บทที่ 336 ข้าขอดูหมัดสะเทือนนภาก่อน!

บทที่ 336 ข้าขอดูหมัดสะเทือนนภาก่อน!

เย่กูมองฉินลั่วหยวนที่อยู่ข้างๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อหูตนเอง

เขาอุตส่าห์พยายามอธิบายทุกอย่างจนกระจ่างแจ้ง

เหลือเพียงให้พวกเขาสองคนพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตน เรื่องก็จะจบลง!

แต่ตอนนี้ ฉินลั่วหยวนกลับบอกว่าตนเองกับนางได้เสียกันแล้ว!

การพลิกผันนี้ทำให้เย่กูตั้งตัวไม่ทันเลยทีเดียว

ฉินลั่วหยวนกลับทำราวกับไม่ได้ยินคำพูดของเย่กู นางกล่าวซ้ำ

"ข้ากับเย่กูได้เสียกันแล้ว ข้าเป็นสตรีของเขาแล้ว ขอฝ่าบาททรงเห็นแก่ที่บิดาของหม่อมฉันเคยติดตามพระองค์ในอดีต!"

"โปรดปล่อยข้ากับเย่กูไปเถิดเพคะ!"

"ข้าไม่ได้ทำ! ข้าไม่ได้ทำ!"

เย่กูรีบกล่าว พร้อมกับมองไปยังคนรอบข้าง

"นางกำลังกล่าวเท็จ ข้าไม่ได้..."

"หุบปาก!"

ทันใดนั้นเซี่ยหวางก็ทรงตวาดขึ้น

เย่กูมองเซี่ยหวาง แล้วมองฉินลั่วหยวน ในใจก็เข้าใจขึ้นมาทันที

และในขณะนี้คนรอบข้างก็เริ่มกระซิบกระซาบกัน

"ให้ตายเถิด เมื่อครู่เย่กูยังบอกว่าเขากับท่านหญิงบริสุทธิ์อยู่เลยมิใช่หรือ? ที่แท้เจ้าหนุ่มนี่ก็ได้นางไปแล้วจริงๆ!"

"น่าเสียดาย ท่านหญิงงดงามเพียงนี้ กลับต้องตกเป็นของเจ้าหนุ่มนี่ไปเสียได้!"

"นี่มันไม่ถูกต้องกระมัง เมื่อครู่พวกเขายังบอกว่าในร่างกายยังมีฤทธิ์ของเชือกใยรักตกค้างอยู่ หากได้เสียกันไปแล้วจริงๆ เหตุใดจึงยังมีอยู่เล่า?"

"นี่มีอะไรแปลกเล่า บางทีอาจเป็นเพราะฤทธิ์ของเชือกใยรักมันรุนแรงก็ได้?"

"ก็จริงนะ อย่างไรเสียพวกเราก็ไม่เคยดื่มเชือกใยรัก ไม่รู้ว่ายาปลุกกำหนัดนี้มีผลอย่างไรกันแน่!"

...

ไป๋ฉิวยืนอยู่ในฝูงชน กัดฟันกรอด

"เย่กูเจ้าสารเลว!"

"ข้าชอบสตรีนางใดเจ้าก็ไปเกี้ยวนาง ข้าชอบอีกนางเจ้าก็ชิงตัดหน้าไป!"

"เจ้าช่างเป็นพี่ใหญ่ของข้าโดยแท้ ยิ่งกว่าพี่ชายแท้ๆ เสียอีก!"

สวินหรูหรูที่อยู่ข้างๆ กลับยิ้มแล้วกล่าว

"มิเช่นนั้นเขาจะเป็นพี่ใหญ่ ส่วนเจ้าเป็นน้องเล็กได้อย่างไร!"

"อีกอย่าง นี่ก็เป็นการพิสูจน์คำกล่าวที่ว่า สตรีที่เจ้าพึงใจ สหายสนิทของเจ้าก็ย่อมพึงใจได้เช่นกัน!"

"พอมาเป็นกรณีของเจ้า ก็กลายเป็นว่าสตรีที่เจ้าชอบ พี่ใหญ่ของเจ้าก็ชอบได้!"

