เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 177 ทักษะการหลอมโอสถแบบไหนกัน!

บทที่ 177 ทักษะการหลอมโอสถแบบไหนกัน!

บทที่ 177 ทักษะการหลอมโอสถแบบไหนกัน!


สิ้นเสียงคำตอบเฉิงหลง ผู้บอกว่าตนจะหลอมโอสถขั้นเซียนเทียนจริงดังพวกเขาคาด ความพลุกพล่านวุ่นวายด้วยเหลือจะเชื่อ พลันส่งเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันไปต่างๆ นาๆ

“องค์ชายสอง มีผู้อาวุโสเจียงอวี๋เป็นถึงอาจารย์ ในช่วงหกเดือนที่ผ่านมา ทักษะการหลอมโอสถเขาจึงก้าวหน้าอย่างรวดเร็วไม่ธรรมดา ทั้งเขายังมีเปลวไฟซากวิญญาณศีตละ บางทีอาจสามารถหลอมโอสถวิญญาณหลงหู่ได้จริง” เฟิงซิงกล่าวด้วยรอยยิ้มเยินยอชื่นชม

“ผู้อาวุโสเจียงอวี๋ ยกย่ององค์ชายสองว่ามีพรสวรรค์อยู่มาก ไม่แน่ว่าเขา อาจประสบความสำเร็จในการหลอมโอสถวิญญาณหลงหู่จริงดังท่านว่า” อู๋ฉีพยักหน้าอย่างยินดี

เห็นได้ชัดว่าทั้งคู่ ศรัทธาในตัวเฉิงหลง องค์ชายจากต้นตระกูลสูงศักดิ์ผู้คาดว่าต้องหลอมโอสถวิญญาณหลงหู่ได้แน่

หากต้องเลือกระหว่างหยางเสี่ยวเทียน กับองค์ชายผู้มีอิทธิพลแลอำนาจคอยหนุนหลังจนนับไม่ถ้วน พวกเขาก็คงจะอยากให้เฉิงหลงชนะเป็นธรรมดา

อีกทั้งปรมาจารย์เจียงอวี๋ ยังเป็นคนใจกว้างเสนอชื่อและช่วยเหลือสนับสนุนพวกเขา กระทั่งปัจจุบันนี้ ทั้งสองได้ทำงานให้แก่ราชวงศ์แห่งอาณาจักรเสินไห่ ในฐานะนักปรุงโอสถผู้ทรงเกียรติ

ภายใต้การจับจ้องของทุกคน เฉิงหลงเริ่มปลดปล่อยเปลวไฟซากวิญญาณศีตละขาวหม่นเทาออกมา โดยไม่กล่าวอะไรสักคำนอกจากความมุ่งมั่น ที่หมายเอาชนะหยางเสี่ยวเทียนฉายขึ้นในแววตา

เมื่อทราบว่าเฉิงหลง ต้องการหลอมโอสถขั้นเซียนเทียน คนเช่นเฉินจื่อหานผู้นับว่าเป็นอัจฉริยะแห่งเมืองเสินเจี้ยน จะน้อยหน้าไปได้อย่างไร นางกัดฟันพร้อมหยิบสมุนไพรออกมาหลายสิบชิ้น เพื่อหลอมโอสถวิญญาณหลงหู่โดยมิคิดลังเลแม้แต่น้อย

ทุกคนสะดุ้งตกใจครั้นเห็นสิ่งนี้

หลี่เหวินเผยยิ้มระหว่างประสบเห็นความองอาจนางผู้เป็นศิษย์ นิสัยของหญิงสาวผู้นี้ไม่เคยเปลี่ยนแปลง นางมักจะอวดหยิ่งในความแข็งแกร่งตน และปฏิเสธหรือยอมรับความพ่ายแพ้อยู่เสมอ

หลังสองคนนั้น ตัดสินใจหลอมโอสถขั้นเซียนเทียนในการแข่งรอบที่สาม เพื่อเรียกคะแนนกลับมา เติ้งอี้ชุน หูซิง หวงถิงถิง และคนอื่นๆ จะเลือกหลอมโอสถขั้นใดไปได้ นอกจากต้องจำใจเอาแบบอย่าง แม้จะล่วงรู้ผลลัพธ์ดีว่าหากไร้ซึ่งความชมชอบจากสวรรค์เช่นหยางเสี่ยวเทียนแล้ว บทสรุปมันจะเป็นเช่นไร

แต่แทนที่พวกเขาจะยอมรับความพ่ายแพ้ พวกเขากลับเลือกที่จะท้าทายเพื่อลองดู เพราะแม้หยางเสี่ยวเทียนจะมีโชคจากสวรรค์คอยสงเคราะห์ เขาอาจใช้ในรอบแรกและสองไปหมดแล้วก็ได้

เพียงคิดส่งเสริมแรงใจตนเท่านี้ ทั้งหมดก็เริ่มมีความหวังที่จะชนะเป็นอันดับหนึ่ง ของการแข่งขันหลอมโอสถในครั้งนี้ไปได้

