บทที่ 28 เพลงกระบี่ขับไล่อสูร

บทที่ 28 เพลงกระบี่ขับไล่อสูร

“ฉันคิดว่าหัวใจสำคัญของภารกิจอยู่ที่คำว่าผู้เล่นคำนี้ที่กล่าวถึงในคำอธิบาย” ผู้เล่นคนหนึ่งกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

เมื่อคนอื่น ๆ ได้ยินที่เขากล่าว ก็เปิดหน้าต่างภารกิจขึ้นมาอีกครั้ง

【ภารกิจทีมพิเศษเฉพาะหมู่บ้านเถาหยวน——สร้างสรรค์หมู่บ้านเถาหยวนที่สวยงาม!】

【ระดับ: เหลืองขั้นกลาง】

【คำอธิบายภารกิจ: ที่นี่คือบ้านของพวกเจ้า พวกเจ้าควรจะปกป้องและดูแลมันให้ดี】

【เงื่อนไขภารกิจ: พยายามสร้างสรรค์หมู่บ้านเถาหยวนที่เป็นของเหล่าผู้เล่น!】

【รางวัลภารกิจ: แจกจ่ายตามค่าความทุ่มเท ค่าความทุ่มเทขึ้นอยู่กับหลายปัจจัย บางทีการคำนวณค่าความทุ่มเทอาจจะเริ่มขึ้นตั้งแต่วินาทีที่เจ้ารับภารกิจแล้ว

แต้มประสบการณ์สะสม 5000 แต้ม, เงินจำนวนหนึ่ง, ผู้ที่ได้อันดับหนึ่งของค่าความทุ่มเทจะได้รับตำราระดับเหลืองขั้นกลางตามประเภทที่ระบุหนึ่งเล่ม, ผู้ที่ได้อันดับสองและสามจะได้รับตำราระดับเหลืองขั้นล่างตามประเภทที่ระบุหนึ่งเล่ม】

“ดังนั้นความหมายของนายคือ พวกเราควรจะซ่อมแซมกระท่อมฟางของตัวเองใหม่ทั้งหมด?”

“ไม่ๆๆ ฉันคิดว่าคือการสร้างกระท่อมฟางทั้งหมดให้เป็นบ้านไม้”

“นายบ้าไปแล้วหรือไง ปริมาณงานขนาดนี้ต่อให้พวกเราฟาร์มจนตายก็ฟาร์มไม่หมด!”

“ฟาร์มไม่หมดก็ต้องฟาร์ม! ทางหน่วยกวาดล้างโจรนั่นเพราะมี NPC เข้าร่วม พลังจึงเพิ่มขึ้นอย่างมาก และ NPC คนนั้นยังเป็นคนทรยศ คอยหลอกล่อโจรป่าผู้น่าสงสารให้ตกลงไปในกับดักไม่หยุด

มันโหดเหี้ยมอำมหิตสิ้นดี! หากช้าไปอีกสองสามวัน พวกเขาคงจะกลับมาอย่างผู้ชนะแล้ว ถึงตอนนั้นภารกิจของพวกเราก็จะถูกพวกเขาแบ่งค่าประสบการณ์ไปกว่าครึ่ง หรืออาจจะรักษาไว้ไม่ได้แม้แต่สามอันดับแรก!”

“เอ่อ เช่นนั้นก็ฟาร์มเถอะ! ตอนนี้ฉันจะไปโค่นต้นไม้ใหญ่นอกหมู่บ้าน!”

เมื่อเห็นคนห้าคนก็ยังทะเลาะกันจนวุ่นวายได้ อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานรู้สึกปวดหัวอยู่บ้าง เขาเอ่ยปากขึ้นว่า:

“พวกนายไม่คิดจะไปถามผู้ใหญ่บ้านอาหวงบ้างหรือ NPC ของเกมนี้ฉลาดล้ำเลิศ ไม่เหมือนกับเกมก่อน ๆ ที่ให้ภารกิจแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยแล้วต้องให้ผู้เล่นไปหาเบาะแสเอง

มีอะไรไม่เข้าใจก็ถามสิ ทั้งหมดก็เพื่อสร้างสรรค์หมู่บ้านเถาหยวน ผู้ใหญ่บ้านคงไม่ปิด ๆ บัง ๆ หรอกกระมัง”

กลุ่มคนทั้งห้าที่เดิมทีเตรียมจะลงมือครั้งใหญ่พากันชะงักไป จากนั้นก็พร้อมใจกันเงียบ แล้วให้ผู้เล่นอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานนำทาง วิ่งไปดักรอคนที่หน้าประตูบ้านผู้ใหญ่บ้าน

และเรื่องจริงก็เป็นดังที่อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานกล่าวไว้ เมื่อพวกเขาตั้งคำถาม ผู้ใหญ่บ้านอาหวงก็ให้คำตอบโดยตรง

