เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 13 - การแลกเปลี่ยน

บทที่ 13 - การแลกเปลี่ยน

บทที่ 13 - การแลกเปลี่ยน


บทที่ 13 - การแลกเปลี่ยน

ฟ้ายังไม่ทันสาง ตลาดเริ่มมีคนเดินบ้างแล้ว

หวังอันคลุมร่างด้วยผ้าคลุมสีเทาตัวโคร่ง ปิดหน้าปิดตาเหลือแค่ลูกตา เดินปะปนไปกับฝูงชน มุ่งหน้าสู่ "เขตตะวันตก" ของตลาด

เขาเลือกเวลานี้เพื่อเลี่ยงหน่วยลาดตระเวน

เขตตะวันตกต่างจากเขตตะวันออกที่เป็นร้านค้าทางการของสำนัก (ของดีแต่แพง) ที่นี่คือ "ตลาดมืด" หรือตลาดนัดแบกะดินของพวกผู้ฝึกตนอิสระและแรงงาน

ของที่ขายส่วนใหญ่เป็นซากสัตว์อสูร เศษสมุนไพร หรือของมือสอง ตาดีได้ตาร้ายเสีย แต่ข้อดีคือราคาถูก และ "ไม่ถามที่มา"

หวังอันเดินดูของตามแผงต่างๆ อย่างระวัง สายตาสอดส่ายหาเป้าหมาย

แม้ตลาดจะมีกฎห้ามฆ่าแกงกัน แต่ถ้าใครเห็นเขามีของดี ออกไปข้างนอกอาจโดนดักปล้นได้

เดินวนอยู่พักใหญ่ ในที่สุดเขาก็เจอ

ตรงมุมอับ มีชายชราตาเดียวผมขาวนั่งพิงต้นไม้หลับตาอยู่

บนผ้าปูพื้นมีของวางขายไม่กี่อย่าง: ดาบสั้นสนิมเขรอะ, สมุนไพรเหี่ยวๆ และ... ถุงสมบัติสีเทา!

ถุงนั้นดูเก่าๆ โทรมๆ แต่ใช่เลย!

หวังอันเดินเข้าไปใกล้ ตาเฒ่าตาเดียวลืมตาข้างที่เหลือมองเขาแวบหนึ่ง แล้วหลับต่อ ไม่เรียกลูกค้าสักคำ

หวังอันไม่ถือสา เขานั่งยองๆ ชี้ไปที่ถุงสมบัติแล้วกระซิบเสียงเบา "ท่านผู้เฒ่า ขอดูใบนี้หน่อยได้ไหม?"

ตาเฒ่าพยักหน้าช้าๆ

หวังอันหยิบถุงขึ้นมา ส่งกระแสจิตเข้าไปตรวจสอบ...

ดวงตาเขาเป็นประกาย พื้นที่ข้างในกว้างประมาณ 5 ลูกบาศก์เมตร! ใหญ่กว่าที่คิดไว้เยอะ ใส่ซากหมาป่ากับข้าวได้สบาย!

"ขายยังไงครับ?" หวังอันถาม "ผมไม่มีหินวิญญาณ แลกของได้ไหม?"

ตาเฒ่าลืมตาขึ้นมา มองหน้าเขาแล้วเสียงแหบพร่า "ขึ้นอยู่กับว่าของที่เอ็งจะแลก มันมีค่าพอรึเปล่า"

หวังอันมองซ้ายมองขวา พอเห็นว่าทางสะดวก ก็ล้วงห่อผ้าออกมา เปิดให้ดูแวบหนึ่ง

ตาเฒ่าตาเดียวตาโตทันที ตัวเด้งขึ้นมาจากท่านั่งเพิง จ้องเป๋งไปที่ของในห่อ... ดวงตาอสูร?! แถมยังมีพลังสายเลือดเข้มข้น!

แกดูของมาทั้งชีวิต ดูก็รู้ว่านี่ของดี! เอาไปทำยาหรือของวิเศษได้ราคาแน่นอน!

ตาเฒ่ารีบพยักหน้า กลัวหวังอันเปลี่ยนใจ กระซิบเสียงสั่น "แลก! เอาไปเลยถุงนั่น เอาตามาให้ข้า!"

แต่หวังอันกลับดึงมือกลับ

"เดี๋ยวก่อน... ของผมราคาสูงนะ แค่ถุงเก่าๆ ใบเดียว ไม่น่าจะพอมั้ง?"

ตาเฒ่าขมวดคิ้ว มองเด็กหนุ่มตรงหน้าอย่างประเมินค่า... ไอ้หนูนี่เขี้ยวลากดินใช้ได้

แกเงียบไปครู่หนึ่งก่อนถาม "แล้วเอ็งอยากได้อะไรเพิ่ม?"

หวังอันชี้ไปที่กองกระดาษยันต์มุมแผง "ขอยันต์พวกนั้นด้วย... ทั้งหมดเลย"

"ไอ้หนู! เอ็งจะปล้นข้ารึไง!" ตาเฒ่าตาเดียวกระตุกมุมปาก "นั่นมันยันต์ขั้น 1 ระดับล่างตั้ง 10 แผ่น! แผ่นละ 2-3 หินวิญญาณ รวมๆ ก็ 30 ก้อนแล้ว! แลกแบบนี้ข้าขาดทุนยับ!"

หวังอันใจเย็น "งั้น... ถุงสมบัติ บวกยันต์ 6 แผ่น ดีลไหม?"

ตาเฒ่าลูบเครา คำนวณในใจ... ดวงตานั้นเอาไปขายต่อกำไรบาน แลกแค่นี้ก็ยังคุ้ม

"เออๆ ตกลง! ถุงบวกยันต์ 6 แผ่น แลกตา!"

หวังอันยื่นดวงตาให้ รับของมาตรวจสอบ

ยันต์ 6 แผ่นประกอบด้วย: ยันต์แสงทอง (Golden Light Talisman) สายป้องกัน 2 แผ่น, ยันต์เพลิงอัคคี (Raging Flame Talisman) สายโจมตี 2 แผ่น, และ ยันต์วายุ (Spirit Wind Talisman) สายความเร็ว 2 แผ่น

ครบเซ็ต! ป้องกัน โจมตี หนี ครอบคลุมหมด เหมาะกับเขาตอนนี้สุดๆ

หวังอันเก็บของลงถุงสมบัติ พยักหน้าขอบคุณ แล้วรีบเดินกลืนหายไปกับฝูงชน

ตาเฒ่าตาเดียวมองตามหลังเขาไปจนลับตา แววตาครุ่นคิด... จนกระทั่งเสียงรองเท้าบูทของหน่วยลาดตระเวนดังมา แกถึงละสายตากลับมาทำเนียนขายของต่อ

จบบทที่ บทที่ 13 - การแลกเปลี่ยน

คัดลอกลิงก์แล้ว