บทที่ 2 ระบบภรรยาสุดที่รักไร้เทียมทานเปิดใช้งาน!

บทที่ 2 ระบบภรรยาสุดที่รักไร้เทียมทานเปิดใช้งาน!

ตระกูลเย่, ภายในห้องหนังสือ!

"ท่านพ่อ ท่านจะทำเช่นนี้จริงๆ หรือ? เจียงเหลียนเอ๋อร์เป็นภรรยาที่ถูกกำหนดไว้ให้เย่จ้ง เป็นพี่สะใภ้ของเย่กู หากเย่กูแต่งกับนาง แล้ววันหน้าพี่น้องสองคนนี้จะอยู่ร่วมกันได้อย่างไร?"

เย่ฉางหมิงมองเย่ซานที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ด้วยสีหน้ากังวล

เย่ซานได้ฟังก็ถอนหายใจ

"ไม่ทำเช่นนี้แล้วจะทำเช่นไรได้? จนป่านนี้เย่จ้งก็ยังกลับมาไม่ทัน เห็นได้ชัดว่าติดพันอยู่กับการรับสมัครศิษย์ใหม่ของสำนักชิงหยาง!"

"แต่ตระกูลเจียงเราล่วงเกินไม่ได้ แล้วเจ้าคิดว่าเราจะปล่อยปละละเลยแม่ลูกคู่นั้นต่อไปได้อีกหรือ?"

"หากตระกูลเจียงโกรธขึ้นมา เจ้าก็ใช่ว่าจะไม่รู้ถึงผลที่ตามมา!"

"ก็ยังมีเจ้ารองเย่ล่างมิใช่หรือ? เขาเป็นพี่น้องร่วมอุทรกับเย่จ้ง ให้เขาแต่งกับเจียงเหลียนเอ๋อร์ก็ยังดีกว่าให้เย่กูแต่งมิใช่หรือ?"

เย่ฉางหมิงกล่าว

เย่ซานได้ฟังก็โกรธจนทุบโต๊ะ

"พอพูดถึงเย่ล่างผู้นี้ข้าก็โมโหจนเลือดขึ้นหน้า! วันๆ เอาแต่มัวเมาในสุรานารี!"

"บิดาของเขาส่งคนออกไปตามหาหลายกลุ่มแล้ว ก็ยังไม่มีผู้ใดหาเขาพบ พวกเราก็จนปัญญาจริงๆ!"

"โชคยังดีที่สัญญาหมั้นหมายซึ่งข้าได้ทำไว้กับท่านผู้อาวุโสตระกูลเจียงเมื่อหลายปีก่อน ไม่ได้ระบุชื่อของผู้ที่จะแต่งงานอย่างชัดเจน!"

"ดังนั้น ให้เย่กูแต่งกับเจียงเหลียนเอ๋อร์ก็ไม่มีปัญหา เจ้าวางใจเถิด!"

"ส่วนปัญหาที่ว่าพี่น้องจะอยู่ร่วมกันอย่างไรนั้น มีผู้เฒ่าเช่นข้าคอยหนุนหลังเย่กูอยู่ เจ้าจะกลัวอันใดอีก?"

เย่ฉางหมิงได้ฟังก็ถอนหายใจ

"ท่านพูดถึงขนาดนี้แล้ว ข้าจะพูดกระไรได้อีก!"

"เย่กูสามารถมีภรรยาได้ ข้าก็ดีใจ เพียงแต่กลัวว่าจะทำร้ายความสัมพันธ์ของพี่น้อง!"

"อย่างน้อยก็ยังดีที่เย่กูพิการขาทั้งสองข้าง แม้อายุจะถึงเกณฑ์แล้ว แต่คงไม่มีโอกาสสอบเข้าสำนักชิงหยางอีก ส่วนเย่จ้งก็กำลังศึกษาอยู่ที่สำนัก!"

"พี่น้องสองคนไม่ค่อยได้พบหน้ากัน ก็ยังพอไหว!"

เย่ซานได้ฟังก็ถอนหายใจ

"เมื่อพูดถึงเย่กู ก็เป็นตระกูลเย่ของเราที่ผิดต่อแม่ลูกคู่นั้น!"

"เมื่อก่อนภรรยาของเจ้าแม้จะมีชาติกำเนิดต่ำต้อย เป็นเพียงสาวใช้ แต่ในช่วงเวลาที่ตระกูลเย่ของเราตกทุกข์ได้ยาก นางคือผู้ที่ยืนหยัดขึ้นมาปกป้องพวกเรา จนสามารถหลบหนีมาได้อย่างปลอดภัย และรักษาไว้ซึ่งกิจการเพียงแห่งเดียวในเขตซีเหลียงนี้!"

"กระทั่งเพื่อเจ้า นางยอมบาดเจ็บสาหัสจนถึงแก่ชีวิต ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่เย่กูยังต้องมาประสบชะตากรรมเช่นนี้!"

"เป็นตระกูลเย่ของเราที่ผิดต่อเรือนรองของพวกเจ้าแล้ว!"

