บทที่ 20 แปลงร่างปีศาจมายา!

หลิวอวี่ตาไวมือไว เขาใช้ทักษะการต่อสู้ พายุลมแดง และหอกเล่มหนึ่งพุ่งตรงเข้าใส่อู๋เหยียน

ปฏิกิริยาแรกของอู๋เหยียนคือถอยหนี

สิ่งนี้เปิดโอกาสให้ซุนอวี่ เขาฉวยโอกาสรีบพุ่งเข้าไปหาฉินเฟิงทันที

“หัวหน้าฉินเฟิง ท่านเป็นอย่างไรบ้าง?”

ใบหน้าของฉินเฟิงซีดขาว เขาพยายามรวบรวมแสงดาวขึ้นมาอีกครั้งเพื่อหยุดบาดแผล แต่สุดท้ายก็ส่ายหน้าและนั่งขัดสมาธิปรับลมหายใจอยู่กับที่

ด้านข้าง เสี่ยวหย่า ด่าออกมาด้วยความโกรธ  “อู๋เหยียน นายช่างดีจริง ๆ ปกติดูซื่อสัตย์เที่ยงตรง แต่กลับกล้าหักหลังศาลสงคราม!”

อู๋เหยียนยิ้มเยาะ “ฮ่า ๆ เด็กน้อย พวกเราก็แค่ทูตสงคราม ทำเป็นสูงส่งไปทำไมกันล่ะ? ฉันไม่เหมือนพวกเธอ ฉันไม่มีฉากหลังตระกูลเต๋า ชีวิตฉันมันก็ได้แค่นี้แหละ”

“พวกเธอหยุดทำตัวเป็นคนสูงส่งต่อหน้าฉันซะ ฉันไม่คู่ควรหรอก ประธานซือหม่าให้มากกว่า ฉันก็เลือกตามเธอ”

“การหาเงินไม่ใช่เรื่องน่าอาย”

เสี่ยวหยาโกรธจัด ดวงตางดงามเบิกกว้าง “ไอ้คนชั่วไร้ยางอาย! หัวหน้าฉินเฟิงปฏิบัติกับแกเหมือนพี่น้อง แต่แกกลับทรยศเขาเพราะเงิน สมควรถูกซัดจริง ๆ!”

หลิวอวี่ดันแว่นขึ้น ความโกรธปรากฏบนใบหน้าอันสุขุม “เขาเป็นผู้ฝึกอสูรระดับ 3 ดาวขั้นสูงสุด พวกเราไปพร้อมกัน เรียกอสูรวิญญาณ!”

“ดี!”

อู๋เหยียนพูดด้วยความดูแคลน “แค่นี้เองหรือ? ถ้าพวกแกอยากโค่นฉัน คงต้องฝึกกันอีกหลายสิบปี!”

เขาหัวเราะเยาะ ประธานซือหม่าได้สัญญาไว้แล้ว ไม่เพียงแต่จะให้เขาออกจากเมืองชูกวงได้อย่างปลอดภัย ยังมีโอกาสทะลวงสู่ระดับ 4 ดาวอีกด้วย!

ยิ่งคิดว่ามีองค์กรลึกลับหนุนหลังซือหม่าอี้หวา เขาก็ยิ่งตื่นเต้น เขาถึงกับอยากฆ่าเพื่อนร่วมงานเพิ่มอีกสักสองสามคน เพื่อแสดงความภักดี!

“ดูนี่ซะ!”

เสี่ยวหย่าโกรธจนสุดขีด ใช้ทักษะการต่อสู้ หมัดทำลายอากาศ หมัดที่อัดแน่นด้วยพลังพุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าอู๋เหยียน

เห็นดังนั้น หลิวอวี่ก็ลงมือทันที เขาเรียกอสูรวิญญาณของตนเอง หมีวายุแดง ออกมาประสานการโจมตีกับเสี่ยวหยา เตรียมฉวยโอกาสโจมตีจากด้านซ้าย

แต่อู๋เหยียนในฐานะหัวหน้าทีมเพลิง ผู้แข็งแกร่งที่สุดรองจากผู้ฝึกอสูรระดับ 4 ดาว กลับรับการโจมตีร่วมของทั้งสองและอสูรวิญญาณได้อย่างง่ายดาย

“แค่นี้หรือ?” อู๋เหยียนยกมือเดียวรับเอาไว้

“มาอีก!”

