บทที่ 135 เรียกข้าว่าใต้เท้าหลง

ขวดหยกทั้งหมด ล้วนมีโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์ภายใน!

ยี่สิบหกเม็ด!

หลังเหวินจิงอวี๋เปิดขวดหยกทั้งหมดออก มือเรียวผ่องของนางก็พลางสั่นไหวด้วยตื่นตาตื่นใจกับของตรงหน้า ไม่คิดว่าเมื่อมาถึงที่นี่ นางจะได้ประสบเห็นโอสถเหล่านี้ก่อนใครอีกครั้ง

แม้นางจะเคยโอ้อวดว่าหัวใจตนแข็งแกร่งพอรับมือกับสิ่งเหล่านี้ แต่เมื่อมองดูโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์ทั้งยี่สิบหกเม็ดนี่ หัวใจของนางกลับยังคงสั่นสะท้าน และต้องใช้เวลาสงบสติอารมณ์อยู่นานกว่าจะเป็นปกติได้

“ใต้เท้า ท่านต้องการขายตรง โอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์ทั้งยี่สิบหกเม็ดนี้ ให้กับสมาคมการค้าของเราหรือไม่” น้ำเสียงนางยังสั่นเทา

“หากขายตรง โอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์เหล่านี้ จะได้ราคาเท่าไหร่” หยางเสี่ยวเทียนเอ่ยถามนาง

เพราะเขาต้องการใช้ทองกว่าหลายแสนเหรียญเพื่อซื้อทาสพร้อมจวน และขี้เกียจเกินกว่าจะรอการประมูล

ทันทีที่นางได้ยินว่าหยางเสี่ยวเทียนตั้งใจจะขายโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์เหล่านี้ ให้กับสมาคมการค้านางแบบขายตรง มือเรียวของเหวินจิงอวี๋ก็สั่นสะท้านอีกครั้งอย่างควบคุมไม่ได้

ด้วยโอสถเหล่านี้ ล้วนเป็นโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์ ที่หาได้ยากยิ่งกว่าโอสถชนิดใด ทั้งยังมากถึงยี่สิบหกเม็ด

เมื่อใดที่ทางสมาคมการค้าเปิดประมูลมัน ความรู้สึกที่บรรดาผู้รู้ข่าวจะต้องยิ่งใหญ่มากเป็นแน่

การแก่งแย่งของเหล่าตระกูลน้อยใหญ่ในครานี้ ต้องรุนแรงกว่าโอสถสร้างฐานวิญญาณระดับสวรรค์สิบสี่ขวดหยก ที่ทางสมาคมเคยเปิดประมูลก่อนหน้านี้แน่นอน

และด้วยโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์พวกนี้ มันสามารถสร้างชื่อเสียงให้กับทางสมาคมการค้าเฟิงยวินของนาง ให้สูงส่งแลเลื่องลือไปทั่วทั้งอาณาจักรได้

“ใต้เท้า ข้าขอเสนอสองหมื่นห้าพันเหรียญทองต่อหนึ่งเม็ด ท่านเห็นเป็นเช่นไร” เหวินจิงอวี๋เอื้อนเอ่ยเสนอราคา

แต่หลังนางกล่าวจบ หัวใจนางก็เต้นระรัวระหว่างรอคำตอบจากหยางเสี่ยวเทียน พร้อมด้วยสีหน้ากระวนกระวายเป็นที่สุด ดวงตาคู่งามเบิกกว้างเป็นประกายมองเขาอย่างคาดหวัง

เมื่อเห็นเหวินจิงอวี๋จ้องมองเขาด้วยสีหน้าและแววตาคาดหวังเป็นอย่างมาก หยางเสี่ยวเทียนก็กล่าวว่า

“ตกลง สองหมื่นห้าพันเหรียญทองก็พอ”

ก่อนจะมา เขาได้ตรวจสอบสภาวะราคาของโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์ตามสมาคมการค้าต่างๆ ซึ่งสองหมื่นห้าพันเหรียญทองนับว่าเป็นราคาที่ดีแล้ว

ครั้นนางได้ยิน ว่าหยางเสี่ยวเทียนยอมรับราคาที่นางเสนอเมื่อครู่

ดวงตาอันงดงามของเหวินจิงอวี๋ ก็เปล่งประกายคล้ายดาราอย่างกะทันหัน ก่อนริมฝีปากอันอวบอิ่มนั้นจะพลันเผยอเอ่ยว่า

“ขอบคุณใต้เท้ามากเจ้าค่ะ”

นางรับรู้แลเข้าใจดี ว่าโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับสวรรค์ทั้งยี่สิบหกเม็ดนี้ มีความสำคัญต่อสมาคมการค้าของนางมากแค่ไหน

“จากนี้ไป เรียกข้าว่าใต้เท้าหลง” หยางเสี่ยวเทียนกล่าว

เนื่องจาก เขาบ่มเพาะปราณมังกรแรกเริ่ม อีกทั้งยังสวมหน้ากากมังกร ดังนั้น นามใต้เท้าหลงจึงนับว่าเหมาะสมกับเขาที่สุด

