บทที่ 36 - อยากให้ทุกคนได้อ่านสักนิด (คำชี้แจงของผู้เขียน)

(Salty : อันนี้เป็นข้อความของผู้แต่ง ผมสังเกตว่ามันมีผลกับเนื้อเรื่องจึงเอามาแปลลงไว้ด่วย :D)

ผมสังเกตว่ามีนักอ่านหลายท่านยังไม่ค่อยเข้าใจเกี่ยวกับ Setting ของเรื่อง หรือมีข้อสงสัยบางอย่าง ตรงนี้ผมขอรวบรวมคำตอบมาอธิบายให้ชัดเจนอีกครั้ง และจะขอพูดถึงทิศทางของนิยายเรื่องนี้ด้วย อยากให้ทุกคนลองอ่านกันดูนะครับ

ทุกสิ่งในความฝันไม่สามารถนำออกมาสู่โลกความจริงได้ เพราะกฎเกณฑ์ในความฝันกับกฎเกณฑ์ในโลกความจริงนั้นแตกต่างกัน กฎของนิวตันดูแลแค่โลกความจริง แต่ดูแลไปไม่ถึงในความฝันครับ

การฝึกฝนวรยุทธ์มีอุปสรรคและจุดติดขัดมากมาย ถ้าไม่สามารถทำความเข้าใจเคล็ดลับเหล่านั้นให้ทะลุปรุโปร่ง ก็จะไม่สามารถใช้ป้ายยุทธ์เร่งเวลาการฝึกฝนได้ ดังนั้นต่อให้มีทรัพยากรมากแค่ไหน ก็ไม่สามารถเสกยอดฝีมือขึ้นมาได้ง่ายๆ จำเป็นต้องอาศัยพรสวรรค์ของเจ้าตัวด้วย

การตายใน 'ความฝันระดับฝันร้าย' จะส่งผลเสียต่อร่างกายในโลกจริง เช่น จิตวิญญาณได้รับความเสียหาย แต่มีเพียงการตายในความฝันระดับฝันร้ายสามดาวขึ้นไปเท่านั้นที่มีโอกาสทำให้คนตายจริงๆ ได้ นี่คือเหตุผลว่าทำไมดาราบู๊ถึงมีสถานะทางสังคมสูง เพราะพวกเขาต้องเสี่ยงชีวิตเพื่อปกป้องผู้คน

ในทางทฤษฎี ทุกคนสามารถคิดค้นวิชายุทธ์ได้ แต่ 'กฎแห่งความฝัน' จะยอมรับวิชายุทธ์ที่สร้างโดยคนเพียงกลุ่มน้อยเท่านั้น วิชายุทธ์ที่คนทั่วไปสร้างขึ้น ต่อให้ทฤษฎีจะถูกต้องแค่ไหน ถ้ากฎแห่งความฝันไม่ยอมรับ ก็เสียแรงเปล่า มันเหมือนกับ 'สิทธิ์ในการเข้าถึง' บางอย่าง ที่มีเฉพาะคนที่มีพรสวรรค์เท่านั้นถึงจะได้รับสิทธิ์นี้

ยอดดาวน์โหลดวิชายุทธ์ กับ ความแข็งแกร่งของวิชา ไม่มีความเกี่ยวข้องกัน คำว่า 'วิชาระดับท็อป' หรือ 'วิชาระดับตำนาน' เป็นเพียงชื่อเรียกเกียรติยศที่สังคมยอมรับใน 'ระดับความแรง' ของวิชานั้นๆ แต่มันอาจไม่ตรงกับความเก่งกาจจริงๆ ของตัววิชา บางวิชาอาจจะมียอดดาวน์โหลดสูง แต่เนื้อแท้แล้วธรรมดามาก หรือที่เรียกว่า 'ดังแต่ท่อล้อไม่หมุน' นั่นเอง

