บทที่ 4: กายาไท่อินและวิธีการแก้ไข!

บทที่ 4: กายาไท่อินและวิธีการแก้ไข!

ลู่หยวนรับแผ่นหยกมาและไม่ได้พิจารณามันอย่างละเอียดนัก

เขายื่นนิ้วออกไป เปลวเพลิงสีแดงชาดสายหนึ่งลุกโชนขึ้นที่ปลายนิ้ว

ทันทีที่เปลวเพลิงปรากฏขึ้น อุณหภูมิภายในถ้ำเซียนทั้งหมดก็พุ่งสูงขึ้นอย่างกะทันหัน อากาศบิดเบี้ยวจนมองเห็นได้ชัด

สีของเปลวเพลิงนั้นบริสุทธิ์อย่างถึงที่สุด แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายอันศักดิ์สิทธิ์ สูงส่ง และเอาแต่ใจ ราวกับสามารถเผาผลาญทุกสรรพสิ่งให้เป็นจุณ

เพลิงแท้นิพพาน

กู้ชิงเสวี่ยมองดูเปลวเพลิงสีแดงชาดสายนั้น หัวใจของนางสั่นสะท้านอย่างรุนแรง

นางสัมผัสได้ว่าระดับของเพลิงชนิดนี้เหนือล้ำกว่าไฟวิเศษชนิดใด ๆ ที่นางเคยพบเห็นมา ยิ่งน่าสะพรึงกลัวเสียกว่าเพลิงพิทักษ์สำนักของหุบเขาเฟินเหยียนเสียอีก

ลู่หยวนไม่ได้อธิบายอันใด เขาเพียงแต่นำเพลิงแท้นิพพานแนบลงไปบนแผ่นหยกเคล็ดวิชาเหมันต์ลี้ลับด้วยท่าทีสงบนิ่ง

ทันทีที่แผ่นหยกสัมผัสกับเปลวเพลิง มันก็กลายเป็นเถ้าถ่านไปอย่างเงียบเชียบ ภายในเถ้าธุลีนั้น แผ่นทองคำเปลวที่บางดุจปีกจักจั่นแต่กลับแผ่กลิ่นอายแห่งความเป็นอมตะ ค่อย ๆ ปรากฏขึ้น

บนแผ่นทองคำเปลวมีตัวอักษรโบราณที่ลึกซึ้งยิ่งนักไหลเวียนอยู่อย่างช้า ๆ ราวกับมีชีวิต

"นี่... นี่คือ" เมื่อสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายแห่งเต๋าอันไพศาลที่แผ่ออกมาจากแผ่นทองคำเปลว ลมหายใจของกู้ชิงเสวี่ยก็สะดุดกึก

"วิชาบ่มเพาะระดับสวรรค์ขั้นสูง คัมภีร์ดรุณีไท่อิน"

ลู่หยวนดึงแผ่นทองคำเปลวเข้ามาในมือและมองไปที่กู้ชิงเสวี่ย แววตาของเขาจริงจังขึ้น "ชิงเสวี่ย ข้าขอถามเจ้า ตั้งแต่เจ้าเริ่มบำเพ็ญเพียร เจ้ามักจะรู้สึกถึงความหนาวเหน็บอย่างรุนแรงที่แผ่ออกมาจากกระดูก ลุกลามเข้าสู่เส้นลมปราณจนทำให้เจ็บปวดทรมานอย่างแสนสาหัส โดยเฉพาะในคืนจันทร์เต็มดวงหรือยามที่เจ้าเลื่อนระดับพลัง ใช่หรือไม่?"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ใบหน้าที่เย็นชาดุจหยกสลักของกู้ชิงเสวี่ยก็ฉายแววตกตะลึง

นางชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะพยักหน้าและกล่าวว่า "จะ... จริงดั่งว่าเจ้าค่ะ ข้าคิดมาตลอดว่าเป็นปัญหาของเคล็ดวิชาสำนักที่ข้าฝึกฝน ซึ่งนำไปสู่การสะสมของไอเย็น ข้าไม่เคยเอ่ยเรื่องนี้กับผู้ใดมาก่อนเลย"

"นั่นไม่ใช่ปัญหาของเคล็ดวิชา" ลู่หยวนกล่าวช้า ๆ "แต่เป็นเพราะเจ้าครอบครองกายาพิเศษที่จะพบเจอได้เพียงหนึ่งครั้งในรอบหมื่นปี... กายาไท่อิน"

"กายาไท่อิน" กู้ชิงเสวี่ยพึมพำกับตัวเอง คำคำนี้ช่างฟังดูแปลกหูและห่างไกลสำหรับนางยิ่งนัก

"กายาไท่อินคือกายาแห่งความเย็นบริสุทธิ์ขั้นสูงสุด ไอเย็นภายในร่างกายของเจ้าคือการแผ่ออกมาของพลังแก่นกำเนิดไท่อินโดยไม่รู้ตัว"

"หากไม่มีเคล็ดวิชาเฉพาะทางมาชี้นำ พลังนี้ไม่เพียงแต่จะใช้การไม่ได้ แต่ยังจะกัดกินพลังชีวิตของเจ้าอย่างต่อเนื่องเมื่อระดับการบ่มเพาะของเจ้าสูงขึ้น ท้ายที่สุดเจ้าก็จะกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็ง"

คำพูดของลู่หยวนทำให้ใบหน้าของกู้ชิงเสวี่ยซีดเผือดลงเล็กน้อย เมื่อหวนนึกถึงความทุกข์ทรมานที่นางต้องแบกรับมาตลอดหลายปี ในที่สุดนางก็เข้าใจถึงต้นเหตุที่แท้จริง

"เช่นนั้น... มีวิธีแก้ไขหรือไม่เจ้าคะ?" นางเอ่ยถาม

"วิธีการแก้ไขนั้นง่ายมาก" ลู่หยวนกล่าวพลางยื่นแผ่นทองคำเปลวในมือให้นาง

"เปลี่ยนมาฝึกฝนคัมภีร์ดรุณีไท่อินฉบับนี้ และใช้วัตถุสิ่งนี้เป็นสื่อนำ เจ้าจะสามารถกระตุ้นแก่นกำเนิดไท่อินภายในร่างได้อย่างสมบูรณ์และเปลี่ยนมันมาเป็นพลังของเจ้าเอง"

"เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าไม่เพียงแต่จะหลุดพ้นจากความทุกข์ทรมานของไอเย็นที่กัดกินร่างกาย แต่การบ่มเพาะของเจ้ายังจะก้าวหน้าขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกด้วย"

ขณะพูด เขาพลิกมือและนำชิ้นส่วนของไขกระดูกหยกที่ขาวนวลราวกับน้ำนมและแผ่ไอเย็นยะเยือกออกมา

มันคือไขกระดูกหยกเหมันต์พันปี

กู้ชิงเสวี่ยมองดูเคล็ดวิชาและสมบัติล้ำค่าตรงหน้า แล้วมองไปที่ใบหน้าของลู่หยวนที่กลับคืนสู่ความหนุ่มแน่น ความเคลือบแคลงสงสัยทั้งหมดพลันมลายหายไปจากใจ

นางรู้ดีว่าทุกสิ่งที่ท่านบรรพชนทำให้กับนางในวันนี้ คือการปูทางสู่วิถีสวรรค์ให้นาง

"ศิษย์ขอบพระคุณท่านบรรพชนสำหรับพระคุณในการชุบชีวิตใหม่เจ้าค่ะ" นางโค้งคำนับอย่างสุดซึ้ง

