บทที่ 376 - ผลลัพธ์อันน่าทึ่ง (ฟรี)

บทที่ 376 - ผลลัพธ์อันน่าทึ่ง

ทันทีที่ยาตกถึงท้อง พลังยาที่มหาศาลกว่าเมื่อกี้หลายเท่าก็ระเบิดออก! วิ่งพล่านไปทั่วร่าง รุนแรงกว่าตอนกินเศษยาลิบลับ!

และสิ่งที่ตามมาติดๆ คือคลื่นอารมณ์บ้าคลั่งระลอกใหญ่! เหมือนสึนามิที่พร้อมจะกลืนกินสติสัมปชัญญะของเขาให้จมดิ่ง! ความรุนแรงมากกว่าเดิมหลายเท่าตัว จวนเจียนจะทำให้เขาคุมไม่อยู่!

หวังอันเตรียมตัวมาดี ทันทีที่ความบ้าคลั่งปะทุ เขาก็ใช้วิชา 'ย้ายถ่ายภัยร้าย' ทันที ส่งต่อความซวยทั้งหมดไปให้ก้อนไม้รับจบ!

ชั่วพริบตา คลื่นสึนามิแห่งความบ้าก็หายวับไป หวังอันกลับมามีสติแจ่มใส ห้วงจิตสงบราบเรียบ เขาตั้งสมาธิ ดูดซับพลังยาเข้าสู่สมองอย่างเต็มที่!

พลังจิตได้รับการเติมเต็มอย่างบ้าคลั่ง!

ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน เมื่อพลังยาหยดสุดท้ายถูกดูดซับจนหมด หวังอันก็ลืมตาขึ้น นัยน์ตาส่องประกายเจิดจ้า คลื่นพลังทางวิญญาณรอบตัวเข้มข้นขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เขาลองปล่อย 'ญาณหยั่งรู้' (พลังจิต) ออกไปตรวจสอบรอบๆ สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลง แล้วก็ยิ้มออกมาด้วยความพอใจ

"จากเดิมรัศมีพลังจิตของผมอยู่ที่ประมาณ 40 จ้าง (ประมาณ 133 เมตร) ตอนนี้ขยายไปถึง 43 จ้างแล้ว! ยาระดับต่ำเม็ดเดียว เพิ่มพลังจิตได้เกือบ 10% เชียวเหรอ!"

ผลลัพธ์นี้มันเวอร์วังอลังการกว่าที่เขาคิดไว้เยอะ!

ถึงผลข้างเคียงจะนรกแตก แต่สรรพคุณในการบูสต์พลังจิตนี่ของจริงไม่ได้โม้!

และตอนนี้เขามีวิธีแก้ทางผลข้างเคียงแล้ว ขอแค่มีเนื้อไท่ซุ่ยมากพอ เขาก็สามารถกินยาปั๊มพลังจิตให้เทพซ่าได้เรื่อยๆ!

หวังอันตื่นเต้นจนเนื้อเต้น อยากรู้จริงๆ ว่ายานี้จะพาพลังจิตของเขาไปได้ไกลแค่ไหน!

แต่เขาก็ไม่ลืมความจริงข้อสำคัญ... ปัญหาคือต้องหา 'เนื้อไท่ซุ่ย' มาให้พอ!

หวังอันส่ายหัว ยิ้มแห้งๆ "เจ้าไท่ซุ่ยนี่มันของดีจริงๆ นะ เป็นทั้งเกราะกันตาย เป็นทั้งยาเพิ่มพลังสมอง... สงสัยต้องหาทางตุนไว้เยอะๆ แล้วสิ ไม่งั้นไม่พอใช้แน่"

เขาขมวดคิ้ว นึกถึงแหล่งที่มาของไท่ซุ่ย "ที่รู้ตอนนี้ก็มีแค่ตัวเดียวที่ขอบ 'ทุ่งร้างหมื่นลี้' (Wan Li Huang Yuan)... แต่นั่นมันข่าวนานมาแล้ว ป่านนี้มันคงย้ายที่หรือโดนใครเก็บไปแล้วมั้ง จะไปตามหาก็คงยาก"

เขาคิดว่า ไว้มีโอกาสไปเดินตลาดหรือเมืองเซียน ค่อยลองหาซื้อดู ดีไม่ดีอาจจะเจอเศษๆ มาขายบ้าง แพงหน่อยก็ยอมจ่าย!

