บทที่ 159 ถึงทางออก

บทที่ 159 ถึงทางออก

อย่างไรก็ตาม หลังจากใช้เวลาค้นหาอยู่ประมาณสามชั่วโมง โจวเหวินเจอกล่องเสบียงขอบทองแค่ใบเดียว แถมเป็นใบที่เจียงไห่เทาเคยเจอมาก่อนหน้านี้แล้ว แต่เพราะมีสัตว์ร้ายขนาด 20 เมตรเฝ้าอยู่ เจียงไห่เทาประเมินแล้วว่าสู้ไม่ไหวจึงถอยออกมา

โจวเหวินมองเข้าไปในพื้นที่โถง เห็นปลาช่อนอเมซอนยักษ์ยาว 20 เมตร เกล็ดบนตัวกว้างและหนาหนักราวกับสวมเกราะหนาเตอะ เกล็ดเหล่านั้นสะท้อนแสงแวววาว ยามมองจากมุมที่ต่างกันสีสันของเกล็ดก็จะเปลี่ยนไป ดูสวยงามตระการตามาก

เวลาการทดสอบเหลืออีกประมาณสี่ชั่วโมง บวกกับเวลาที่ต้องใช้เดินทางกลับ โจวเหวินจึงไม่มีเวลาให้โอ้เอ้อีกแล้ว

"พี่เหวิน ระวังตัวด้วยนะครับ" แม้เจียงไห่เทาจะได้กินเนื้อสัตว์ยักษ์ที่โจวเหวินให้มาตลอด แต่เขายังไม่เคยเห็นโจวเหวินต่อสู้กับสัตว์ยักษ์จริงๆ จังๆ สักครั้ง จึงอดเป็นห่วงไม่ได้

"แค่ 20 เมตร จิ๊บจ๊อยน่า"

โจวเหวินใช้เปลือกกุ้งก้ามขวานเท้าค้อนซ่อมแซมเกราะหนักหัวกุ้งที่เสียหายเล็กน้อย จากนั้นกระชับดาบยาวเขี้ยวเหล็กกล้าเดินตรงดิ่งเข้าไปในพื้นที่ มุ่งหน้าหาปลาช่อนอเมซอนยักษ์ที่อยู่ใจกลางโถง

ปลาช่อนอเมซอนยักษ์สังเกตเห็นโจวเหวินทันที มันสะบัดหางอันกว้างใหญ่ บิดลำตัวมหึมาพุ่งเข้าใส่โจวเหวินอย่างรวดเร็ว ก่อนจะอ้าปากกว้างที่หุ้มด้วยกระดูกแข็ง หมายจะกลืนโจวเหวินลงท้องในคำเดียว

โจวเหวินเรียกเนื้อปลาโล่ก้อนใหญ่จากกล่องเสบียงออกมาขวางหน้าไว้ทันที เจ้าปลาช่อนอเมซอนยักษ์ไม่รู้ว่าจู่ๆ เนื้อปลาโผล่มาจากไหน มันจึงงับเนื้อก้อนนั้นเต็มแรง

โจวเหวินอาศัยจังหวะนั้นรับแรงกระแทกจากปลาช่อนอเมซอนยักษ์โดยตรง ด้วยค่าร่างกายที่เกือบแตะ 70 แต้มในตอนนี้ บวกกับมีเนื้อปลาโล่ช่วยซับแรงกระแทก แรงพุ่งชนของปลาช่อนอเมซอนยักษ์จึงทำอะไรโจวเหวินไม่ได้เลย

วินาทีที่ปลาช่อนอเมซอนยักษ์พุ่งชน โจวเหวินแทงดาบยาวเขี้ยวเหล็กกล้าปักเข้าไปที่ส่วนหัวของมัน แล้วดีดตัวว่ายขึ้นไปเกาะบนหัว ใช้สองมือจับด้ามดาบแน่นแล้วกระชากลากถอยหลังสุดแรง

ดาบยาวเขี้ยวเหล็กกล้าอันคมกริบกรีดผ่านเนื้อปลาเหมือนกรรไกรตัดผ้า สร้างบาดแผลขนาดมหึมายาวกว่า 15 เมตรบนหลังของปลาช่อนอเมซอนยักษ์

บาดแผลนี้ไม่เพียงแค่ยาวแต่ยังลึกมาก คมดาบยาว 1.3 เมตรจมหายเข้าไปในเนื้อเกือบมิด เลือดสีแดงสดทะลักออกมาไม่หยุด ย้อมน้ำทะเลโดยรอบให้แดงฉานในพริบตา

จากนี้ก็แค่รอให้มันเลือดหมดตัวตาย โจวเหวินเลิกสนใจปลาช่อนอเมซอนยักษ์ที่กำลังดิ้นรนอย่างบ้าคลั่ง แล้วเดินไปเปิดกล่องเสบียงขอบทองทันที

