บทที่ 59 วันที่สิบเอ็ด

บทที่ 59 วันที่สิบเอ็ด

โจวเหวินสร้างฐานไม้ขึ้นมาอีก 40 อัน แบ่งให้เจียงไห่เทาและเฉินซินคนละ 20 อัน ฐานไม้พวกนี้จะเป็นเครื่องมือชั้นดีในการวาดฝันให้สมาชิกกิลด์เห็นภาพอนาคตที่สวยงาม เป็นเหตุผลที่พวกเขาต้องอยู่กับกิลด์ต่อไป

ตอนนี้เขารู้วิธีเร่งการเจริญเติบโตของแฟนธอม เลวีอาธานแล้ว แม้อีกสี่วิธีจะยังทำไม่ได้ในตอนนี้ แต่ก็สามารถเริ่มจากวิธีแรกได้ก่อน

ส่วนคนที่จะมาช่วยปลูกผลไม้ ก็หนีไม่พ้นสมาชิกกิลด์ของเจียงไห่เทาและเฉินซิน เพียงแต่กิลด์เพิ่งตั้งได้วันเดียว สมาชิกยังไม่มีความผูกพันกับกิลด์มากนัก

ต้องใช้เวลาวาดฝันให้พวกเขาสักสองสามวัน ให้สมาชิกกิลด์รู้สึกว่าการอยู่กิลด์เท่านั้นที่จะทำให้รอดชีวิตได้ดีกว่า และการทุ่มเทให้กิลด์จะทำให้ตัวเองพัฒนาได้เร็วกว่า

เมื่อความคิดนี้เริ่มฝังราก ก็ค่อยๆ ทยอยแจกจ่ายกระบะปลูกพืชขนาดเล็กออกไป เพราะกระบะปลูกพืชก็ถือเป็นของหายาก การที่กิลด์นี้มีแจกแต่กิลด์อื่นไม่มี ย่อมสร้างความภาคภูมิใจและภักดีต่อกิลด์มากขึ้น

ด้วยแผนการนี้ ผลไม้ 5 ตันสำหรับเร่งการเติบโตของแฟนธอม เลวีอาธานก็จะมีหนทางได้มา

เฉินซินนั้นโจวเหวินไม่ต้องห่วง เธอรู้วิธีบริหารคนอยู่แล้ว เขาจึงเน้นไปที่เจียงไห่เทาเป็นหลัก สอนหลักการง่ายๆ คือรางวัลและบทลงโทษต้องชัดเจน

สมาชิกที่เชื่อฟังคำสั่งกิลด์ ก็เลือกมาสักสองสามคนเพื่อมอบรางวัลเป็นฐานไม้ หรือวัสดุพื้นฐาน ให้คนอื่นเห็นเป็นตัวอย่างว่าถ้าตั้งใจทำงานให้กิลด์ก็จะได้ผลตอบแทนที่ดี

ส่วนพวกอู้งาน ไม่ฟังคำสั่ง ก็แค่เตะออกจากกิลด์ ลบข้อมูลทิ้งไป ยังไงก็มีคนรอต่อคิวเข้ากิลด์อีกเพียบ

หลังจากอธิบายแผนงานคร่าวๆ ให้เจียงไห่เทาฟัง กล่องเสบียงกล่องที่สามของวันนี้ก็มาถึง

[ติ๊ง! ได้รับ ทราย x10, หญ้าแห้ง x10, เศษผ้า x10]

กล่องที่สามมีแต่วัสดุพื้นฐาน โจวเหวินกวาดตามองผ่านๆ แล้วเก็บเข้าตู้เก็บของทันที

แฟนธอม เลวีอาธานใกล้จะได้เวลาพักผ่อนแล้ว โจวเหวินโยนสาหร่ายหนึ่งหมื่นหน่วยที่รับซื้อมาลงไปในบ่อย่อยอาหาร แล้วกดเรียนรู้แบบแปลนเจ็ดใบที่ได้จากจั่วจวินหยาง

[แบบแปลนรั้วไม้: ต้องการ ไม้ x5]

[แบบแปลนถังไม้: ต้องการ ไม้ x5]

[แบบแปลนแก้วไม้: ต้องการ ไม้ x1]

[แบบแปลนประตูไม้: ต้องการ ไม้ x10]

[แบบแปลนช้อนไม้: ต้องการ ไม้ x1]

[แบบแปลนค้อนไม้ขนาดเล็ก: ต้องการ ไม้ x2]