“เจ้าค่ะ ใต้เท้าหลง” เหวินจิงอวี๋ตอบรับด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานพร้อมท่าทางนอบน้อม จากนั้นนางจึงบิดสะโพกหันหลัง เดินไปเตรียมเหรียญทองจำนวนมากด้วยตนเอง

โอสถหนึ่งเม็ด มีราคาสองหมื่นห้าพันเหรียญทอง ยี่สิบหกเม็ดก็เท่ากับหกแสนห้าหมื่นเหรียญทอง

แม้จะเป็นถึงสมาคมการค้าเฟิงยวิน แต่ก็ยังต้องใช้เวลารวบรวมอยู่บ้าง เพราะมีข้อจำกัดอยู่บางประการ จึงยากที่จะนำเงินจำนวนมากเช่นนี้ออกมาได้

แต่ด้วยความพยายามของเหวินจิงอวี๋ ไม่ช้า นางก็รวบรวมได้ครบทั้งหกแสนห้าหมื่นเหรียญทอง แล้วนำมันมาวางกองไว้ตรงหน้าหยางเสี่ยวเทียนทันที

หยางเสี่ยวเทียนโบกมือแล้วเก็บมันใส่ลงในแหวนเตาหลอม โดยมิต้องนับให้เสียเวลาด้วยซ้ำ

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่หยางเสี่ยวเทียนจะจากไป เขายังมีอีกอย่างที่อยากถามนาง “สมาคมการค้าของเจ้า รับซื้อโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับนิรันดร์หรือไม่”

โอสถวิญญาณหลงหู่ระดับนิรันดร์งั้นรึ!

เหวินจิงอวี๋ผงะพร้อมจดจ้องหยางเสี่ยวเทียนอย่างตะลึงลาน นางรู้สึกแน่นในทรวงราวกับจะขาดอากาศหายใจ

“ตะ ใต้เท้าหลง เมื่อครู่ท่านหมายความว่า ท่านมีโอสถระดับนิรันดร์งั้นหรือเจ้าค่ะ”

“ใช่ เจ้าฟังไม่ผิด โอสถระดับนิรันดร์” หยางเสี่ยวเทียนกล่าว “ทางสมาคมการค้าของเจ้า จะเสนอราคาโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับนิรันดร์เท่าไหร่”

แม้การใช้ไฟศักดิ์สิทธิ์เพื่อหลอมโอสถ จะใช้ปราณแท้จนร่างกายต้องรับภาระมากก็ตาม แต่หากโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับนิรันดร์มีราคาสูง ภายหน้าเขาอาจจะขายโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับนิรันดร์ก็ได้ ด้วยจำเป็นต้องมีเงินเก็บไว้สำรองใช้อยู่มาก

“ข้าคิดว่ามันน่าจะมีราคาประมาณเก้าหมื่น ถึงหนึ่งแสนเหรียญทองต่อเม็ด” เหวินจิงอวี๋พยายามสูดหายใจเข้าลึกๆ ด้วยกลัวว่าตนเองจะหมดสติเสียก่อน

“หากท่านต้องการขายมันเดี๋ยวนี้ ข้าขอส่งข่าวกับสาขาหลักสักครู่เจ้าค่ะ” ใบหน้าร้อนผ่าวจนแดงระเรื่อขณะท่าทีกระวนกระวายของนาง ทำหยางเสี่ยวเทียนรู้สึกผิดไม่น้อย

“ไว้คราวหน้าเถอะ” หยางเสี่ยวเทียนเหลือบมองใบหน้านวลผ่องแกมแดงอ่อนๆ ของเหวินจิงอวี๋ แล้วพลางกล่าวต่อว่า “ให้สมาคมการค้าของเจ้า เตรียมเงินหนึ่งล้านเหรียญทองในครึ่งเดือน แล้วข้าจะกลับมาอีกครั้ง”

สิ้นเสียงนั้น ร่างที่สวมหน้ากากมังกรก็อันตรธานหายไปในความมืดมิด

หนึ่งล้านเหรียญทอง! นางตะโกนเสียงดังในหัวพร้อมกับความรู้สึกแน่นอกจวนเกือบจะวูบ

ยามนี้ แววตาของเหวินจิงอวี๋ ยังจับจ้องหยางเสี่ยวเทียนจนเขาหายไปในความมืด แต่กระนั้นดวงตาคู่งามยังคงไม่เคลื่อนไปไหน และเฝ้ามองความมืดนั้นด้วยความตกตะลึงอยู่นานสองนาน

เดิมทีในใจนางพลางคิดว่า แม้เขาจะมีโอสถระดับนิรันดร์ เช่นโอสถวิญญาณหลงหู่ระดับนิรันดร์ แต่คงมีเพียงหนึ่งหรือสองเม็ดเท่านั้น

แต่เขากลับบอกให้ทางสมาคมการค้าของนาง เตรียมเงินไว้รอหนึ่งล้านเหรียญทอง!