บทที่ 721 คืนนี้เจ้าช่างทุ่มเทยิ่งนัก!

บทที่ 721 คืนนี้เจ้าช่างทุ่มเทยิ่งนัก!

เย่กูมองมณีสมดุลในมือ พลันจมดิ่งสู่ภวังค์ความคิด

อันที่จริง เขากำลังลังเลใจอย่างยิ่งว่าจะมอบมณีสมดุลให้แก่จิ่วไป๋อวี่ดีหรือไม่

หลังจากที่ได้ใช้เวลาร่วมกันมาสองวัน นิสัยใจคอและการวางตัวของจิ่วไป๋อวี่ทำให้เขาชื่นชมเป็นอย่างยิ่ง การได้อยู่ร่วมกับนางทำให้รู้สึกสบายใจนัก

ที่สำคัญที่สุดคือ เย่กูสัมผัสได้ว่าจิ่วไป๋อวี่เองก็มีใจให้เขาเช่นกัน!

ตามเหตุผลแล้ว เมื่อคนสองคนมีใจตรงกัน มณีสมดุลนี้ก็ควรจะมอบให้นาง

แต่ประเด็นสำคัญอยู่ที่ นางและจิ้งจอกเก้าหางเป็นกายาคู่ขนาน

ดูเผินๆ เหมือนฝาแฝด แต่แท้จริงแล้วจิตวิญญาณเชื่อมถึงกัน ประหนึ่งเป็นคนคนเดียวกัน!

หากเขามอบมณีสมดุลให้แก่จิ่วไป๋อวี่ ยังมิต้องกล่าวถึงว่าจะสร้างปัญหาให้ตนเองหรือไม่

เพียงแค่จิ่วไป๋อวี่จะสามารถรักษามันไว้ได้หรือไม่ก็เป็นปัญหาแล้ว

ก็เพราะตลอดหลายปีที่ผ่านมา จิ้งจอกเก้าหางอาจคุ้นชินกับสภาพที่จิ่วไป๋อวี่ไม่มีพลังฝีมือแล้ว

สำหรับนางแล้ว อาจถือว่าจิ่วไป๋อวี่เป็นเพียงเครื่องรางนำโชคที่สามารถฟื้นคืนชีพให้นางได้ทุกเมื่อ

หากวันหนึ่งเครื่องรางนำโชคชิ้นนี้สามารถบำเพ็ญเพียรได้ขึ้นมาจริงๆ

แล้วจะยังเชื่อฟังคำพูดของนางอยู่หรือไม่?

นี่นับเป็นปัญหาอย่างมิต้องสงสัย!

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่กูจึงตัดสินใจว่าจะยังไม่มอบมณีสมดุลออกไปในตอนนี้

หนึ่งคือ เขาต้องหยั่งเชิงท่าทีของจิ่วไป๋อวี่เสียก่อน

สองคือ เขายังมีรางวัลอีกสองครั้งที่ยังไม่ได้รับ จึงคิดฉวยโอกาสนี้คว้าสองรางวัลสุดท้ายมาให้ได้ก่อน

รอให้ได้เห็นก่อนว่ารางวัลสองอย่างสุดท้ายคืออะไรแล้วค่อยตัดสินใจก็ยังไม่สาย

ขณะที่เย่กูกำลังครุ่นคิดอยู่ข้างหนึ่ง จิ่วไป๋อวี่ที่จัดเตียงเสร็จแล้วก็เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ท่านกำลังคิดอะไรอยู่หรือ?”

เย่กูได้สติกลับคืนมา จึงฉวยโอกาสพูดขึ้น

“ข้ากำลังคิดว่า เจ้าบอกว่าเจ้ากับจิ้งจอกเก้าหางมีความสัมพันธ์ลึกซึ้ง!”

“แล้วเจ้าเองก็เป็นอสูร เหตุใดนางจึงไม่ช่วยเจ้าบำเพ็ญเพียรเล่า?”

จิ่วไป๋อวี่ได้ยินดังนั้นก็ยิ้มพลางกล่าว

“ไม่ใช่ว่านางไม่ช่วยข้าบำเพ็ญเพียร แต่เป็นเพราะข้าไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้มาแต่กำเนิด!”