แน่นอนว่าพวกเขา จะเต็มใจยอมรับความพ่ายแพ้ให้แก่เด็กเช่นหยางเสี่ยวเทียนได้อย่างไร

ครั้นเห็นเป็นเช่นนั้น หยางเสี่ยวเทียนจะหลอมสิ่งอื่นแตกต่างหรือคิดเกินหน้าเกินตาจากคนทั้งหมด ให้เป็นที่สงสัยไปมากกว่านี้ทำไม

แต่ในเมื่อพวกเขาเปิดโอกาสตนแสดงฝีมือ เขาจะกล้าทำให้เสียหน้าได้อย่างไรเล่า

เดิมที แค่เฉิงหลง เฉินจื่อหานและคนอื่นๆ ใคร่หลอมโอสถวิญญาณหลงหู่ก็เป็นเรื่องน่าตื่นตามากพอแล้ว แต่ในเมื่อทุกคนเห็นว่าหยางเสี่ยวเทียน ก็เป็นอีกผู้ที่ต้องการหลอมโอสถขั้นเซียนเทียน พวกเขากลับทนหันสนใจเขาเพียงผู้เดียวไม่ได้

เพลานี้ เกิดปรากฏการณ์ใดขึ้นกัน…

ไฉนกลุ่มนักปรุงโอสถระดับหนึ่งดาว ต้องการหลอมโอสถขั้นเซียนเทียนอย่างกับนัดหมายกันมา ในรอบการแข่งขันอิสระเช่นนี้

“ลูกวัวแรกเกิดไม่กลัวเสือ” เผิงจื้อกังกล่าวด้วยอารมณ์สุขสำราญใจแปลกๆ แล้วประโยคนี้ หมายถึงผู้ใดกัน

หยางเสี่ยวเทียนหยิบสมุนไพรสำหรับหลอมโอสถวิญญาณหลงหู่ จัดวางบนโต๊ะหินอ่อนก่อนเริ่มโบกมือ เพียงเขาเคลื่อนไหว ไฟแห่งสวรรค์และโลกก็พร้อมพุ่งเข้ามาราวกับเขาเป็นเชื้อเพลิงเสียเอง

การขับไฟแห่งสวรรค์และโลกรอบกายเขา มันง่ายดายยิ่งกว่าถอนหายใจอีกงั้นหรือ

ตอนนี้ เฉิงหลง เฉินจื่อหานและคนอื่นๆ เอาชนะหยางเสี่ยวเทียนด้วยแสงแห่งศรัทธาเพียงเล็กน้อย จากบุคคลผู้มีความเชื่อถือพวกเขาอยู่แค่บางส่วน

ระหว่างไฟแห่งสวรรค์และโลกพลันลุกท่วม หยางเสี่ยวเทียนกลับเพียงดีดนิ้วมือ มวลประกายไฟบางส่วนก็ล่องออกมา โถมกระทบกับสมุนไพรหนึ่งชนิดบนพื้นโต๊ะด้วยความแม่นยำอย่างยิ่งยวด

เมื่อสมุนไพรถูกดีดจนลอยขึ้น หยางเสี่ยวเทียนก็สะบัดปลายนิ้วทั้งสอง ส่งลูกไฟเข้าผลาญมันที่ลอยนิ่งอยู่กลางอากาศทันที

เขาส่งมวลประกายไฟ พุ่งโถมเป็นเส้นตรงเข้าใส่สมุนไพรที่ลอยได้อีกหลายลูกช้าๆ อย่างต่อเนื่อง

ภายใต้การกระทบของประกายไฟอยู่หลายครั้ง สมุนไพรชนิดแรกก็เริ่มละลายไปบางส่วน

หยางเสี่ยวเทียนสะบัดนิ้วทั้งสองอีกครั้ง คราวนี้ มันเพิ่มเปลวไฟพุ่งออกไปอีกสิบลูก เพื่อความรวดเร็วในการละลายสมุนไพรที่มากขึ้น

เวลานี้ ทุกคนต่างมองหน้ากันว่าเขากำลังทำอะไรกับสมุนไพรอันมีค่านั้น

“นี่มันทักษะแบบไหนกัน?” อู๋ฉีรู้สึกประหลาดใจ จนอดหันมองหลี่เหวินด้วยสงสัยไม่ได้

แต่แทนที่จะได้คำตอบ สีหน้าหลี่เหวินตอนนี้ ก็ดูประหลาดใจไม่ต่างจากเขาเช่นกัน

เพราะเขาก็ไม่เคยปรากฏเห็นทักษะการหลอมโอสถแบบนี้มาก่อน ทักษะที่ไม่จำเป็นต้องใช้เตาหลอมเพื่อละลายสมุนไพร มีด้วยหรือ…

จบบทที่ บทที่ 177 ทักษะการหลอมโอสถแบบไหนกัน!

คัดลอกลิงก์แล้ว