บทที่ 67 ไอเดียดีนี่

บทที่ 67 ไอเดียดีนี่

โจวเหวินรีบเก็บแท่งเหล็ก 20 แท่งเข้าที่ ก่อนหน้านี้เขาได้จากถ้ำสมบัติ 5 แท่ง ใช้ไป 3 เหลือ 2 ตอนนี้รวมเป็น 22 แท่ง

"ในที่สุดก็มีแท่งเหล็กสำรองเหลือเฟือสักที" โจวเหวินพูดด้วยความตื่นเต้น

ดาบใหญ่เหล็กหนึ่งเล่มต้องใช้แท่งเหล็ก 3 แท่ง ตอนที่เหลือแค่ 2 แท่ง เวลาใช้ดาบโจวเหวินมักจะรู้สึกเกร็งๆ ไม่กล้าออกแรงเต็มที่ เหมือนกลัวทำของล้ำค่าพัง เพราะมีอยู่แค่เล่มเดียว ถ้าพลาดทำพังไปก็จบกัน

แต่ตอนนี้สบายแล้ว มีแท่งเหล็ก 22 แท่ง เท่ากับสร้างดาบใหญ่เหล็กได้ 7 เล่ม เขาใช้งานได้อย่างเต็มที่โดยไม่ต้องกังวล

"จะสร้างมีดสั้นเหล็กออกมาสักเล่มดีไหมนะ?" โจวเหวินยังมีแบบแปลนมีดสั้นเหล็กที่แลกมาได้ก่อนหน้านี้ เมื่อก่อนเหล็กน้อยเลยไม่กล้าใช้ แต่ตอนนี้มีเยอะแล้ว จะสร้างออกมาเล่นๆ สักเล่มก็ได้

คิดไปคิดมาก็ล้มเลิกความตั้งใจ หลักๆ คือตอนนี้ดาบใหญ่เหล็กใช้งานได้ดีกว่ามีดสั้นมาก สร้างออกมาก็ไม่มีประโยชน์เท่าไหร่

ไม่มีอะไรทำแล้ว โจวเหวินจึงเริ่มออกกำลังกายรอบใหม่ ค่าพละกำลังเพิ่มขึ้นหนึ่งแต้ม เขาต้องเพิ่มน้ำหนักถ่วงให้มากขึ้น

การวิดพื้นรอบนี้ โจวเหวินใช้อุปกรณ์สามชิ้นเป็นน้ำหนักถ่วง ได้แก่ เกราะอกหนาม เกราะขาหนาม และเกราะป้องกันเป้าหนาม รวมน้ำหนักทั้งหมด 80 จิน

แต่โจวเหวินไม่ได้สวมใส่อุปกรณ์ทั้งหมดไว้กับตัว เพราะการวิดพื้นเน้นใช้กำลังแขนและหน้าท้อง ถ้าใส่เกราะขาหนามไว้ที่ขา น้ำหนักจะไปกองที่ช่วงล่าง ซึ่งไม่ช่วยอะไรมากนัก

ดังนั้น โจวเหวินจึงเอาเกราะขาหนามและเกราะป้องกันเป้าหนามวางไว้บนหลังเพื่อถ่วงน้ำหนัก ส่วนเกราะอกหนามสวมใส่ไว้กับตัวแล้ววิดพื้น

พอลองทำไปทีหนึ่ง โจวเหวินรู้สึกได้ถึงแรงกดดันชัดเจน แสดงว่าน้ำหนักระดับนี้ได้ผล เขาจึงเริ่มออกกำลังกายต่อไป

หลังจากทำไปได้หนึ่งร้อยครั้ง ก็มีข้อความส่วนตัวเด้งเข้ามา โจวเหวินเริ่มเหนื่อยพอดีเลยถือโอกาสพัก เปิดข้อความดูพบว่าเป็น จั่วจวินหยาง หัวหน้ากิลด์เลวีอาธาน

[สวัสดีครับท่านเทพ]

[มีธุระอะไร?]

[คืออย่างนี้ครับ ผมเห็นในช่องซื้อขายโลก คุณลงขายเนื้อปลาสากกระจก 9 ชิ้นเพื่อแลกกับช่องอุปกรณ์มาสองวันแล้ว]

[อ้อ นายมีช่องอุปกรณ์ แต่ต้องการขอเพิ่มราคา?]

