- หน้าแรก
- ยอดเซียนชาวไร่สายซุ่ม แค่ปลูกผักก็ดรอปรางวัลเทพ
- บทที่ 290 - ทำลายผนึก (ฟรี)
บทที่ 290 - ทำลายผนึก (ฟรี)
บทที่ 290 - ทำลายผนึก (ฟรี)
บทที่ 290 - ทำลายผนึก
หวังอันจ้องมองกล่องหยกดำในมือ แสงจากผนึกที่เคยสว่างจ้า ตอนนี้ดูหม่นหมองลงไปเยอะ
ตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาในถ้ำแห่งนี้ นอกจากฝึกวิชาแล้ว เขาก็เพียรพยายามใช้พลังเวทค่อยๆ ขัดเกลาทำลายผนึกบนกล่องนี้มาตลอด
ถึงแม้ผนึกนี้จะสร้างโดยผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานขั้นกลาง ซึ่งสูงกว่าเขา 1 ขั้น แต่ด้วยความที่มันไม่มีคนคอยเติมพลัง และถูกทิ้งไว้นาน ความแข็งแกร่งจึงลดลง
บวกกับหวังอันมีพลังเวทที่หนาแน่นกว่าคนทั่วไปจากวิชา ‘ไม้เขียวขจี’ เขาจึงใช้วิธี ‘น้ำหยดลงหิน’ ค่อยๆ กัดเซาะมันไปเรื่อยๆ
และทีเด็ดที่ช่วยทุ่นแรงไปได้มากคือ ‘ยันต์กัดกร่อนค่ายกล’ ระดับ 1 ขั้นสูง จำนวน 3 แผ่น ที่เขายึดมาจากศพของเย่เหยียนจือ (เพื่อนของลู่จิ่งเฟิง)
แม้จะเป็นแค่ยันต์ระดับ 1 แต่คุณสมบัติในการทำลายโครงสร้างค่ายกลของมันก็ช่วยทำให้ผนึกเปราะบางลงอย่างเห็นได้ชัด
นี่เป็นอีกเหตุผลที่เขาเลือกมาทำลายผนึกที่เมืองอื่น เพราะกลัวว่าถ้าเปิดที่สำนักแล้วมีสัญญาณแจ้งเตือนหรือกลิ่นอายประหลาดหลุดออกมา อาจจะงานเข้าได้
แต่ที่นี่... ในเมืองที่ห่างไกลและในถ้ำที่มีระบบป้องกันแน่นหนา เขาทำได้อย่างสบายใจ
“วันนี้แหละ... มันต้องเปิด!”
หวังอันรวบรวมพลังปราณสีเขียวเข้ม ห่อหุ้มกล่องหยกไว้ แล้วเริ่มบีบอัดพลังใส่จุดอ่อนของผนึก!
แสงสีเทาดำบนกล่องกระพริบถี่ๆ เหมือนพยายามต่อต้านเฮือกสุดท้าย แต่มันก็อ่อนแรงเต็มที
เปรี๊ยะ!
เสียงแตกหักเบาๆ ดังขึ้น แสงสีเทาดำแตกกระจายกลายเป็นละอองแสงและจางหายไป
ผนึกถูกทำลายแล้ว!
หวังอันรีบคว้ากล่องไว้ หัวใจเต้นแรงด้วยความลุ้นระทึก
ของที่ระดับสร้างรากฐานขั้นกลางถึงกับต้องกำชับให้ส่งกลับสำนักอย่างดี... มันคืออะไรกันแน่?
เขาค่อยๆ แง้มฝากล่องเปิดออก...
สิ่งแรกที่ปะทะสายตาคือ ‘ดอกบัวสีขาวบริสุทธิ์’ ที่บานสะพรั่งอยู่ภายใน
กลีบดอกสีขาวนวลซ้อนกันเป็นชั้นๆ ดูงดงามไร้ที่ติ แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ ‘กลิ่นอาย’ ของมัน
มันแผ่ไอความร้อนจางๆ ออกมา ให้ความรู้สึกอบอุ่นเหมือนแสงแดดยามเช้า และยังมีกระแสพลังลึกลับบางอย่างที่ทำให้จิตใจสงบอย่างประหลาด
หวังอันไม่เคยเห็นดอกไม้ชนิดนี้มาก่อน แต่สัญชาตญาณบอกว่านี่ไม่ใช่ของธรรมดา
นัยน์ตาของเขาสว่างวาบด้วยแสงสีเขียว เปิดใช้งานความสามารถ ‘ดวงตาหยั่งรู้’ ของหยกจักรพรรดิเขียวทันที!
ข้อมูลบางอย่างไหลเข้ามาในหัว...
หวังอันเบิกตากว้าง สีหน้าเปลี่ยนเป็นตื่นตะลึง
“ดอกบัวนี้... มันมีกลิ่นอายที่เชื่อมโยงกับวิถีแห่งเต๋า! นี่มันสมบัติล้ำค่าระดับตำนาน!”