บทที่ 405: ศูนย์ล้วนๆ (ฟรี)

ยาไมโตะ ฮารุพูดขึ้นว่า "ท่านประธานครับ ที่ประเทศญี่ปุ่นของเรา มีผู้เชี่ยวชาญด้านนี้อยู่คนหนึ่ง และตอนนี้ก็อยู่ในเมืองเซินเฉิงพอดี"

"แต่… ราคาค่อนข้างแพงครับ"

ยาไมโตะ มูระอิถามทันที "เท่าไหร่?"

ยาไมโตะ ฮารุหยิบมือถือออกมา โทรศัพท์หาคนๆ หนึ่ง จากนั้นจึงหันกลับมารายงาน "ท่านประธาน เขาขอค่าตัว 5 ล้านหยวนครับ"

ยาไมโตะ มูระอิพยักหน้า "ให้เขามาเดี๋ยวนี้เลย คุณจัดรถไปรับด้วย"

"รับทราบครับ!" ยาไมโตะ ฮารุรีบออกไป

ประมาณหนึ่งชั่วโมงต่อมา

ยาไมโตะ ฮารุก็พาชายชรามาคนหนึ่ง พร้อมกับชายหนุ่มอีกคนที่หิ้วกระเป๋าใบใหญ่ตามมาด้วย

ชายชราพูดขึ้น "คุณยาไมโตะ ค่าจ้างของผมครั้งละ 5 ล้าน"

ยาไมโตะ มูระอิพยักหน้าให้ยาไมโตะ ฮารุ

ยาไมโตะ ฮารุไม่พูดมาก หยิบเช็คออกมาเซ็นชื่อ เขียนตัวเลข 5 ล้านแล้วยื่นให้

พูดตามตรง เงินจำนวนนี้เขาก็จ่ายด้วยความเสียดาย

แต่ในเมื่อพวกเขากำลังทำเรื่องใหญ่ ก็ต้องรู้จักใช้เงินในเวลาที่ควรใช้

พอได้รับเงิน ชายชราก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง บอกให้ชายหนุ่มช่วยหยิบอุปกรณ์ออกมา แล้วเริ่มลงมือทันที

เขาหยิบเครื่องมือหน้าตาเหมือนฝาหม้อใบใหญ่ วางลงบนตู้เซฟ แล้วเริ่มหมุนกลไกบนตู้อย่างช้าๆ

ตู้เซฟใบนี้เป็นระบบล็อกแบบกลไกล้วน ใช้รหัสสูงถึง 18 หลัก ระดับความปลอดภัยถือว่าสูงสุด

แม้จะรู้รหัส ก็ยังต้องใช้เวลากว่าหนึ่งนาทีในการเปิด

ถ้าไม่รู้รหัส ต้องลองทีละตัว… ก็อาจต้องใช้เวลา "หลายหมื่นปี" ถึงจะเปิดได้

ชายชราทดลองใช้อุปกรณ์ทีละชิ้น ฟังเสียงกลไกอย่างตั้งใจ

เหงื่อผุดเต็มหน้าผากของเขา ภายในตู้เซฟนั้นซับซ้อนมาก เขานั่งทำงานแบบนั้นต่อเนื่องหลายชั่วโมง จนฟ้าเริ่มสว่าง

ชายหนุ่มที่ติดตามมาช่วยเช็ดเหงื่อให้ตลอดเวลา คอยส่งอุปกรณ์เฉพาะทางต่างๆ อย่างคล่องแคล่ว

"ผมเข้าใจกลไกของมันแล้ว ขอเวลาอีกครึ่งชั่วโมง ผมเปิดมันได้แน่นอน" ชายชราพูดอย่างมั่นใจ

เขาดูออกเลยว่า ยาไมโตะ มูระอิให้ความสำคัญกับตู้เซฟนี้แค่ไหน

ยาไมโตะ มูระอินั่งเฝ้าตลอดทั้งคืน ถึงจะดูอ่อนล้าแต่สายตายังจ้องตู้เซฟ

เมื่อได้ยินว่าจะเปิดได้ในครึ่งชั่วโมง ใบหน้าของยาไมโตะ มูระอิก็เริ่มมีรอยยิ้ม

ต้องเป็นข้อมูลลับระดับสุดยอดแน่ๆ

หลิวเกาต้าเป็นคนสนิทของเฉียนจื้อหยง

เขาเอาฮาร์ดดิสก์มาให้ แล้วเฉียนจื้อหยงรีบเอาไปซ่อนในตู้เซฟอย่างลับๆ

มันต้องเป็นความลับยิ่งใหญ่แน่นอน!

ขณะที่ยาไมโตะ มูระอิกำลังเฝ้ารออย่างตื่นเต้น ตู้เซฟก็ถูกเปิดออก

ชายชรถอนหายใจยาว แล้วพูดว่า "ไม่น่าเชื่อเลยว่ารหัสมันไม่ได้ถูกเปลี่ยน ถ้ารู้แบบนี้ลองรหัสตั้งต้นไปก่อนตั้งแต่แรกแล้ว"

ยาไมโตะ มูระอิชะงักไปเล็กน้อย "ไม่ได้เปลี่ยนรหัส หมายความว่าไง?"

