บทที่ 33 พบอิ๋งปิงอีกครั้ง!
บทที่ 33 พบอิ๋งปิงอีกครั้ง!
บทที่ 33 พบอิ๋งปิงอีกครั้ง!
ในที่สุด ภายใต้การรับประกันครั้งแล้วครั้งเล่าของกู้ซิง เจ้าตัวเล็กจึงกลับมาเป็นปกติในที่สุด
สองวันต่อมา เป็นช่วงเวลาที่หาได้ยากยิ่งที่กู้ซิงจะพาหลิวหลีท่องเที่ยวไปทั่วนครหลินหยวนอย่างสบายอารมณ์
ตั้งแต่อาหารเลิศรสไปจนถึงประเพณีและวัฒนธรรมท้องถิ่น เขาพาเจ้าตัวเล็กไปสัมผัสจนทั่ว
จนกระทั่งถึงวันเริ่มการทดสอบครั้งที่สอง
ทันทีที่กู้ซิงพาหลิวหลีมาถึงลานรวมพล เขาก็ได้พบกับบุคคลที่ไม่คาดคิด
“อิ๋ง... อิ๋งปิง?!”
เด็กสาวในชุดขาวราวหิมะก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ ข้างกายเธอมีชายชราผู้หนึ่งที่ดูแข็งแรงเปี่ยมด้วยพลังชีวิตติดตามมาด้วย
“เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?”
เมื่อเห็นกู้ซิง ฝีเท้าของอิ๋งปิงก็ชะงักไปเล็กน้อย ในดวงตาที่เย็นชาของเธอปรากฏแววตื่นตระหนกขึ้นวูบหนึ่ง
อิ๋งปิงเม้มริมฝีปาก ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะเอ่ยปากอย่างเชื่องช้า
“มิติลับ!”
เสียงของเด็กสาวเบามาก กู้ซิงจึงไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของเธอ
เพราะในความทรงจำของเขา อิ๋งปิงก็เป็นคนพูดน้อยเช่นนี้อยู่แล้ว
แต่ผู้ที่ยืนอยู่ข้างๆ นามว่าอิ๋งซิงเหอกลับหรี่ตาลง
ในฐานะผู้พิทักษ์ที่เฝ้ามองอิ๋งปิงเติบโตมาตั้งแต่เล็ก เขาสัมผัสได้ถึงความแตกต่างของคุณหนูของตนอย่างเฉียบแหลม!
คุณหนูของตนก่อนหน้านี้เรียกได้ว่าทุ่มเททั้งใจและกายให้กับอสูรของตนเองเพียงอย่างเดียว ไหนเลยจะวอกแวกเพราะเรื่องภายนอกได้
แต่บัดนี้...
สายตาอันเฉียบคมของอิ๋งซิงเหอกวาดมองไปมาบนร่างของกู้ซิง พลางครุ่นคิดในใจ
คุณหนูยืนกรานที่จะมายังนครหลินหยวนแห่งนี้...
หรือว่าจะเป็นเพราะเจ้าหนุ่มคนนี้?!
แต่เมื่อคิดอีกที
หน้าที่ของเขาคือการปกป้องความปลอดภัยของอิ๋งปิงเท่านั้น ส่วนปัญหาเรื่องความรักของอิ๋งปิง...
ปล่อยให้เป็นเรื่องที่ประมุขตระกูลต้องกังวลเถิด!
“ตอนนี้ยังเหลือเวลาอีกกว่าสี่สิบวันก่อนที่มิติลับจะปิดผนึก ข้าตั้งใจจะเข้าร่วมการทดสอบของกองทัพก่อน เพื่อยกระดับพลังให้ถึงปลุกพลังขั้นเก้าแล้วค่อยเข้าไป”
“ดังนั้น ข้าจึงอยากเข้าร่วมการทดสอบครั้งที่สองที่กองทัพจัดขึ้นก่อน แล้วเจ้าล่ะ...”