"ไปเถอะ ข้าจะเป็นผู้คุ้มกันกฎให้เจ้าเอง" ลู่หยวนพยักหน้า

กู้ชิงเสวี่ยไม่ลังเลอีกต่อไป นางรับแผ่นทองคำเปลวและไขกระดูกหยกเหมันต์พันปีมา เดินไปที่อีกฟากหนึ่งของถ้ำเซียน แล้วนั่งลงขัดสมาธิ

นางส่งสัมผัสเทวะเข้าไปในแผ่นทองคำเปลว ตัวอักษรคัมภีร์อันลึกซึ้งเปลี่ยนเป็นกระแสข้อมูลไหลบ่าเข้าสู่ห้วงความคิดของนาง

นางเริ่มพยายามชักนำปราณวิญญาณภายในร่างกายตามวิธีการของคัมภีร์ดรุณีไท่อิน

ด้วยการชักนำของไอเย็นบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากไขกระดูกหยกเหมันต์พันปี ช่วงเริ่มต้นของการเปลี่ยนวิชาบ่มเพาะของนางจึงราบรื่นอย่างยิ่ง

พลังเวทจากเคล็ดวิชาเดิมถูกเปลี่ยนสภาพอย่างรวดเร็ว และพลังเวทไท่อินสายใหม่ก็ค่อย ๆ ไหลเวียนผ่านเส้นลมปราณ

ทว่า ในขณะที่กระบวนการนี้ดำเนินไปได้เพียงครึ่งทาง เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

เมื่อพลังเวทไท่อินสะสมอยู่ภายในร่างกายมากขึ้น ปราณไท่อินที่หลับใหลมานานหลายสิบปีก็ระเบิดออกมาอย่างรุนแรง

ไอเย็นที่น่าสะพรึงกลัวจนไม่อาจบรรยายได้กวาดออกมาจากภายในร่างกายของนาง

ผนังหินของถ้ำเซียนทั้งถ้ำถูกปกคลุมไปด้วยชั้นน้ำแข็งหนาทึบในชั่วพริบตา

ปราณวิญญาณในอากาศถูกแช่แข็งจนกลายเป็นผลึกน้ำแข็ง ร่วงหล่นลงมาเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง

เบื้องหลังกู้ชิงเสวี่ย ปรากฏภาพมายาขนาดมหึมาของดวงจันทร์เต็มดวงที่แผ่แสงอันหนาวเหน็บออกมา

นิมิตนี้น่าตื่นตะลึงยิ่งนัก

แต่กู้ชิงเสวี่ยที่อยู่ตรงใจกลางกำลังแบกรับความเจ็บปวดที่ไม่อาจจินตนาการได้

ไอเย็นที่ปะทุออกมานั้นรุนแรงกว่าความเจ็บปวดที่นางเคยเผชิญมานับสิบเท่า

เกล็ดน้ำแข็งปกคลุมคิ้วและขนตาของนางอย่างรวดเร็ว

ผิวพรรณของนางเริ่มเปลี่ยนเป็นสีเขียวคล้ำอย่างน่าประหลาด แก่นแท้ชีวิตของนางกำลังลดฮวบลงด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

ทั้งร่างของนางดูเหมือนกำลังจะกลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งไร้ชีวิตจริง ๆ

ลู่หยวนขมวดคิ้วแน่น

เขาลงมือทันที ถ่ายทอดพลังเวทระดับวิญญาณแรกกำเนิดอันลึกล้ำเข้าสู่ร่างกายของกู้ชิงเสวี่ย พยายามช่วยนางกดข่มพลังไท่อินที่บ้าคลั่ง

ทว่า ทันทีที่พลังเวทของเขาเข้าไป มันกลับถูกพลังหยินและความเย็นยะเยือกสุดขั้วแช่แข็งและสลายไป จนไร้ผล

ดูเหมือนจะมีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้นเสียแล้ว

ลู่หยวนบ่นพึมพำในใจ "เจ้าระบบนี่พึ่งพาไม่ได้จริง ๆ"

