บทที่ 15 ร่างกายของเด็กสาว การซื้อรถ

“สวัสดีครับ พัสดุท้องถิ่น สินค้าของคุณมาถึงแล้วครับ”

ซูเฉิงเปิดประตู และรับกล่องขนาดใหญ่จากเด็กส่งของที่ขี่จักรยานล้อเดียวมา

หลังจากกลับเข้าห้องและเปิดกล่องดู ข้างในมีน้ำยาบำรุงคุณภาพต่ำ 200 ขวด วางเรียงอย่างเป็นระเบียบ!

นี่ถือเป็นกำไรที่เกินคาด

ส่วนชะตากรรมของ คังปา จะเป็นหรือตาย เขาไม่สนใจ เพราะจางเจี๋ยจะจัดการให้เรียบร้อยแน่นอน

เปิดใช้งานดวงตาแห่งมิติ แล้วหลอมรวมและอัปเกรดน้ำยาบำรุงคุณภาพต่ำทั้ง 200 ขวด

ผลลัพธ์คือ ได้ยาบำรุงเสริมพลังระดับ D จำนวน 6 ขวด และน้ำยาบำรุงขั้นสูง 1 ขวด

เขาดื่มยาบำรุงเสริมพลังทั้งหมดลงไป

ทุกขวดที่ดื่มเข้าไป เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่เพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน!

พลังงานภายในกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง!

ซูเฉิงหยิบแท่งเหล็กที่หนาประมาณ 10 มิลลิเมตร และขึ้นสนิมเล็กน้อยขึ้นมา แล้วออกแรงด้วยมือทั้งสองข้างทันที!

เห็นเพียงสนิมที่ร่วงหล่นลงมาเล็กน้อย พร้อมกับแท่งเหล็กที่ค่อย ๆ โค้งงอ! กล้ามเนื้อของซูเฉิงตึงแน่น ราวกับสายเคเบิลเหล็กหนาและแข็งแรง!

สุดท้าย แท่งเหล็กก็ถูกงอจนเป็นมุมเก้าสิบองศาได้อย่างง่ายดาย!

“พระเจ้า นายมันสัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์ชัด ๆ ดัดเหล็กด้วยมือเปล่า แบบนี้มันโหดเกินไปแล้ว!”

โนเบรนยืนอยู่ข้าง ๆ ดวงตาเป็นประกาย “ข้อมูลมันทะลุขีดจำกัดการสแกนของฉันไปแล้ว!”

ซูเฉิงโยนแท่งเหล็กทิ้งไป เขาเพิ่งเสริมพลังแค่เจ็ดครั้งเท่านั้น แต่กลับได้ผลลัพธ์ระดับนี้!

ตอนนี้พละกำลังกายภาพของเขาแทบจะเทียบได้กับขาเทียมจักรกลระดับ D แล้ว!

ทั้งที่เขายังเป็นร่างดั้งเดิม!

เส้นทางการเสริมพลังของเขา เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น!

ซูเฉิงหยิบเสื้อกันฝนออกมาจากรถไฟฟ้า เตรียมจะใส่ออกไปข้างนอก แต่ก็รู้สึกว่าใส่ตลอดมันไม่เหมาะ

เขาต้องการชุดนักล่าเฉพาะทาง ที่สามารถปกปิดตัวตนได้อย่างสมบูรณ์

เขาหยิบเสื้อคลุมมีฮู้ดสีดำที่มีปะติดอยู่หลายจุดออกมาจากตู้ แม้จะดูเก่าไปหน่อย แต่กลับพอดีตัวอย่างมาก

จากนั้นก็หยิบเสื้อโค้ตสีดำอีกตัว หน้ากากกรองอากาศโลหะถูกเปลี่ยนเป็นหน้ากากธรรมดา

สีถูกพ่นให้เข้มขึ้น และเพิ่มแว่นทางเดียวเข้าไป

ซูเฉิงสวมชุดป้องกันขั้นสูง เสื้อโค้ต หมวก และหน้ากาก ทั้งร่างของเขาในตอนนี้ ดูราวกับเงา

“เวรเอ๊ย! นายคิดจะเป็นคนที่หกหรือไง? ยืนอยู่ในเงามืดแบบนี้ ใครจะมองเห็น! เหมือนเปลี่ยนเผ่าพันธุ์ไปแล้วเลย!”