สายตาของกู้ซิงจับจ้องไปที่อิ๋งปิง
เจตนาที่เขาพูดประโยคนี้คือให้อิ๋งปิงจัดการเรื่องของตนเองไปก่อน รอให้ถึงเวลาที่เหมาะสมแล้วค่อยมาพบกัน
เพียงแต่ว่า...
“ข้าก็เข้าร่วมด้วย!”
กู้ซิง: “???”
กู้ซิงถึงกับพูดไม่ออก อ้าปากค้างคิดจะพูดอะไรบางอย่าง
แต่เมื่อมองเห็นสีหน้าที่ดูเป็นเรื่องปกติธรรมดาของอิ๋งปิง สุดท้ายก็ได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
เข้าร่วมก็เข้าร่วมเถอะ
ด้วยพลังของอิ๋งปิง ประกอบกับชายชราที่ดูลึกลับคอยคุ้มกันอยู่ ย่อมไม่มีอันตรายใดๆ อย่างแน่นอน
ยิ่งไปกว่านั้น เขาก็ไม่สามารถตัดสินใจแทนอิ๋งปิงได้อยู่แล้ว
ดังนั้น เขาจึงปล่อยเลยตามเลย
ในไม่ช้า เมื่อรักษาการรองผู้อำนวยการกล่าวสุนทรพจน์เสร็จสิ้น ทุกคนก็จัดแถวออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังจุดทดสอบแห่งที่สอง
การทดสอบครั้งนี้จัดตั้งขึ้นโดยกองทัพ สถานที่ตั้งอยู่ภายในต่างมิติ
มีจุดประสงค์เพื่อให้ผู้ใช้อสูรมือใหม่คุ้นเคยกับความโหดร้ายของสนามรบให้เร็วที่สุด
แม้ว่ากองทัพจะได้ทำการกวาดล้างสิ่งมีชีวิตเผ่าปีศาจในพื้นที่เบื้องต้นแล้ว แต่ในทุกๆ ปีก็ยังมีนักเรียนจำนวนไม่น้อยที่ต้องมาสังเวยชีวิตที่นี่
...
พื้นที่ทดสอบครั้งที่สอง
กู้เชียนเชียนจ้องมองสถานที่ตรงหน้าอย่างเหม่อลอยเล็กน้อย
แม้ว่าการทดสอบครั้งนี้จะมีกองทัพเป็นผู้จัดหาสถานที่ แต่ผลงานของนักเรียนแต่ละคนนั้น จะถูกตัดสินโดยบุคลากรที่ทางมหาวิทยาลัยต่างๆ จัดส่งมา
ในฐานะนักเรียนอัจฉริยะของสถาบันเจิ้นกั๋ว เดิมทีเธอไม่จำเป็นต้องมีส่วนร่วมในงานคุมสอบพื้นฐานเช่นนี้
แต่เมื่อนึกถึงกู้ซิง เธอก็ยังคงสมัครเป็นกรรมการตัดสินด้วยความสมัครใจ
“เชียนเชียน ยังกังวลเรื่องน้องชายของเจ้าอยู่หรือ?”
ไหล่ถูกตบเบาๆ เสียงของถังซินโหรวทำให้เธอหลุดจากภวังค์
กู้เชียนเชียนหันไป สบเข้ากับสายตาที่เป็นห่วงของสหายสนิทพอดี เธอส่ายหน้า
ส่วนถังซินโหรวเมื่อเห็นท่าทางเช่นนี้ของกู้เชียนเชียน ก็รู้ได้ทันทีว่าสหายสนิทของตนกำลังปากแข็งอยู่
“เชียนเชียน อย่ากังวลไปเลย! มีพี่สาวที่ยอดเยี่ยมเช่นเจ้า น้องชายของเจ้าจะย่ำแย่ไปถึงไหนกันเชียว?”
“อีกอย่าง ไม่ใช่ว่ายังมีข้าอยู่หรือ!”
“ข้าได้บอกกล่าวกับเหล่าศิษย์น้องชายหญิงไว้หมดแล้ว ให้พวกเขาคอยดูแลความปลอดภัยของกู้ซิงเป็นพิเศษ เจ้าวางใจได้เต็มร้อยเลย!”
