บทที่ 310 - ผสานขุมพลัง

บทที่ 310 - ผสานขุมพลัง

กลับมาถึงห้องพัก หวังอันไม่รอช้า รีบแปะยันต์ป้องกันและยันต์เก็บเสียงรอบห้อง เพื่อป้องกันการรบกวน

เมื่อทุกอย่างพร้อม เขาตบถุงสัตว์เลี้ยง แสงสีเงินจางๆ วูบหนึ่ง 'หมาป่าภูตขนเงิน' สภาพร่อแร่ก็ปรากฏตัวขึ้นกลางห้อง

เจ้านี่เป็นสัตว์อสูรระดับ 2 ขั้นต้น ขนสีเงินยวบยาบ ปกติมักหากินตอนกลางคืน เคลื่อนไหวเงียบกริบและมีแรงกัดมหาศาล ถ้าสภาพสมบูรณ์ ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานขั้นต้นเจอมันตอนกลางคืนก็มีหนาว

แต่ตอนนี้... มันยืนโซเซขาพับขาอ่อน ดูน่าเวทนาสุดๆ

หวังอันไม่เสียเวลาสงสาร เขาเริ่มร่าย "เคล็ดวิชาควบคุมอสูรวิญญาณแท้" ทันที

นิ้วมือขยับรัวเร็ว ยิงลำแสงวิญญาณใส่ร่างหมาป่าไม่ยั้ง

เจ้าหมาป่าภูตขนเงินทรุดฮวบลงกับพื้น ส่งเสียงครางหงิงๆ ไม่มีแรงแม้แต่จะขัดขืน

หวังอันเร่งพลังขึ้น ร่างของมันเริ่มเปล่งแสง ก่อนจะค่อยๆ ลอยขึ้น แล้วสลายกลายเป็นก้อนแสงสีเงินยวบยาบ ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ!

เขาปลดเสื้อออก เผยให้เห็นหน้าอกที่มีรอยสักรูปหมาป่าพายุคราม จากนั้นก็ดึงก้อนแสงสีเงินนั้นเข้ามาประทับที่อก!

ทันทีที่สัมผัส รอยสักก็เหมือนมีชีวิต มันบิดเกลียวและดูดกลืนแสงสีเงินเข้าไปอย่างหิวกระหาย

เหงื่อเม็ดโป้งผุดขึ้นเต็มหน้าผากหวังอัน หน้าซีดเผือดจากการเสียเลือดเนื้อเพื่อหล่อเลี้ยงพิธีกร จนกระทั่งแสงสีเงินถูกดูดจนหมด เขาถึงได้ถอนหายใจยาว

เมื่อพักจนหายเหนื่อย เขาบองเรียกพลังออกมา

เงาร่างหมาป่าสีเขียว (เดิม) ผสานกับเงาสีเงิน (ใหม่) บิดเกลียวรวมกันจนกลายเป็น "เงาสีดำทมิฬ"!

นี่คือร่างวิวัฒนาการ!

กลิ่นอายของมันพุ่งทะลุขีดจำกัด ก้าวข้ามระดับกลั่นลมปราณ เข้าสู่ "ระดับสร้างรากฐานขั้นต้น" อย่างสมบูรณ์!

แต่นี่ยังไม่ใช่ที่สุด... หวังอันสัมผัสได้ว่ามันยังไปต่อได้อีก

"กะไว้ไม่ผิด ถ้ากินอีก 2 ตัวที่เหลือ น่าจะดันไปถึงจุดสูงสุดของขั้นต้นได้!"

เขาพักฟื้นครู่หนึ่ง แล้วเรียก 'หมาป่าแผงคอโลหิต' และ 'หมาป่าหางโซ่' ออกมาทำพิธีต่อ

กระบวนการเป็นไปอย่างราบรื่น สัตว์อสูรที่ใกล้ตายไม่มีแรงขัดขืนอยู่แล้ว พวกมันกลายเป็นก้อนแสงสีแดงและสีน้ำตาล ถูกดูดกลืนเข้าไปในรอยสักทีละตัว

เมื่อครบ 3 ตัว รอยสักหมาป่าที่หน้าอกของหวังอันก็กลายเป็น "สีดำสนิท" ลวดลายดูขลังและลึกลับ แผ่กลิ่นอายอันตรายออกมาเงียบๆ

หวังอันหมดแรงข้าวต้ม รีบนั่งขัดสมาธิกินยาฟื้นฟูพลัง

ผ่านไปพักใหญ่ เมื่อเรี่ยวแรงกลับมา เขาจึงลุกขึ้นทดสอบพลังใหม่

วูบ!

เงาดำทมิฬพุ่งออกมาจากหน้าอก ห่อหุ้มร่างกายเขาไว้มิดชิด!

เงานี้ดำมืดจนเหมือนจะดูดกลืนแสงรอบข้าง ทำให้บรรยากาศในห้องดูมืดสลัวลงทันตา

พร้อมกันนั้น พละกำลังมหาศาลก็ระเบิดขึ้นในทุกอณูขุมขน! แข็งแกร่งกว่าตอนกลืนตัวแรกไปคนละเรื่อง!

"ด้วยพลังของหมาป่าระดับ 2 ทั้งสามตัว... ตอนนี้โทเท็มมีพลังเทียบเท่า 'สร้างรากฐานขั้นที่ 3' (จุดสูงสุดของขั้นต้น) แล้ว!"

"แค่นี้ก็เกินพอ! จนกว่าฉันจะเลื่อนระดับเป็นสร้างรากฐานขั้นกลาง ก็ไม่ต้องอัปเกรดมันเพิ่มแล้ว"

หวังอันประเมินว่า ด้วยพลังระดับนี้ บวกกับวิชาอื่นๆ เขาสามารถงัดข้อกับระดับสร้างรากฐานขั้นกลางได้สบายๆ เผลอๆ ถ้าลอบกัดดีๆ อาจฆ่าได้ด้วยซ้ำ!

เขาตัดสินใจหยุดแค่นี้ ไม่ฝืนดันให้ขึ้นไประดับกลาง เพราะขืนทำแบบนั้น "ค่าใช้จ่าย" จะสูงเกินไป

การเลี้ยงดูโทเท็มต้องใช้ "เลือดหัวใจ" (Essence Blood) ยิ่งระดับห่างจากเจ้าของมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งสูบเลือดเยอะเท่านั้น

ตอนนี้พลังโทเท็ม (ขั้น 3) สูงกว่าตัวเขา (ขั้น 2) แค่ขั้นเดียว ยังพอรับไหว

แต่ถ้าห่างกัน 2 ขั้นเมื่อไหร่... ตัวแห้งตายแน่!

"พูดถึงเรื่องเลือด... เจ้า 'เถาวัลย์หน้าผีกลายพันธุ์' ในมิติหยก ต้องรีบเร่งโตมันให้ไวเลย! ตอนนี้ทั้งโทเท็มทั้งวิชาเลือดไม้ กินเลือดฉันดุเดือดทั้งคู่ ขืนไม่มีผลเถาวัลย์หน้าผีมาช่วยเติมเลือด มีหวังร่างกายพังก่อนเก่งแน่!"

หวังอันตั้งเป้าหมายต่อไปทันที... เขาต้องไปหาซื้อเนื้อสัตว์อสูรระดับ 2 มาเป็นปุ๋ยให้เถาวัลย์หน้าผี!