บทที่ 7 กายาหมื่นวิถี! การตามใจภรรยาทำให้ไร้เทียมทานได้จริงๆ!

บทที่ 7 กายาหมื่นวิถี! การตามใจภรรยาทำให้ไร้เทียมทานได้จริงๆ!

เมื่อได้ฟังคำพูดของซูหว่าน เย่กูก็ชะงักไปเช่นกัน

"ท่านแม่ยาย ท่านรู้เรื่องทั้งหมดแล้วหรือขอรับ?"

ซูหว่านพยักหน้า

"ก่อนจะมา เหลียนเอ๋อร์เล่าให้ข้าฟังหมดแล้ว!"

"นางบอกว่าเจ้าดีต่อนางมาก และยินดีที่จะฝากชีวิตไว้กับเจ้า!"

"ตอนแรกข้าก็ยังไม่เชื่อ แต่จากอาหารมื้อนี้ และความใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ของเจ้า ข้าก็เห็นได้ว่าเจ้ามีนางอยู่ในใจอย่างแท้จริง!"

"ข้ารู้ดีว่าในโลกใบนี้ การจะหาบุรุษที่ดีต่อภรรยาของตนนั้นยากเย็นเพียงใด!"

"ดังนั้น ขอเพียงเจ้าดีต่อนางอย่างแท้จริง ข้าก็วางใจแล้ว!"

ซูหว่านเช็ดน้ำตาพลางกล่าวต่อ

"เจ้าวางใจเถิด เรื่องทางตระกูลเจียง ข้าจะไม่ปริปาก ทว่าในใต้หล้านี้ไม่มีกำแพงใดที่ลมผ่านเข้าไม่ได้ เรื่องของพวกเจ้าเกรงว่าจะปิดบังไว้ได้ไม่นานนัก!"

"ข้าอยากจะรู้ว่า เมื่อถึงเวลานั้น เจ้าจะทำเช่นไร?"

เย่กูครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงกล่าว

"ท่านแม่ยายไม่ต้องกังวล ในเมื่อเหลียนเอ๋อร์ยินดีจะอยู่กับข้า ข้าย่อมจะใช้ทั้งชีวิตเพื่อปกป้องนาง!"

"ส่วนตระกูลเจียง ข้าย่อมมีวิธีจัดการกับพวกเขา!"

บัดนี้ตนมีระบบ อีกทั้งยังได้รับน้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์ การที่ตนจะผงาดขึ้นมาเป็นเพียงเรื่องของเวลาเท่านั้น

เมื่อถึงเวลาที่ตระกูลเจียงล่วงรู้เรื่องนี้ เกรงว่าตนก็คงมีพลังมากพอที่จะทำให้พวกเขาหุบปากได้แล้ว

ดังนั้นเย่กูจึงไม่กังวลเรื่องตระกูลเจียงเลยแม้แต่น้อย!

เมื่อเห็นเย่กูกล่าวอย่างหนักแน่น ซูหว่านก็ไม่พูดอะไรอีก

"ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ข้าก็ขอมอบบุตรีของข้าให้เจ้าดูแลแล้วกัน!"

"อีกสักครู่ข้าก็ควรจะไปแล้ว พวกเจ้าใช้ชีวิตกันให้ดี! อย่าได้ลืมคำพูดที่เจ้ากล่าวในวันนี้! จงดีต่อเหลียนเอ๋อร์!"

"การจากลากันครานี้... ไม่รู้ว่าในชาตินี้เราแม่ลูกจะมีวาสนาได้พบกันอีกหรือไม่!"

เย่กูรีบลุกขึ้นกล่าว

"ท่านแม่ยายวางใจเถิด ข้าจะพาเหลียนเอ๋อร์ไปเยี่ยมท่านบ่อยๆ อย่างแน่นอน!"

"ท่านแม่!"

ดวงตาของเจียงเหลียนเอ๋อร์เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

เพียงแต่งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา

ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่หน้าประตูตระกูลเย่

ในที่สุดซูหว่านก็จากไป

เมื่อมองแผ่นหลังของซูหว่านที่หายลับไปจากปลายถนน เย่ฉางอันก็ถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอก

"เย่กู ตระกูลเย่ของเราสามารถผ่านพ้นวิกฤตนี้ไปได้อย่างปลอดภัย ต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ!"

"เมื่อคืนท่านปู่บอกว่า จะมอบร้านโอสถที่ตลาดตะวันออกให้เจ้าหนึ่งร้าน!"

