บทที่ 22: ประกาศเตือนภัยไต้ฝุ่นฉุกเฉิน, ระดับอันตราย - สูง

บทที่ 22: ประกาศเตือนภัยไต้ฝุ่นฉุกเฉิน, ระดับอันตราย - สูง

เมืองฝั่งตะวันออก, เขตที่ 12, เขตนิเวศวิทยาทางตะวันตกของสวนสาธารณะเรดชอร์

อวี๋หยวนเฝ้ามองฝูงแกะภูเขาเคลี่ที่กำลังขดตัวพักผ่อนเป็นวงกลมอยู่ไม่ไกล ไม่กล้าส่งเสียงใดๆ

อันที่จริง ฝูงแกะหาได้ไม่ยากเลย เขาได้ยินเสียงร้องของแกะทันทีที่มาถึงเขตนิเวศวิทยา

เพียงแต่ว่าที่นี่มันห่างไกลผิดปกติ และในสวนสาธารณะก็ไม่มีเสบียงยังชีพ ดังนั้นจึงมีคนน้อยมากที่จะมาที่นี่

ส่งผลให้ฝูงแกะภูเขาเคลี่อยู่ที่นี่มาตลอดทั้งวันโดยไม่มีใครสังเกตเห็น

อย่างไรก็ตาม การจะจับแกะภูเขาเคลี่สักตัวกลับกลายเป็นเรื่องที่น่าปวดหัวที่สุดสำหรับอวี๋หยวน

เขตนิเวศวิทยาถูกทิ้งร้างมานานแล้วเนื่องจากขาดการบำรุงรักษา และพืชพรรณทั้งหมดเหี่ยวเฉาไปแล้ว

ถึงอย่างนั้น ฝูงแกะภูเขาเคลี่ก็ยังคงมองว่าพวกมันเป็นอาหารเลิศรส

มิฉะนั้น พวกมันคงไม่อยู่ที่นี่ อย่างน้อยพืชพรรณภายในเขตนิเวศวิทยาแห่งนี้ ต้องขอบคุณหลังคากระจก แม้จะเหี่ยวเฉาและเป็นสีเหลือง แต่ก็ไม่ถูกฝนกรดกัดกร่อน

อวี๋หยวนมองดูพืชพรรณที่เหี่ยวเฉาสีเหลืองเหล่านี้แล้วก็คิดแผนการขึ้นมาได้อย่างรวดเร็ว

บนถ้ำเถาเถา ในไม่ช้าก็มีรายการแลกเปลี่ยนที่เพิ่มเข้ามาใหม่หลายรายการปรากฏขึ้น

บุหรี่ 1 ซอง แลกกับหญ้าเขียวสด 3 กิโลกรัม × 10 รายการ

ผู้เล่นเหล่านั้นที่ยังคงอดหลับอดนอนค้นหาเสบียง หรือผู้ที่เพิ่งตื่นขึ้นมาเพื่อเข้าห้องน้ำ ต่างก็ได้รับการแจ้งเตือนรายการสินค้าจากถ้ำเถาเถา

“หืม? มีอะไรลงขายเนี่ย? อาวุธปืน บุหรี่ หรือเครื่องมือ?”

“ใครมันมาลงของดึกดื่นขนาดนี้วะ? แถมยังเป็นเสบียงที่ฉันตั้งเตือนไว้โดยเฉพาะอีก”

“ใครมันมาปั่นของอีกแล้ววะ? ไปเจอยาบำรุงตับมาเหรอ?”

แต่เมื่อผู้เล่นได้เห็นข้อมูลการแลกเปลี่ยน บางคนก็ตาสว่างขึ้นมาทันที

“หญ้าเขียวสามกิโลกรัม หญ้าเขียว?” ผู้เล่นคนหนึ่งในทุ่งหญ้าขยี้ตาอย่างไม่เชื่อสายตา

หลังจากยืนยันว่าเขาไม่ได้อ่านผิด เขาก็คว้าเคียวของเขาอย่างตื่นเต้นแล้ววิ่งออกจากประตูไป กลัวว่าจะช้าเกินไป

ในทุ่งหญ้าไม่มีทางขาดแคลนหญ้าอยู่แล้ว บุหรี่หนึ่งซองแลกหญ้าเขียวสามกิโลกรัมมันต่างอะไรกับการได้มาฟรีๆ?