โจวเหวินตอบสนองทันที เขาคิดว่าจั่วจวินหยางอยากใช้ช่องอุปกรณ์แลกเนื้อปลาสากกระจกเพิ่ม ซึ่งเรื่องนี้คุยกันได้ เพราะสำหรับโจวเหวิน ช่องอุปกรณ์มีค่ามากกว่าเนื้อปลาสากกระจกเยอะ

[เปล่าครับ ผมอยากถามคุณว่า เปลี่ยนของแลกเปลี่ยนเป็นอย่างอื่นได้ไหม กิลด์เราอยากได้เนื้อปลาสากกระจก 9 ชิ้นนี้ครับ]

จั่วจวินหยางไม่ได้ถามเรื่องช่องอุปกรณ์ เพราะถึงถามไปโจวเหวินก็คงไม่บอก อีกอย่างชื่อช่องอุปกรณ์มันก็ตรงตัวอยู่แล้ว ใครเคยเล่นเกมย่อมรู้ดีว่ามันเอาไว้ทำอะไร

[ได้ก็ได้อยู่ แต่ต้องแลกด้วยแบบแปลน หรือไอเทมหายากเป็นพิเศษเท่านั้นนะ]

เนื้อปลาสากกระจกวางขายมาสองวันแล้วยังไม่มีใครแลก อาจเพราะช่องอุปกรณ์มันหายากเกินไป หรือคนที่เปิดได้อาจจะกดใช้ไปแล้ว ในเมื่อเป็นแบบนี้ สู้แลกของมีค่าอย่างอื่นกับจั่วจวินหยางดีกว่า

[เอ่อ... ท่านเทพครับ จริงๆ แล้วผมมีข้อเสนอที่คุ้มค่ากว่านั้นมาเสนอครับ]

[วิธีไหน?]

[หัวหน้ากิลด์ผู้รอดชีวิตเพิ่งเสนอแนวคิดเรื่องให้แฟนธอม เลวีอาธานข้ามช่วงกินอาหาร พวกเราหัวหน้ากิลด์ใหญ่หารือกันแล้วคิดว่ามันเป็นไปได้สูง พรุ่งนี้เลยจะลองทำดูครับ]

[เรื่องนี้ฉันรู้แล้ว เห็นในช่องแชทโลกเหมือนกัน เป็นไอเดียระดับอัจฉริยะจริงๆ แต่แล้วมันเกี่ยวอะไรกับการแลกเนื้อปลาสากกระจก?]

ความจริงโจวเหวินพอจะเดาได้รางๆ แล้วว่าจั่วจวินหยางจะทำอะไร พอนึกได้ว่าเรื่องราววนไปวนมาสุดท้ายก็กลับมาหาตัวเอง เขาก็อดขำไม่ได้

[พวกเราคิดว่า พรุ่งนี้ถ้าพิสูจน์แล้วว่าทำได้จริง เราจะเอาสาหร่ายมาแลกเนื้อปลาสากกระจกกับคุณครับ]

[แน่นอนว่าไม่ใช่สาหร่ายแค่หลักร้อยหลักพัน แต่เราจะช่วยคุณข้ามช่วงกินอาหารไปเลย ต้องใช้ทั้งหมด 2 แสน 5 หมื่นหน่วย ปริมาณขนาดยักษ์นี้แลกเนื้อปลาสากกระจกแค่ชิ้นเดียว]

[ถ้าท่านเทพยอมแลกทั้ง 9 ชิ้นให้เรา เราจะแถมแพ็กเกจช่วยข้ามช่วงกินอาหารให้อีกหนึ่งครั้ง คิดว่ายังไงครับ?]

"พระเจ้าช่วย นายมันอัจฉริยะชัดๆ!" โจวเหวินอ่านข้อความของจั่วจวินหยาง ยิ่งอ่านมุมปากก็ยิ่งกระตุกยิ้ม จนสุดท้ายก็หลุดหัวเราะออกมาดังลั่น

"ให้ตายสิ วนไปวนมา กลับมาหาฉันเฉยเลย?"

แต่จะว่าไป จั่วจวินหยางก็ถือว่ามีความคิดดีทีเดียว ถ้าแยกขายสาหร่าย เช่นเอา 2 แสน 5 หมื่นหน่วยไปแบ่งขาย ก็จะเสียมูลค่าในการช่วยชีวิตด้วยการข้ามช่วงกินอาหารไป

สาหร่าย 2 แสน 5 หมื่นหน่วยดูเหมือนเยอะ แต่จริงๆ แล้วมูลค่าไม่ได้สูงขนาดนั้น ผู้รอดชีวิตมีเป็นสิบล้านคน แฟนธอม เลวีอาธานกินสาหร่ายวันละสองสามแสนหน่วย มันก็เหมือนของฟรีที่หาได้ทั่วไป