"ข้า! เจ้ายังจะช่วยเขาพูดอีกหรือ?"

ไป๋ฉิวจนปัญญา

สวินหรูหรูกลับยิ้มแล้วกล่าว

"เหตุใดจะไม่ช่วยเล่า พี่เขยของข้ากำลังจะเป็นราชบุตรเขยแล้ว เช่นนั้นสถานะของข้าก็ย่อมสูงส่งตามไปด้วย!"

"เมื่อนับดูแล้ว ฐานะของข้าก็สูงขึ้น ไม่ต่างอันใดกับท่านหญิงแล้ว!"

"เจ้า!"

ไป๋ฉิวจนปัญญาโดยสิ้นเชิง

...

ส่วนอีกด้านหนึ่ง เซี่ยหวางมองไปยังฉินลั่วหยวนแล้วตรัส

"ลั่วหยวน เจ้ารู้หรือไม่ว่าเจ้ากำลังพูดอะไรอยู่?"

"ขอเพียงเจ้าเปลี่ยนคำพูดทันที ข้าสามารถระงับข่าวลือทั้งปวงได้!"

ฉินลั่วหยวนกลับกล่าว

"ไม่จำเป็นเพคะ!"

"ลั่วหยวนไม่เพียงแต่กายเป็นของท่านพี่เย่ ใจก็เป็นของท่านพี่เย่ไปนานแล้ว!"

"ขอฝ่าบาท โปรดเมตตาให้พวกเราได้สมหวังด้วยเถิดเพคะ!"

"เจ้า!"

เซี่ยหวางก็ถูกนางยั่วโมโหจนแทบกระอักโลหิต

ส่วนเย่กูที่อยู่ข้างๆ ก็เลิกดิ้นรนโดยสิ้นเชิงแล้ว

เขามองฉินลั่วหยวน ในใจก็เข้าใจทุกอย่างแล้ว

มิน่าเล่าตอนที่อยู่ในคฤหาสน์ท่านหญิงและปรึกษาหารือแผนการกับนาง นางถึงได้ย้ำอยู่เสมอว่าผลลัพธ์อาจจะไม่เป็นอย่างที่เขาคาดหวัง!

ที่แท้ นางวางแผนรอเขาอยู่ที่นี่นี่เอง!

คิดดูก็ใช่!

องค์ชายสามวางแผน เขายังสามารถหาวิธีพลิกสถานการณ์ได้

ฉินลั่วหยวนก็อยู่ในแผนการนี้ ย่อมสามารถแสวงหาผลประโยชน์ให้ตนเองได้เช่นกัน

การผูกมัดตัวเขาไว้อย่างแน่นหนา นี่อาจจะเป็นผลประโยชน์ที่นางต้องการก็ได้!

อย่างไรเสียนางก็เป็นสตรี การที่นางประกาศตนว่าเป็นสตรีของเขาแล้ว

คนอื่นก็ไม่สามารถโต้แย้งได้โดยสิ้นเชิง

แม้ว่าฤทธิ์ของเชือกใยรักที่ตกค้างอยู่ในร่างกายของพวกเขา หรือแม้แต่เย่กูจะยอมตั้งสัตย์สาบานโลหิตว่าเขากับท่านหญิงยังบริสุทธิ์

ก็ไม่มีความหมายอีกต่อไปแล้ว!

เพราะสิ่งเหล่านี้สามารถพิสูจน์ได้เพียงว่าเขากับท่านหญิงบริสุทธิ์

แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนแปลงสถานการณ์ในปัจจุบันได้โดยสิ้นเชิง

ฉินลั่วหยวนยืนกรานว่าตนเป็นคนของเย่กูแล้ว

นี่คือการแสดงจุดยืน

นางจะไม่แต่งงานกับองค์รัชทายาท!