เสี่ยวหยาโกรธจนฟันกัดแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยว และจากอุบัติเหตุไม่คาดคิดนี้ สถานการณ์ก็เริ่มควบคุมไม่ได้

สมาชิกที่เหลือของทีมลมและสายฟ้า ไม่อาจข่มขวัญฝูงชนหลายร้อยคนของสมาคมมังกรดำได้ ฉากทั้งหมดกลับเข้าสู่ความโกลาหลอีกครั้ง!

“อย่าขยับ! อย่าขยับ!” สมาชิกของศาลสงครามพยายามอย่างเต็มที่ในการควบคุมสถานการณ์ แต่แทบไม่ได้ผล

ท่ามกลางความวุ่นวาย ร่างอันเย้ายวนของซือหม่าอี้หวาค่อย ๆ เดินเข้าหาฉินเฟิง

ประกายอันตรายวาบขึ้นในดวงตาสีเขียวมรกตของนาง ริมฝีปากแดงแย้มยิ้มอย่างมีนัย

“หัวหน้าฉินเฟิง ดูเหมือนวันนี้ศาลสงครามจะลำบากเสียแล้วนะ~”

ฉินเฟิงฝืนเงยหน้าขึ้น เลือดซึมออกมาจากมุมปาก แต่สีหน้ายังคงเด็ดเดี่ยว

“ซือหม่าอี้หวา อย่าได้ลำพองไป สมาคมมังกรดำจบสิ้นแล้ว”

ซือหม่าอี้หวาหัวเราะอย่างมีเสน่ห์ ใช้นิ้วเรียวสางเส้นผม “โอ้? จริงหรือ?”

“บอกฉันสิ หลังจากฉันฆ่าพวกแกทั้งหมด แล้วหนีออกจากเมืองชูกวงในคืนเดียว ศาลสงครามจะทำอะไรฉันได้?”

“ตราบใดที่ฉันยังอยู่ คิดว่าสมาคมมังกรดำจะหายไปจริง ๆ งั้นหรือ?”

ฉินเฟิงเงียบงัน สีหน้ากลับเลวร้ายถึงขีดสุด

ซือหม่าอี้หวาหันหลังอย่างเย็นชา กวาดตามองไปรอบ ๆ และในที่สุดสายตาก็หยุดลงที่ซูฟาน

“หมอซู คืนนี้ฉันเชิญคุณมาเป็นแขกอย่างมีน้ำใจ แต่ดูเหมือนคุณจะไม่รู้จักมารยาทเอาเสียเลย”

“ในเมื่อเป็นเช่นนั้น ก็ฝังคุณไปพร้อมกับพวกศาลสงครามเถอะ!”

“ยัยแม่มด อย่าโอหังนัก!”

ซุนม่านด่ากราด นางเหยียบเมฆกระเรียน มือขวาถือดาบ และพุ่งออกไปราวกับเทพลงจากสวรรค์

จะงอยปากโลหะยาวของเมฆกระเรียนใต้เท้าซุนม่านเปล่งประกายสายฟ้า พร้อมล็อกเป้าหมายทันที

“ฉึก!”

เสียงอากาศถูกฉีกขาดดังขึ้น สายฟ้าสีม่วงฟาดตรงเข้าใส่ซือหม่าอี้หวา

แววประหลาดใจวาบผ่านดวงตาของซือหม่าอี้หวา ก่อนที่นางจะตั้งสติกลับมาอย่างรวดเร็ว

นางก้าวถอยหลังไปเบา ๆ หลบการโจมตีอันรุนแรงนั้นได้อย่างหวุดหวิด

“ปัง!”

