บทที่ 32 กระจายจุดสนใจ

บทที่ 32 กระจายจุดสนใจ

โจวเหวินเจอกับหนอนสมอครั้งแรกในวันที่สี่ แต่ความก้าวหน้าของเขานั้นเร็วกว่าคนอื่นถึงสามเท่า ดังนั้นจึงประเมินคร่าวๆ ได้ว่า คนทั่วไปน่าจะเจอกับหนอนสมอราวๆ วันที่สิบสอง

แต่วันที่หกมีคน 8 คนได้ถังผลิตออกซิเจนจากเขาไป ซึ่งคนกลุ่มนี้จะมีความก้าวหน้าเร็วเป็นสองเท่า ดังนั้นวันที่แปดของพวกเขาก็จะเท่ากับวันที่สิบของการเอาชีวิตรอด หมายความว่าอีกวันสองวัน พวกเขาก็น่าจะเริ่มเจอหนอนสมอกันแล้ว

ถ้า 8 คนนี้เจอหนอนสมอแล้วตายไป จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เพราะพวกเขามาติดต่อซื้อขายกับโจวเหวินเป็นการส่วนตัว แต่ถังผลิตออกซิเจนที่ขายออกไปตั้งแต่เมื่อวาน เป็นสิ่งที่ทุกคนรู้เห็นกันทั่ว

นั่นหมายความว่า คนที่จะได้เจอกับหนอนสมอก่อนใครเพื่อน ก็คือคนที่มีถังผลิตออกซิเจนอยู่ในมือ หากคนกลุ่มนี้ตายไปโดยที่คนอื่นไม่รู้สาเหตุ ในสายตาของผู้รอดชีวิตคนอื่นๆ จะต้องเหมาเอาว่าสาเหตุการตายมาจากโจวเหวินแน่นอน

ในสถานการณ์ที่ทุกคนต่างหวาดระแวง ต่อให้โจวเหวินพยายามอธิบายความจริง ก็คงไม่มีใครเชื่อเขา

ดังนั้นเขาต้องเตรียมการล่วงหน้า อย่างน้อยก็ต้องไม่ให้คนที่ซื้อถังผลิตออกซิเจนไปต้องตายยกแก๊ง

ส่วนวิธีนั้น... ง่ายที่สุดคือการประกาศลงในช่องแชทโลกโดยตรง บอกทุกคนว่าเขาถูกหนอนสมอโจมตี พร้อมแนบข้อมูลจากสมุดภาพสิ่งมีชีวิตไปเป็นหลักฐาน

ทำแบบนี้เพื่อแจ้งให้ทุกคนรู้ว่า เขาคือผู้ประสบภัยคนแรก ให้ผู้รอดชีวิตทุกคนตระหนักว่าโลกนี้ไม่ได้มีแค่กุ้งฟอสฟอรัสหนามที่แทบจะไร้พิษสง แต่ยังมีสัตว์ร้ายที่อันตรายกว่านั้นซ่อนอยู่

ด้วยวิธีนี้ ต่อให้กลุ่มลูกค้าถังผลิตออกซิเจนจะล้มตายกันเป็นเบือ เขาก็ถือว่าได้เตือนล่วงหน้าไปแล้ว และยังถือโอกาสขายหมวกเกราะหนามไปในตัวได้อีกด้วย

"รอให้แฟนธอม เลวีอาธานกินอาหารเสร็จก่อนค่อยเริ่มแผนการละกัน"

ตอนนี้ยังอยู่ในช่วงกินอาหาร ซึ่งไม่ปลอดภัยเท่าไหร่ เกิดซวยเจอหนอนสมอหรือตัวอะไรโผล่มาตอนกำลังพิมพ์แชทคงยุ่ง เพื่อความไม่ประมาท รอให้ช่วงเวลานี้ผ่านไปก่อนดีที่สุด

พักใหญ่ต่อมา การกินอาหารของแฟนธอม เลวีอาธานก็สิ้นสุดลง ช่วงเวลานี้ผ่านพ้นไปโดยสวัสดิภาพ ไม่มีอันตรายใดๆ

ถังผลิตออกซิเจนทั้ง 8 เครื่องของเฉินซินก็สร้างเสร็จและส่งมอบเรียบร้อย ถือว่าปิดการขายกับเธอได้อย่างสมบูรณ์

โจวเหวินเตรียมจะเริ่มแผน "ฉีดวัคซีน" ทางความคิดให้มวลชน แต่ยังไม่ทันจะได้เปิดหน้าต่างระบบ เขาก็ได้รับข้อความส่วนตัวจากเจียงไห่เทาเสียก่อน

[พี่เหวิน! พี่เป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตผมเลยนะเนี่ย!]

เห็นข้อความนี้ โจวเหวินก็เดาได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ทันใดนั้น ความคิดหนึ่งก็แล่นเข้ามา เขาตัดสินใจปรับเปลี่ยนแผนการเล็กน้อย

[เกิดอะไรขึ้น?]