เซี่ยหวางจะไม่เข้าใจเจตนาของฉินลั่วหยวนได้อย่างไร

ดังนั้นเขาจึงยอมให้โอกาสฉินลั่วหยวนเปลี่ยนคำพูด ดีกว่าที่จะให้เรื่องนี้กลายเป็นความจริง

หากกลายเป็นความจริงแล้ว ฉินลั่วหยวนก็จะหลุดพ้นจากสถานการณ์การแต่งงานกับองค์รัชทายาทโดยสิ้นเชิง

ส่วนตัวเขากับฉินลั่วหยวนจะบริสุทธิ์หรือไม่ ผู้ใดจะสนใจเล่า?

แม้แต่คนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็มองเห็นความผิดปกติบางอย่าง

แต่จะมีผู้ใดสนใจเล่า?

สิ่งที่พวกเขาสนใจ ก็เพียงแค่ฉินลั่วหยวนสามารถอาศัยจุดนี้ เพื่อหลุดพ้นจากการรังควานขององค์รัชทายาทได้โดยสิ้นเชิง

ส่วนคนทั้งแผ่นดิน ยิ่งไม่ต้องพูดถึง

ดังที่หยางเจิ้นกล่าว ตั้งแต่ที่เขากับฉินลั่วหยวนอยู่ในห้องด้วยกันหนึ่งคืน

ระหว่างพวกเขาสองคนจะบริสุทธิ์จริงหรือไม่ก็ไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว

เพราะในใจของคนทั้งแผ่นดิน ย่อมคิดว่าพวกเขามีความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยากันแล้ว

เซี่ยหวางมีพลังอำนาจล้นฟ้า แต่จะปิดปากคนทั้งแผ่นดินได้อย่างไร?

อย่างมากก็แค่ทำให้ทุกคนไม่กล้าเอ่ยถึงเรื่องนี้เท่านั้น

แต่ความคิดในใจของทุกคนได้ก่อตัวขึ้นแล้ว!

เย่กูหลับตาลง ถอนหายใจอย่างจนปัญญา

สถานการณ์เช่นนี้ แม้จะเกินความคาดหมายของเขา แต่ก็อยู่ในขอบเขตของเหตุผล

จะโทษก็ต้องโทษที่เขาไม่ได้คำนวณว่า ฉินลั่วหยวนเพื่อที่จะหลุดพ้นจากสถานการณ์การแต่งงานกับองค์รัชทายาท จะใจเด็ดถึงเพียงนี้!

ถึงกับยอมสละชื่อเสียงของตนเอง!

เมื่อคิดเช่นนี้ ในใจของเย่กูก็อดไม่ได้ที่จะถอนหายใจ

สตรีนางนี้ไม่เพียงแต่ฉลาด! แต่ยังใจเด็ดและบ้าบิ่นยิ่งนัก!

เพียงแต่ข้าต้องลำบากแล้ว กลับไปจะอธิบายกับเหลียนเอ๋อร์อย่างไรดี?

จะบอกว่า ฮูหยิน ข้าเข้ารับราชการในวังแล้วบังเอิญเก็บภรรยามาได้คนหนึ่งหรือ?

อย่าว่าแต่เหลียนเอ๋อร์เลย ข้าเองก็ยังไม่เชื่อ!

...

ในที่สุด เซี่ยหวางก็ไม่บังคับอีกต่อไป

เขาหลับตาลง ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นจึงตรัส

"ในเมื่อเจ้าตัดสินใจแล้ว ข้าก็จะไม่เกลี้ยกล่อมอีก!"

"เรื่องของหยางเจิ้น เจ้าไม่ต้องกังวล ข้าจะสอบสวนและลงโทษด้วยตนเอง หากเบื้องหลังมีคำสั่งของเซี่ยหานจริงๆ ข้าจะคืนความยุติธรรมให้เจ้าเอง!"

"ขอบพระทัยฝ่าบาท!"

ฉินลั่วหยวนกล่าว

ทว่าทุกคนในใจต่างก็รู้ดีว่า นี่เป็นเพียงคำพูดของเซี่ยหวางเท่านั้น

ต่อให้เบื้องหลังมีคำสั่งขององค์ชายสามจริงๆ แล้วจะอย่างไร?