สายฟ้าของหยุนเฮ่อผ่าลงสู่พื้น หินแข็งแตกกระจาย เกิดหลุมขนาดใหญ่ขึ้นทันที

เศษกรวดกระเด็น ฝุ่นผงฟุ้งกระจายไปทั่ว

ซือหม่าอี้หวามองภาพตรงหน้า ดวงตางดงามหรี่ลงเล็กน้อย

“ทำไมหยุนเฮ่อถึงมีทักษะการต่อสู้ธาตุสายฟ้าได้? เป็นซุนม่านจากทีมลมสินะ… เข้าใจแล้ว~”

แววตาโลภวาบผ่านในดวงตาของสาวลูกครึ่ง นางมองซูฟาน เลียริมฝีปากแดง แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย้ายวน

“ข้าตัดสินใจแล้ว จะไม่ฆ่าเจ้า หลังจากข้าฆ่าพวกนี้เสร็จ จะพาเจ้าหนีไปด้วยกัน~”

ซูฟาน …นางแม่มด! กล้าดียังไงมาทำลายจิตเต๋าของข้า!

ซุนม่านที่ถูกเมินรู้สึกไม่พอใจอย่างยิ่ง นางกำดาบยาวที่มีสายฟ้าวาบขึ้นในมือ แล้วเปิดฉากโจมตีซือหม่าอี้หวาอย่างดุเดือด

นางประสานการโจมตีกับหยุนเฮ่อดาบสายฟ้าและจะงอยปากโลหะยาวแสดงพลังของวิชาดาบคู่ได้อย่างสมบูรณ์ ทุกการฟาดฟันเต็มไปด้วยพลังทำลายล้าง

ทว่าพลังของซือหม่าอี้หวาในฐานะผู้ฝึกอสูรระดับ 4 ดาวขั้นปลาย ช่องว่างด้านร่างกายนั้นไม่อาจข้ามได้

ขณะรับมือการโจมตีของซุนม่าน นางยังมีเวลาพูดอย่างอารมณ์ดี

“โอ้~ ยอดเยี่ยมจริง ๆ ช่างวิเศษเหลือเกิน ซูฟาน ข้าต้องได้เจ้า~ เจ้าเป็นของข้าเท่านั้น!”

ซูฟานที่ยืนอยู่ด้านข้างรู้สึกหนังศีรษะชาวาบ ดูท่า นางตั้งใจจะลากเขาไปสูบจนแห้ง… ปล่อยให้นางสำเร็จไม่ได้เด็ดขาด

ผู้หญิงคนนี้… ต้องโดนจัดหนักคืนนี้!!

“ไห่เหล่าเร็วเข้า!”

ซูฟานตะโกนเสียงต่ำ ทันใดนั้น ร่างค่อมหนึ่งก็ก้าวออกมา พร้อมกันนั้น นกยักษ์ดวงตาสีแดงวาบก็ร่อนลงมาจากฟากฟ้า!

ทันทีที่ศาลสงครามลงมือ เขาได้ให้ไห่เหล่าแอบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด เพื่อรอจังหวะนี้โดยเฉพาะ!

แร้งตาเพลิงมีร่างกายที่คล่องแคล่วอยู่แล้ว และเมื่อเสริมด้วยดวงตากลไกระดับสองคุณภาพสมบูรณ์ ก็ราวกับได้รับการช่วยเหลือจากสวรรค์!

“ดวงตาน่ากลัวอะไรแบบนี้…” ซือหม่าอี้หวาตกใจ ต้องถอยหลบไปห้าหกก้าว

นางรีบเรียกค้างคาวปีกโลหิตออกมาป้องกันตน

แต่ทันใดนั้น เสียงแหวกอากาศร้อนแรงก็ดังขึ้นจากด้านบน!

เปลวไฟสีแดงเพลิงปรากฏขึ้นบนร่างของค้างคาวปีกโลหิตอย่างไร้ที่มา นั่นคือทักษะการต่อสู้ของแร้งตาเพลิง ‘ไล่ล่าเปลวไฟ’!

เปลวไฟติดตามเป้าหมายราวกับเงาตามตัว ไม่ว่าเป้าหมายจะหลบหลีกอย่างไร เปลวไฟก็จะตามไปถึงเสมอ

ขณะที่ค้างคาวปีกโลหิตถูกเผาไหม้และกลิ้งไปมาท่ามกลางเปลวไฟ กรงเล็บแหลมคมของแร้งตาเพลิงก็พุ่งเข้าจู่โจมจากด้านข้าง เล็งตรงไปที่ศีรษะของเป้าหมาย!