[ติ๊ง! ได้รับ แบบแปลนอุปกรณ์ขับเคลื่อนปลาใบมีด]

[ติ๊ง! ได้รับ แบบแปลนเกราะเกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง]

"อุปกรณ์ขับเคลื่อน?" โจวเหวินกวาดตามองแบบแปลนทั้งสองใบคร่าวๆ แล้วกดใช้งานเพื่อดูวัสดุที่ต้องใช้

[แบบแปลนอุปกรณ์ขับเคลื่อนปลาใบมีด: ต้องการ ปลาใบมีด x6, แท่งเหล็กกล้า x10, กระจก x50, น้ำทะเลจำนวนหนึ่ง]

[แบบแปลนเกราะเกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง: ต้องการ เกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง x50, เศษผ้า x100]

อุปกรณ์ขับเคลื่อนปลาใบมีดยังขาดวัตถุดิบ โจวเหวินยังสร้างไม่ได้ ดังนั้นหลังจากเจ้าปลาช่อนอเมซอนสีรุ้งสิ้นใจ เขาจึงสร้างเกราะเกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้งออกมาแทน

"เกราะนี่สีฉูดฉาดชะมัด จะล่อเป้าเกินไปไหมเนี่ย?" โจวเหวินลองสวมเกราะเกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง สภาพเขาตอนนี้ดูระยิบระยับแสบตา ขัดกับนิสัยชอบทำตัว low profile ของเขาอย่างแรง

แถมส่วนหัวของชุดเกราะยังทำเลียนแบบหัวปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง ดูยังไงก็ให้ความรู้สึกว่ามีความโง่บริสุทธิ์แฝงอยู่

ตอนนี้โจวเหวินมีชุดเซ็ตแบบชิ้นเดียวอยู่สามชุด คือ เกราะเกล็ดปลาดาบแถบเหลือง, เกราะหนักเปลือกกุ้งก้ามขวานเท้าค้อน และเกราะเกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง

จากการทดสอบง่ายๆ เกราะเกล็ดปลาช่อนอเมซอนสีรุ้งมีประสิทธิภาพต่ำที่สุดในบรรดาสามชุด ทั้งความคล่องตัวและพลังป้องกันสู้เกราะเกล็ดปลาดาบแถบเหลืองไม่ได้ ส่วนเกราะหนักเปลือกกุ้งแม้จะไม่คล่องตัว แต่ก็ทดแทนด้วยพลังป้องกันที่สูงลิ่ว

"เอาไว้เป็นรางวัลให้สมาชิกกิลด์ละกัน"

ถึงจะสู้สองชุดแรกไม่ได้ แต่ก็ยังดีกว่าเกราะเกล็ดขาวมาก แถมน้ำหนักยังเบากว่า พละกำลัง 20 แต้มก็น่าจะพอใส่เดินได้ ถ้ามีสัก 30 แต้มน่าจะเคลื่อนไหวได้คล่องตัว

[ปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง]

ความยาว: 20 เมตร

น้ำหนัก: 60 ตัน

ประเภทอาหาร: กินเนื้อ

คำอธิบาย: ปลาที่มีเกล็ดสีรุ้ง หุ้มเกราะทั้งตัว นิสัยดุร้าย สามารถรับประทานได้ เกล็ดใช้สร้างเครื่องป้องกันได้

โจวเหวินอ่านข้อมูลในสมุดภาพจบก็ลงมือชำแหละซาก กินเนื้อปลาเพื่อดูว่าจะได้ค่าสถานะเท่าไหร่

[ติ๊ง! รับประทานเนื้อปลาช่อนอเมซอนสีรุ้ง พละกำลัง +1, ร่างกาย +2, ความเร็ว +1]

หลังจากเร่งมือแล่เนื้อปลาช่อนอเมซอนสีรุ้งจนเสร็จ โจวเหวินก็เดินออกจากพื้นที่

"พี่เหวิน พี่โคตรเทพเลย สัตว์ยักษ์ 20 เมตร พี่ฟันดาบเดียวจอด!"