[ก็ไอ้หนอนสมอที่พี่เคยบอกไงครับ]

[ตัวเบ้อเริ่มเทิ่ม ตอนน้ำทะเลทะลักเข้ามา ทีแรกผมไม่เห็นมัน จู่ๆ มันก็พุ่งพรวดขึ้นมาจากน้ำ งับหัวผมเข้าเต็มๆ ตอนนั้นผมแทบฉี่ราด]

[โชคดีที่ผมจำคำเตือนพี่ได้แม่น เลยใส่หมวกเกราะหนามติดหัวไว้ตลอด แม้แต่ตอนนอนก็ไม่ถอด]

[หมวกเกราะช่วยกันเขี้ยวของมันไว้ได้ ผมเลยพอมีเวลาตั้งสติ แล้วจัดการฆ่ามันตามวิธีที่พี่สอน]

[พี่เหวิน พี่นึกภาพไม่ออกหรอกว่าผมสั่นไปทั้งตัวขนาดไหน กลัวจนขี้ขึ้นสมอง ถ้าไม่ได้พี่บอกวิธีฆ่าไว้ก่อน ผมคงไม่กล้าสู้กับมันแน่ๆ]

[ปลอดภัยก็ดีแล้ว แต่หลังจากนี้ช่วงเวลาเลวีอาธานกินอาหารจะไม่ปลอดภัยอีกต่อไป นายต้องระวังตัวให้ดี]

[แล้วหลังจากนี้... จะมีไอ้หนอนสมอพวกนี้โผล่มาอีกเยอะไหมครับ?]

[เมื่อวานฉันโดนรุมสองตัว เกือบตายเหมือนกัน เอาเป็นว่าต่อไปมันจะยิ่งอันตรายขึ้นเรื่อยๆ]

[สะ... สองตัว?]

พอรู้ว่าโจวเหวินเจอหนอนสมอสองตัวเมื่อวาน เจียงไห่เทาก็ลองจินตนาการว่าตัวเองเป็นคนโดนบ้าง แค่คิดก็ขาสั่นพั่บๆ ตัวชาไปหมด ถ้าเป็นเขาเจอแบบนั้น คงได้ตายสถานเดียว

[เอ่อ... พี่เหวินครับ พี่พอจะมีของอะไรที่ช่วยป้องกันไอ้หนอนนี่ได้อีกไหม?]

[มี แต่กลัวนายจะซื้อไม่ไหวน่ะสิ]

โจวเหวินไม่ได้ไม่อยากช่วย แต่การจะรับมือหนอนสมอหลายตัวพร้อมกัน วิธีเดียวคือต้องใส่ชุดเกราะหนามทั้งตัว ต่อให้เขาใจบุญแค่ไหน ก็คงให้ชุดเกราะทั้งชุดกับเจียงไห่เทาฟรีๆ ไม่ได้หรอก

[พี่เหวิน ต้องใช้อะไรแลกครับ? เผื่อผมจะพอหามาได้]

[อย่างน้อยต้องใช้แบบแปลน 2 ใบ]

นี่โจวเหวินคิดราคาพี่น้องสุดๆ แล้วนะ ชุดเกราะหนามทั้งเซ็ตมีตั้ง 7 ชิ้น แถมเป็นอุปกรณ์ช่วยชีวิตที่แก้ทางหนอนสมอได้ชะงัดนัก

ขายแลกแบบแปลนสัก 4 ใบก็ยังสมเหตุสมผล หรือถ้าจะหน้าเลือดหน่อย ขายชิ้นละ 1 แบบแปลน ก็เชื่อว่าต้องมีเศรษฐีผู้รอดชีวิตยอมจ่ายแน่ๆ

เจอราคา 2 แบบแปลนเข้าไป เจียงไห่เทาถึงกับเงียบกริบ เขาจะไปปัญญาหาแบบแปลนมาจากไหนตั้ง 2 ใบ ลำพังชีวิตตอนนี้ก็แค่ดีกว่าพวกอดมื้อกินมื้อนิดหน่อยเท่านั้นเอง

ก็จริงอยู่ที่เขามีถังผลิตออกซิเจนที่โจวเหวินให้ ทำให้ได้กล่องเสบียงวันละ 2 ใบ แต่ถ้าดวงซวยเปิดได้แค่แร่เหล็ก เขาก็ทำได้แค่เอาไปแลกขนมปังประทังชีวิต

[เอาอย่างนี้ นายช่วยฉันเรื่องหนึ่ง เดี๋ยวฉันคิดค่าจ้างให้ แล้วจะหักลบกลบหนี้เป็นชุดเกราะให้]

[จริงเหรอครับ! ให้ทำอะไรผมยอมหมด!]

