14-บุรุษหน้ากาก(1)[ฟรี27/2/2561]

ปกติโรดี้จะรู้สึกมีความสุขมากถ้าหญิงสาวมาเปลื้องผ้าให้เขา แม้ว่ามันจะมีเพียงชิ้นเดียวก็ตาม แต่อย่างไรก็ตามผ้าที่เขาใช้ปกปิดหูนั้นก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง

โรดี้ร้องออกมา เขารีบถอยหลังและซุกตัวกับเตียง

"อ่า นายน้อยเซท" หญิงสาวมองไปที่โรดี้และรู้สึกประหลาดใจกับม่าทางตื่นตระหนกของเขา

"เธอ...เธอ.งห้ามเข้ามาใกล้นะ!" โรดี้รีบนั่งและเหยียดมือเพื่อผลักเธอออกไป

หญิงสาวหยุดเยิ้มและถามโรดี้"นายน้อยคะเกิดอะไรขึ้นกับคุณ" หลังจากนั้นเธอก็เดินมาดึงโรดี้อีกครั้ง

เธอพยายามจะดึงโรดี้ขึ้นมาจากเตียง โรดี้ที่มุดอยู่กับที่นอนก็พูดออกมาด้วยเสียงอู้อี้

"อย่า.มายุ่งกันฉัน" หญิงสาวขมวดคิ้ว

"คุณหมายถึงอะไร? นายน้อยเซทเกิดอะไรขึ้นกับคุณ?"

"เขาบอกว่าไม่ให้เธอยุ่งกับเขา" เสียงเย็นชาแทรกขึ้นมาระหว่างการฉุดลากก หญิงสาวมองตามเสียงไปก็พบกับนิโคลที่ยืนมองเธอด้วยความเย็นชาจากประตู

หญิงสาวได้ลดการกระทำของเธอลงทันทีก่อนค้อมหัวให้

"ท่านนิโคล"

นิโคลโบกมือเบาๆ "เอาละพอได้แล้วแองเจิล เธอสามารถไปทำอย่างอื่นได้เดี๋ยวฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง" โดยไม่มีการลังเลหญิงสาวหยิบหม้อเงินแล้วรีเดินออกจากห้องไป ตอนนี้เธออยู่ในตระกูลทิวลิปแม้ว่านายน้อยจะเป็นผู้สืบทอดของตระกูลนี้แต่ทุกคนก็รู้ว่าคนที่ทรงอำนาจมากที่สุกก็คือนิโคล

นิโคลไม่ได้มีความรู้สึกดีอะไรกับเหล่าเมด เพราะเธอไม่พอใจกับข้อบกพร่องของน้องชายเธอจนทำให้เธอพาลไม่พอใจคนที่อยู่รอบๆตัวเขา

เมื่อแน่ใจแล้วว่าแองเจิลได้จากไปโรดี้ก็ค่อยๆโผล่ขึ้นมาจากเตียงเขาจ้องไปที่ิโคลและพูดอย่างโกรธเคือง

"ในที่สุดเธอก็มาถึงซะที? เธอ ฉันจะต้องทำยังไงในตอนนี้? เร็วเปลี่ยนฉันให้เป็นแบบเดิม"

นิโคลขอโทษเล็กๆน้อยๆก่อนจะพูด

"คือ...ฉันไม่สามารถทำให้นายเป็นเหมือนเดิมได้ในตอนนี้ แต่ฉันกำลังหาทางอยู่นอกจากนี้ยังมีอีกเรื่องหนึ่ง"

"แล้วนี้มันเรื่องเหี้ยอะไรเนี้ย?แล้วอะไรอีกละ ฉันมีหูที่แปลกประหลาดฉันจะออกไปพบเจอผู้คนในสภาพนี้ได้ยังไง?" โรดี้แทบจะคำราม

ใบหน้าของริโคลเริ่มแสดงความโกรธ ขณะที่เธอด่า

"นายกล้าที่จะใช้น้ำเสียงแบบนี้กับฉัน?ลืมสถานะของตนเองไปแล้วงั้นหรอ!!"

เธอหยุดหายใจ

"แม้ว่ามันจะมีปัญหาอยู่บ้างแต่นายคิดหรอว่านายมีสิทธิที่จะตะโกนด่าฉัน อย่าลืมมันเป็นความผิดของนายความผิดพลาดของตัวนายเอง ฉัน.....สามารถลงโทษนายยังไงก็ได้ทุกอย่างที่ฉันต้องการ แต่นายกล้าที่จะตะโกนด่าฉัน?"

โรดี้พูดไม่ออก มันเป็นเรื่องจริงที่เขาอยู่ในฐานะคนรับใช้ มีที่ไหนบ้างละที่คนรับใช้สามารถตำหนิเจ้านายได้

นอกจากนี้เองเขาได้ทำการโจมตีคนของตระกูลทิวลิปแล้วยัง'กระทำไม่สุภาพบางอย่าง'กับหญิงสาวไม่ว่าจะการโจมตีหรือการกระทำไม่สุภาพนั้นก็เพียงพอให้คนในตระกูลทิวลิปลงโทษเขาโดยที่ไม่ได้ผิดแต่อย่างใด

"ออกมาเดี๋ยวนี้!" นิโคลตะโกนอย่างเย็นชา

แน่นอนว่าโรดี้คลานออกมาจากเตียงและยืนต่อหน้านิโคลอย่างเชื่อฟัง

เมื่อเห็นใบหน้าสิ้นหวังของโรดี้นิโคลเลยปรับน้ำเสียงลง

"ฉันหวังว่านายจะทำตัวดีขึ้นและไม่ทำหน้าราวกับว่าสวรรค์ลงโทษ ถ้านายตั้งใจทำงานมากพอฉันจะหาทางทำให้นายกลับเป็นเหมือนเดิม แต่ถ้านายไม่ยอมฟังคำสั่งฉันอืม..ฉันจะเสกให้นายเป็นลาหรือหมูก็ได้ไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย!"