กู้เชียนเชียนมองสีหน้าที่เป็นห่วงของสหายสนิท พลางพยักหน้าเบาๆ
“ขอบใจนะ ซินโหรว!”
เมื่อเห็นอารมณ์ของสหายสนิทดีขึ้น ถังซินโหรวจึงวางใจในที่สุด
จากนั้น เธอก็มองไปรอบๆ อย่างลึกลับ แล้วขยับเข้าไปกระซิบข้างหูกู้เชียนเชียนด้วยเสียงที่แผ่วเบา
“อันที่จริง ข้าไม่เพียงแต่ให้พวกเขาปกป้องน้องชายของเจ้าเท่านั้น ยังกำชับเป็นพิเศษด้วยว่า...”
“ต่อให้ผลงานของเขาจะด้อยกว่าเล็กน้อย ก็จะพิจารณาให้คะแนนสูงเป็นพิเศษ”
กู้เชียนเชียนได้ยินดังนั้นก็ยิ้มออกมา “ซินโหรว ไม่ต้องทำเช่นนี้จริงๆ ข้าเชื่อว่าเขาจะสามารถสอบเข้าสถาบันเจิ้นกั๋วได้ด้วยพลังของตนเอง”
ถังซินโหรวเบ้ปากอย่างไม่ใส่ใจ
สถาบันเจิ้นกั๋วจะเข้าไปง่ายดายถึงเพียงนั้นได้อย่างไร?
นี่คือสถาบันการศึกษาชั้นนำของอาณาจักรหลงเซี่ยเชียวนะ
เมื่อครั้งอดีต กู้เชียนเชียนเองก็แทบจะเฉียดฉิวเส้นแบ่งการรับเข้าศึกษา จนกระทั่งได้ปลุกพรสวรรค์ระดับสูงสุดในระดับเหนือธรรมดาขึ้นมา ถึงได้เริ่มฉายแววโดดเด่นอย่างแท้จริง
ส่วนน้องชายของเธอนั้นอาศัยอยู่แต่ในเมืองเล็กๆ มาโดยตลอด โอกาสที่จะสอบเข้าได้...
ไม่ถึงหนึ่งในสิบส่วน!
แน่นอนว่า คำพูดเหล่านี้ย่อมไม่มีทางหลุดออกจากปากของเธอ
“เอาล่ะ ข้าต้องไปที่เขตทดสอบที่ข้ารับผิดชอบแล้ว”
ถังซินโหรวโบกมือ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็นสีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที
“จริงสิ กองทัพบอกว่าตอนที่กวาดล้างพื้นที่นี้ก่อนหน้านี้ ยังมีสิ่งมีชีวิตเผ่าปีศาจระดับเหนือธรรมดาสองตนตกค้างอยู่ เชียนเชียน เจ้าต้องระวังตัวด้วย”
“อืม!”
...
อีกด้านหนึ่ง
หลังจากผ่านความรู้สึกเวียนศีรษะที่คุ้นเคย
นักเรียนห้าสิบคนที่ผ่านการทดสอบรอบแรกก็ได้มาอยู่ในโลกใบใหม่แล้ว
ต้นไม้โบราณสูงตระหง่านเสียดฟ้า ในอากาศมีหมอกบางๆ ลอยอวลอยู่
ไกลออกไป เบื้องหน้ากองบัญชาการชั่วคราวของกองทัพ ธงชาติอาณาจักรหลงเซี่ยโบกสะบัดเสียงดังพึ่บพั่บตามแรงลมอันเป็นเอกลักษณ์ของต่างมิติ
ครั้งก่อน เขาถูกเว่ยหยวนพามา จึงมองไม่เห็นว่าทางเข้าต่างมิติเป็นอย่างไร
สำหรับกู้ซิง นี่นับเป็นครั้งแรกที่เขาได้เหยียบย่างเข้ามาในต่างมิติอย่างเป็นทางการ
และทันทีที่กลุ่มคนกว่าห้าสิบคนของพวกเขาเข้ามาในต่างมิติ ก็ดึงดูดความสนใจจากผู้คนจำนวนมากในทันที
นอกจากผู้เข้าสอบจากนครหลินหยวนแล้ว นักเรียนที่ผ่านเข้ารอบจากเมืองต่างๆ โดยรอบอีกหลายแห่งก็มารวมตัวกันอยู่ที่นี่ทั้งหมด
“นั่นน่าจะเป็นทีมจากนครหลินหยวนสินะ? มาสายที่สุดอีกตามเคย”
“ผลสอบในแต่ละครั้งรั้งท้ายตลอด แต่กลับยังวางท่าใหญ่โตไม่น้อย”
“ใช่แล้ว นักเรียนของพวกเขาที่ผ่านการทดสอบครั้งนี้ได้มีไม่กี่คนด้วยซ้ำ จะรอพวกนั้นทำไมกัน?”
