บทที่ 154 กายาบรรพตและกายาอสนีควบคุม เป้าหมายคือสิบอันดับแรก!
บทที่ 154 กายาบรรพตและกายาอสนีควบคุม เป้าหมายคือสิบอันดับแรก!
บทที่ 154 กายาบรรพตและกายาอสนีควบคุม เป้าหมายคือสิบอันดับแรก!
“เจ้าสาม พวกข้าไม่ได้หูฝาดไปใช่หรือไม่? เจ้าสั่งสอนน้องสะใภ้รึ?”
“ใช่แล้วเจ้าสาม เจ้าแน่ใจรึว่าไม่ได้พูดผิด? เจ้ามิใช่ว่ากลัว... เอ่อ รักน้องสะใภ้ที่สุดหรอกรึ?”
ในลานบ้าน เย่จ้งและเย่ล่างยังคงไม่เข้าใจสถานการณ์
เย่กูพูดอย่างจริงจังว่า
“เรื่องนี้พวกเจ้าไม่เข้าใจหรอก!”
“รักก็ส่วนรัก แต่บางครั้งก็ต้องดุด่าว่ากล่าวกันบ้าง!”
“มิเช่นนั้นแล้ว ความดีที่เจ้าทำให้พวกนาง พวกนางก็จะมองว่าเป็นเรื่องธรรมดาไป!”
“นี่เรียกว่าการใช้ทั้งพระเดชและพระคุณ!”
“ต้องทำให้พวกนางรู้ว่าเจ้ารักพวกนาง แต่ก็ต้องทำให้พวกนางรู้เช่นกันว่าเจ้าคือบุรุษ!”
“ควบคุม เข้าใจหรือไม่? เจ้าต้องคุมพวกนางให้อยู่หมัด!”
เย่จ้งและเย่ล่างได้ยินดังนั้นก็มองหน้ากัน
เย่ล่างเอ่ยถาม
“เจ้าสาม เจ้าคุมพวกนางอยู่หมัดจริงๆ รึ?”
“เหตุใดข้าถึงรู้สึกว่า เป็นเจ้าเสียมากกว่าที่ถูกควบคุมจนอยู่หมัด?”
“พูดจาเหลวไหลอันใด?”
เย่กูพูดพลางชี้ไปที่รอยลิปสติกสามรอยบนใบหน้า
“เห็นหรือไม่ นี่คือหลักฐาน!”
“หากพวกนางควบคุมข้า จะเชื่อฟังถึงเพียงนี้ได้อย่างไร? ข้าให้พวกนางจูบ พวกนางก็จูบ?”
“จงเรียนรู้ไว้เสีย นี่แหละคือปัญญา!”
เย่ล่างยังอยากจะถามเรื่องซุบซิบอีก แต่กลับถูกเย่กูโบกมือขัดจังหวะ
“เรื่องไร้สาระพอแค่นี้!”
“ข้าเรียกพวกเจ้ามามีเรื่องสำคัญจะพูดคุยด้วย!”
เย่จ้งและเย่ล่างได้ยินดังนั้นก็ชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบปรับสีหน้าให้จริงจัง
เย่ล่างเอ่ยถาม
“เรื่องสำคัญอันใดรึ? หรือว่าทางตระกูลจางมีความเคลื่อนไหวแล้ว?”
เย่กูโบกมือ
“ตระกูลจางคงจะไม่ลงมืออีกในระยะเวลาอันใกล้นี้!”
“หนึ่งคือพวกมันกำลังรอให้จางโม่มาถึง สองคือพวกมันก็รู้ดีว่าอันธพาลทั่วไปทำอะไรพวกเราไม่ได้!”
“ดังนั้น ถ้าไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้าลงมือก็ต้องเป็นไม้ตาย!”
“แต่เรื่องของตระกูลจางพวกเจ้าไม่ต้องกังวล ข้ารับมือพวกมันได้อย่างแน่นอน!”
“หากพวกมันกล้าลงมืออีก นั่นก็ถึงคราตัดสินชี้ขาดระหว่างคฤหาสน์ตระกูลเย่กับตระกูลจางแล้ว!”
พูดจบเย่กูก็มองไปที่เย่จ้งทั้งสองคน
“เรื่องเร่งด่วนในตอนนี้ คือเรื่องของพวกเจ้าสองคน!”
“พวกเราสองคน?”