“แค่ก ๆ แขกผู้มาจากต่างแดนอย่างพวกเจ้าไม่ได้มีแค่กลุ่มเดียวใช่หรือไม่ ดังนั้นเพื่อรับมือการมาถึงของกลุ่มที่สอง หมู่บ้านเถาหยวนจำเป็นต้องขยายพื้นที่ อย่างไรเสียกระท่อมฟางที่ว่างอยู่ในหมู่บ้านก็เหลือไม่ถึงสิบหลังแล้ว

หมู่บ้านส่วนนอกที่วางแผนจะสร้างขึ้นก็เพื่อให้แขกผู้มาจากต่างแดนพักอาศัยโดยเฉพาะ แน่นอนว่านี่เป็นเรื่องของแขกผู้มาจากต่างแดน ย่อมต้องให้พวกเจ้าลงมือจัดการด้วยตนเอง”

ทุกคนพยักหน้า จากนั้นก็รู้สึกปวดหัวขึ้นมาบ้าง ปริมาณงานนี้มากกว่าที่พวกเขาคาดไว้ ผู้เล่นคนหนึ่งถึงกับถามขึ้นว่า:

“ผู้ใหญ่บ้าน หมู่บ้านส่วนนอกนี้ต้องเตรียมกระท่อมฟางอย่างน้อยกี่หลังถึงจะเพียงพอ?”

ผู้ใหญ่บ้านอาหวงมอบรอยยิ้มที่อ่อนโยนและเป็นมิตรให้ผู้เล่นทั้งหกคน: “ขอเพียงสามารถให้แขกผู้มาจากต่างแดนหนึ่งร้อยคนพักอาศัยได้ก็น่าจะพอแล้ว”

เมื่อมองดูเหล่าผู้เล่นที่กลายเป็นหินอยู่กับที่ ผู้ใหญ่บ้านอาหวงก็ขยับเข้าไปข้าง ๆ อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน แล้วกระซิบว่า:

“ภารกิจนั้นเจ้าจะรับหรือไม่รับกันแน่?”

สีหน้าของอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานดูแปลกไปเล็กน้อย คงจะเหมือนคนท้องผูกมาสามวันสามคืน ทันใดนั้นเขาก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ:

“รับ! ทำไมจะไม่รับ! รางวัลให้ล่วงหน้าใช่หรือไม่!”

ผู้ใหญ่บ้านอาหวงพยักหน้ายิ้ม ๆ จากนั้นหยิบหน้ากระดาษบาง ๆ ออกมาจากอกเสื้อยัดใส่มือของอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน ขณะเดียวกันก็ไม่ลืมที่จะเตือนว่า:

“เจ้าหนุ่ม จำไว้ว่าต้องรักษาสัญญา มิฉะนั้นผลที่ตามมาไม่ใช่สิ่งที่เจ้าจะรับไหว”

และในตอนนี้เสียงแจ้งเตือนภารกิจสำเร็จก็ดังขึ้นกะทันหัน

【ยินดีด้วย อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานสำเร็จภารกิจพิเศษ——ผู้เชี่ยวชาญด้านส้วมผู้ขยันหมั่นเพียร!】

【ระดับ: เหลืองขั้นสูง】

【คำอธิบายภารกิจ: เพราะเจ้าได้แสดงความสามารถอันยอดเยี่ยมอย่างยิ่งในด้านการทำความสะอาดส้วม จึงเป็นที่ต้องตาของผู้ใหญ่บ้านอาหวง และจะได้รับการแต่งตั้งอย่างเป็นทางการให้เป็นผู้ดูแลส้วมแห่งหมู่บ้านเถาหยวน!】

【เงื่อนไขภารกิจ: หลังจากรับภาระหน้าที่อันหนักหน่วงนี้แล้ว เจ้าจะต้องรับเหมางานทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับส้วมในหมู่บ้านเถาหยวนเป็นเวลาหนึ่งเดือน】

【รางวัลภารกิจ: ค่าประสบการณ์ 300 แต้ม, ฉายาพิเศษผู้เชี่ยวชาญด้านส้วม, กระบวนท่าที่ไม่สมบูรณ์หนึ่งส่วนของเพลงกระบี่ระดับเหลืองขั้นสูง】

【บทลงโทษภารกิจ: หากไม่ปฏิบัติหน้าที่ของตนเองภายในหนึ่งเดือน เจ้าจะถูกชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวนทั้งหมดไล่ล่า!】

ตอนที่เพิ่งได้รับภารกิจ อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานถึงกับตะลึงไปทั้งคน ทำความสะอาดส้วมยอดเยี่ยมบ้าบออะไรกัน! แล้วผู้ดูแลส้วมนี่มันอะไร! ก็แค่ภารโรงนานหนึ่งเดือนไม่ใช่หรือไง!