เจียงไห่เทาดีใจจนเนื้อเต้น รีบรับปากทันทีโดยไม่ลังเล จริงๆ จากที่ติดต่อกันมาหลายครั้ง เขารู้นิสัยโจวเหวินดีว่าคงไม่ใช้ให้เขาไปทำเรื่องเสี่ยงตายแน่ๆ

[ได้ นายไปโพสต์ในช่องแชทโลกนะ บอกว่านายเจอหนอนสมอโจมตี แล้วก็แนบข้อมูลจากสมุดภาพสิ่งมีชีวิตลงไปด้วย]

พอรู้ว่าเจียงไห่เทาเจอหนอนสมอ โจวเหวินก็ตัดสินใจให้เขาเป็นกระบอกเสียงแทนตัวเองทันที

ตอนนี้โจวเหวินโด่งดังในหมู่ผู้รอดชีวิตมาก เรียกได้ว่าไม่มีใครเทียบติด แต่การเด่นเกินไปก็ใช่จะเป็นเรื่องดี

จากการเฝ้าสังเกตช่องแชทโลก โจวเหวินรู้ดีว่าคนฉลาดมีอยู่ไม่น้อย

คุณอาจจะโชคดีได้ แต่จะโชคดีตลอดเวลามันเป็นไปไม่ได้ ถ้าทุกอย่างดูล้ำหน้าชาวบ้านไปซะหมด นานวันเข้าต้องมีคนสงสัยแน่ว่าโจวเหวินมีอะไรผิดปกติ ยิ่งถ้าเอาบรรทัดฐานนิยายแนวเอาชีวิตรอดมาจับ คนต้องเดาว่าเขาใช้โปรโกงแน่ๆ

แน่นอนว่าตอนนี้ยังไม่ถึงขั้นนั้น ความได้เปรียบของเขาในตอนนี้ยังพออธิบายได้ด้วยเหตุผล อย่างที่มีคนเคยบอกว่าแค่โชคดีได้แบบแปลนเทพๆ ใบเดียว ทรัพยากรก็พุ่งจนทิ้งห่างคนอื่นได้แล้ว

แต่โดยส่วนตัว โจวเหวินไม่เคยคิดว่าตัวเองเก่งกาจหรือฉลาดกว่าใคร เมื่อเทียบกับการยืนเด่นท่ามกลางแสงไฟ เขาชอบซ่อนตัวอยู่ในเงามืด คอยเป็นจอมบงการอยู่เบื้องหลังมากกว่า

ในเมื่อเจียงไห่เทาบังเอิญเจอหนอนสมอพอดี ก็ให้เขารับหน้าที่ดึงดูดความสนใจไปซะเลย ถือโอกาสลองใจด้วยว่าหมอนี่เชื่อถือได้แค่ไหน

เจียงไห่เทาทำตามคำสั่งทันที เขาโพสต์เรื่องหนอนสมอลงในช่องแชทโลก

ในขณะนั้น ช่องแชทโลกกำลังถกเถียงกันเรื่องราคา "2 ถังผลิตออกซิเจน แลก 1 แบบแปลน" ว่าสมเหตุสมผลหรือไม่

โจวเหวินเหลือบไปดู ก็พบว่าเป็นเฉินซินที่กำลังขายของ เพื่อให้แข่งขันได้ เธอตั้งราคาขายที่ 1 แบบแปลนแลกได้ 2 เครื่อง

ราคานี้ดูเผินๆ เหมือนจะถูกกว่าราคาของโจวเหวินแค่วัสดุพื้นฐาน 100 ชิ้น แต่ในทางปฏิบัติมันดึงดูดกว่ามาก

เพราะเงื่อนไขการจะได้ 2 เครื่องจากโจวเหวินมันยุ่งยากซับซ้อน ต้องไปแย่งชิงกับคนเป็นร้อยล้านเพื่อให้ได้เครื่องแรกก่อน แล้วค่อยเอาแบบแปลนมาแลกเครื่องที่สอง

แต่ราคาของเฉินซินนั้นทั้งแข่งขันได้และสมเหตุสมผล อย่างน้อยก็สมเหตุสมผลกว่าโจวเหวิน

แต่ก็นั่นแหละ เป้าหมายในการขายของโจวเหวิน ไม่ได้ต้องการให้ทุกคนรีบมี 2 เครื่องเพื่อปั๊มกล่องเสบียงอยู่แล้ว เป้าหมายของทั้งคู่มันต่างกัน

ทันทีที่ข้อความของเจียงไห่เทาเด้งขึ้นมา ข่าวที่เกี่ยวข้องกับความเป็นความตายย่อมดึงดูดความสนใจของทุกคนได้ชะงัดนัก

[ยาวสามเมตร? กัดหัวคนแตกได้สบายๆ... นี่มันโม้รึเปล่า?]

[คิดว่ายังอยู่โลกเดิมรึไง? โลกนี้มีตัวประหลาดอันตรายๆ แบบนี้ก็เรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?]

[พี่ชาย พี่รอดมาได้ยังไง ช่วยบอกพวกเราหน่อยได้ไหม?]