ใช้เวลาเพียงประมาณ 1 นาที

ในไม่ช้า ก็มีคนทำธุรกรรมเสร็จสิ้น

เมื่อถือบุหรี่ที่ได้รับมา ทุกคนต่างก็แสดงความดีใจออกมา

บางคนก็อดใจไม่ไหวจุดบุหรี่ขึ้นสูบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความผ่อนคลาย

บางคนก็ค่อยๆ สูดดมกลิ่นยาสูบที่เล็ดลอดออกมาจากบุหรี่ ดื่มด่ำกับมันซ้ำแล้วซ้ำเล่า

แน่นอนว่า บางคนไม่ชอบสูบบุหรี่และนำบุหรี่ซองนั้นไปลงขายโดยตรงในราคา 80 แต้มเอาชีวิตรอด

มันขายหมดทันทีที่ลงขาย

เขาเต็มไปด้วยความเสียใจ

“ให้ตายสิ! กูน่าจะตั้งราคาสูงกว่านี้!”

อย่างไรก็ตาม อวี๋หยวนไม่ได้สนใจพวกเขา เขาเก็บเกี่ยวหญ้าเขียวมาได้ทั้งหมด 30 กิโลกรัม หยิบออกมาหกเจ็ดกิโลกรัม แล้วโยนไปในทิศทางของฝูงแกะภูเขาเคลี่

ฝูงแกะภูเขาเคลี่ตกใจและกำลังจะวิ่งหนี แต่แล้วพวกมันก็ได้กลิ่นหญ้าเขียวในอากาศและหยุดลงโดยไม่รู้ตัว

หญ้าเขียวในยามเช้าตรู่ยังคงมีน้ำค้างเกาะอยู่ สดใหม่และหอมหวาน

สำหรับฝูงแกะภูเขาเคลี่ที่เกือบจะลืมรสชาติของหญ้าเขียวไปแล้ว มันคือสิ่งล่อใจที่ไม่อาจต้านทานได้

หนึ่งตัว, สองตัว... ภายใต้สายตาของอวี๋หยวน แกะภูเขาเคลี่ทั้งแปดตัวก็ยังคงไม่อาจต้านทานสิ่งล่อใจได้ พวกมันรวมตัวกันอยู่หน้ากองหญ้าเขียว แล้วเริ่มเคี้ยวอย่างเอร็ดอร่อย

ยิ่งกินก็ยิ่งอร่อย และยิ่งกินก็ยิ่งเร็วขึ้น

กร้วมๆ... เสียงเคี้ยวที่สดกรอบดังชัดเจนในสวนสาธารณะเรดชอร์ที่เงียบสงบ

หญ้าเขียวหกเจ็ดกิโลกรัมไม่อาจทนทานได้นานเมื่อมีแกะภูเขาเคลี่แปดตัวรุมกิน และในไม่ช้ามันก็หมดเกลี้ยง

แต่กลิ่นหญ้าเขียวในอากาศยังคงรุนแรง เมื่อเดินตามทิศทางของกลิ่น ฝูงแกะภูเขาเคลี่ก็มองมาที่อวี๋หยวน... และหญ้าเขียวที่เท้าของเขา

จากนั้น พวกมันก็เดินเข้ามาทีละตัวและกินต่อไปอย่างเอร็ดอร่อย โดยไม่กลัวอวี๋หยวนเลยแม้แต่น้อย แต่กลับคุ้นเคยกับเขาเสียมากกว่า

อวี๋หยวนถึงกับพูดไม่ออก เขาลืมไป

แกะภูเขาเคลี่เหล่านี้เดิมทีก็หนีออกมาจากสวนสัตว์ แล้วทำไมพวกมันต้องกลัวมนุษย์ด้วยล่ะ?

เขาก็ฉวยโอกาสนี้เปิดไฟฉายและเลือกเป้าหมายอย่างรวดเร็ว

จากนั้น โดยไม่ให้ฝูงแกะภูเขาเคลี่ได้ทันตั้งตัว เขาก็ดึงเชือกออกมา, ล้มแกะภูเขาเคลี่ตัวที่เลือกไว้, มัดกีบเท้าของมัน, แล้วแบกมันขึ้นบ่า วิ่งไปยังท่อระบายน้ำ

“เจ้าตัวเล็กทั้งหลาย รอจนกว่าฉันจะสร้างตู้เย็นเสร็จก่อนนะ แล้วฉันจะกลับมาหา อย่าไปไหนไกลล่ะ!”