เซี่ยหวางจะลงโทษบุตรชายของตนเองจริงๆ หรือ?

เรื่องนี้หากว่ากันถึงที่สุดแล้ว อย่างมากก็สืบสวนถึงแค่หยางเจิ้นเท่านั้น

จุดนี้ เย่กูคิดไว้แต่เนิ่นๆ แล้ว

ดังที่เขากล่าว องค์ชายสองและองค์ชายสามเขาล้วนล่วงเกินไม่ได้

ดังนั้นตั้งแต่ต้นจนจบ สิ่งที่เขาต้องการจะจัดการก็มีเพียงลูกสมุนของผู้วางแผนเหล่านี้ เพื่อให้พวกเขารู้ว่า เขาไม่ใช่ไม่มีความสามารถที่จะต่อต้าน

เพียงแต่ไม่อยากจะหาเรื่องเท่านั้น!

ส่วนผู้บงการเบื้องหลัง เย่กูก็ไม่เคยคิดเลยว่าเพียงแค่แผนการเล็กๆ นี้จะสามารถโค่นล้มอีกฝ่ายได้

ไม่ว่าจะเป็นองค์ชายสองหรือองค์ชายสาม นอกจากเซี่ยหวางจะคิดปลดพวกเขาเองแล้ว มิฉะนั้นก็ไม่มีผู้ใดสามารถสั่นคลอนตำแหน่งของพวกเขาได้!

นี่คือความเป็นจริง!

เซี่ยหวางตรัสต่อ

"มีคำสั่งลงไป เรื่องในวันนี้ ห้ามผู้ใดแพร่งพรายออกไป!"

"ส่วนพวกเจ้า!"

เซี่ยหวางตรัสพลางมองไปยังฉินลั่วหยวน!

"ข้าตามใจเจ้า!"

"พระราชทานสมรสให้พวกเจ้าทั้งสอง! สามวันหลังจากนี้ออกจากเมืองหลวง กลับไปแคว้นฉินเพื่อแต่งงานเถิด!"

"ส่วนเย่กู หลังจากแต่งงานแล้วค่อยไปรับตำแหน่งที่เฉียนโจว!"

ตรัสจบ เซี่ยหวางก็โบกพระหัตถ์คราหนึ่ง ทันใดนั้นม้วนราชโองการก็ลอยไปอยู่ตรงหน้าฉินลั่วหยวน

เกือบจะในเวลาเดียวกัน เย่กูก็ได้ยินเสียงในหัวดังขึ้น

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้แต่งงานกับฉินลั่วหยวน ค่าความชอบในปัจจุบัน 30%!】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับรางวัล: ความเร็วในการบำเพ็ญเพียรตำรามังกรหงส์คู่เคียงชั้นที่สามเพิ่มขึ้นเป็น 33 เท่า, เคล็ดวิชาหมัดระดับสวรรค์ หมัดสะเทือนนภา, ผลไม้วิญญาณบำเพ็ญเพียร 2 ผล!】

เมื่อได้ยินเสียงของระบบ เย่กูก็มึนงงไปโดยสิ้นเชิง

ให้ตายเถิด ข้ายังไม่ได้พูดอะไรสักคำ ภรรยาก็ลอยมาถึงมือแล้ว?

เซี่ยหวางกับฉินลั่วหยวนจะวุ่นวายก็ช่างเถิด

ระบบเอ๋ย เจ้าจะมาผสมโรงด้วยทำไม?

หลิวเม่ยเอ๋อร์ข้าได้นางมาเป็นของข้าแล้ว เจ้ายังไม่ให้รางวัล!

ฉินลั่วหยวนเพิ่งจะได้รับพระราชทานสมรส เจ้าก็ยอมรับแล้วรึ?

เซี่ยหวางทำงานที่สำนักงานทะเบียนราษฎรหรืออย่างไร หรือว่าปากของเขาคือใบทะเบียนสมรส?

ระบบเฮงซวย ข้า...

ช่างเถิด!

ข้าขอดูเจ้าหมัดสะเทือนนภานี่ก่อนดีกว่าว่าเป็นของวิเศษอันใด