เย่กูส่ายหน้า

“ในโลกนี้มีวิธีการนับหมื่นนับพัน หากตั้งใจจะทำย่อมต้องมีหนทางมิใช่หรือ?”

“แม้ไม่อาจไปถึงระดับเดียวกับนางได้ แต่อย่างน้อยการบำเพ็ญเพียรขั้นพื้นฐานก็น่าจะทำได้นี่?”

จิ่วไป๋อวี่ส่ายหน้า

“เรื่องราวมันไม่ได้ง่ายดายอย่างที่ท่านคิด!”

“หากมีหนทางแม้เพียงน้อยนิดที่ทำให้ข้าบำเพ็ญเพียรได้!”

“นางย่อมต้องช่วยข้าอย่างแน่นอน!”

“น่าเสียดายที่มันไม่มีหนทางใดๆ เลยจริงๆ!”

เย่กูถามอย่างไม่เข้าใจ

“เหตุใดกัน?”

จิ่วไป๋อวี่ตอบ

“เพราะหากข้าสามารถบำเพ็ญเพียรได้ สำหรับนางแล้วก็ถือเป็นเรื่องดีเช่นกัน!”

“แต่อนิจจา กายาของข้าเป็นเช่นนี้มาแต่กำเนิด นอกจากจะได้ของวิเศษแห่งฟ้าดินมาครอบครอง มิเช่นนั้นชั่วชีวิตนี้ก็อย่าได้หวังว่าจะได้เหยียบย่างเข้าสู่เส้นทางแห่งการบำเพ็ญเพียรเลย!”

“สถานการณ์โดยละเอียดข้าไม่อาจอธิบายได้!”

“ท่านอาจจะเข้าใจว่ามันเป็น... เจตจำนงแห่งสวรรค์!”

“เฉกเช่นเดียวกับสองขั้วหยินหยาง มีหยินก็ต้องมีหยาง!”

“มีแข็งแกร่งก็ต้องมีอ่อนแอ!”

“จิ้งจอกเก้าหางถูกกำหนดให้เป็นยอดฝีมือผู้มีพรสวรรค์เป็นเลิศ ส่วนข้าก็เปรียบเสมือนด้านตรงข้ามของนาง ถูกกำหนดมาแต่กำเนิดให้เป็นคนธรรมดา!”

พูดถึงตรงนี้ จิ่วไป๋อวี่มองไปยังเย่กูแล้วกล่าว

“ท่านลองคิดดูสิ หากวันหนึ่งไท่จี๋หยินหยางล้วนเปลี่ยนเป็นสีขาว หรือสีดำทั้งหมด!”

“ความสมดุลก็จะไม่ถูกทำลายลงหรอกหรือ?”

“และการโคจรของวิถีสวรรค์นั้นเดิมทีก็ให้ความสำคัญกับความสมดุลของหยินหยาง การเกื้อหนุนซึ่งกันและกัน!”

“หากไม่ใช่ของวิเศษแห่งฟ้าดิน แล้วจะทำลายความสมดุลของหยินหยางนี้ได้อย่างไรเล่า?”

เย่กูพยักหน้ารับฟัง

ทัศนคติของจิ่วไป๋อวี่นั้นช่างดีนัก เรื่องเช่นนี้ยังสามารถปล่อยวางได้

ทว่าเย่กูก็ถือว่าได้คำตอบที่เขาต้องการแล้ว

นั่นคือจิ้งจอกเก้าหางไม่ได้คัดค้านการบำเพ็ญเพียรของจิ่วไป๋อวี่ เพียงแต่จนปัญญาต่อความสมดุลของหยินหยางที่ฟ้าดินกำหนดไว้

อย่างไรก็ตาม เรื่องนี้ก็ไม่ใช่สิ่งที่พวกนางจะแก้ไขได้!

พูดเช่นนี้แล้ว ที่ผ่านมาจิ่วไป๋อวี่ไม่สามารถบำเพ็ญเพียรได้ บางทีจิ้งจอกเก้าหางอาจเคยพยายามคิดหาวิธีช่วยนางแล้วจริงๆ

น่าเสียดายที่ในโลกใบนี้ ใครเล่าจะสามารถฝืนลิขิตสวรรค์ได้?