ซูฟานมองภาพตรงหน้าด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เมื่อไห่เหล่ากับแร้งตาเพลิงร่วมมือกับกัปตันซุนม่าน การต่อสู้แบบสองต่อหนึ่งนี้ควรมีโอกาสชนะสูงขึ้นมาก!

แรงปะทะจากการต่อสู้ของทั้งสองฝ่ายรุนแรงอย่างยิ่ง เงาร่างวูบไหว เสียงคำรามดังกึกก้อง…

ทว่า ซูฟานยังคงประเมินพลังของผู้ฝึกอสูรระดับ 4 ดาวขั้นปลายต่ำเกินไป

แม้ไห่เหล่าจะควบคุมแร้งตาเพลิงประสานการโจมตีกับซุนม่าน กระหน่ำราวพายุ ซือหม่าอี้หวาก็ยังคงรับมือได้อย่างสบาย ๆ ประสาทสัมผัสและวิชาร่างกายของนางพัฒนาไปถึงขีดสุดแล้ว

ซือหม่าอี้หวาวูบไปปรากฏด้านหลังซุนม่าน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ

“เจ้าคิดหรือว่า แค่อสูรวิญญาณที่มีพลังต่อสู้ทัดเทียมระดับ 4 ดาว จะสามารถต่อกรกับผู้ฝึกอสูรระดับ 4 ดาวที่แท้จริงได้?”

ตูม! ขาเรียวยาวสะบัดออกเป็นแส้ เตะหยุนเฮ่อที่พุ่งเข้ามาจนกระเด็นถอยหลังไปไกล

ร่างนางพลิ้วไหว หลบ ‘ไล่ล่าเปลวไฟ’ ของแร้งตาเพลิงราวกับภูตผี พร้อมกันนั้นก็คว้าแขนของไห่เหล่าด้วยมือเดียวราวคีมเหล็ก ดวงตาเต็มไปด้วยความดูแคลน

“ส่วนเจ้า… คนแก่ เจ้าว่องไวใช้ได้ แต่น่าเสียดาย พลังส่วนตัวของเจ้ายังไม่พอจะสร้างความเสียหาย อายุไม่เข้าข้างแล้วล่ะ”

โครม! นางสะบัดแขนอย่างแรง เหวี่ยงไห่เหล่ากระแทกใส่แร้งตาเพลิง ส่งทั้งคนทั้งนกกระเด็นไปไกลหลายสิบเมตร

“บ้าเอ๊ย? โคตรเก่ง!” สีหน้าซูฟานเปลี่ยนไป ไม่ได้การแล้ว ต้องใช้โกงช่วย!

ดวงตาแห่งการวิเคราะห์เปิดใช้งาน ข้อมูลของเป้าหมายค่อย ๆ ถูกเปิดเผยออกมาอย่างเงียบงัน

เป้าหมาย: ซือหม่าอี้หวา

อายุ: 35 ปี

เผ่าพันธุ์: มนุษย์? เพศหญิง

ระดับ: ผู้ฝึกอสูร 4 ดาว ขั้นปลาย

พลังร่างกาย: 485

อสูรวิญญาณ: จิ้งจอกกระหายเลือด, ค้างคาวปีกโลหิต

ชี่และโลหิต: 740/770

พื้นที่อัญเชิญอสูร: 170 ลูกบาศก์เมตร

ร่างกาย: การหลอมรวมระหว่างมนุษย์และสัตว์

อาการ: เนื่องจากการหลอมรวมเลือดเนื้อของค้างคาวอสูรเงากับแก่นอสูร ทำให้ได้รับพลังพิเศษ แต่เพราะการหลอมรวมไม่สมบูรณ์ จึงเกิดอาการร้อนวูบวาบอย่างรุนแรงทุกวัน โดยเฉพาะบริเวณท้องน้อยคือจุดอ่อนร้ายแรง (โปรดจัดการด้วยความระมัดระวัง มิฉะนั้นอาจถึงตาย!)

ซูฟาน ??? หลอมรวมมนุษย์กับอสูร? นี่มันแม่มดตัวจริงชัด ๆ!

