บทที่ 110 - เคล็ดกระบี่ตัดสายน้ำฮานเจียง

บทที่ 110 - เคล็ดกระบี่ตัดสายน้ำฮานเจียง

หลี่หาญเยียนสะบัดมือ แสงสีฟ้าอ่อนพุ่งไปหาหวังอัน กลายเป็นแผ่นหยกสีฟ้าใสในมือเขา

"ในนี้บันทึกวิชา 'เคล็ดกระบี่ตัดสายน้ำฮานเจียง' (Cold River Water-Severing Sword Art) เอาไว้ เข้ากันได้ดีมากกับกระบี่เฉวียนหยวนของเธอ" เธออธิบายเสียงเรียบ "ฉันได้มาตอนออกท่องยุทธภพ เป็นวิชาที่ลึกซึ้งมาก มีบันทึกไว้ 4 ขั้นแรก ฝึกได้ยาวๆ จนถึงระดับสร้างรากฐานขั้นต้นเลย เธอเอาไปศึกษาดู แล้วทำพิธีผูกจิตกระบี่ตามวิธีในนั้น จะดีกว่าใช้วิธีทั่วไปเยอะ จะทำให้สื่อจิตกับกระบี่ได้ดีเยี่ยม"

หวังอันดีใจเนื้อเต้น เคล็ดวิชานี้คือสิ่งที่เขาขาดพอดี!

ที่สำคัญคือ ต่างจากตอนที่ได้ตำราปรุงยาของเจิ้งกู่ที่ต้องงมเอง คราวนี้มีหลี่หาญเยียนตัวเป็นๆ อยู่ข้างๆ! ถึงเธอจะไม่เคยฝึกวิชานี้ แต่ระดับกระบี่ของเธอคือของจริง แค่คำแนะนำเล็กๆ น้อยๆ ก็มีค่ามหาศาลสำหรับมือใหม่อย่างเขา!

"ขอบพระคุณท่านมากครับ!"

หลี่หาญเยียนกำชับต่อ "วิถีแห่งกระบี่ต้องใจเย็น ฝึกจิตให้มั่น อย่าใจร้อน ตอนทำพิธีผูกจิตกับโครงกระบี่ ต้องใช้มานาของตัวเองหล่อเลี้ยงซ้ำๆ อย่าไปฝืนใช้แรงภายนอกกระตุ้น เดี๋ยวโครงกระบี่จะเสียของ ลองอ่านดูก่อน ไม่เข้าใจตรงไหนก็ถาม"

หวังอันพยักหน้ารัวๆ แต่ก่อนจะเริ่มฝึก เขาอดถามเรื่องคาใจไม่ได้ "ท่านครับ... เรื่องถ้ำใต้บ่อน้ำพุ... ตกลงมันยังไงกันแน่? ทำไมพวกท่านลงไปเมื่อคืน วันนี้ก็กลับออกมาแล้ว?"

หลี่หาญเยียนถอนหายใจ "ถ้ำนั้นเป็นของยอดคนระดับสร้างแกนลมปราณขั้นสูงสุด ต่อให้เกราะป้องกันอ่อนลง ก็ไม่ใช่ที่ที่พวกเราจะเดินดุ่มๆ เข้าไปได้ง่ายๆ... พอลงไปถึงก้นบ่อ เราถึงรู้ความจริง ตระกูลอู๋เล่นของแรง ใช้เลือดเนื้อคนทั้งตระกูลสังเวยเพื่อเจาะรูเล็กๆ บนเกราะป้องกัน แล้วส่งคนของตัวเอง (อู๋เทียนย่ง) เข้าไปคนเดียว!

"รูนั่นเปิดแป๊บเดียวก็ปิด พวกเราไปไม่ทัน... หลังจากนั้นฝ่ายตระกูลจ้าวก็มีตัวละครลับระดับสร้างรากฐานขั้นปลายโผล่มา เราเลยต้องซัดกันนัวเนียอยู่ข้างนอก..."

หวังอันอึ้ง สรุปคือ ผู้อาวุโสทั้งสองฝั่ง ตบตีกันแทบตายอยู่หน้าประตูบ้าน ไม่ได้เข้าไปข้างในสักคน?!

"งั้นก็แปลว่า... คนตระกูลอู๋คนนั้น ได้เข้าไปสำรวจถ้ำคนเดียวสบายใจเฉิบ?"

