บทที่ 28 หนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูง

บทที่ 28 หนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูง

เวลา 8 โมงเช้า ระบบร้านค้าได้ทำการรีเฟรชสินค้าใหม่อีกครั้ง

สินค้าใหม่ของวันนี้ปรากฏขึ้นบนหน้าต่างระบบ

【1. สตรอว์เบอร์รี่เกรดพรีเมียม 100 ชั่ง】

【2. ทับทิม 30 กะรัต 1 เม็ด】

【3. คัมภีร์หมัดอรหันต์เส้าหลิน 1 เล่ม】

【4. หนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูง 1 เล่ม】

นี่คือสินค้าทั้งสี่อย่างสำหรับวันนี้

สายตาของเฉินผิงอันกวาดมองสินค้าทั้งสี่อย่าง ก่อนจะหยุดอยู่ที่ 【หนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูง】 ในที่สุด

วันนี้ดวงของเฉินผิงอันถือว่าดีมาก อย่างน้อย 3 ใน 4 อย่างก็เป็นไอเทมระดับยอดเยี่ยม

ไม่ว่าจะเป็นทับทิมหรือคัมภีร์หมัดอรหันต์เส้าหลิน ทั้งคู่ล้วนมีประโยชน์ต่อเฉินผิงอันทั้งสิ้น

อย่างไรก็ตาม ของที่ดีที่สุดในบรรดาสี่อย่างนี้ ย่อมต้องเป็นหนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงอย่างไม่ต้องสงสัย

เฉินผิงอันแทบไม่ลังเล เขากดจ่ายเงิน 1 หยวน เพื่อซื้อหนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงทันที

แฟลชเซลล์สำเร็จ จ่าย 1 หยวน ได้รับหนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูง 1 เล่ม

เฉินผิงอันระงับความตื่นเต้น แล้วกดปุ่ม 'เรียนรู้' บนหน้าต่างระบบ

โดยไร้ซุ่มเสียง เฉินผิงอันได้เรียนรู้ทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ความรู้ด้านแฮกเกอร์มหาศาลหลั่งไหลเข้าสู่สมองของเฉินผิงอันในพริบตา

อานุภาพอันยิ่งใหญ่ของระบบได้แสดงออกมาให้เห็นอีกครั้ง

ตามปกติ กระบวนการเรียนรู้นี้ควรจะยาวนานมาก หรือไม่ก็ต้องสร้างภาระหนักอึ้งให้กับสมอง

แต่ภายใต้อิทธิพลพลังของระบบ เฉินผิงอันแทบไม่รู้สึกถึงภาระใดๆ เลย

เฉินผิงอันเรียนรู้ทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงทั้งหมดได้อย่างสบายๆ

ในเวลานี้ เฉินผิงอันได้ครอบครองเทคโนโลยีการแฮ็กที่ล้ำสมัยที่สุดของโลกใบนี้แล้ว

เฉินผิงอันเข้าใจแล้วว่าหนังสือทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงนั้นถูกจัดระดับโดยอิงตามโลกปัจจุบัน

เทคโนโลยีการแฮ็กที่เขาครอบครองคือเทคโนโลยีระดับท็อปของยุคสมัยนี้

ฝีมือการแฮ็กของเขาตอนนี้ สามารถจัดอยู่ในอันดับท็อป 10 ของโลกได้เลย

แค่นี้ก็บอกได้แล้วว่าเทคโนโลยีการแฮ็กของเฉินผิงอันนั้นร้ายกาจแค่ไหน

อย่างไรก็ตาม เฉินผิงอันมีความได้เปรียบมหาศาลเมื่อเทียบกับแฮกเกอร์คนอื่นๆ

นั่นคือ เฉินผิงอันไม่ได้เป็นแค่แฮกเกอร์ แต่เขายังเป็นปรมาจารย์ด้านกำลังภายในอีกด้วย

ดังนั้น ในขั้นตอนการปฏิบัติงานจริงบนแป้นพิมพ์ ความเร็วของเขาจึงเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไป

สำหรับแฮกเกอร์ ความสามารถในการควบคุมคีย์บอร์ดก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของความสามารถโดยรวม

ถ้าแฮกเกอร์พิมพ์ช้า ก็คงจินตนาการได้ว่าผลลัพธ์จะออกมาเป็นยังไง

และความเร็วในการพิมพ์ของเฉินผิงอันนั้นรวดเร็วปานสายฟ้าแลบแน่นอน

รอยยิ้มลึกซึ้งปรากฏขึ้นที่มุมปากของเฉินผิงอัน

ความรู้สึกของการมีทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงนี่มันสุดยอดไปเลย

ตอนนี้เฉินผิงอันมั่นใจแล้วว่า ต่อให้ไม่มีระบบแฟลชเซลล์ 1 หยวน เขาก็สามารถยืนหยัดอยู่บนโลกใบนี้ได้อย่างสง่างาม

ลำพังแค่พึ่งพาทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงนี้ เฉินผิงอันก็ดีพอที่จะก้าวขึ้นเป็นบุคคลระดับแนวหน้าของโลกได้

เฉินผิงอันคิดวิธีใช้ประโยชน์จากทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงนี้ได้หลายวิธีแล้ว

การหาเงินด้วยทักษะแฮกเกอร์ขั้นสูงนั้นง่ายนิดเดียว

ยกตัวอย่างเช่น เฉินผิงอันสามารถออกแบบซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัสได้

ปี 1998 ซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัสยังไม่เป็นที่แพร่หลาย

ถ้าเฉินผิงอันออกแบบซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัสแล้วปล่อยให้ใช้ฟรี รับรองว่าดังระเบิดเถิดเทิงแน่นอน

เฉินผิงอันสามารถชิงความได้เปรียบและยึดครองตลาดซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัสได้ก่อนใคร

เมื่อบริษัทซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัสนี้เข้าตลาดหลักทรัพย์ในอนาคต เฉินผิงอันก็กลายเป็นมหาเศรษฐีได้สบายๆ

นอกจากซอฟต์แวร์ป้องกันไวรัส ยังมีธุรกิจในอุตสาหกรรมที่เกี่ยวข้องอีกมากมายมหาศาลที่เขาทำได้

เวลานี้ เฉินผิงอันเต็มเปี่ยมไปด้วยความทะเยอทะยาน อยากจะเริ่มลงมือทำเดี๋ยวนี้เลย

ทว่า ความเป็นจริงก็ปรากฏอยู่ตรงหน้า เฉินผิงอันยังทำอะไรตามใจชอบไม่ได้

เฉินผิงอันยังเป็นแค่นักเรียน ม.6 ที่กำลังเตรียมตัวสอบเอนทรานซ์

ดังนั้น เส้นทางธุรกิจที่เขาวาดฝันไว้คงต้องรอให้เข้ามหาวิทยาลัยก่อนถึงจะเริ่มดำเนินการได้

อีกอย่าง ถ้าจะเปิดบริษัทแบบนั้นจริงๆ เงินทุนก็เป็นปัญหาใหญ่

เฉินผิงอันยังต้องการเงินทุนมหาศาลเพื่อสนับสนุนการก่อตั้งบริษัทของเขา

"ค่อยเป็นค่อยไป นี่ก็ถือเป็นการเริ่มต้นที่ดีมากแล้ว อย่าใจร้อน" เฉินผิงอันบอกตัวเองในใจ

เฉินผิงอันค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง จิตใจของเขากลับมาเยือกเย็นอีกครั้ง

"เหล่าเฉิน คิดเรื่องดีๆ อะไรอยู่วะ? ยิ้มแก้มแทบปริแล้วนั่น" จางหยง เพื่อนร่วมโต๊ะ หัวเราะพลางเอาศอกถองแขนเฉินผิงอัน

"เมื่อคืนฝันว่าถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่ง แล้วก็เอาเงินไปเปิดบริษัทจนกลายเป็นมหาเศรษฐีพันล้าน"

"พอดีนึกขึ้นได้ เลยเผลอยิ้มออกมา" เฉินผิงอันตอบหน้าตาย

"เหอะ ฝันกลางวันอยู่หรือไง?"