บางที อาจจะมีเพียงระบบจู๋หมาเฮงซวยในร่างของเย่กูเท่านั้นที่ทำได้!

มอบรางวัลเป็นมณีสมดุลมาให้โดยตรง ทำลายพันธนาการแห่งวิถีสวรรค์นี้ลงได้

ไม่น่าแปลกใจที่เกมถึงห้ามใช้โปรแกรมโกง โปรแกรมโกงนี่เมื่อมาอยู่ในโลกของผู้บำเพ็ญเพียรยังสามารถทำลายสมดุลได้ถึงเพียงนี้!

ยิ่งมิต้องกล่าวถึงการนำไปใช้ในเกมเลย!

แน่นอนว่า หากโปรแกรมโกงนี้อยู่บนตัวของเย่กูเอง

ก็ไม่มีปัญหาอะไร!

ก็เพราะสิ่งที่ทุกคนทนไม่ได้คือการที่ผู้อื่นใช้โปรแกรมโกง แล้วมันจะไปเกี่ยวอะไรกับการที่ตนเองใช้เล่า?

......

“เอาล่ะ ดึกมากแล้ว รีบพักผ่อนเถอะ!”

เย่กูลุกขึ้นเอ่ยชวน

จิ่วไป๋อวี่ได้ยินดังนั้นก็พยักหน้า เพียงแต่ใบหน้าสวยกลับแดงระเรื่อขึ้นมาอย่างควบคุมไม่ได้

นางย่อมรู้ดีว่า คืนนี้คงเป็นอีกราตรีที่มิต้องหลับต้องนอน

บางครั้งวาจาก็ไม่จำเป็นต้องพูดให้ชัดเจนเกินไป

เจ้ารู้ถึงแผนในใจข้า ข้ารู้ถึงท่าทีแสร้งทำเป็นสงวนตัวของเจ้า

เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว!

.......

นอกหน้าต่าง สายฝนโปรยปรายลงมาอย่างแผ่วเบา แต่เมื่อรัตติกาลล่วงลึก ก็ยิ่งโหมกระหน่ำหนักขึ้น

เสียงซ่าๆ ราวกับกำลังบอกใบ้ถึงสิ่งใดบางอย่าง ตกลงมาไม่หยุดหย่อน!

แต่พูดตามตรง การขดตัวอยู่ในผ้าห่มขณะที่ฝนตกหนักในยามค่ำคืนนั้นช่างผ่อนคลายอย่างยิ่ง ความรู้สึกเช่นนั้นเชื่อว่าหลายคนคงเคยได้สัมผัส!

และฝนตกกลางคืน กลางวันฟ้าใส ไม่เพียงแต่ทำให้ผู้คนรู้สึกสบาย แต่แม้กระทั่งเหล่าพ่อค้าวาณิชก็ยังชื่นชอบอากาศเช่นนี้!

เพราะมีคำกล่าวที่ดีว่า!

“ฝนตกกลางคืน กลางวันฟ้าใส ไม่ทำให้พ่อค้าเกลือเสียเวลาเดินทาง!”

......

น่าเสียดายที่ภายในห้องในขณะนี้

เห็นได้ชัดว่าเย่กูและจิ่วไป๋อวี่ไม่มีอารมณ์จะชื่นชมเสียงฝนพรำนอกหน้าต่าง

แก้มของจิ่วไป๋อวี่แดงระเรื่อ นางหันหน้ามามองเย่กูอย่างไม่เข้าใจ

“คืนนี้... ท่านช่างทุ่มเทยิ่งนัก!”

เย่กูได้ยินดังนั้นก็ยิ้ม แต่ไม่ได้ตอบอะไร

แต่เขารู้ดีว่าคืนนี้ตนเองบ้าคลั่งไปบ้างจริงๆ

ทว่าก็โทษเขาไม่ได้

สาเหตุหลักเป็นเพราะ คืนนี้ความรู้สึกของเขาแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง

ทุกครั้งที่แลกเปลี่ยนอย่างลึกซึ้ง เขาจะนึกถึงกายาคู่ขนานของจิ่วไป๋อวี่และจิ้งจอกเก้าหาง

รวมถึงจิตวิญญาณของทั้งสองที่จะเชื่อมถึงกันในภายภาคหน้า!