โนเบรนมองเขาตั้งแต่หัวจรดเท้า

ซูเฉิงกลอกตาใส่ และตัดสินใจว่าเมื่อกลับมา จะช่วยเขารีเซ็ตระบบภาษาใหม่

เขาเหลือบมองรถไฟฟ้า และรู้ว่ายังสามารถขี่ได้ตามปกติ แต่แน่นอนว่าไม่เหมาะสำหรับการล่าผู้ปล้นสะดม

เสี่ยงต่อการถูกจดจำมากเกินไป

“ฉันออกไปข้างนอกสักพัก”

“ไปเถอะ ไปเลย วัน ๆ ไม่ทำงานอะไร ทิ้งฉันไว้บ้านคนเดียว เดี๋ยวฉันซัดนายให้!”

ออกจากประตูหลังบ้าน เดินอ้อมตรอกเปลี่ยว ซูเฉิงมุ่งหน้าไปยังเมืองร้างโดยตรง

ระหว่างเดิน เขาหยิบบัตรนักล่าออกมา กดเปิดหน้ารางวัลล่า และค้นหาภารกิจที่ทำได้

เขามองเฉพาะภารกิจที่ให้รางวัลเป็นน้ำยาบำรุง หรือร่างเทียมจักรกลเท่านั้น

ไม่ว่ารางวัลจะอยู่ระดับไหน สำหรับเขา ใช้ได้ทั้งหมด!

“ร่างกายของเด็กสาว?”

ซูเฉิงกดเข้าไปดูรางวัลด้วยความงุนงง

รางวัล ภายใต้เงื่อนไข คือ อวัยวะดั้งเดิมที่สมบูรณ์ของเด็กผู้หญิงอายุต่ำกว่า 18 ปี ทั้งแขนขาและดวงตา

ยิ่งอายุน้อย รางวัลยิ่งสูง และสามารถใช้ทำภารกิจได้มากขึ้น

รางวัลที่ได้รับ ได้แก่ เหรียญพันธมิตร น้ำยาบำรุง และร่างเทียมจักรกล

ติดต่อผู้ว่าจ้างโดยตรง

ปรากฏว่าเป็นภารกิจค่าหัวที่ต้องการ “ร่างดั้งเดิม”!

แต่นักล่าไม่สามารถออกไปแยกชิ้นส่วนผู้คนเหมือนผู้ปล้นสะดมได้

ของพวกนี้ต้องได้มาผ่านช่องทางปกติ ซึ่งหมายความว่า ต้องได้รับความยินยอมจากอีกฝ่าย

ภารกิจแบบประกอบชิ้นส่วน หมายความว่าสามารถใช้ชิ้นส่วนจากหลายคนมารวมกันได้

ผู้ว่าจ้างไม่สนใจว่าจะมาจากคนเดียวกันหรือไม่ ขอแค่เป็นของเด็กผู้หญิงก็พอ

มือและดวงตาที่จูซานเอ๋อร์เปลี่ยนออกมา พอดีกับเงื่อนไขนี้อย่างสมบูรณ์

แถมยังคุ้มกว่าส่งไปรีไซเคิลที่โรงกำจัดขยะอีก

รางวัลก็ตรงกับสิ่งที่เขาต้องการพอดี!

ซูเฉิงใช้บัตรนักล่าติดต่อผู้ว่าจ้างโดยตรง

“นักล่า?”