เย่ฉางหมิงรีบกล่าว

"ท่านพ่อ! พวกเราล้วนเป็นครอบครัวเดียวกัน พูดเรื่องเหล่านี้ไปไย!"

"โชคดีที่กูเอ๋อร์เติบใหญ่เป็นผู้ใหญ่แล้ว หากครั้งนี้สามารถสร้างครอบครัวตั้งตัวได้ ข้าก็พอใจแล้ว!"

เย่ซานได้ฟังก็รีบกล่าว

"ใช่แล้ว! ข้ากำลังจะบอกเจ้าเรื่องนี้พอดี!"

"รอกูเอ๋อร์กับเจียงเหลียนเอ๋อร์แต่งงานกันแล้ว ก็โอนกิจการร้านโอสถที่ตลาดตะวันออกให้ไปอยู่ใต้ชื่อของเขาเถิด!"

"สร้างครอบครัวตั้งตัวแล้ว ต่อไปก็ต้องดิ้นรนเพื่อครอบครัวเล็กๆ ของตนเองแล้ว!"

เย่ฉางหมิงรีบกล่าว

"เช่นนั้นข้าต้องขอบคุณท่านพ่อแทนกูเอ๋อร์แล้ว!"

เย่ซานโบกมือกล่าว

"คนในครอบครัวเดียวกัน จะขอบคุณกันไปไย หากเป็นเมื่อครั้งที่ตระกูลเย่ของเรายังรุ่งเรือง จะให้เย่กูต้องมาลำบากดูแลกิจการด้วยตนเองได้อย่างไร!"

"น่าเสียดายที่วาสนาหมุนเวียนเปลี่ยนไป ตระกูลเย่ตกต่ำลง ตระกูลเจียงกลับรุ่งเรืองขึ้น!"

"โชคดีที่ตระกูลเจียงยังนึกถึงความสัมพันธ์เก่าก่อน ไม่ได้ปฏิเสธสัญญาหมั้นหมายในครั้งนั้น!"

"แม้เหลียนเอ๋อร์จะมีชาติกำเนิดต่ำต้อย แต่การที่นางได้แต่งเข้ามาในตระกูลเย่ของเรา ก็ถือว่าเป็นการรักษาหน้าตาครั้งสุดท้ายของตระกูลเย่!"

"เกิดเป็นคน เรื่องไม่สมหวังมีอยู่แปดเก้าส่วนในสิบส่วน พวกเราก็ต้องเรียนรู้ที่จะยอมรับมัน!"

เย่ฉางหมิงพยักหน้า

และขณะที่ทั้งสองกำลังสนทนากัน ประตูห้องก็ถูกผลักเปิดออก

เย่ฉางอันโผล่ศีรษะเข้ามาจากด้านนอก กล่าวว่า

"ท่านพ่อ ท่านน้องรอง!"

"เย่กูตกลงแล้ว!"

"เช่นนั้นก็อย่าได้ชักช้า รีบส่งตัวไปเข้าพิธีคารวะฟ้าดินเถิด!"

เย่ซานรีบกล่าว

เย่ฉางหมิงเห็นดังนั้นจึงรีบกล่าว

"ท่านพ่อ ข้าขอพูดคุยกับกูเอ๋อร์สักครู่!"

เย่ซานโบกมือ เย่ฉางหมิงจึงหันหลังเดินออกจากห้องไป

.......

ณ นอกห้องหนังสือ

เย่กูเห็นบิดาเดินออกมา ก็รีบประสานมือคารวะ

"กูเอ๋อร์ เจ้าคิดดีแล้วจริงๆ หรือ?"

เย่ฉางหมิงมองเย่กูแล้วถามอย่างจริงจัง

เย่กูพยักหน้า

"คิดดีแล้วขอรับ การสร้างครอบครัวเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องผ่านพ้น ร่างกายเช่นข้าสามารถมีภรรยาได้ ก็นับว่าพอใจอย่างยิ่งแล้ว!"

พลางกล่าวพลางมองไปยังเย่ฉางอันที่อยู่ข้างๆ

"แต่ท่านลุงใหญ่ พวกท่านเอาแต่เร่งรัดให้ข้าแต่งกับเจียงเหลียนเอ๋อร์ แล้วพวกท่านเคยถามเจียงเหลียนเอ๋อร์หรือไม่ว่านางเต็มใจจะแต่งกับข้าหรือเปล่า?"

"นี่......."

เย่ฉางอันชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกล่าว

"คำสั่งบิดามารดา วาจาแม่สื่อ! สัญญาหมั้นหมายนี้เป็นสิ่งที่ผู้อาวุโสกำหนดไว้ นางจะไม่เต็มใจได้อย่างไร?"

"แต่ข้าคิดว่า เราเท่าเทียมกัน นางก็เป็นมนุษย์คนหนึ่งเช่นกัน!"

"มีสิทธิ์ที่จะเลือกชีวิตของตนเอง!"