[แบบแปลนเก้าอี้หิน: ต้องการ หิน x10]

"อันนี้เกินไปหน่อยมั้ง" โจวเหวินมองแบบแปลนเก้าอี้หินด้วยความประหลาดใจ แบบแปลนไม้หกอันแรกแม้จะดูไม่มีประโยชน์มากนัก แต่ก็ยังมีที่ให้ใช้

รั้วไม้เอาไว้กั้นขอบฐานไม้กันตกได้ ถังไม้เอาไว้ตักน้ำทะเลเปลี่ยนถ่ายให้ตู้ปลาได้

แก้วไม้เอาไว้ดื่มน้ำให้ดูมีอารยธรรม ประตูไม้ตอนนี้ยังไม่ได้ใช้ แต่ถ้าวันหน้าไปขอแลกบ้านไม้จากสมาชิกกิลด์ของเฉินซินมาได้ ประตูไม้ก็จะได้ใช้งาน

ช้อนไม้เอาไว้ตักผลไม้กระป๋องกิน ค้อนไม้ขนาดเล็กตอนนี้ยังไร้ประโยชน์ แต่อย่างน้อยก็ถือว่าเป็นเครื่องมือช่าง

แต่เก้าอี้หินนี่มันอะไร? สร้างออกมาให้แฟนธอม เลวีอาธานเป็นนิ่วในกระเพาะหรือไง?

"รู้งี้ตอนนั้นน่าจะเช็กให้ดีก่อน เอาขยะมาให้ชัดๆ" ตอนนั้นโจวเหวินก็ทำใจไว้แล้วว่าคงไม่ได้ของดีอะไร เลยดูผ่านๆ

แต่ไหนๆ ก็รับมาแล้ว จะคืนก็ใช่ที่ เอาไว้ถ้าฐานทัพพัฒนาไปไกลๆ ค่อยเอามาวางประดับก็แล้วกัน

ดูรายการวัสดุที่ต้องใช้เสร็จ แฟนธอม เลวีอาธานก็หยุดเคลื่อนไหว ได้เวลานอนแล้ว

เฉินซินรักษาสัญญา ส่ง [แบบแปลนมีดกระดูกปลา] คืนมาให้ และบอกว่าต่อไปไม่ต้องส่งให้แล้ว เพราะเธอไม่มีวัสดุ ถือแบบแปลนไว้ก็ไร้ค่า

โจวเหวินเห็นเธอรู้ความขนาดนี้ เลยเอากระดูกปลาสากกระจกสามอันที่เพิ่งได้วันนี้มาสร้างเป็นมีดกระดูกปลาสามเล่ม แล้วมอบให้เธอ

เอาไว้ให้เธอใช้เป็นรางวัลสำหรับสมาชิกกิลด์ที่มีความสามารถโดดเด่น หรือคนที่ยอมขายแบบแปลนมีค่าให้กิลด์

เจียงไห่เทาก็ส่งแบบแปลนหมวกเกราะหนามคืนมา พร้อมกับวัสดุพื้นฐานส่วนเกินอีกหลายหมื่นหน่วยที่ได้มาวันนี้

โจวเหวินรับวัสดุมาแต่ไม่มีที่เก็บ เลยตัดสินใจเทขายลงตลาดกลางทั้งหมด โดยตั้งราคารับซื้อแร่ทองคำในอัตรา 300 ต่อ 1 ก้อน รับซื้อไม่อั้น

วันนี้โจวเหวินกว้านซื้อแร่ทองคำมาได้สิบกว่าก้อนแล้ว เขาเอาไปวางไว้ในกระบะปลูกสาหร่ายทั้งหมด

ในอนาคตเขาต้องปลูกสาหร่ายไหมทองจำนวนมหาศาล ช่วงที่แร่ทองคำยังไม่ค่อยมีประโยชน์สำหรับคนอื่น เขาต้องรีบกอบโกยมาตุนไว้ให้ได้มากที่สุด

ผ่านไปอีกหนึ่งคืน...