เย่จ้งและเย่ล่างต่างก็ไม่เข้าใจ
เย่กูเตือนว่า
“การประลองแห่งเจียงโจวใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว!”
“นับดูแล้ว อย่างมากก็เหลือเวลาอีกเพียงสิบเอ็ดเดือน!”
“ในอีกสามเดือนข้างหน้า การประลองใหญ่ของสำนักจะคัดเลือกสิบอันดับแรก!”
“แต่นั่นยังไม่ใช่อันดับสุดท้าย ก่อนการประลองแห่งเจียงโจวจะเริ่มขึ้น พวกเจ้ายังมีโอกาสช่วงชิงตำแหน่งสิบอันดับแรก!”
“สิบอันดับแรก? เจ้าสาม เจ้าต้องการจะพูดสิ่งใดกันแน่?”
เย่จ้งขมวดคิ้วถาม
เย่กูไม่พูดจาไร้สาระ มองไปที่ทั้งสองคนแล้วกล่าวว่า
“ข้าต้องการให้พวกเจ้า... ก้าวขึ้นไปอยู่ในสิบอันดับแรกของสำนักให้ได้!”
“พวกเราสามพี่น้อง จะเข้าร่วมการประลองแห่งเจียงโจวพร้อมหน้ากัน!”
“หา?”
เย่จ้งและเย่ล่างได้ยินดังนั้นก็ถึงกับงุนงง
“เจ้าสาม เจ้าเสียสติไปแล้วรึ!”
“ด้วยฝีมือของข้ากับพี่ใหญ่ อย่าว่าแต่สิบอันดับแรกของสำนักเลย แม้แต่ยี่สิบอันดับแรกยังเป็นเรื่องยาก!”
“ใช่แล้วเจ้าสาม พรสวรรค์ของข้ากับน้องรองไม่อาจเทียบกับเจ้าได้!”
“นี่มันเกินกำลังของพวกเราไปหน่อย!”
เย่ล่างและเย่จ้งกล่าว
เย่กูยิ้มแล้วกล่าวว่า
“หากเป็นเมื่อก่อน ข้าย่อมไม่บีบบังคับพวกเจ้า!”
“แต่บัดนี้ไม่เหมือนเดิมแล้ว ในเมื่อข้าเอ่ยปาก... ข้าย่อมมีหนทางช่วยเหลือพวกเจ้า!”
“แต่พวกเจ้าเองก็ต้องพยายามอย่างสุดความสามารถด้วยเช่นกัน!”
จบคำ เย่กูก็หยิบขวดยาสีเทาขวดหนึ่งออกมาวางบนโต๊ะ
เย่จ้งและเย่ล่างมองดูด้วยความสงสัยยิ่งขึ้น
เย่กูชี้ไปที่ขวดยาแล้วกล่าวว่า
“นี่คือน้ำยาปรับเปลี่ยนกายาบรรพต ซึ่งเป็นกายาระดับสวรรค์ที่สร้างขึ้นภายหลัง!”
“หลังจากดื่มเข้าไป ท่านจะได้รับกายาบรรพต ซึ่งเป็นกายาระดับสวรรค์ที่สร้างขึ้นภายหลัง!”
“พี่ใหญ่ นี่คือสิ่งที่ข้าเตรียมไว้ให้ท่าน!”
“ข้ารึ? กายาระดับสวรรค์ที่สร้างขึ้นภายหลัง?”
เย่จ้งงงงวยไปหมดแล้ว พูดจาติดๆ ขัดๆ
ส่วนเย่ล่างที่อยู่ด้านข้างก็เอ่ยถามขึ้น
“แค่ดื่มสิ่งนี้ก็จะได้รับกายาระดับสวรรค์รึ? เจ้าสาม เจ้าพูดจริงรึ?”
เย่กูพยักหน้า
“จริงยิ่งกว่าทองแท้!”
“พี่ใหญ่ ท่านเพียงดื่มน้ำยาปรับเปลี่ยนนี้เข้าไป ก็จะครอบครองกายาระดับสวรรค์แล้ว!”
“เรื่องพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียร ท่านก็ไม่ต้องกังวลอีกต่อไป!”
“ส่วนเคล็ดวิชาและศาสตราวุธ ท่านสามารถไปดูที่โรงประมูลได้ หากมีชิ้นใดที่เหมาะกับท่านและตระกูลของเราสามารถจ่ายไหว ท่านก็ซื้อมันได้เลย!”