ซูฟานตะโกนออกมาทันที “ซุนม่าน ไห่เหล่า! จุดอ่อนของนางอยู่ที่ท้องน้อย!”

ทันทีที่คำพูดนั้นหลุดออกมา

ซือหม่าอี้หวาที่ยังคงสงบเยือกเย็นอยู่ก่อนหน้านี้ สีหน้าพลันเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน!

ดวงตาสีเขียวมรกตอันงดงามเปล่งประกายดุร้าย จ้องเขม็งไปที่ซูฟาน!

เห็นเช่นนั้น ไห่เหล่าและซุนม่านตอบสนองทันที ทั้งสองสบตากันเพียงครู่เดียว แล้วเปลี่ยนกลยุทธ์ตามคำเตือนของซูฟานทันที

หยุนเฮ่อเคลื่อนไหวรวดเร็วราวสายฟ้า บินวนในอากาศอย่างรวดเร็ว มองหาจังหวะโจมตีจุดอ่อนของศัตรู

แร้งตาเพลิงที่อยู่ไกลออกไปก็ล็อกเป้าหมาย และใช้ “ไล่ล่าเปลวไฟ” โจมตีซือหม่าอี้หวาอย่างต่อเนื่อง!

นางถูกทั้งสองกดดันจนทำได้เพียงตั้งรับ

เมื่อจุดอ่อนถูกเปิดเผย จุดบกพร่องขนาดใหญ่ก็จะถูกศัตรูจับได้ แม้จะเป็นเด็กที่เผชิญหน้ากับผู้ใหญ่ ตราบใดที่โจมตีถูกจุดตาย ก็ยังสามารถโค่นผู้ใหญ่ลงได้!

“บัดซบ!” ซือหม่าอี้หวาดูเหมือนจะโกรธจนถึงขีดสุด

ดวงตาเย้ายวนแปรเปลี่ยนเป็นดุร้าย เต็มไปด้วยความเดือดดาล

“แกสมควรตาย…” นางดูราวกับสูญเสียสติไปแล้ว

โครม!

พลังอันน่าสะพรึงกลัวระเบิดออกจากร่างของนางอย่างฉับพลัน และกำลังพุ่งเข้าใกล้ระดับ 4 ดาวขั้นสูงสุด!

จากภายในร่างของนาง พลังอสูรอันน่าสะพรึงของค้างคาวอสูรเงาพุ่งทะยานขึ้นสู่ฟ้า ดุจพายุคลั่ง ฉีกถุงน่องสีดำของซือหม่าอี้หวาขาดกระจุย

ผิวขาวเนียนผุดผ่องเผยออกมาเต็มตา…!!

“แปลงร่างปีศาจมายา!”

ไห่เหล่ามองพลังที่พุ่งทะยานของนาง รูม่านตาหดเล็กลงอย่างรุนแรง

“นี่คือทักษะต่อสู้กำเนิดของอสูรวิญญาณจากแดนอสูรตะวันตกเฉียงเหนือ ซึ่งต้องแลกด้วยการเผาผลาญชีวิตถึงจะใช้ได้ นางใช้มันด้วยร่างมนุษย์ได้อย่างไร!”

ทักษะต่อสู้กำเนิด จัดอยู่ในหมวดพิเศษของทักษะการต่อสู้ของอสูรวิญญาณ เป็นทักษะเฉพาะของอสูรบางชนิด ไม่สามารถถ่ายทอดให้ผู้ฝึกอสูรใช้ได้ และผู้ฝึกอสูรก็ไม่เต็มใจจะใช้เช่นกัน

ทักษะต่อสู้กำเนิดมักมีผลในการระเบิดศักยภาพ เพิ่มพลังการต่อสู้อย่างมหาศาล

แต่ผลข้างเคียงก็รุนแรงเช่นกัน โดยทั่วไป จะไม่ใช้เว้นแต่เป็นการต่อสู้เป็นตาย

การแปลงร่างปีศาจมายา สามารถทำให้ค้างคาวปีศาจมายากลายเป็นปีศาจกระหายเลือด เพิ่มพลังการต่อสู้อย่างก้าวกระโดด!