สายเชื่อมต่อแล้ว ชายคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เขามีคางทอง แหวนทอง เสื้อขนมิงค์ และแม้แต่ดวงตาเทียมก็ฝังเพชร

บนใบหน้ามีแผลเป็นน่ากลัว เขานั่งดื่มไวน์แดงอยู่ในห้องรับรอง พร้อมดูการต่อสู้อย่างสบายอารมณ์

ซูเฉิงพูดอย่างเรียบเฉย “ผมมีมือกับดวงตาของเด็กผู้หญิงอายุ 15 ปี”

“สิบห้าเหรอ? ใช้ได้เลย”

เศรษฐียิ้มและพูด

“เจอกันหน้าโรงแรมคาเดียร์ ในเขตเมืองชั้นใน อีกหนึ่งชั่วโมง อย่าสายล่ะ”

พูดจบ เขาก็ตัดสายไป

โรงแรมคาเดียร์

ซูเฉิงเงยหน้ามองไปยังเขตเมืองชั้นใน เห็นอาคารสูงที่มีภาพหญิงสาวเต้นรำถูกฉายอยู่บนผนังตึก นั่นคือโรงแรมคาเดียร์

ที่นั่นคือหนึ่งในโรงแรมที่หรูหราที่สุดของเมืองร้าง!

หลังจากดูภารกิจค่าหัวต่ออีกพักหนึ่ง เขาก็พบว่านอกจากภารกิจล่าผู้ปล้นสะดมระดับสูงสุดแล้ว ยังมีภารกิจอื่นอีกหลากหลาย

ไม่นาน ก็มาถึงเมืองร้าง

ซูเฉิงเก็บบัตรนักล่า แล้วหาร้านขายรถจักรยานยนต์ก่อนจะเดินเข้าไป

“ยินดีต้อนรับ เอ่อ…มีอะไรให้ช่วยครับ?”

เจ้าของร้านมองร่างที่เต็มไปด้วยเสื้อผ้าปะของซูเฉิง แล้วขมวดคิ้ว พูดด้วยน้ำเสียงขอไปที

“มาซื้อรถ”

ซูเฉิงเดินไปยังแถวรถจักรยานยนต์

“นี่เป็นมอเตอร์ไซค์นะ ราคาค่อนข้างแพง ถึงจะเป็นรุ่นเก่าก็เถอะ”

เจ้าของร้านยิ้มเยาะและพูด

“เรามีรถไฟฟ้าด้วย ราคาถูกกว่า”

เขาไม่คิดเลยว่า คนที่ใส่เสื้อผ้าปะ ๆ แบบนี้ จะมีเงินซื้อมอเตอร์ไซค์ได้

ถ้าเขาไม่รักษาความเป็นมืออาชีพเอาไว้สักนิด เขาคงเตะไล่ไอ้หมอนี่ออกไปนานแล้ว

ซูเฉิงไม่สนใจเขา เดินตรงไปที่รถคาวาซากิ H2R ทันที

“นี่คือรถสปอร์ตคาวาซากิชื่อดังจากยุคศตวรรษเก่า เป็นรถที่เร็วที่สุดในด้านอัตราเร่งทางตรง และก็แพงที่สุดด้วย!”

เจ้าของร้านพูดอย่างจนปัญญา

“ถึงสภาพจะธรรมดา แต่หลังจากปรับแต่งโดยร้านเรา เครื่องยนต์ก็ถูกยกเครื่องใหม่หมด สภาพดีกว่าของใหม่ด้วยซ้ำ ความเร็วก็สูงกว่าเดิม ที่ร้านเรามีรถไฟฟ้าด้วยนะ ถูกกว่ามาก”

ซูเฉิงโบกมือ “คันนี้ ราคาเท่าไร?”

เจ้าของร้านกลอกตาอย่างรำคาญ

“แปดร้อยเหรียญพันธมิตร ต่อไม่ได้ ถ้าไม่มีเงินก็ออกไปซะ อย่ามาเสียเวลา”

ราคานี้แพงมาก พอ ๆ กับซื้อร่างเทียมจักรกลได้หนึ่งชุดเลยทีเดียว!