"หากมีเวลาว่าง ก็ไปรับช่วงต่อเถิด!"

เย่กูพยักหน้า จากนั้นจึงพาเจียงเหลียนเอ๋อร์กลับไปยังลานเรือนของตนก่อน

เรื่องร้านโอสถเขายังไม่รีบร้อน บัดนี้สิ่งที่เขาปรารถนาจะทำที่สุดก็คือการพิสูจน์ว่า น้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์นี้ จะสามารถมอบกายาเหมันต์สวรรค์ให้แก่เจียงเหลียนเอ๋อร์ได้จริงหรือไม่

......

ณ ลานเรือน ภายในศาลาแห่งหนึ่ง

"ท่านพี่ ท่านรีบร้อนเช่นนี้ มีเรื่องอันใดหรือเจ้าคะ?"

เจียงเหลียนเอ๋อร์มองเย่กูด้วยสีหน้าสงสัย

เย่กูรีบเอ่ยถาม

"เจ้ามีระดับพลังยุทธ์เท่าใด?"

เจียงเหลียนเอ๋อร์ชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วกล่าว

"หลอมกายาขั้นที่เก้า มีอันใดหรือเจ้าคะ?"

"เจ้ายังไม่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตบำรุงปราณรึ? ในฐานะคุณหนูตระกูลเจียงเนี่ยนะ!"

เย่กูตกใจอย่างมาก

ขอบเขตบำรุงปราณก็คือขอบเขตหลอมลมปราณ เพียงแต่แต่ละที่เรียกไม่เหมือนกัน และในราชวงศ์ต้าเซี่ย ขอบเขตที่สองของการฝึกตนก็คือขอบเขตบำรุงปราณ

ขอบเขตในราชวงศ์ต้าเซี่ยมีทั้งหมดเก้าขั้น ได้แก่

ขอบเขตหลอมกายา ระดับหนึ่ง, ขอบเขตหลอมลมปราณ/บำรุงปราณ ระดับสอง, ขอบเขตเทวสถาน ระดับสาม, ขอบเขตแก่นทองคำ ระดับสี่, ขอบเขตทารกวิญญาณ ระดับห้า, ขอบเขตมหายาน ระดับหก, ขอบเขตราชันย์มนุษย์ ระดับเจ็ด, ขอบเขตนักบุญ ระดับแปด, ขอบเขตราชันย์สวรรค์ ระดับเก้า!

แต่ละขอบเขตยังแบ่งออกเป็นเก้าขั้นย่อย!

และนอกจากนี้ ว่ากันว่าเหนือกว่าระดับเก้า ยังมีระดับสิบที่แข็งแกร่งที่สุด คือขอบเขตสวรรค์มนุษย์รวมเป็นหนึ่ง!

เพียงแต่ในเขตซีเหลียง ผู้ที่สามารถบรรลุถึงขอบเขตหลอมลมปราณระดับสองได้ก็นับว่ายอดเยี่ยมมากแล้ว ส่วนขอบเขตเทวสถานระดับสามนั้นไม่เคยมีผู้ใดเคยเห็นด้วยซ้ำ

ดังนั้นเย่กูจึงย่อมไม่เคยได้สัมผัสกับผู้ที่แข็งแกร่งกว่านั้น

แม้แต่ตระกูลเย่ในปัจจุบัน ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดคือท่านปู่เย่ซาน ก็เป็นเพียงขอบเขตบำรุงปราณขั้นที่เก้าเท่านั้น ยังมิได้ก้าวเข้าสู่ขอบเขตเทวสถาน

ส่วนท่านพี่ใหญ่ของเขาเย่จ้ง ซึ่งเข้าร่วมสำนักเทียนหยางได้เพียงหนึ่งปี ก็มีระดับพลังยุทธ์อยู่เพียงขอบเขตบำรุงปราณขั้นที่ห้าเท่านั้น

และตัวเย่กูเอง ก็ยิ่งติดอยู่ที่ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สาม มาเป็นเวลาสิบปีเต็ม!

จากนี้จะเห็นได้ว่า เส้นทางการฝึกตนนั้นยากลำบากเพียงใด

แต่เจียงเหลียนเอ๋อร์นั้นแตกต่าง นางมาจากตระกูลเจียง ต่อให้สถานะจะไม่สูงส่ง แต่ทรัพยากรก็ควรจะมีพร้อม

เหตุใดจวบจนบัดนี้นางจึงยังไม่ก้าวเข้าสู่ขอบเขตหลอมลมปราณ?

