บทที่ 23 - ย่างก้าวเงาพราง

บทที่ 23 - ย่างก้าวเงาพราง

หวังอันเดินดูของในตลาดนัด โซนของศิษย์สำนักมีแต่ของไฮโซที่ต้องใช้แต้มแลก เขาเลยมาเดินโซนชาวบ้านที่ใช้เงินซื้อ

เขาอยากได้อุปกรณ์ป้องกันตัว แต่ของดีๆ ราคาแพงหูฉี่ ยันต์เกรดสูงก็หายาก จะเอาสมุนไพรในมิติออกมาขายก็เสี่ยงเกินไป

เดินวนอยู่พักใหญ่ จนมาเจอแผงขายตำราวิชา

สายตาไปสะดุดกับตำราเล่มหนึ่งชื่อ "ย่างก้าวเงาพราง (Yan Ying Bu)"

คำอธิบายบอกว่าเป็นวิชาสายการเคลื่อนไหว (Movement Skill) ใช้เงาสิ่งแวดล้อมช่วยพรางตัวและเพิ่มความเร็ว แถมยังสร้างภาพติดตาหลอกศัตรูได้ กินมานาน้อย เหมาะกับสายหนีสุดๆ!

ราคา 40 หินวิญญาณ... แพงเอาเรื่อง

แต่ตอนนี้เขาต้องการสกิลหนีตาย เพราะยันต์วายุมีจำกัดและใช้แล้วหมดไป สู้เรียนสกิลติดตัวดีกว่า

เงินไม่พอ... ขาดอีก 37 ก้อน

หวังอันตัดสินใจกลับที่พัก แอบเอา "ข้าววิญญาณ" ออกมาจากมิติหยกประมาณ 3 ตั้น (Dan) ใส่กระสอบเก่าๆ แล้วแบกกลับมาที่ตลาด

ที่นี่ข้าววิญญาณคือสกุลเงินหลัก ใครๆ ก็ใช้แลกของ ไม่มีใครสงสัย

เขาเอาข้าวบวกกับเงินเดือนที่เพิ่งได้ ไปแลกตำรา "ย่างก้าวเงาพราง" มาจนได้

ตอนนี้เขามีครบเครื่อง: เคล็ดเมฆาพิรุณ (ทำฟาร์ม), ย่างก้าวเงาพราง (หนี), ดัชนีทองคำกิง (โจมตี), วิชาซ่อนปราณ (ซ่อนตัว)

แถมยังมีหยกจักรพรรดิเขียวช่วยบูสต์ XP อีก ไม่นานเขาต้องมาสเตอร์ทุกวิชาแน่!

...

...

ณ คฤหาสน์หรูใจกลางตลาดบุกเบิก

หลิวต้าเฟิง หัวหน้าหน่วยลาดตระเวน เดินไปเดินมาด้วยความโกรธจัด หน้าดำหน้าแดงเหมือนภูเขาไฟจะระเบิด

เสียงเคาะประตูดังขึ้น จงเฟิงหัว เดินตัวลีบเข้ามา "หัวหน้าหลิว... เรียกข้าน้อยมามีอะไรครับ?"

หลิวต้าเฟิงหันขวับ จ้องเขม็ง "ไหนแกบอกว่าไอ้หวังอันมันเป็นแค่ขยะไม่มีแบ็คไง?"

จงเฟิงหัวสะดุ้ง "ใช่ครับ! มันมาตัวเปล่า เป็นแค่ชาวนาขี้กาก..."

"ขี้กากบ้านแกสิ!" หลิวต้าเฟิงตวาดลั่น พร้อมซัดพลังฝ่ามือกระแทกอกจงเฟิงหัวจนกระเด็นไปกองกับพื้น!

"โอ๊ย!" จงเฟิงหัวกระอักเลือด หน้าซีดเผือด

"ถ้ามันกระจอก แล้วมันรอดจาก 'หมาป่าพายุคราม (Green Wind Wolf)' ขั้น 6 ของข้าได้ยังไง?!"

หลิวต้าเฟิงตบถุงสัตว์เลี้ยง แสงสีเขียววาบขึ้น หมาป่าพายุคราม ตัวมหึมาปรากฏตัวออกมา แยกเขี้ยวขู่คำรามใส่จงเฟิงหัวที่นอนสั่นเป็นลูกนก!

"หัวหน้าหลิวไว้ชีวิตด้วย!" จงเฟิงหัวร้องเสียงหลง "ผมไม่รู้จริงๆ ว่ามันดวงแข็งขนาดนี้! แต่ผมยังมีวิธีครับ! รับรองคราวนี้มันไม่รอดแน่!"

หลิวต้าเฟิงสั่งหมาป่าให้หยุด แล้วถามเสียงเหี้ยม "ตอนนี้คนข้างบนเริ่มสงสัยเรื่องหมาป่าบุกหุบเขาแล้ว ข้าลงมือเองไม่ได้ แกมีแผนอะไร?"

จงเฟิงหัวรีบคลานเข้ามา "ผมเพิ่งรู้มาว่า หัวหน้าคนใหม่ที่เพิ่งไปประจำที่หุบเขายา ชื่อ เฉินซือหง... มันเป็นเพื่อนเก่าผมสมัยเป็นศิษย์สายนอก! ผมคุยกับมันได้! รับรองจะยืมมือมันบีบให้ไอ้หวังอันอยู่ไม่ได้ ต้องตายเป็นผีเฝ้าหุบเขาแน่นอน!"

หลิวต้าเฟิงหรี่ตามอง "ดี... ข้าจะให้โอกาสแกอีกครั้ง ถ้าพลาดอีก... แกเตรียมไปนอนคุยกับรากมะม่วงได้เลย!"

จงเฟิงหัวโขกหัวรับคำ แววตาเต็มไปด้วยความอาฆาต