บทที่ 90 ความตาย

บทที่ 90 ความตาย

"ตูม!" เสียงกระแทกสนั่นหวั่นไหวดังออกมาจากกำแพงหิน แรงสั่นสะเทือนมหาศาลทำให้กำแพงหินเริ่มปรากฏรอยร้าว

โจวเหวินรู้ดีว่ากำแพงหินคงต้านทานได้อีกไม่นาน แถมคุกหินลูกบาศก์นี้ก็เปิดโล่งด้านบน ถ้าหนอนยักษ์ตั้งสติได้ ด้วยลำตัวยาว 20 เมตร มันสามารถพุ่งทะยานออกมาได้ง่ายๆ

โอกาสทองแบบนี้จะปล่อยให้หลุดมือไปไม่ได้ โจวเหวินส่งคำสั่งผ่านความคิด เปลี่ยนก้อนหินทั้งหมดที่เจียงไห่เทาส่งมาให้กลายเป็นแท่นหินทันที

แท่นหินนับร้อยแท่นร่วงกราวลงมาจากฟ้า ถล่มใส่ร่างหนอนยักษ์ที่ติดอยู่ในคุกหิน มันพยายามบิดตัวดิ้นรนจะหนีออกมา แต่แท่นหินที่ทับถมลงมาเรื่อยๆ กดทับมันจนขยับไม่ได้ ในที่สุดคุกหินก็ถูกอัดแน่นไปด้วยแท่นหิน

เมื่อไร้ที่ว่างให้ขยับ หนอนยักษ์ก็หมดฤทธิ์ เสียงเคลื่อนไหวเงียบหายไป ร่างของมันจมหายไปใต้กองหินโดยสมบูรณ์

"เรียบร้อย... แต่จะทำยังไงต่อดี?" แผนนี้แค่ขังมันไว้ชั่วคราว ทำให้เขาพอมีเวลาหายใจหายคอ แต่ภารกิจครั้งนี้คือกำจัดปรสิตทั้งหมด ถ้าไม่ฆ่ามัน เขาก็ออกจากที่นี่ไม่ได้

หมายความว่าเขาต้องฆ่าเจ้าหนอนยักษ์นี่ให้ได้ แต่ดาบใหญ่เหล็กฟันหนังมันยังไม่เข้า แล้วจะเอาอะไรไปทำอันตรายมันได้?

โจวเหวินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สายตาเหลือบไปเห็นกองภูเขาแร่เหล็ก ตรงนั้นคือตำแหน่งของบ่อย่อยอาหาร ถ้าล่อให้มันตกลงไปในบ่อย่อยอาหารได้ อาจจะกำจัดมันได้สำเร็จ

ก่อนหน้านี้บ่อย่อยอาหารโดนภูเขาแร่ทับอยู่ แต่โชคดีที่ตอนหนอนยักษ์พุ่งออกมา มันพังภูเขาแร่ไปเกือบหมดแล้ว เขาแค่ต้องเคลียร์ทางอีกนิดหน่อย

ในซากกองหินมีแร่เหล็กปนอยู่เพียบ โจวเหวินกวาดลงกล่องเสบียง ส่วนก้อนหินใหญ่ที่ยกไม่ไหว เขาก็สร้างแท่นหินทิ้งดิ่งลงมาทุบให้แตก

เคลียร์ทางไปได้สักพัก โจวเหวินก็เข้าไปถึงใจกลางภูเขาแร่ แล้วสายตาก็ปะทะเข้ากับกล่องสี่เหลี่ยมหน้าตาคุ้นเคย

"กล่องเสบียงขอบทอง!" โจวเหวินตาเป็นประกาย รีบพุ่งเข้าไปจะเปิดกล่อง ทันใดนั้น เงาดำทะมึนสายหนึ่งก็พุ่งเข้ามาหาเขา

โจวเหวินสะดุ้งโหยง รีบกระโดดหลบ ตอนนี้เขาไม่มีเกราะป้องกัน ถ้าโดนตัวอะไรกัดเข้าได้รับบาดเจ็บแน่นอน

พอตั้งหลักได้ โจวเหวินก็เห็นหน้าตาของเจ้าเงาดำชัดเจน มันเหมือนหนอนยักษ์ตัวเมื่อกี้เปี๊ยบ ต่างกันแค่ขนาดที่เล็กกว่ามาก ลำตัวหนาแค่ 5-6 เซนติเมตร