เห็นได้ชัดว่าเจียงเหลียนเอ๋อร์อ่านความสงสัยของเย่กูออก นางก้มหน้าลงกล่าว

"อันที่จริง ที่ตระกูลเจียง...ข้าก็ไม่มีสถานะอันใด!"

"ทายาทของตระกูลเจียงมีมากมาย ทุกคนจะได้รับทรัพยากรสำหรับฝึกตนจนถึงขอบเขตหลอมกายาขั้นที่แปดเท่านั้น!"

"เมื่อบรรลุถึงขอบเขตนี้ กายาพิเศษของบางคนก็จะเริ่มสำแดงเดชออกมา ตระกูลเจียงจะให้ความสำคัญกับการบ่มเพาะทายาทที่มีกายาพิเศษเหล่านั้น!"

"ส่วนผู้ที่ไม่มีกายาพิเศษปรากฏออกมา ก็จะถูกทอดทิ้ง หลังจากนั้นจะไม่ได้รับทรัพยากรอีกต่อไป!"

"ข้าก็เป็นหนึ่งในนั้น!"

"คนเช่นพวกเรา ในวันข้างหน้า นอกจากจะใช้ชีวิตไปวันๆ เพื่อรอความตายแล้ว ก็คือการถูกตระกูลเจียงใช้เป็นเครื่องมือส่งไปแต่งงานเพื่อเชื่อมสัมพันธ์"

"หากโชคดี ชาตินี้ก็อาจจะสามารถทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลอมลมปราณได้ หากโชคไม่ดี ชั่วชีวิตนี้ก็คงเป็นได้เพียงเท่านี้!"

"อันที่จริงก่อนเมื่อคืนนี้ ระดับพลังยุทธ์ของข้าอยู่เพียงขอบเขตหลอมกายาขั้นที่แปด!"

"เพียงแต่ไม่รู้ว่าเหตุใด เมื่อคืนนี้หลังจากที่...ร่วมหอกับท่านพี่แล้ว ระดับพลังยุทธ์ของข้าพลันเพิ่มขึ้นมาหนึ่งขั้น ดังนั้นจึงบรรลุถึงขอบเขตหลอมกายาขั้นที่เก้า!"

"ขออภัยท่านพี่ ที่ทำให้ท่านต้องผิดหวัง!"

เจียงเหลียนเอ๋อร์กล่าวพลางน้ำตาคลอหน่วย ดูเหมือนจะเสียใจที่ไม่สามารถช่วยเย่กูได้

เย่กูเห็นดังนั้นจึงรีบช่วยนางเช็ดน้ำตา แต่ในใจกลับกระจ่างแจ้ง

เมื่อคืนนี้ที่ระดับพลังยุทธ์ของเจียงเหลียนเอ๋อร์สามารถเพิ่มขึ้นได้อย่างรวดเร็ว ย่อมเป็นเพราะผลของตำรามังกรหงส์และโอสถน้ำค้าง

อันที่จริงไม่เพียงแต่นาง เย่กูก็พบว่าระดับพลังยุทธ์ของตนเองมีวี่แววว่าจะทะลวงเข้าสู่ขอบเขตหลอมกายาขั้นที่สี่เช่นกัน เพียงแต่ตอนนี้ตนยังไม่มีเวลาใส่ใจกับการฝึกฝนเท่านั้น

เขาครุ่นคิดในใจพลางกล่าวขึ้น

"หากข้าบอกเจ้าว่า ข้ามีวิธีที่สามารถทำให้เจ้าปลุกกายาพิเศษขึ้นมาได้ เจ้าจะเชื่อหรือไม่?"

"หา?"

เห็นได้ชัดว่าเจียงเหลียนเอ๋อร์ชะงักไป

"ข้ารู้ว่าเจ้าอาจจะไม่เชื่อ แต่ข้ามีวิธีจริงๆ!"

พลางกล่าวพลางหยิบน้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์ขวดนั้นออกมา

"ขอเพียงเจ้าดื่มน้ำยาขวดนี้ เจ้าก็จะสามารถมีกายาพิเศษได้ และยังเป็นกายาเทวะอีกด้วย!"

"ชะตาชีวิตของเจ้าจะถูกเขียนขึ้นใหม่โดยสิ้นเชิง กระทั่งสถานะของเจ้าในตระกูลเจียงก็จะสูงขึ้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน!"