วันที่สิบเอ็ด เช่นเดียวกับทุกวัน สิ่งแรกที่โจวเหวินทำหลังตื่นนอนคือเดินตรวจตรา ดูความคืบหน้าของพืชผลและสัตว์เลี้ยง

ต้นกล้าสาหร่ายไหมทองเติบโตได้ดี ยาวขึ้นมาเป็นสิบเซนติเมตรแล้ว ผิวเป็นประกายสีทองระยิบระยับ สุขภาพแข็งแรงดีเยี่ยม

ส่วนต้นใบแก้วกิ่งศิลามีการเปลี่ยนแปลงจากเมื่อวาน กิ่งหินเรียวยาวสามกิ่งที่เคยใช้ออกผลศิลา ตอนนี้หลุดร่วงลงมาแล้ว โจวเหวินก้มลงเก็บกิ่งที่ร่วงนั้น แต่พอยกขึ้นมา กิ่งหินนั้นก็หักคามือ

โจวเหวินลองบีบเบาๆ กิ่งหินที่เคยแข็งแกร่งกลับกลายเป็นผงละเอียดคามือ

อย่างไรก็ตาม ลำต้นหลักของต้นใบแก้วกิ่งศิลายังดูปกติดี กิ่งก้านยังแข็งแรง ใบแก้วยังใสกระจ่าง

แต่เพื่อความชัวร์ โจวเหวินเติมมูลหนอนเจาะหินลงไปอีกสามก้อน เพื่อให้มั่นใจว่ามันได้รับสารอาหารเพียงพอ

ดูพืชเสร็จก็มาดูสัตว์ หนอนตัวแบนวุ้นตอนนี้เพิ่มจำนวนเป็น 19 ตัวแล้ว และตัวโตขึ้นเล็กน้อย สภาพโดยรวมดูดี ติดแค่กระจกตู้ปลาด้านในเริ่มมีเมือกเหนียวๆ เกาะเต็มไปหมด

"หรือควรเปลี่ยนที่เลี้ยงดีนะ" หนอนตัวแบนวุ้นไม่ได้ต้องการน้ำเยอะ แค่สภาพแวดล้อมชื้นๆ ก็อยู่ได้ การเลี้ยงในตู้ปลาดูจะใช้ตู้ผิดประเภทไปหน่อย

"ช่างเถอะ เลี้ยงไปก่อน ถ้าวันหน้าเจอสัตว์น้ำที่ต้องใช้ตู้ปลาจริงๆ ค่อยย้ายพวกมันออก"

สุดท้ายแวะดูปะการังเลือดเดือด ตัวปะการังจิ๋วบนกิ่งก้านดูซึมๆ ไป อาจเพราะขาดอาหาร หรือไม่ก็น้ำเริ่มเน่า เดี๋ยวรอช่วงกินอาหาร ถ้าไม่มีอันตรายเขาจะเปลี่ยนน้ำให้พวกมัน

ตรวจตราเสร็จ โจวเหวินส่งแบบแปลนหมวกเกราะหนามให้เจียงไห่เทาเอาไปขายต่อ

ไม่นาน ช่วงเวลาการกินอาหารของแฟนธอม เลวีอาธานก็เริ่มขึ้น

น้ำทะเลทะลักเข้ามา โจวเหวินใช้แสงสะท้อนจากกระจกส่องดูผิวน้ำ เห็นลูกบอลแสงสองลูกลอยอยู่ นั่นคือหนอนบอลแสงอาทิตย์

เมื่อแน่ใจว่าไม่มีหนอนสมอหรือสัตว์ร้ายอื่น เขาจึงคลานออกมาจากโซนพักผ่อน

เริ่มจากสร้างถังผลิตออกซิเจน 20 เครื่องวางขาย แล้วสร้างถังไม้จากไม้ 5 หน่วย เอามาตักน้ำเก่าออกจากตู้ปะการังเลือดเดือด แล้วเติมน้ำทะเลใหม่ลงไป

"หืม? อะไรน่ะ?" ขณะที่โจวเหวินยืนอยู่บนฐานไม้ กำลังจุ่มถังไม้ลงไปตักน้ำ จู่ๆ ก็เห็นแสงวาบขึ้นที่ผิวน้ำ

แต่พอส่องไฟไปดูให้ชัดๆ กลับไม่พบอะไรผิดปกติ

"หรือจะเป็นแสงสะท้อนจากคลื่นน้ำตอนจุ่มถัง?"

โจวเหวินมองดูระลอกคลื่นที่เกิดจากการตักน้ำ คลื่นน้ำกระเพื่อมไหวเป็นวงกว้าง ตัดกับแสงไฟเกิดเป็นเงาวูบวาบ ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไปในความมืดไกลออกไป เขารู้สึกสังหรณ์ใจแปลกๆ ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล จึงรีบเติมน้ำใส่ตู้ปลาให้เสร็จ แล้วรีบมุดกลับเข้าโซนพักผ่อนทันที