เมื่อคิดว่าสิ่งที่ตนเองกำลังทำกับจิ่วไป๋อวี่ในขณะนี้ ในภายหลังจิ้งจอกเก้าหางก็จะรับรู้ด้วย

และจะสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งเช่นกัน!

สิ่งนี้ทำให้ในใจของเย่กูบังเกิดความปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะพิสูจน์ตนเอง และความปรารถนาที่จะพิชิตขึ้นมาอย่างอธิบายไม่ถูก

หนึ่งคือพิสูจน์ความสามารถของตนเอง!

สองคือพิชิตสตรีนางนั้น!

ก็เพราะสิ่งโปรดปรานที่สุดในชีวิตของบุรุษเพศนั้นหาได้พ้นจากการหาเงินและ... เรื่องบนเตียง!

แค่กๆ!

ความบ้าคลั่งของเย่กู ก็ทำให้จิ่วไป๋อวี่ได้สัมผัสกับความรู้สึกที่ไม่เคยมีมาก่อน

นางจึงอดไม่ได้ที่จะรุกเร้ามากขึ้น!

......

มิต้องกล่าวถึงรายละเอียด ค่ำคืนผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อเย่กูลืมตาตื่นขึ้นมา ก็เห็นจิ่วไป๋อวี่ยังคงซบหน้าอยู่บนอกของเขา หลับใหลอย่างแสนหวาน

บนแก้มของนางยังคงหลงเหลือร่องรอยความแดงระเรื่อจากเมื่อคืนอยู่เล็กน้อย

ทำให้นางดูมีเสน่ห์เพิ่มขึ้นอีกหลายส่วน

เย่กูจุมพิตริมฝีปากบางของจิ่วไป๋อวี่อย่างแผ่วเบา

จากนั้นจึงตรวจสอบบันทึกรางวัลของระบบเมื่อคืนนี้

แน่นอนว่า เมื่อมองดูแล้ว เย่กูก็อดที่จะยิ้มออกมาไม่ได้

หลังจากการทุ่มเทอย่างหนักมาทั้งคืน ในที่สุดค่าความชอบของจิ่วไป๋อวี่ก็ถูกเขาผลักดันจนเต็มเปี่ยม

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ ภรรยาจิ่วไป๋อวี่ มีค่าความชอบถึง 100%!]

[รางวัลระบบ: ผลของตำรามังกรหงส์คู่เคียงขั้นที่เจ็ดเพิ่มขึ้นเป็น 75 เท่า, ผลึกอสูรสองชิ้น, สายเลือดราชันย์หมื่นอสูร (หลอมรวมแล้ว)]

[ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์และภรรยาจิ่วไป๋อวี่ เสร็จสิ้นการเข้าหอ!]

[รางวัลระบบ: วิชาเทพยุทธ์กายาคู่ขนาน!]

เมื่อไล่ดูเนื้อหารางวัลของระบบ เย่กูก็ถึงกับตะลึงงันไปเลยทีเดียว!

ในบรรดารางวัลเหล่านั้น แค่สายเลือดราชันย์หมื่นอสูรก็ฟังดูสุดยอดมากแล้ว!

แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ คาดไม่ถึงว่าระบบจะยังมอบวิชาเทพยุทธ์กายาคู่ขนานให้เขาอีกด้วย!

นั่นมันกายาคู่ขนานเชียวนะ!

กายาที่หาได้ยากยิ่งในเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง ไม่คิดว่าตนเองจะได้มาในรูปแบบของวิชาเทพยุทธ์?

เมื่อคิดถึงตรงนี้ เย่กูก็รีบตรวจสอบคำอธิบายของวิชาเทพยุทธ์กายาคู่ขนานทันที

แม้กระทั่งสายเลือดราชันย์หมื่นอสูรก็ยังถูกเขามองข้ามไปชั่วขณะ!

[กายาคู่ขนาน (วิชาเทพยุทธ์)]: กายาที่หาได้ยากซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเผ่าจิ้งจอกเก้าหาง ในฐานะรางวัล โฮสต์สามารถใช้มันออกมาในรูปแบบของวิชาเทพยุทธ์ได้

[คำแนะนำที่อบอุ่น 1]: ด้วยเหตุที่โฮสต์......