"ลูกของไอ้ตัวยักษ์นั่นเหรอ?" โจวเหวินง้างดาบเตรียมฟัน สู้ตัวแม่ไม่ได้ จัดการตัวลูกคงไม่เหลือบ่ากว่าแรง

แต่ก่อนจะลงดาบ เขาชะงักไปครู่หนึ่ง ตัดสินใจลองตรวจสอบข้อมูลมันดูก่อน เผื่อจะเจอจุดอ่อนที่เอาไปใช้สู้กับตัวแม่ได้

เขาให้เจียงไห่เทาส่งถุงมือหนามมาให้ สวมถุงมือเสร็จก็จับเจ้าหนอนตัวน้อยขึ้นมา มันดุร้ายไม่เบา ดิ้นพราดๆ พยายามจะแว้งกัดเขาตลอดเวลา

โจวเหวินเปิดสมุดภาพสิ่งมีชีวิต ตรวจสอบข้อมูล

[หนอนเหล็กกล้า]

ความยาวลำตัว: 20 เมตร

น้ำหนัก: 230 ตัน

ประเภทอาหาร: แร่เหล็ก

คำวิจารณ์: หนอนที่อาศัยแบบพึ่งพาอาศัยกันกับเลวีอาธานเกราะเหล็ก กินแร่เหล็กเพื่อผลิตเหล็กกล้า เมื่อขับถ่ายเหล็กกล้าลงสู่บ่อย่อยอาหาร จะช่วยให้เลวีอาธานเกราะเหล็กได้รับธาตุเหล็กไปสร้างเกล็ดและฟันกระดูกเหล็กกล้า หนังเหล็กของมันสามารถนำมาสร้างอุปกรณ์ได้

"เอ่อ... พึ่งพาอาศัยกัน? แบบนี้ไม่นับเป็นปรสิตสินะ?" อ่านข้อมูลจบ โจวเหวินถึงบางอ้อ เขาเข้าใจผิดไปเอง หนอนเหล็กกล้าไม่ใช่ศัตรู

โจวเหวินโยนลูกหนอนทิ้งทันที ในเมื่อมันไม่ใช่ปรสิต งั้นเป้าหมายที่เหลือก็มีแค่หนอนบอลแสงอาทิตย์ตัวยักษ์สิบเมตรนั่น ฆ่ามันเสร็จก็น่าจะจบภารกิจกลับออกไปได้ ไม่จำเป็นต้องไปเสี่ยงตายสู้กับหนอนเหล็กกล้าตัวเต็มวัยแล้ว

"ครืน! ครืน!"

โจวเหวินกำลังจะเดินไปเปิดกล่องเสบียงขอบทอง กะว่าเก็บของเสร็จ ไปเชือดหนอนบอลแสงอาทิตย์แล้วกลับบ้าน

แต่ทว่า... คุกหินที่ขังหนอนเหล็กกล้าไว้เริ่มสั่นสะเทือนรุนแรง กำแพงหินปริร้าวและเริ่มพังทลาย

"โฮก!"

เสียงคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยวดังสนั่น วินาทีต่อมา คุกหินที่อัดแน่นด้วยแท่นหินก็ระเบิดกระจาย! ร่างของหนอนเหล็กกล้าหมุนควงสว่านดุจพายุหมุน ปัดกระเด็นแท่นหินทั้งหมดออกไป

มันกระโจนออกจากซากคุกหิน พุ่งตรงมาหาโจวเหวินด้วยความเร็วที่เหนือกว่าเดิมมาก ดูเหมือนมันจะเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งแล้ว

เห็นท่าไม่ดี โจวเหวินคว้ากล่องเสบียงขอบทองแล้ววิ่งหนีออกจากภูเขาแร่เหล็กทันที

เพิ่งพ้นเขตภูเขาแร่ เงาทะมึนก็ทาบทับเหนือหัว โจวเหวินเงยหน้ามองเห็นร่างโลหะขนาดมหึมากำลังทิ้งดิ่งลงมาทับ

