น มันก็ดึงวัตถุที่มีน้ำชานมหยดติ๋งๆ ออกมาจากปาก กล้องซูมเข้าไป ซากแมลงสาบครึ่งตัว

อีกครึ่งตัว... ชัดเจนว่าถูก "กลืน" ลงไปแล้ว ไอ้ผมทองหันไปฟ้องไทยมุง แบีบน้ำตา: "ผมเพิ่งดูดไปคำเดียว รู้สึกกรุบๆ... อ้วก!"

เสียงกรี๊ดและเสียงอ้วกของนักศึกษาหญิงดังระงม ไทยมุงถอยกรูด ชั่วพริบตาเดียว จาก "แสงสว่างของมหาลัย" ร้านขนมคลายทุกข์ ชื่อเสียงพังพินาศแบบดิ่งเหว ความโกรธ ขยะแขยง และรู้สึกเหมือนโดนหลอก จุดไฟในใจนักศึกษาที่ไม่รู้อีโหน่อีเหน่

[โคตรขยะแขยง! เมื่อวานฉันเพิ่งกิน จะไปล้างท้อง!] [หนีไป! หนีไป! ร้านหน้าเลือดแบบนี้ไสหัวไปจาก ม.หลินเจียงซะ!] [อุตส่าห์ชมว่าเถ้าแก่หล่อ ที่แท้ใจดำอำมหิต!] [คืนเงิน! ไม่ใช่แค่คืนเงิน ต้องจ่ายค่าทำขวัญด้วย!]

มองดูคำด่าทอเต็มหน้าจอ จางเฉินที่นั่งอยู่ในห้องใต้ดินไม่ตื่นเต้นสักนิด เป่าฟองชาในแก้วเล่น "แสดงดีนี่ ทุ่มทุนสร้างน่าดู"

ในขณะเดียวกัน กลุ่มแชท "จุดเสบียงคลายทุกข์" ก็ระเบิดเถิดเทิง คลิปแมลงสาบกับสกรีนช็อตคำด่าปลิวว่อน [กลุ่มเสบียงคลายทุกข์ 2 (498/500)] "@เจ้าของร้าน ตัวจริงออกมาแก้ข่าวหน่อย! คลิปนี้จริงมั้ย?" "แม่เจ้า จะอ้วก แมลงสาบครึ่งตัว... ต่อไปใครจะกล้ากิน" "ขายดีจนสกปรกรึเปล่า? ถ้าจริงต้องคืนเงินนะ! ต้องชดใช้ด้วย!" พวกสายส่อง (Lurkers) ที่ไม่รู้อะไรก็ออกมาผสมโรง ส่งสติกเกอร์อ้วกกันรัวๆ

แต่ทว่า กระแสรุมด่า (ทัวร์ลง) แบบนี้อยู่ได้ไม่นาน เด็กมหาลัยยุคนี้ ไม่ใช่พวก "โลกสวย" ที่ใครจูงจมูกง่ายๆ อีกแล้ว ผ่านดราม่าโซเชียลมาโชกโชน วิจารณญาณและการจับผิด "คอนเทนต์ดักควาย" ของพวกเขา คมกริบกว่าที่พวกพ่อค้าหัวหมอจะจินตนาการได้

ไม่นาน ทิศทางลมในกลุ่มก็เริ่มเปลี่ยน ID ชื่อ "พี่คังเริ่มสตรีมยัง?" เปิดประเด็นด้วยรูปแคปหน้าจอ เป็นช็อตซูมหน้าไอ้ผมน้ำตาลตอนทำท่าจะอ้วก วงกลมแดงที่จุดพิรุธ

[พี่คังเริ่มสตรีมยัง?]: "ทุกคนใจเย็น อย่าเพิ่งด่า ใช้สมองหน่อย ดูสีหน้ากับท่าทางไอ้หมอนี่ คนปกติถ้ากินเจอของแปลกปฏิกิริยาแรกคืออะไร? คือพ่นออกมาทันที หรือวิ่งไปอ้วก หรือขว้างแก้วทิ้ง แต่นี่อะไร? พี่แกยังมีเวลาจัดท่า ยืนหันโลโก้ 'แมวปลาเค็ม' ให้ตรงกล้องเป๊ะๆ กลัวคนไม่รู้ว่าเป็นร้านไหน นี่มันสมเหตุสมผลเหรอวะ?"

ประโยคนี้ทำเอากลุ่มเงียบกริบ จากนั้น เสียงแห่งเหตุผลก็ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ด

[ลูกรักเทพเจ้าไฉ่ซิงเอี๊ย]: "บวกหนึ่ง อีกอย่างลองฟังเสียงแบ็กกราวนด์ คลิปเริ่มมาสองวิ ไอ้หมอนี่ยังไม่อ้วกเลย คนข้างๆ ยกมือถือถ่ายรอแล้ว? นี่มันตาทิพย์เหรอ? รู้ล่วงหน้าว่าจะดูดเจอแจ็คพอต? จัดฉากชัดๆ ดูถูกไอคิวกันเกินไปละ"

[Show Me The Money]: "ใช่! แล้วก็ ดูแมลงสาบนั่นนะ ผมเรียนชีววิทยา ดูรอยตัดที่ซากสิ เรียบกริบ แถมปีกยังแห้งสนิท ไม่เหมือนแช่อยู่ในน้ำเลย ที่ตลกสุดคือ หลอดชานมรูมันแค่นี้ แมลงสาบตัวบะเริ่ม พี่แกดูดขึ้นมาได้ไงโดยไม่ติดหลอด แถมยังกัดขาดครึ่งตัวในปากแล้วคายออกมาได้แม่นขนาดนั้น? ฝึกเล่นกลมาเหรอ?"

เจอนักสืบโซเชียลสายเทคนิควิเคราะห์เข้าไป นักศึกษาที่เคยลังเลก็เริ่มตาสว่าง

[A-One Tap]: "เออว่ะ พอฟังแล้วใช่เลย! การแสดงโคตรล้น ยิ่งกว่าตอนฉันสายแล้วแถอาจารย์อีก" [ซี่โครงหมูเปรี้ยวหวาน]: "ขำว่ะ นี่มันพวกมิจฉาชีพหากิน (Pangci) ชัดๆ สงสัยเถ้าแก่จางไปขัดขาใครเข้า โดนเล่นแล้วล่ะ" [พลเมืองดีแห่ง Los Santos]: "พูดตรงๆ นะ ฉันเคยลงไปเอาของที่ห้องเก็บของหมู่บ้านครู 2 ที่นั่นสะอาดกว่าครัวบ้านฉันอีก เถ้าแก่เป็นพวกย้ำคิดย้ำทำ (OCD) ผ้าขี้ริ้วยังพับเป็นเต้าหู้ ฉันไม่เชื่อว่าคนแบบนี้จะปล่อยให้แมลงสาบลงไปว่ายน้ำเล่น"

[ผิดไปแล้ว]: "ดันเม้นบน! ผมก็เคยไป เถ้าแก่ใส่แมลงก์ใส่ถุงมือตลอด คลิปครัวเปิดก็ลงทุกวัน เทียบกับร้านหน้าโรงเรียนที่น้ำเน่าเจิ่งนองแมลงวันตอม ไม่เห็นมีใครไปแจ้งจับบ้างวะ"

ภายในสิบนาที กระแสลมเปลี่ยนทิศจาก "สงสัย" เป็น "วิเคราะห์" และจบที่ "รุมประณามคนจัดฉาก"