"ลอตเตอรี่เหรอ? หลอกลวงทั้งเพ" จางหยงพูดอย่างดูแคลน

จางหยงมีประสบการณ์โชกโชนในเรื่องนี้ เพราะพ่อของเขาเป็นเซียนหวยตัวยง

จางหยงเห็นพ่อซื้อหวยมาตั้งแต่เด็ก ซื้อมาเป็นสิบปี ไม่เคยถูกรางวัลใหญ่สักครั้ง

ดังนั้น จางหยงจึงรู้ซึ้งมาตั้งแต่เด็กว่าลอตเตอรี่คือการหลอกลวง และเขาไม่เคยคิดจะซื้อเลย

"ฝันกลางวันแล้วมันผิดตรงไหน? เผื่อสักวันฝันจะเป็นจริงก็ได้ใครจะไปรู้" เฉินผิงอันยิ้ม

ทั้งสองหัวเราะคุยกันสนุกสนาน พอครูประจำชั้นเดินเข้ามา ทั้งคู่ก็เงียบลงทันที

จังหวะนั้นเอง เงาร่างหนึ่งก็ปรากฏขึ้นที่ประตูห้องเรียน

เฉินผิงอันสัมผัสได้ถึงรังสีอำมหิตที่พุ่งตรงมา เขาหันขวับไปมองทันที

เขาเห็นจางเล่ยยืนอยู่ที่ประตูห้อง

จางเล่ยยืนจ้องเฉินผิงอันเขม็งด้วยสายตาอาฆาต แถมยังยกนิ้วปาดคอตัวเองทำท่าเชือดคอข่มขู่

ทำท่าเสร็จ จางเล่ยก็หันหลังเดินจากไป

"ไอ้หมอนั่นออกมาได้จริงๆ ด้วย อิทธิพลของตระกูลจางไม่ธรรมดาแฮะ"

เฉินผิงอันพึมพำในใจ

แต่เฉินผิงอันก็ไม่ได้แปลกใจกับเรื่องนี้นัก

สิ่งที่จางเล่ยทำ จะมองเป็นเรื่องเล็กก็ได้ จะมองเป็นเรื่องใหญ่ก็ได้ กุญแจสำคัญอยู่ที่ว่ามีเส้นสายคอยช่วยหรือเปล่า

ชัดเจนว่าตระกูลจางใช้เส้นสายวิ่งเต้นจนช่วยจางเล่ยออกมาได้

แม้เฉินผิงอันจะเป็นผู้เสียหาย แต่เขากลับไม่ได้รับการแจ้งเตือนใดๆ เกี่ยวกับเรื่องนี้เลย

ในปี 1998 ระบบต่างๆ ยังไม่สมบูรณ์ การเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝันแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติมาก

อย่าว่าแต่ปี 1998 เลย อีก 20 ปีข้างหน้า เรื่องแบบนี้ก็ยังเกิดขึ้นเป็นปกติ

ขนาดนักโทษประหารยังมีคนวิ่งเต้นช่วยให้รอดได้

นับประสาอะไรกับข้อหาจิ๊บจ๊อยของจางเล่ย

ขอแค่มีคนเบื้องบนช่วยวิ่งเต้น การพาจางเล่ยออกมาก็ง่ายเหมือนปอกกล้วย

พวกเขาอาจจะแค่ตั้งข้อหาจางเล่ยว่าเป็นเหตุทะเลาะวิวาท

จากนั้นก็เรียกมาตักเตือนอบรมสั่งสอน แล้วก็ปล่อยตัวไป

ถ้าเป็นแบบนั้น เฉินผิงอันก็ทำอะไรไม่ได้เลย

แต่เฉินผิงอันไม่สนเรื่องพวกนี้หรอก

ถ้าจางเล่ยติดคุก ก็ถือว่าเป็นโชคดีของมัน

แต่ในเมื่อออกมาแล้ว จางเล่ยนี่แหละที่จะซวย

เฉินผิงอันไม่มีทางปล่อยจางเล่ยไปง่ายๆ แน่

และเฉินผิงอันก็เชื่อว่า จางเล่ยเองก็คงไม่คิดจะปล่อยเขาไปเช่นกัน

จบบท