เขาเทแต้มอิสระทั้งหมดลงค่าความเร็ว ดีดตัวหลบการโจมตีได้อย่างหวุดหวิด แต่หนอนเหล็กกล้าไม่หยุดแค่นั้น มันบิดลำตัวตวัดหางฟาดตามมาติดๆ

โจวเหวินกระโดดหลบลูกฟาดหางได้เหมือนคราวก่อน แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ หนอนเหล็กกล้าหมุนตัวกลับอย่างรวดเร็วด้วยท่าควงสว่านแบบเดียวกับตอนแหกคุก

โจวเหวินเพิ่งจะเท้าแตะพื้นจากการหลบครั้งแรก ลำตัวหนายักษ์ก็เหวี่ยงกลับมาถึงตัวเขาแล้ว ระยะห่างเพียงไม่กี่วินาทีทำให้เขาตั้งตัวไม่ทัน

ตอนนี้เขาตัวเปล่าไร้เกราะป้องกัน ถ้าโดนฟาดจังๆ กระดูกคงแหลกเหลวทั้งตัว

โจวเหวินเรียกกำแพงหินขนาด 3x3 เมตรออกมาขวางหน้าทันที

"ตูม!" ร่างหนอนเหล็กกล้ากระแทกกำแพงหินแตกกระจาย แรงปะทะส่งผ่านมากระแทกร่างโจวเหวินเข้าอย่างจัง

ร่างของโจวเหวินปลิวละลิ่วเหมือนแท่นหินที่โดนปัดทิ้ง หมุนติ้วกลางอากาศไปไกลกว่าสิบเมตรก่อนจะกระแทกพื้น

ความเจ็บปวดรวดร้าวแผ่ซ่านไปทั่วร่าง โจวเหวินอ้าปากค้างแต่ไม่มีเสียงร้องเล็ดลอดออกมา วินาทีที่โดนชนเขารู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง เหมือนโดนรถบรรทุกชนเข้าเต็มเปา

โจวเหวินนอนนิ่งอยู่หลายวินาที ก่อนจะกัดฟันฝืนลุกขึ้นมา ในเสี้ยววินาทีวิกฤตเมื่อครู่ เขาโยกแต้มไปลงค่าร่างกายจนเต็ม 23 แต้ม ทำให้รอดพ้นความตายมาได้แบบฉิวเฉียด

"แค่กๆๆ! พรวด!"

พอลุกขึ้นนั่งได้ เขาก็ไอโขลกอย่างรุนแรงก่อนจะกระอักเลือดออกมาคำโต อาการวิงเวียนศีรษะและร่างกายที่ไร้เรี่ยวแรงบอกให้รู้ว่าอวัยวะภายในบอบช้ำหนัก

แต่หนอนเหล็กกล้าไม่ปรานี มันอ้าปากกว้างพุ่งเข้ามาซ้ำทันที

โจวเหวินรีบกัดผ้าพันแผลที่ข้อมือซ้าย กลืนผงเลือดเดือดลงคอ พริบตาเดียวเลือดในกายก็สูบฉีดแรงเร็ว ผิวหนังแดงระเรื่อ พละกำลังเฮือกสุดท้ายทะลักออกมา ร่างกายกลับมาขยับได้อีกครั้ง

เขาเบี่ยงตัวหลบฉาก รอดพ้นคมเขี้ยวไปได้อีกครั้ง แล้วหันหลังวิ่งกลับไปทางหลอดอาหาร

ในเมื่อคุกหินเอาไม่อยู่ ก็ต้องใช้หลอดอาหารนี่แหละเป็นกับดัก ขอแค่มีแท่นหินมากพอ ก็ขังมันได้เหมือนกัน

แต่ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเข้าสู่หลอดอาหาร ร่างกายก็เซถลา เลือดสดๆ ทะลักออกจากปากและจมูกอย่างควบคุมไม่ได้ ร่างกายของเขาถึงขีดจำกัดแล้ว

เบื้องหลังโจวเหวิน ปากยักษ์ที่สูงท่วมหัวได้เข้าครอบคลุมร่างเขาไว้ โลกทั้งใบมืดดับลงในพริบตา

"กร๊อบ! กร๊อบ!" เสียงบดขยี้เลือดเนื้อและกระดูกดังลอดออกมาจากปากของหนอนเหล็กกล้า เลือดสีแดงฉานไหลนองเต็มพื้น