ขณะที่กำลังคิดเรื่องหาซื้อ จู่ๆ เขาก็นึกถึงคำพูดของเสอเอ้อขึ้นมาได้... ว่าอีกวิธีที่ไท่ซุ่ยจะถือกำเนิดขึ้น คือการที่ผู้ฝึกตนกินยา 'ยาวิถีโลหิตคืนจิต' มากเกินไปจนควบคุมไม่อยู่ ร่างกายจะกลายสภาพเป็นไท่ซุ่ย!

ความคิดชั่วร้ายแวบเข้ามา... ตอนนี้เขาอยู่ในทะเลสาบหมอก กำลังไล่ล่าพวกโจรลูกน้องขูหยาเจินเหรินอยู่พอดี

ถ้าเขาจับพวกโจรมา แล้วกรอกยาให้พวกมันกินจนโอเวอร์โดส จนกลายร่างเป็นไท่ซุ่ย... เขาก็จะได้ฟาร์มไท่ซุ่ยเคลื่อนที่!

หวังอันคำนวณในใจ วิธีนี้น่าจะเวิร์กและหาของได้ไวสุด ได้ทั้งล้างแค้น ได้ทั้งของ!

แต่... พอคิดไปคิดมา เขาก็ลังเล สีหน้าเคร่งเครียด

ไม่ใช่เพราะสงสารพวกโจรหรอกนะ พวกนั้นตายไปก็สมควรแล้ว เขาไม่รู้สึกผิดแม้แต่น้อย!

ที่ลังเลเพราะ... 'ต้นทุน' ต่างหาก! เนื้อไท่ซุ่ยในมือเขาเหลือน้อยเต็มทีแล้ว!

ก้อนที่เหลืออยู่เท่ากำปั้นนี้ เขาเพิ่งเฉือนไปทำยาเมื่อกี้ ส่วนที่เหลือต้องเก็บไว้ทำเป็น 'วัตถุตัวตายตัวแทน' เพื่อรักษาชีวิตตัวเอง ซึ่งแค่นี้ก็แทบจะไม่พอใช้รับดาเมจหนักๆ แล้ว!

ขืนเฉือนเนื้อไปทำยาเพื่อเอาไปล่อพวกโจรอีก ถ้าแผนสำเร็จก็ได้กำไรบานเบอะ แต่ถ้าพลาด... เขาจะเสียทั้งเนื้อไท่ซุ่ยฟรีๆ และเสียเกราะกันตายอันล้ำค่าไป!

ถึงตอนนั้น ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉินขึ้นมา เขาจะไม่มีอะไรไว้กันตายเลย!

คิดสะระตะแล้ว หวังอันตัดสินใจว่า 'เพลย์เซฟ' ดีกว่า

เขายังไม่รู้กลไกการกลายร่างเป็นไท่ซุ่ยของคนอย่างละเอียด ไม่มั่นใจว่าจะสำเร็จ 100%

ตอนนี้อยู่ในถิ่นศัตรู อันตรายรอบด้าน เก็บเกราะกันตายไว้กับตัวสำคัญที่สุด อย่าเพิ่งเอาไปเสี่ยงดวงเลย

หวังอันวางแผนในใจว่า รอให้มีโอกาสสืบข้อมูลเรื่องการกลายร่างเป็นไท่ซุ่ยให้ชัวร์ก่อน ค่อยมาลองโปรเจกต์ 'ฟาร์มมนุษย์ไท่ซุ่ย' ทีหลังก็ยังไม่สาย!