“และข้ามีข้อเรียกร้องต่อท่านเพียงข้อเดียว!”
“จงก้าวเข้าสู่สิบอันดับแรกของสำนัก แล้วไปพบกันในการประลองแห่งเจียงโจว!”
เย่จ้งจ้องมองน้ำยาปรับเปลี่ยนบนโต๊ะ พลางกล่าวอย่างจริงจังว่า
“ของสิ่งนี้... ทำให้ข้าครอบครองกายาระดับสวรรค์ได้จริงๆ รึ?”
“เจ้าสาม หากที่เจ้าพูดเป็นความจริง อย่าว่าแต่การประลองแห่งเจียงโจวเลย ต่อไปไม่ว่าเจ้าจะไปที่ใด พี่ใหญ่ผู้นี้ก็จะติดตามเจ้าไปทุกหนแห่ง!”
“บุญคุณในการปรับเปลี่ยนกายานี้ เปรียบเสมือนบุญคุณของบิดามารดาผู้ให้กำเนิด!”
เย่จ้งตื่นเต้นอย่างยิ่ง
เย่กูโบกมือปรามเขา พลางบอกให้เลิกพูดจาไร้สาระแล้วรีบดื่มมันเข้าไป
ส่วนเย่ล่างที่อยู่ด้านข้างก็ร้อนใจจนทนไม่ไหวแล้ว
“แล้วของข้าเล่า? ของข้าเล่า?”
“เจ้าสาม? พี่รองปฏิบัติต่อเจ้าเช่นไร เจ้าลองคิดดูให้ดี!”
“เจ้าจะลืมพี่รองผู้นี้ได้อย่างไร!”
เย่กูยิ้มแล้วกล่าวว่า
“ของเจ้าก็มี!”
“เพียงแต่ว่า ของเจ้าในตอนนี้เป็นเพียงระดับเสวียน!”
“ระดับเสวียนรึ? ให้ตายสิ! ของพี่ใหญ่เป็นถึงระดับสวรรค์ พอมาถึงตาข้าเหตุใดถึงกลายเป็นแค่ระดับเสวียนไปได้?”
“เขาก็มิใช่พี่น้องร่วมอุทรของเจ้าสักหน่อย!”
เย่กูรีบอธิบาย
“เรื่องกายานี้ ต้องเหมาะสมกับตนเองจึงจะดีที่สุด!”
“กายาของเจ้ามีความพิเศษ ทั้งยังสามารถสัมผัสกับศิลาอสนีได้ ดังนั้นหลังจากข้าไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงตัดสินใจว่าจะหล่อหลอมให้เจ้ามีกายาระดับเสวียนก่อน!”
“แต่เจ้าวางใจเถิด ในอนาคตข้าจะช่วยเจ้ายกระดับกายาให้สูงขึ้นอย่างแน่นอน อย่างน้อยที่สุดก็ต้องถึงระดับปฐพี!”
เมื่อได้ยินว่าอย่างน้อยที่สุดสามารถไปถึงระดับปฐพีได้ เย่ล่างจึงเผยรอยยิ้มพึงพอใจออกมา
“เช่นนั้นก็ยังพอทน อย่างน้อยก็ต้องไม่ด้อยกว่าพี่ใหญ่มากเกินไปนัก!”
“แล้วกายาของข้าคือสิ่งใดรึ?”
เย่ล่างถามอย่างสงสัย
จากนั้นเย่กูก็หยิบแหวนมิติวงหนึ่งออกมา
“กายาของเจ้ามีชื่อว่ากายาอสนีควบคุม ข้าเลือกมาให้เจ้าโดยเฉพาะ!”
“หากเจ้าสามารถใช้กายาอสนีควบคุมไปหยั่งรู้ศิลาอสนีได้อีกครั้ง ไม่แน่ว่าอาจจะหยั่งรู้บางสิ่งได้จริงๆ!”
“แต่กายาอสนีควบคุมของเจ้าต้องค่อยๆ บ่มเพาะขึ้นมา!”
“ไม่เหมือนของพี่ใหญ่ที่สามารถสำเร็จได้ในคราเดียว!”
“ดังนั้นเจ้ารับแหวนมิติวงนี้ไป วันนี้ให้กลับไปที่คฤหาสน์ แล้วทำตามข้อความที่ข้าทิ้งไว้ในแหวนมิติเพื่อต้มยา!”