เจียงไห่เทาเห็นกับตาว่าโจวเหวินรับแรงพุ่งชนของปลาช่อนอเมซอนสีรุ้งได้หน้าตาเฉย แล้วใช้ดาบยาวสีดำกรีดหลังมันไปทีเดียว จากนั้นทุกอย่างก็กลายเป็นทะเลเลือด

ไม่นานหลังจากนั้น โจวเหวินก็เดินออกมาจากโซนเลือดด้วยท่าทางสบายๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"บอกแล้วว่าจิ๊บจ๊อย" โจวเหวินพูดพลางโยนเนื้อปลาช่อนอเมซอนสีรุ้งให้เจียงไห่เทาชิ้นหนึ่ง

เวลาเหลือน้อยเต็มที โจวเหวินกับเจียงไห่เทาไม่เสียเวลาหากล่องเสบียงต่อ พวกเขาเริ่มเดินทางย้อนกลับไปยังทางออก ผ่านไปสองชั่วโมง ทั้งคู่ก็กลับมาถึงโซนปลอดภัยที่เจียงไห่เทาเคยใช้ซ่อนตัว

"ตอนที่เจอกับคนพวกนั้น นายได้บอกชื่อตัวเองไปหรือเปล่า?" โจวเหวินถามเจียงไห่เทา

"เปล่าครับ หัวหน้าพวกมันเป็นคนของกิลด์ 'เถิงเฟย' ผมกับจ้าวเถิงเคยมีเรื่องขัดแย้งกันมาก่อน ผมกลัวว่าถ้าบอกชื่อไป พวกมันจะลงมือทันที" เจียงไห่เทาตอบ

"ที่ทางออก ยังมีผู้รอดชีวิตรวมตัวกันอยู่อีกเยอะใช่ไหม?" โจวเหวินถามย้ำ

"ใช่ครับ" เจียงไห่เทาพยักหน้า

"นายถอดชุดเกราะเกล็ดปลาดาบแถบเหลืองมาให้ฉัน รอบนี้ฉันจะช่วยสร้างชื่อให้นายกระฉ่อนไปเลย"

โจวเหวินมองรูปร่างของเจียงไห่เทา ส่วนสูงและหุ่นของพวกเขาใกล้เคียงกัน เขาแค่ผอมกว่านิดหน่อย แต่พอใส่เกราะเกล็ดปลาดาบแถบเหลืองเข้าไปก็ดูไม่ออกแล้ว

จากนั้นโจวเหวินหยิบชุดเกราะหนามออกมา 6 ชิ้นจากกล่องเสบียง ส่งให้เจียงไห่เทาใส่ พร้อมกำชับให้สวมหน้ากากกระดูกด้วย ส่วนโจวเหวินสวมเกราะเกล็ดปลาดาบแถบเหลืองของเจียงไห่เทาแทน

ตอนนี้พละกำลังของโจวเหวินอยู่ที่ 56.5 แต้ม บวกกับแต้มอิสระอีก 5 แต้ม รวมเป็น 61.5 แต้ม การสวมใส่เกราะเกล็ดปลาดาบแถบเหลืองจึงสามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระและคล่องแคล่วมาก

โจวเหวินอธิบายแผนการคร่าวๆ ให้เจียงไห่เทาฟัง แล้วทั้งคู่ก็มุ่งหน้าไปยังทางออกของเขาวงกตใต้น้ำ

จุดที่เจียงไห่เทาซ่อนตัวอยู่ไม่ไกลจากทางออกมากนัก ใช้เวลาแค่สิบกว่านาทีก็เข้าสู่ทางเดินยาว ปลายสุดของทางเดินมีฝูงคนเบียดเสียดกันแน่นขนัด มองดูคร่าวๆ น่าจะมีอย่างน้อยหนึ่งถึงสองพันคน

"ไอ้พวกสารเลว! พวกเราบุกเข้าไปพร้อมกัน สู้ตายกับพวกมันเลยดีไหม!"

"อีกฝั่งมีเป็นร้อย แถมใส่เกราะกันหมด จะเอาอะไรไปสู้?"

"อย่าเพิ่งแตกตื่น รอให้เวลาทดสอบใกล้หมดก่อน ค่อยบุกเข้าไปทีเดียว ถึงตอนนั้นพอจบการทดสอบ ระบบโลกน่าจะวาร์ปพวกเราออกไปเลย โอกาสรอดน่าจะสูงกว่า"

ผู้รอดชีวิตจำนวนมหาศาลรวมตัวกันด้วยสีหน้าโกรธแค้น แต่ก็จนปัญญาจะทำอะไรกลุ่มคนที่ดักฆ่าคนอยู่หน้าทางออก ฝั่งนั้นใส่เกราะครบชุด พลังป้องกันสูง พละกำลังก็เหนือกว่าพวกเขาทุกคน

แถมทางเดินร้อยเมตรก่อนถึงทางออกก็แคบ แม้คนฝั่งนี้จะเยอะกว่า แต่หน้ากระดานผ่านได้ทีละไม่เกิน 20 คน ความได้เปรียบเรื่องจำนวนคนนับพันจึงไร้ความหมาย

ทันใดนั้นเอง มนุษย์ปลารูปร่างคล้ายคนที่มีเกล็ดสีเหลืองปกคลุมทั้งตัวก็เดินแหวกฝูงชนมาจากด้านหลัง