ท่ามกลางเสียงซุบซิบนินทา กู้ซิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
“ที่ผ่านมาผลการทดสอบของนครหลินหยวนในแต่ละครั้งไม่ค่อยดีนัก หรือจะเรียกว่ารั้งท้ายเลยก็ว่าได้”
“แต่ปีนี้มีเจ้าอยู่ คาดว่าครั้งนี้นครหลินหยวนคงจะคว้าอันดับหนึ่งในการทดสอบครั้งนี้ไปได้”
เป็นจังหวะที่เสิ่นรั่วเสวี่ยพาทีมของเธอเดินเข้ามาพอดี และช่วยไขข้อข้องใจของเขา
ส่วนเมิ่งมั่วที่อยู่ข้างกายเสิ่นรั่วเสวี่ย เมื่อเห็นกู้ซิงก็รีบห่อตัวก้มหน้าลงทันที ไม่กล้าอวดดีอีกต่อไป
ช่วงเวลานี้หลังจากผ่านการฝึกสอนของเสิ่นรั่วเสวี่ย เธอก็เรียบร้อยขึ้นมากแล้ว
“การทดสอบครั้งนี้ ข้าคงจะไม่เข้าร่วม”
เสิ่นรั่วเสวี่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเข้าใจในทันที
ด้วยพลังของกู้ซิง ไม่จำเป็นต้องพิสูจน์อะไรผ่านการทดสอบเช่นนี้จริงๆ
เพียงแต่ว่า
สายตาของเธอเลื่อนไปที่ข้างกายของกู้ซิง...
เด็กสาวที่งดงามยิ่งนัก!
ดูเหมาะสมกับกู้ซิงเหลือเกิน!
แม้ว่าจะคาดการณ์ฉากนี้ไว้ล่วงหน้าแล้ว แต่เธอก็ยังคงไม่อาจซ่อนความผิดหวังในใจได้ เธอฝืนยิ้มออกมาอย่างแข็งทื่อ พลางเอ่ยถามอย่างหยั่งเชิง
“นี่คือ?”
กู้ซิงกำลังจะเอ่ยปาก
“อิ๋งปิง!”
อิ๋งปิงเอ่ยชื่อของตนเองอย่างเรียบเฉย น้ำเสียงเย็นชา
หลังจากเสิ่นรั่วเสวี่ยพยักหน้าอย่างสุภาพแล้ว เธอก็ขอตัวลาจากไปอย่างรู้กาลเทศะ
เธออยู่ที่นี่ต่อไปรบกวนคนทั้งสอง... ไม่ดีแน่!
“เช่นนั้นพวกเราขอตัวก่อน การทดสอบใกล้จะเริ่มแล้ว”
เธอพยายามรักษารอยยิ้มที่เหมาะสมไว้ แต่ความผิดหวังในน้ำเสียงนั้นแม้แต่หลิวหลีที่ปกติแล้วจะไม่ค่อยรู้เรื่องรู้ราวยังสัมผัสได้
เจ้าตัวเล็กพลันยื่นมือออกไป หยิกเข้าที่เอวด้านหลังของกู้ซิงอย่างแรง
นายท่านของเธอดูเหมือนจะ...
เป็นที่นิยมชมชอบอย่างไม่คาดคิด