ป้ายยุทธ์ไม่สามารถซื้อขายกันเองได้ บริษัทดาราบู๊ต่างๆ ต้องหาป้ายยุทธ์มาด้วยการส่งดาราบู๊ในสังกัดไปทำภารกิจ ความฝันระดับฝันร้ายก็เปรียบเสมือน 'ภาพยนตร์' ยิ่งมีผู้ชมระดับตื้น มากเท่าไหร่ พอเคลียร์ความฝันได้ 'รายได้ ' ก็จะยิ่งสูง ป้ายยุทธ์ที่ได้มาจะถูกแบ่งให้ผู้ชมส่วนหนึ่ง รัฐบาลส่วนหนึ่ง ดาราบู๊ที่เข้าร่วมส่วนหนึ่ง และบริษัทต้นสังกัดอีกส่วนหนึ่ง (ฟิลแบบการฉายหนังยิ่งมีคนดูเยอะยิ่งได้เงินเยอะ)

การฝึกฝนใน 'เมล็ดพันธุ์ความฝัน' (ที่จำลองขึ้นมา) กับการฝึกใน 'ความฝันปลอดภัย' (พื้นที่ส่วนตัว) ให้ผลลัพธ์เหมือนกัน แต่การคงสภาพเมล็ดพันธุ์ความฝันต้องใช้ป้ายยุทธ์จ่ายเลี้ยงตลอดเวลา ดังนั้นจึงไม่มีกรณีที่ว่าเข้าไปฝึกในเมล็ดพันธุ์ความฝันแล้วจะฝึกได้ไม่จำกัดเวลาครับ

ตอนนี้ขอชี้แจงเท่านี้ก่อน ถ้าใครมีข้อสงสัยอะไรสามารถทิ้งคำถามไว้ได้ ผมจะมาทยอยตอบให้ครับ

สุดท้ายขอพูดถึงทิศทางของนิยายเรื่องนี้ รายการประกวดและรายการวาไรตี้ไม่ใช่จุดสำคัญที่สุด แต่ 'ความฝันระดับฝันร้าย' หลังจากนี้ต่างหากคือของจริง

สายอ่านแนววงการบันเทิง: นิยายเรื่องนี้จะมอบประสบการณ์ 'วงการบันเทิง' รูปแบบใหม่ให้คุณ คุณสามารถมองว่าความฝันระดับฝันร้ายคือ 'การถ่ายหนัง' การปล่อยวิชายุทธ์ใหม่คือ 'การปล่อยเพลงใหม่' แล้วมาลุ้นกันว่าพระเอกจะกวาด 'รายได้' ได้ถล่มทลายแค่ไหน จะอัปเกรดค่าตัวยังไง และจะทำลายสถิติอะไรได้บ้าง

สายอ่านแนวกำลังภายใน/ต่อสู้: ถ้าใครเคยอ่านผลงานเก่าของผมอย่าง 《ห้องไลฟ์สดปรมาจารย์ยุทธ์》 น่าจะรู้ดีว่าผมถนัดแนวไหน การผจญภัยและการต่อสู้ในความฝันระดับฝันร้ายรับรองว่าจะตอบโจทย์ความมันสะใจของพวกคุณแน่นอน

ท้ายที่สุด ผมเห็นคอมเมนต์หนึ่งบอกว่า "ในเมื่อเอาอะไรออกมาจากความฝันไม่ได้ แล้วจะทำไปเพื่ออะไร ไร้ความหมายสิ้นดี"

ผมอยากจะบอกว่า เพราะการมีอยู่ของ 'ปีศาจฝันร้าย' โดยเนื้อแท้แล้วมันมีโอกาสที่จะทำลายล้างมนุษยชาติได้ ดังนั้นความพยายามทั้งหมดในความฝันจึงมีความหมาย เหล่าดาราบู๊กำลังปกป้องประเทศชาติและประชาชน นั่นแหละคือความหมายของมันครับ

(จบแล้ว)