"ตอนนี้ข้าอยากจะถามเจ้าเพียงประโยคเดียว หากเจ้าได้รับทั้งหมดนี้จริงๆ... เจ้าจะจากข้าไปหรือไม่?"

เย่กูกล่าวพลางใจเต้นระรัว พูดตามตรงว่าเขาไม่มีความมั่นใจเลย

อย่างไรเสีย ขาของตนตอนนี้ยังไม่หายดี พูดไปมากเท่าใดก็เป็นเพียงการวาดวิมานในอากาศเท่านั้น

ต่อให้เจียงเหลียนเอ๋อร์เลือกที่จะจากไปจริงๆ เขาก็จะไม่โทษนางแม้แต่น้อย

อย่างไรเสีย เกิดเป็นมนุษย์บนโลกหล้านี้ ผู้ใดเล่าจะไม่ดิ้นรนเพื่อผลประโยชน์ของตน?

ตนเองแม้จะไม่แน่ใจว่าเจียงเหลียนเอ๋อร์จะจากไปหรือไม่ ก็ยังมอบน้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์ให้นาง

ท้ายที่สุดแล้ว ก็มิใช่เพราะหวังรางวัลตอบแทนจากการตามใจภรรยาหรอกหรือ?

ดังนั้นตนจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะไปตำหนิการตัดสินใจของเจียงเหลียนเอ๋อร์

เจียงเหลียนเอ๋อร์มองเย่กู พลันลุกขึ้นยืน

"ท่านพี่ไม่เชื่อหรือว่าเหลียนเอ๋อร์ตั้งใจจะใช้ชีวิตร่วมกับท่านอย่างจริงใจ?"

"จึงได้กุเรื่องเช่นนี้ขึ้นมาเพื่อทดสอบข้า?"

"หากท่านพี่ไม่เชื่อ เหลียนเอ๋อร์สามารถตั้งสัตย์สาบานด้วยโลหิตได้!"

เย่กูรีบห้ามนางไว้

"ข้ามิได้ไม่เชื่อเจ้า เพียงแต่เจ้าก็เห็นแล้ว!"

"ร่างกายของข้าเป็นเช่นนี้ ข้าเคยพบเห็นธาตุแท้ของผู้คนมานับไม่ถ้วน!"

"ดังนั้นจึงอดที่จะถามมากไปหน่อยไม่ได้!"

"เป็นข้าที่คิดมากไปเอง เจ้าอย่าได้เก็บไปใส่ใจเลย!"

"ส่วนน้ำยานี้ ข้ามิได้หลอกเจ้าจริงๆ เจ้าดื่มเข้าไปแล้วก็จะเข้าใจเอง!"

เย่กูกล่าวพลางยื่นน้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์ส่งไปให้

เจียงเหลียนเอ๋อร์ดูเหมือนจะโกรธอยู่บ้างที่เย่กูไม่เชื่อใจนาง นางคว้ายาขวดนั้นมากรอกเข้าปากไปในทันที

และแทบจะในเวลาเดียวกันนั้น เสียงของระบบก็ดังขึ้นในห้วงสมองของเย่กูอย่างที่คาดไว้

【ติ๊ง! โฮสต์ตามใจภรรยาสำเร็จ มอบน้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์ให้แก่เจียงเหลียนเอ๋อร์ ปลดล็อกรางวัลที่ซ่อนอยู่!】

【รางวัลที่ซ่อนอยู่จากระบบ: น้ำยาปรับสภาพกายาหมื่นวิถีระดับเทวะหนึ่งขวด】

【คำแนะนำ】: ของรางวัลที่ซ่อนอยู่ สามารถใช้ได้เฉพาะโฮสต์เท่านั้น ใช้กับผู้อื่นจะไม่มีผล!

เมื่อได้ยินเสียงของระบบ เย่กูก็ถึงกับตะลึงงันไปในทันที

"กายาหมื่นวิถีระดับเทวะ? ระบบต้องการให้ข้ามอบน้ำยาปรับสภาพกายาเหมันต์สวรรค์ให้เจียงเหลียนเอ๋อร์จริงๆ ด้วย!"

"บัดซบเอ๊ย! ระบบบัดซบนี่กำลังทดสอบข้างั้นรึ!"

"แต่กายาหมื่นวิถีนี้ แค่ฟังชื่อก็รู้แล้วว่าทรงพลังเพียงใด!"

"การตามใจภรรยา! ทำให้ไร้เทียมทานได้จริงๆ!"