ข่าวกรองที่มันให้มาระบุเพียงแค่วิธีการปลุกพลัง แต่กลับไม่ได้บอกเลยว่ากระบวนการนี้จะอันตรายถึงชีวิตเช่นนี้

ในขณะที่ความคิดของเขากำลังแล่นเร็วเพื่อหาทางแก้ไข ช่วงเวลา 23:00 น. - 01:00 น. ก็มาถึงอย่างเงียบเชียบ

【ติง! ข่าวกรองรายวันได้รับการรีเฟรชแล้ว】

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในจังหวะนี้

ข่าวกรองใหม่สามรายการปรากฏขึ้นตรงหน้าลู่หยวน

【ข่าวกรองสีเขียว: เมื่อกายาไท่อินถูกปลุกให้ตื่นรู้ จะกระตุ้นให้ไอเย็นทะลักเข้าสู่ร่างกาย หากปราศจากพลังหยางมาช่วยปรับสมดุล ผู้ปลุกพลังมีโอกาสตายสูงยิ่ง

วิธีแก้ไข: ต้องค้นหาผู้บำเพ็ญเพียรที่มีเลือดลมสมบูรณ์ มาทำหน้าที่ชักนำพลังไท่อินกลับสู่จุดตันเถียนด้วยวิธีการบำเพ็ญคู่

ทางแก้ที่ดีที่สุด: หากทำการบำเพ็ญคู่กับผู้มีกายาหยางบริสุทธิ์ ไม่เพียงแต่การปลุกพลังจะสมบูรณ์แบบ แต่ทั้งสองฝ่ายยังจะได้รับประโยชน์มหาศาล】

【ข่าวกรองสีขาว: ผู้อาวุโสสูงสุดเจียงอู๋หยา กำลังเตรียมใช้วิชาลับติดต่อจ้าวยอดคนหมื่นอสูรแห่งหุบเขาจ้าวอสูร เพื่อหารือเรื่องการมอบแผนผังค่ายกลพิทักษ์สำนัก ประสานงานทั้งในและนอกเพื่อโค่นล้มสำนักชิงหยุน】

【ข่าวกรองสีขาว: ศิษย์สืบทอดของสำนัก เสิ่นเมี่ยวอิน แท้จริงแล้วคือศิษย์หลักของสำนักเหอฮวน หนึ่งในหกนิกายมาร ที่แฝงตัวเข้ามาในสำนักชิงหยุนด้วยเจตนาจะขโมยวิชาบ่มเพาะระดับสวรรค์ของสำนัก "เคล็ดวิชาไม้ครามอมตะ"】

สายตาของลู่หยวนกวาดมองข่าวกรองทั้งสามรายการอย่างรวดเร็ว และดวงตาของเขาก็เย็นเยียบลงในทันที

เจียงอู๋หยา... เสิ่นเมี่ยวอิน...

ดีมาก

เขาจะคิดบัญชีกับปรสิตของสำนักพวกนี้ทีละคนในภายหลัง

เขาแค่นเสียงเย็น ไม่รีบร้อนที่จะจัดการกับคนทั้งสอง สายตาของเขาหวนกลับมายังข่าวกรองสีเขียวชิ้นแรก

ลู่หยวนเข้าใจได้ในทันทีว่า นี่ควรจะเป็นวาสนาที่เป็นของบุตรแห่งโชคชะตาเซียวฝาน

ตามพล็อตเรื่องเดิม เซียวฝานคงช่วยกู้ชิงเสวี่ยปลุกกายาไท่อิน และจากนั้นในช่วงเวลาที่อันตรายที่สุดของนาง ก็คงทำการบำเพ็ญคู่กับนางอย่างเป็นธรรมชาติ จนสามารถพิชิตใจนางได้ในที่สุด

ช่างวางแผนได้แยบยลนัก

ลู่หยวนครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ชำเลืองมองกู้ชิงเสวี่ยที่ลมหายใจรวยรินลงทุกที และไม่รู้สึกลังเลอีกต่อไป

จบบท