และที่ทำให้เขาไม่เข้าใจที่สุดคือบทลงโทษสุดขูดรีดนี่ พวกชาวบ้านหมู่บ้านเถาหยวนเป็นปีศาจกันทั้งหมดหรือไง แค่เพราะฉันไม่ได้ทำความสะอาดส้วมให้ดี ๆ ภายในหนึ่งเดือน พวกเจ้าบ้านี่ถึงกับจะไล่ฆ่าฉันทั้งหมู่บ้าน!

ฉันบ้าไปแล้ว! หรือว่าโลกทั้งใบมันบ้าไปแล้ว!

แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว เขาก็ยังคงเลือกที่จะรับภารกิจ อย่างไรเสียนั่นคือกระบวนท่าที่ไม่สมบูรณ์ของเพลงกระบี่ระดับเหลืองขั้นสูง แค่ส้วมเดือนเดียวเท่านั้น เขาอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานรับมือได้!

ทันใดนั้นหลังจากออกจากบ้านของผู้ใหญ่บ้าน เขาก็ดูผลของฉายาตัวเองก่อน

【ผู้เชี่ยวชาญด้านส้วม: ในด้านใดด้านหนึ่งเจ้าทำได้ดีมาก ดังนั้นหลังจากสวมใส่ฉายานี้แล้ว เจ้าจะดึงดูดผู้แข็งแกร่งในสาขาที่เกี่ยวข้อง!】

อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน: ...

ヽ(｀Д)︵┻━┻

“ดึงดูดผู้แข็งแกร่งในสาขาที่เกี่ยวข้องบ้าบออะไรกัน มีสุดยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญด้านการทำความสะอาดส้วมด้วยหรือ! หรือจะขยายขอบเขตให้กว้างขึ้นอีกหน่อย มีผู้แข็งแกร่งที่ชอบทำความสะอาดด้วยหรือไง!”

“มีสิ ในนิยายกำลังภายในเมื่อหลายสิบปีก่อน สุดยอดฝีมือที่แข็งแกร่งที่สุดก็ชื่อหลวงจีนกวาดลานวัด” ผู้เล่นคนหนึ่งมองไปยังอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานที่จู่ ๆ ก็พูดกับตัวเองขึ้นมา

อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทานรีบปิดปาก เขาลืมนิสัยนี้ของตัวเองไปอีกแล้ว จากนั้นก็เหลือบมองกระบวนท่าที่ไม่สมบูรณ์ของเพลงกระบี่ระดับเหลืองขั้นสูงที่ตนเองได้รับมาแวบหนึ่ง สีหน้าก็ยิ่งน่าดูชมมากขึ้น

【เป่าขลุ่ยกลางธารา】

【ระดับ: เหลืองขั้นกลาง】

【คำอธิบาย: หนึ่งในกระบวนท่าที่ไม่สมบูรณ์ของ «เพลงกระบี่ขับไล่อสูร» ระดับเหลืองขั้นสูง มุ่งโจมตีไปที่ดวงตาทั้งสองข้างของศัตรู เมื่อกระบี่ตวัดออก คู่ต่อสู้ต้องตาบอด!】

【หมายเหตุ: ในสภาวะตอนตัวเอง พลังของกระบวนท่าจะเพิ่มขึ้นสิบเท่า!】

“เพลงกระบี่ขับไล่อสูร! นี่มันไม่ใช่มีมในเน็ตเหรอ! มีเพลงกระบี่ที่ผู้ฝึกวิชานี้ ต้องตอนตัวเองก่อนจริง ๆ เหรอนี่?” หลังจากพูดจบ เขามองไปยังผู้เล่นห้าคนที่มีสีหน้าแตกต่างกันไป ในใจคิดว่าจบสิ้นแล้ว

ในตอนนี้ผู้เล่นที่พูดขึ้นก่อนหน้านี้ก็ก้าวออกมาพูดอีกครั้ง:

“นี่ก็เป็นกระบวนท่าจากนิยายกำลังภายในเมื่อหลายสิบปีก่อนเช่นกัน ตามการคาดเดาของท่านเทพบางคน ตำราทั้งหมดในเกมนี้ล้วนเกี่ยวข้องกับยุคที่วรรณกรรมกำลังภายในรุ่งเรืองในอดีต

ถ้านายออฟไลน์แล้ว อย่าลืมไปค้นหาในเน็ตดูนะ จริงสิ หากนายใจเด็ดพอจริง ๆ...ในอนาคตเมื่อประสบความสำเร็จแล้วอย่าลืมพี่น้องนะ!”

หลังจากพูดจบ ผู้เล่นคนนี้ก็เดินมาอยู่ตรงหน้าอสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน ตบบ่าของเขาอย่างมีความนัย ผู้เล่นอีกสี่คนที่อยู่ข้างหลังเขาก็ทยอยกันเข้ามาตบไหล่ของเขาเช่นกัน

บนใบหน้าของทุกคนเขียนตัวอักษรขนาดใหญ่หกตัวไว้ หากมั่งมีศรีสุข! อย่าลืมกันนะ!

อสูรวีรบุรุษไร้เทียมทาน: ○|￣|＿

(จบตอน)