“จากนั้นก็ลงไปแช่ตัวในอ่างยา หลังจากผ่านไปหนึ่งสัปดาห์ กายาอสนีควบคุมของเจ้าก็จะสำเร็จ!”
“ถึงตอนนั้นเจ้าค่อยกลับมาที่สำนัก ข้าจะพาเจ้าไปหยั่งรู้ศิลาอสนี!”
เย่ล่างได้ยินดังนั้นก็รีบพยักหน้ารับคำ
“ตกลง! ทำตามที่เจ้าว่าเลย!”
จากนั้นเย่กูก็มองไปที่ทั้งสองคนแล้วกล่าวว่า
“ตอนนี้พวกเจ้ามีความมั่นใจที่จะก้าวเข้าสู่สิบอันดับแรกของสำนักแล้วใช่หรือไม่?”
เย่จ้งและเย่ล่างรีบพยักหน้า
ขณะเดียวกัน เย่จ้งก็รีบเอ่ยถามขึ้นว่า
“เจ้าสาม แล้วข้าเล่า?”
“หลังจากข้าดื่มน้ำยาปรับเปลี่ยนแล้ว ต่อไปข้าต้องทำสิ่งใด?”
เย่กูได้ยินดังนั้นก็ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า
“หลังจากที่กายาบรรพตของท่านปรับเปลี่ยนสำเร็จแล้ว ก็ลองไปดูว่าจะสามารถหยั่งรู้ศิลาอสนีได้หรือไม่!”
“หากทำได้ก็ดีที่สุด แต่หากไม่ได้ก็จงตัดใจเสีย แล้วไปปิดด่านบำเพ็ญเพียรที่แผ่นค่ายกลรวมวิญญาณเลย!”
“จงพยายามก้าวเข้าสู่สิบอันดับแรกในการประลองใหญ่ของสำนักในอีกสามเดือนข้างหน้าให้ได้!”
“ได้!”
เย่จ้งรีบพยักหน้า
อันที่จริงแล้ว โอกาสที่เย่จ้งจะสามารถหยั่งรู้ศิลาอสนีได้นั้นมีไม่มากนัก
ตอนที่เขาเข้าสำนักใหม่ๆ ก็เคยไปหยั่งรู้แล้ว แต่กลับไม่มีปฏิกิริยาใดๆ
ประการที่สอง กายาบรรพตนี้มิใช่กายาที่เดินในสายอสนี
ดังนั้นจึงมีความสอดคล้องกับศิลาอสนีน้อยอย่างยิ่ง
แต่โชคดีที่กายาบรรพตนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่งในตัวของมันเอง
ด้วยกายาบรรพตนี้ ขอเพียงเย่จ้งไม่เกียจคร้าน การก้าวเข้าสู่สิบอันดับแรกของสำนักย่อมไม่ใช่ปัญหาอย่างแน่นอน
ส่วนเย่ล่างนั้นมีพรสวรรค์ดีกว่าเย่จ้งเล็กน้อย แม้ว่ากายาในครั้งนี้จะด้อยกว่าอยู่บ้าง
แต่เขากลับมีโอกาสสูงที่จะหยั่งรู้ศิลาอสนีและได้รับประโยชน์มหาศาล
เมื่อได้รับประโยชน์นั้นแล้ว ความแข็งแกร่งของเขาอาจจะก้าวกระโดดแซงหน้าเย่จ้งไปเลยก็เป็นได้
ดังนั้นขอเพียงพวกเขาสองคนไม่ทำอะไรนอกลู่นอกทาง และปฏิบัติตามการจัดเตรียมของเย่กู
การคว้าตำแหน่งในสิบอันดับแรกก็นับว่ามีความหวังอยู่มาก
หลังจากส่งพี่ชายทั้งสองคนไปแล้ว
เย่กูก็เดินออกมานอกลานบ้าน
ทอดสายตามองไปยังทิศทางของลานศิลาอสนี พลางรำพึงกับตนเองว่า
“เรื่องที่ต้องจัดการก็สะสางเรียบร้อยแล้ว!”
“ต่อไป ก็ถึงเวลาที่ข้าจะต้องปิดด่านเพื่อรวบรวมอสนีเทวะม่วงสวรรค์แล้ว!”
เย่กูคำนวณอยู่ในใจ