ถ้าเอาแบบใจปล้ำหน่อย ขายสาหร่ายหนึ่งหมื่นหน่วยรวดเดียว ในราคาที่โจวเหวินรับซื้อ ก็จะได้วัสดุพื้นฐานแค่หนึ่งพันหน่วย

วัสดุพื้นฐานหนึ่งพันหน่วยคืออะไร? สำหรับผู้รอดชีวิตส่วนใหญ่ มันคือราคาสูงลิ่วที่เปลี่ยนชีวิตจากหน้ามือเป็นหลังมือ ให้พวกเขาอยู่สุขสบายขึ้นได้ทันที

ดังนั้น เมื่อเริ่มมีการซื้อขายสาหร่ายกันจริงๆ อุปทานย่อมมากกว่าอุปสงค์ ราคาต้องตกลงแน่นอน ไม่มีทางยืนราคาที่วัสดุพื้นฐาน 1 หน่วยต่อสาหร่าย 10 หน่วยแบบที่โจวเหวินรับซื้อได้หรอก

ถึงตอนนั้นราคาอาจจะเป็นวัสดุพื้นฐาน 1 หน่วยต่อสาหร่าย 100 หรือถึงขั้น 1,000 หน่วย สาหร่าย 2 แสน 5 หมื่นหน่วย ก็จะมีค่าเท่ากับวัสดุพื้นฐานแค่ 2,500 หรือ 250 หน่วยเท่านั้น

ยิ่งจั่วจวินหยางเป็นหัวหน้ากิลด์ เขาสามารถระดมสาหร่ายจากสมาชิกกิลด์ได้ แค่ขอให้สมาชิกส่งมาคนละพันหน่วย ก็ได้เป็นล้านหน่วยแล้ว

พอวิเคราะห์ดูแล้ว การที่จั่วจวินหยางใช้วิธีนี้มาแลกเนื้อปลาสากกระจกกับโจวเหวิน มันก็เท่ากับจับเสือมือเปล่าชัดๆ

[เป็นวิธีการแลกเปลี่ยนที่ดีจริงๆ]

[งั้นคุณตกลงแลกใช่ไหมครับ?]

[แต่ฉันมั่นใจในฝีมือตัวเองพอสมควร ฉันไม่จำเป็นต้องข้ามช่วงกินอาหารหรอก]

โจวเหวินจะไปตกลงได้ยังไง เอาวิธีที่เขาเป็นคนคิดค้นมาเสนอขายให้ตัวเขาเองแบบนี้ เขาจะพูดอะไรได้อีก นอกจากชมว่า นายไอเดียดีนี่

อีกอย่างในสายตาคนอื่น โจวเหวินไม่มีความจำเป็นต้องข้ามช่วงกินอาหารอยู่แล้ว ตอนนี้เขาคืออันดับหนึ่งในหมู่ผู้รอดชีวิต แข็งแกร่งที่สุด หนอนสมอทำอะไรเขาไม่ได้

แต่พอเริ่มมีระบบกิลด์ สถานะของโจวเหวินในสายตาผู้รอดชีวิตก็เริ่มไม่สูงส่งเหมือนแต่ก่อน ตัวคนเดียวจะไปสู้กิลด์ที่มีคนมากมายได้ยังไง ยกเว้นแต่จะเป็นพวกใช้โปรโกง

[ท่านเทพ ลองพิจารณาดูอีกทีเถอะครับ พวกเรายังมีอีกสมมติฐานหนึ่ง คือการข้ามช่วงกินอาหาร อาจทำให้ได้รับกล่องเสบียงเพิ่มอีกกล่อง]

[นั่นหมายความว่า วันหนึ่งคุณจะได้กล่องเสบียงถึงสี่กล่องเลยนะครับ]

[ได้กล่องเสบียงเพิ่ม ฟังดูไม่เลว แต่กล่องที่เพิ่มมาการันตีว่าจะได้แบบแปลนไหม? หรือการันตีว่าจะได้วัสดุหายาก หรือไอเทมหายากหรือเปล่า?]

เจอคำถามนี้เข้าไป จั่วจวินหยางถึงกับไปไม่เป็น โจวเหวินสามารถเอาเนื้อปลาสากกระจกไปแลกแบบแปลนหรือวัสดุหายากได้ชัวร์ๆ จะไปเสี่ยงลุ้นกับกล่องเสบียงธรรมดาที่เพิ่มมาทำไม

ด้วยเหตุนี้ แผนการใช้สาหร่ายแลกเนื้อปลาสากกระจกของจั่วจวินหยาง จึงล่มไม่เป็นท่าเมื่อเจอกับโจวเหวิน