“เอาคันนี้”

ซูเฉิงโอนเงินเข้าบัญชีสาธารณะของร้านทันที แล้วขึ้นคร่อมรถ

“โอนสิทธิ์”

“อะไรนะ!”

เจ้าของร้านมองยอดโอนด้วยความตกใจ ก่อนจะเปลี่ยนสีหน้าเป็นยิ้มทันที

“ได้เลยครับ ได้เลย เจ้านาย ตาดีจริง ๆ ลายพ่นดาร์ธเวเดอร์นี่เข้ากับชุดของคุณเป๊ะสุด ๆ สมบูรณ์แบบเลย!”

เจ้าของร้านรีบเข้ามาโอนสิทธิ์การใช้งานรถให้ซูเฉิงแต่เพียงผู้เดียว

“ระบบพลังงานถูกดัดแปลงแล้ว ใช้บล็อกพลังงานระดับต่ำก้อนเดียว วิ่งได้สี่ร้อยกิโลเมตร!”

ซูเฉิงสตาร์ตรถและบิดคันเร่ง

ทันใดนั้น เครื่องยนต์สี่สูบ 998 ซีซี แบบขับตรงก็ส่งเสียงคำรามทุ้มต่ำ รถจักรยานยนต์ค่อย ๆ แล่นออกจากร้าน

“เดินทางปลอดภัยนะครับ ครั้งหน้ากลับมาซื้อรถอีกล่ะ”

เจ้าของร้านเดินมาส่งถึงหน้าประตู โค้งตัวเล็กน้อยและกล่าวอย่างอบอุ่น

“เฮ้ ซื้อรถแล้ว แต่ยังไม่จ่ายค่าผ่านทางนะ”

ทันใดนั้น ชายคนหนึ่งก็ยืนขวางหน้ารถจักรยานยนต์ไว้

อีกคนเดินมาอยู่ทางขวาของซูเฉิง ชูมีดในมือ

“รีบจ่ายมา ร้อยเหรียญพันธมิตร ไม่งั้นอย่าหาว่าพวกเราจะหยาบ!”

เจ้าของร้านเห็นฉากนี้ก็รีบวิ่งกลับเข้าไปในร้าน ยืนดูอย่างสบายอารมณ์

“ปล้นมันเลย จะได้เอารถมันไปด้วย จะได้กลับมาซื้อใหม่ ฮ่า ๆ”

“มึงคิดจะเอาไปงั้นเหรอ…”

ชายคนนั้นยังพูดไม่ทันจบ

ซูเฉิงก็เอื้อมมือคว้าเสื้อเขาในพริบตา กล้ามเนื้อทั่วร่างตึงตัวขึ้นทันทีพลังมหาศาลระเบิดออกมาในชั่วขณะเดียว!

เขายกชายคนนั้นขึ้น แล้วเหวี่ยงกระแทกเข้าใส่ร้านรถ!

ทุกการเคลื่อนไหวต่อเนื่องในจังหวะเดียว!

โครม!

ร่างนั้นพุ่งทะลุกระจกแตกกระจาย กระแทกรถจักรยานยนต์สองคันที่สภาพดีมาก

ครึ่งหนึ่งของร่างจักรกลดัดแปลงของเขาบดขยี้ด้านหน้าของรถทั้งสองคันจนพังยับ!

“ฉิบหาย! รถของฉัน!”

เจ้าของร้านร้องโหยหวนทันทีที่เห็นภาพนั้น

แต่ในวินาทีถัดมาอีกร่างหนึ่งก็ถูกกระแทกล้มใส่รถอีกแถวหนึ่งอย่างรุนแรง

รถทุกคันได้รับความเสียหายอย่างหนัก!

“เวรเอ๊ย!”

เจ้าของร้านวิ่งออกมาจากร้าน ตะโกนด่าซูเฉิงที่ขี่รถออกไปแล้ว

“แกทำตั้งใจใช่ไหม! ไอ้บ้า นั่นรถของฉันนะ! ชดใช้มา!”

……