คำขู่เหล่านี้ทำงานของมันได้ดีมากเมื่อโรดี้ได้ยินที่นิโคลพูดเขายืนตรงและไม่ทำหน้าไม่พอใจอีกต่อไป อย่างน้อยที่สุดเขาก็ไม่ได้แสดงความไม่พอใจบนใบหน้า

มันไม่ใช่เรื่องตลกแม้ว่าหูเขาจะดูประหลาดแต่มันก็พอปกปิดได้ด้วยผ้าหรือหมวกแต่ถ้าจมูกกลายเป็นจมูกหมูละนั้นจะเป็นเรื่องที่ย่ำแย่กว่านี้มาก เพราะเขาต้องปกปิดใบหน้าาในทุกๆที่ที่ไป

"ก็ไม่เลว!" นิโคลรู้สึกพอใจเมื่อเห็นการปรับตัวของโรดี้หลังจากนั้นเธอก็พูดต่อ

"เอาละรีบแต่งตัวแล้วตามฉันมา อย่าบอกนะว่านายลืมไปแล้วว่าปรมาจารย์ดาบออทั่มจะมาสอนวิชาดายให้นายในตอนบ่ายนี้ ไม่ใช่ทุกคนหรอกนะที่มีโอกาสได้เรียนกับเขา"

นี่เป็นข่าวเดียวที่ทำให้โรดี้อารมณ์ดีขึ้น

หลังจากที่โรดี้ใฝ่ฝันว่าจะเป็นนักดาบ การได้รับการฝึกจากปรมาจารย์ดาบออทั่มเป็นความฝันของนักดาบฝึกหัดทุกคน

ความขุ่นเคืองของโรดี้ได้รับการบรรเทาลงเป็นอย่างมาก เขาไม่กล้าที่จะชักช้ารีบแต่งตัวและเดินตามนิโคลออกจากห้อง

ระหว่างทางโรดี้ที่สงบลงก็เริ่มถามนิโคล

"ท่าน..นิโคลไม่ทราบว่าห้องที่ฉันนอนอยู่เป็นห้องของใคร?"

"ห้องของน้องชายฉัน"

"แล้ว ใบหน้าของฉัน.....และยังสาวใช้เมื่อกี้อีกทำไมเธอถึงเรียกฉันว่านายน้อย?"

นิโคลหยุดมองโรดี้ก่อนจะตอบกลับเบาๆ

"คำถามจะมีคำตอบเสมอ แต่สิ่งที่ดีที่สุดในตอนนี้คือเงียบและฟังคำสั่งฉัน! เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสมฉันจะอธิบายทุกอย่างให้ฟังเอง!!"

โรดี้ปิดปากทันที อย่าลืมว่าฐานะของเขาตอนนี้คือคนรับใช้

โรดี้คิดว่าตอนนี้เขาต้องรีบไปเจอปรมาจารย์ออทั่มที่สนาม แต่เมื่อเดินๆมาเขารู้ว่าเส้นทางนี้ไม่ใช้ทางเดินไปสนามสิ่งแรกที่แวบเข้ามาในหัวก็คืออาคารสองชั้นเก่าๆนั้น สัญชาตญาณของเขาบอกให้วิ่ง!!

ทำไมถึงเป็นที่นี่อีกแล้ว?

เขามองนิโคลด้วยสายตาที่ไม่ไว้วางใจ เมื่อวานหญิงสาวคนนี้ได้พาเขามาที่นี่และได้บังคับให้เขาสวม'รอยยิ้มของพระเจ้า'และจบลงด้วยหูของเขากลายเป็นหูยาวแบบเอลฟ์ วันนี้เธอพาเขามาที่นี่อีกครั้ง!!  ตอนนี้เธอต้องการอะไรอีก?

เมื่อเห็นโรดี้ลังเลที่จะเดินตามเธอนิโคลถามด้วยเสียงเย็นชาว่า

"ทำไมนายถึงหยุดเดิน?"

โรดี้มองไปที่ตึกและหน้าของนิโคล แม้เขาจะไม่พูดอะไรแต่มันมีมีความหมายในตัวเอง

"ไหนคุณบอกว่าเรากำลังจะไปพบปรมาจารย์ออทั่มไม่ใช่หรอ?"  โรดี้กล่าวด้วยใบหน้าหวาดกลัว

"เจ้าโง่" นิโคลพูดเบาๆ

"นายจะสามารถพบปรมาจารย์ออทั่มในสภาพนี้ได้ยังไง ฉันไม่ต้องการให้คนอื่นล่วงรู้ความลับนี้"

ขณะที่โรดี้ยังคงคิดและลังเลนิโคลจับแขนเขาและลากเข้าตัวตึกไป

ความลับที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้งั้นหรอ? รูปลักษณ์ของฉัน?

ในหัวของโรดี้มีความคิดหลายอย่างปนกัน

โอ้พระเจ้า! หญิงสาวคนนี้คงไม่ทำอย่างที่ฉันคิดหรอกนะ

ที่มันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ!!