หลี่หาญเยียนพยักหน้าอย่างจนใจ "ก็คงงั้น ตระกูลอู๋ศึกษ เรื่องนี้มานาน ยอมแลกด้วยชีวิตคนทั้งตระกูล... แต่เกราะป้องกันโดนเจาะไปทีนึงแล้ว พลังน่าจะลดลงฮวบฮาบ อีกไม่นานคงพังทลาย ถึงตอนนั้นถ้ำจะเปิดออกสู่สาธารณะ แล้วพวกระดับสร้างแกนลมปราณจากทั่วสารทิศก็จะแห่กันมา... สถานการณ์ตอนนั้นจะยิ่งเลวร้ายกว่านี้อีก"

พูดจบเธอก็หลับตา กินยาแล้วนั่งสมาธิรักษาแผล

หวังอันไม่กวนต่อ แยกไปหามุมสงบ หยิบแผ่นหยกสีฟ้าออกมาเริ่มศึกษา

...

...

เวลาผ่านไปหลายวัน

หวังอันจำเคล็ดวิชาได้ขึ้นใจ และเข้าใจหลักการบังคับกระบี่มากขึ้น

วิชานี้ล้ำลึกสมราคาคุย ถ้าฝึกจนบรรลุ จะสามารถสร้าง "เจตจำนงแห่งกระบี่" (Sword Intent) ของแม่น้ำฮานเจียงได้!

เมื่อฟันกระบี่ออกไป จะดึงน้ำในอากาศมาสร้างเป็นคมดาบ หรือถ้าระดับสูงๆ ก็สั่งน้ำในแม่น้ำลำคลองให้กลายเป็นกระบี่ได้เลย!

"เจตจำนงแห่งกระบี่" คือหัวใจสำคัญ!

แต่หวังอันรู้ตัวดีว่ายังห่างไกลขั้นนั้น ตอนนี้เอาแค่พื้นฐานให้แน่นก่อน

เรื่องเซอร์ไพรส์คือ พลังของ 'ดอกถานฮวาน้ำอ่อน' ที่เขาเคยกินเข้าไป มันมีฤทธิ์ธาตุน้ำแฝงอยู่ในร่างกาย พอมารวมกับวิชากระบี่ธาตุน้ำนี้ มันดันส่งเสริมกัน ทำให้เขาฝึกได้ไวขึ้นแบบงงๆ!

หวังอันวางแผนไว้แล้วว่า ถ้ารอดไปได้ จะปั๊มดอกถานฮวาน้ำอ่อนมากินเยอะๆ นอกจากจะอัปเกรดกายาแล้ว ยังช่วยบูสต์วิชากระบี่ได้ด้วย ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว!

ช่วงนี้เขาก็ทำพิธีผูกจิตกับกระบี่ทุกวัน ต้องเจาะเลือดปลายนิ้วหยดลงบนตัวกระบี่ เพื่อสร้างสายใยเชื่อมโยง

วันนี้ก็เหมือนเดิม หยดเลือดเสร็จ นั่งสมาธิ

ทันใดนั้น เขาลืมตาโพลง คว้าด้ามกระบี่เฉวียนหยวน ความรู้สึกคุ้นเคยแล่นปราดเข้ามา ยิ้มแก้มปริ "สำเร็จ!"

ตัวกระบี่ดูมีชีวิตชีวาขึ้น ลายน้ำบนใบมีดส่องแสงสีฟ้าจางๆ

เขารู้สึกถึงความเชื่อมโยงที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าตอนใช้มีดบินหรือกริช เหมือนกระบี่เล่มนี้กลายเป็นอวัยวะส่วนที่ 33 ของร่างกาย!

แค่คิด กระบี่ก็พุ่งวูบออกจากมือ บินวนรอบถ้ำรวดเร็วปานสายฟ้า เร็วกว่ากริชอันเก่าเป็นเท่าตัว!

ระยะควบคุมอยู่ที่ประมาณ 16-17 วา ในระยะนี้สั่งได้ดั่งใจนึก!

อีกฟากหนึ่ง หลี่หาญเยียนที่กำลังรักษาตัว ลืมตาขึ้นมอง เดินเข้ามาหา "ทำพิธีเสร็จเร็วกว่าที่คิดนะ..."

เธอชี้ไปที่กระบี่ "การคุมกระบี่อย่าใช้แต่แรงควาย ต้องใช้จิตนำทาง มานาเป็นเชื้อเพลิง ลองส่งมานาเข้าไปในตัวกระบี่ดูสิ ให้มันสั่นพ้องกับใจเรา..."