แบะ... แบะ... อวี๋หยวนจ้องมองแกะภูเขาเคลี่มาเป็นสิบนาทีแล้ว

เมื่อมองดูแกะภูเขาเคลี่ตัวนี้ ซึ่งดูคล้ายกับแพนด้ายักษ์ สุดท้ายเขาก็ยอมแพ้

ด้วยเสียงถอนหายใจอย่างจำยอม เขาโยนหญ้าเขียวที่เพิ่งแลกมาใหม่ๆ ไปที่เท้าของแกะภูเขาเคลี่ แล้วทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ผู้บริหารอย่างหนักหน่วง พึมพำอย่างจำนน: “ไม่ได้ ฉันทำไม่ได้จริงๆ! ในหัวของฉันเต็มไปด้วยเนื้อแกะย่างเสียบไม้, ซี่โครงแกะย่าง, ก๋วยเตี๋ยวเครื่องในแกะ... อยากกินจะตายอยู่แล้ว! ความปรารถนา~~ ความปรารถนา~~ ให้ตายสิ ทำไมความปรารถนามันเป็นความอยากอาหารไม่ได้วะ ทำไมต้องเป็นความใคร่ด้วย?!”

ตอนนี้ใกล้จะหกโมงเช้าแล้ว แม้ว่าเขาจะเหนื่อยอย่างยิ่ง แต่ภัยคุกคามของการ์ดสำราญก็ทำให้เขาข่มตาหลับไม่ลง

เขาจุดบุหรี่ขึ้นสูบเพื่อคลายความเหนื่อยล้า และความคิดที่ว้าวุ่นของเขาก็ค่อยๆ สงบลง

“ยังเหลืออีกหนึ่งวัน ยังมีโอกาสอยู่ ถ้าวันนี้พยายามให้หนักขึ้นอีกหน่อย บางทีอาจจะเจอผู้หญิงคนอื่นก็ได้? โอ้ ใช่แล้ว ฉันจำได้ว่าไอ้โห่วจื่อก็เคยพูดถึงผู้หญิงคนหนึ่งด้วยนี่นา ฉันควรจะไปตามหาเธอดีไหม?”

เวลาค่อยๆ ใกล้หกโมงเช้าเข้ามาทุกที

เขาได้รับรางวัล 140 แต้มเอาชีวิตรอดอีกครั้ง และหนังสือพิมพ์ของวันนี้ก็ได้รีเฟรชบนแผงหนังสือพิมพ์โทรมๆ แล้ว แต่น่าเสียดายที่ไม่มีไอเทมข่าวกรองเพิ่มเติมรีเฟรชขึ้นมา

เขาดับบุหรี่ สลัดความคิดที่วุ่นวายเหล่านั้นออกไปชั่วคราว

“ดูข่าวกรองของวันนี้ก่อนดีกว่า!”

เมื่อเปิดหนังสือพิมพ์ เขาก็เห็นข่าวสีทองสัมฤทธิ์ที่อยู่กลางหน้าทันที และจิตใจที่ค่อนข้างสับสนของอวี๋หยวนก็ปลอดโปร่งขึ้นในทันที

มันเป็นข่าวคุณภาพทองสัมฤทธิ์จริงๆ

อย่างไรก็ตาม ทันทีที่เขาเห็นหัวข้อข่าวอย่างชัดเจน ความยินดีและความตื่นเต้นในใจของเขาก็กลายเป็นความงุนงงในทันที

รอยยิ้มที่มุมปากยังไม่ทันได้ไปถึงดวงตา ความหนาวเย็นก็คืบคลานขึ้นมาตามสันหลังของเขา

<u>ประกาศเตือนภัยไต้ฝุ่นฉุกเฉิน</u>

คุณภาพ: ทองสัมฤทธิ์

ระดับอันตราย: สูง

กรมอุตุนิยมวิทยาได้ออกคำเตือนระดับ 【สีส้ม】: ไต้ฝุ่น 【ปู้ชิวซิง】 กำลังเคลื่อนตัวเข้าใกล้ และกรีนฟอเรสต์ซิตี้ได้เปิดใช้งานการเตือนภัยทางอุตุนิยมวิทยาแล้ว

อัปเดตล่าสุด: จากการเฝ้าระวังโดยสถานีอุตุนิยมวิทยาแห่งโชคชะตา กรีนฟอเรสต์ซิตี้ ไต้ฝุ่นหมายเลข 【1】 ของปีนี้ 【ปู้ชิวซิง】 ได้ก่อตัวขึ้นในทะเลคลื่นแตกสลายเมื่อเวลา 04:18 น. วันนี้ โดยมีความเร็วลมสูงสุด ≥ 11 (28.5 ~ 32.6 เมตร/วินาที)

ขนาดไต้ฝุ่น: เล็ก (เส้นผ่านศูนย์กลาง 300 กม.)