"วันนี้ข้าตกลงกับพวกท่านว่าจะแต่งกับนาง แต่ถ้านางไม่เต็มใจแต่งกับข้า ข้าก็จะไม่บังคับ"

"คืนนี้ข้าจะถามความสมัครใจของนาง หากนางไม่เต็มใจ อีกไม่กี่วันข้าจะเขียนหนังสือหย่า ปล่อยนางเป็นอิสระ!"

"เช่นนี้ก็ไม่ถือว่าเป็นการทำลายการเชื่อมสัมพันธ์ของสองตระกูล ใช่หรือไม่?"

เย่กูกล่าว

"นี่....."

เย่ฉางอันและเย่ฉางหมิงสบตากัน เห็นได้ชัดว่าทั้งสองไม่คาดคิดว่าเย่กูจะพูดเช่นนี้

เย่ฉางหมิงกล่าว

"แต่ว่ากูเอ๋อร์ หากเจ้าหย่านางจริงๆ ปล่อยนางเป็นอิสระ! แล้ววันหน้าเจ้าจะทำอย่างไร?"

"เจ้าพิการขาทั้งสองข้าง วันหน้าอยากจะแต่งภรรยาก็จะยิ่งยากขึ้นไปอีกนะ!"

เย่กูยิ้ม

"ข้ายังมีมือมีแขน ย่อมต้องมีสักวันที่ได้พบคนที่เต็มใจจะอยู่กับข้า ท่านวางใจเถิด!"

พลันเสียงของเย่ซานก็ดังขึ้นจากในห้อง

"พูดได้ดี!"

"สมแล้วที่เป็นลูกหลานตระกูลเย่ของข้า มีกระดูกสันหลัง!"

"ก็ทำตามที่เจ้าพูดเถิด!"

"ขอบพระคุณท่านปู่!"

เย่กูประสานมือพลางยิ้ม

"แต่ว่ากูเอ๋อร์!"

เย่ฉางหมิงยังอยากจะพูดอะไรต่อ แต่เย่กูกลับขัดจังหวะเขา!

"ท่านพ่อ ท่านไม่ต้องเป็นห่วงข้า!"

"ข้าก็แค่พูดไปเช่นนั้น เผื่อว่านางจะพอใจในตัวข้าก็ได้?"

"อย่างไรเสีย นอกจากขาจะไม่ดีแล้ว หน้าตาของบุตรชายท่านก็ยังนับว่าหล่อเหลามิใช่หรือ!"

"เจ้าเด็กคนนี้!"

เย่ฉางหมิงเผยรอยยิ้มพอใจ

"เช่นนั้นก็ออกเดินทางเถิด!"

เย่ฉางอันกล่าว

จากนั้นจึงเข็นเก้าอี้รถเข็นของเย่กูมุ่งหน้าไปยังโถงพิธีด้านหน้า

......

เมื่อเย่กูถูกเข็นมาถึงโถงพิธี

มารดาของเจียงเหลียนเอ๋อร์ ท่านหญิงซู เมื่อเห็นเย่กูนั่งอยู่บนเก้าอี้รถเข็น ก็ตกตะลึงไปเช่นกัน

แต่นางก็มิได้เอ่ยวาจาใด เพียงแค่ปาดน้ำตาที่หางตา

และภายใต้สัญญาณของเย่ฉางอัน พ่อบ้านก็ขานขึ้น

"คู่บ่าวสาวเข้าประจำที่!"

"หนึ่ง คารวะฟ้าดิน!"

.......

เมื่อเสียงของพ่อบ้านดังขึ้น

เย่กูเพิ่งจะโค้งคำนับลง แต่ในขณะนั้นเอง

กลับมีเสียงหนึ่งดังขึ้นในหัวของเขา

【ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้เข้าพิธีวิวาห์กับเจียงเหลียนเอ๋อร์! ระบบภรรยาสุดที่รักไร้เทียมทานกำลังเปิดใช้งาน!】

【ติ๊ง! ระบบภรรยาสุดที่รักไร้เทียมทานผูกมัดเสร็จสิ้น!】

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับชุดของขวัญสำหรับมือใหม่หนึ่งชุด!】

【คำแนะนำ: ระบบภรรยาสุดที่รักไร้เทียมทาน ทุกครั้งที่ตามใจภรรยาจะได้รับรางวัลจำนวนหนึ่ง เมื่อระดับความชอบของภรรยาถึงค่าที่กำหนด จะได้รับรางวัลพิเศษเพิ่มเติม】

【ติ๊ง! ระดับความชอบปัจจุบันของภรรยาเจียงเหลียนเอ๋อร์: 0%】

【จงเริ่มต้นเส้นทางสู่ความไร้เทียมทานด้วยการตามใจ(เลีย)ภรรยา! ขอให้โฮสต์พยายามเข้าไว้!】

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนต่อเนื่องในหัว

เย่กูก็มึนงงไปหมด!

ข้ามมิติมาตั้งสิบหกปีเต็ม!

ในที่สุดระบบของข้าก็เปิดใช้งานแล้ว!

บัดซบเอ๊ย เจ้ารู้หรือไม่ว่าสิบหกปีนี้ข้าผ่านมาได้อย่างไร?