ความเร็วในการเคลื่อนที่: เร็ว

คาดว่าจะขึ้นฝั่งที่กรีนฟอเรสต์ซิตี้ในเวลา 03:48 น. ของเช้าวันพรุ่งนี้ โดยคาดว่าจะมีระยะเวลา 2 ~ 3 วัน

คาดว่าความเร็วลมสูงสุดจะสูงถึงระดับ 13 และกรีนฟอเรสต์ซิตี้จะมีฝนตกหนักประมาณ 12:00 น. โดยมีพายุฝนฟ้าคะนองและลมกระโชกแรงในบางพื้นที่

โปรดระวังความเสี่ยงจากคลื่นพายุซัดฝั่งและน้ำทะเลท่วม ผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ลุ่มต่ำสามารถย้ายไปยังชั้นที่สูงขึ้นได้

โปรดลดการทำงานกลางแจ้ง...

【ข่าวชีวิตท้องถิ่น】

คุณภาพ: ศิลา

ระดับอันตราย: ปานกลาง

มาร์ซิล ช่างฝีมือที่อาศัยอยู่ที่บ้านเลขที่ 7 ถนนคันชิโน, เขตที่ 11, เมืองฝั่งตะวันออก กำลังเดือดร้อนอย่างมากในช่วงนี้ งานวิจัยของเธอมาถึงช่วงวิกฤตแล้ว แต่ทรัพยากรยังชีพของเธอเหลือพอใช้ได้ไม่ถึงหนึ่งสัปดาห์ เธอต้องการทรัพยากรจำนวนหนึ่งอย่างเร่งด่วนเพื่อใช้ในการวิจัยและดำรงชีวิตต่อไป

ขณะนี้เธออยู่ในห้องปฏิบัติการที่ปิดสนิท กำลังวุ่นอยู่กับการวิจัยขั้นสุดท้าย เธอจะออกจากห้องปฏิบัติการเพื่อค้นหาเสบียงในอีกสองวันข้างหน้า (โปรดอย่าบุกรุก ภายในเต็มไปด้วยกลไกและกับดัก ซึ่งอันตรายอย่างยิ่ง)

“โอ้ ให้ตายสิ! ถ้ามีคนใจดีมาสนับสนุนงานวิจัยของฉันก็คงจะดีไม่น้อย! น่าเสียดายที่โลกใบนี้กลายเป็นแดนรกร้างไปแล้ว! ทำไมเฟดมอนตันยังไม่เอาเสบียงมาให้ฉันอีกนะ...”  มาร์ซิล

“ระดับอันตราย  สูง!” อวี๋หยวนกลืนน้ำลาย ไม่สามารถสงบสติอารมณ์ลงได้

คำเตือนไต้ฝุ่นสีส้ม พรุ่งนี้เวลา 3:48 น. ด้วยความเร็วลมสูงสุดระดับ 13

อวี๋หยวนเคยมีประสบการณ์กับไต้ฝุ่นมาก่อน นั่นคือตอนที่เขาไปบ้านคุณยายตอนเด็กๆ และเป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นความน่าสะพรึงกลัวของไต้ฝุ่น

คุณนึกภาพออกไหมว่ามันเป็นอย่างไรหลังจากพายุไต้ฝุ่นพัดผ่าน เมื่อบ้านทั้งหลัง ยกเว้นฐานรากและกำแพงที่พังทลายไม่กี่แห่ง ถูกลมพัดหายไปจนหมดสิ้น?

อวี๋หยวนเคยเห็นมาแล้ว

ไต้ฝุ่นครั้งนั้นทิ้งความประทับใจอันลึกซึ้งไว้ให้กับเขา

และตอนนี้ ไต้ฝุ่นระดับนี้ ซึ่งจะขึ้นฝั่งที่กรีนฟอเรสต์ซิตี้ยังเหลือเวลาอีก...  นับถอยหลัง 【21 ชั่วโมง 44 นาที 35 วินาที】

จบบท