ชายชราตอบ "หมายถึงยังใช้รหัสที่ตั้งจากโรงงานผลิตครับ รหัสตั้งต้น"

ยาไมโตะ มูระอิเบิกตากว้าง "นั่นหมายความว่า…"

ชายชราพยักหน้า "ใช่แล้ว แม้จะเป็นรหัส 18 หลัก แต่มันคือศูนย์ล้วนๆ รหัสคือศูนย์สิบแปดตัว"

เมื่อได้ยินคำนี้ ยาไมโตะ มูระอิถึงกับหน้าแดงก่ำ เลือดแทบพุ่งจากปาก

"ศูนย์สิบแปดตัว?"

ฉันรอมาทั้งคืน แล้วมาบอกว่ารหัสคือ 000000000000000000 ?

เฉียนจื้อหยงไม่ได้ตั้งรหัสเลยเหรอ?

งั้นเงินค่าจ้างที่จ่ายไปอย่างมหาศาลเพื่อจ้างช่างเฉพาะทาง เปิดตู้กลางดึกจนเช้า วุ่นวายกันไปหมด

ทำไปเพื่ออะไร?

สุดท้ายมาบอกว่า… มันไม่มีรหัสตั้งแต่แรก?

ยาไมโตะ มูระอิโกรธแทบจะกระอักเลือด เขากัดฟันพูดแค่สั้นๆ "ขอบคุณครับ"

ความหมายของคำขอบคุณนั้นชัดเจน = เชิญกลับไปได้แล้ว!

ยาไมโตะ ฮารุรีบพาช่างเปิดตู้เซฟกลับออกไป

ยาไมโตะ มูระอิพุ่งมาที่หน้าตู้เซฟทันที

ตู้เปิดออกแล้ว ข้างในมีฮาร์ดดิสก์แบบพกพา 3 ตัว วางไว้

เขาไม่ลังเล รีบหยิบโน้ตบุ๊กมาเสียบฮาร์ดดิสก์ทันที

จิตใจเต็มไปด้วยความคาดหวัง…

แต่ปรากฏว่า ฮาร์ดดิสก์ทั้งหมดถูกล็อกด้วยรหัสผ่าน!

เขาลองเสียบทั้งสามตัวแล้ว ต้องใส่รหัสก่อนถึงจะเข้าได้

ยาไมโตะ มูระอิลองใส่รหัสพื้นฐานอย่าง "0000", "00000000" อะไรแบบนี้ไปหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่สามารถเข้าได้

ในจังหวะนั้นเอง ยาไมโตะ ฮารุกลับมาจากส่งแขก แล้วเห็นเหตุการณ์ก็พูดขึ้น "ท่านประธาน ผมพอจะรู้จักแฮกเกอร์ฝีมือดีคนหนึ่ง น่าจะสามารถเจาะรหัสได้ครับ"

"ในเมืองเซินเฉิง มีคนแบบนี้อยู่ไม่น้อยเลย"

"เรียกเขามา" ยาไมโตะ มูระอิสั่งทันที

ยาไมโตะ ฮารุโทรติดต่อไปยังคนจีนคนหนึ่ง

"ท่านประธาน เขาขอ 100,000 ครับ"

ยาไมโตะ มูระอิขมวดคิ้ว "หาคนเก่งกว่านี้"

"ถ้าเจาะไม่สำเร็จแล้วทำข้อมูลเสียหายขึ้นมา จะยุ่งยากยิ่งกว่าเดิม"

ของถูกไม่ได้แปลว่าไม่ดี แต่ของแพงมันก็มีเหตุผลของมัน

ในเมื่อจ่ายไปแล้วตั้ง 55 ล้าน จะให้ลดคุณภาพตอนนี้คงไม่ได้

ยาไมโตะ ฮารุรีบโทรหาคนใหม่ แล้วไม่นานก็ได้คำตอบ

"ท่านประธานครับ คนนี้เป็นแฮกเกอร์ฝีมือระดับเทพ แต่ค่าจ้างแพงหน่อย 1 ล้าน ครับ"

"จ้างเลย! คุณขับรถไปรับด้วยตัวเองเลยนะ" ยาไมโตะ มูระอิตัดสินใจทันที

ยาไมโตะ ฮารุรีบออกไปจัดการ และเพียงชั่วโมงครึ่ง ก็พามาตัวมาได้

คนที่มาอายุราว 25 ปี ผมสั้น ใส่แจ็กเก็ตดำสะพายเป้หนัง

เขาไม่ค่อยพูด หลังจากเข้ามาก็พูดแค่คำเดียวว่า "สวัสดีครับ"

ยาไมโตะ มูระอิพยักหน้า แล้วสั่งให้จ่ายเงิน

ยาไมโตะ ฮารุเขียนเช็คให้ทันที

ชายหนุ่มรับเช็คโดยไม่พูดอะไรเพิ่มเติม เขานั่งลงหน้าโน้ตบุ๊ก เปิดกระเป๋าหลัง หยิบแฟลชไดร์ฟออกมาเสียบ

มือเขาเริ่มพิมพ์บนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว คิ้วขมวดแน่น

ยาไมโตะ มูระอิอดถามไม่ได้ "เกิดอะไรขึ้น? มันยากเหรอ?"

ชายหนุ่มไม่ตอบ แค่ส่ายหน้า จากนั้นหยิบคีย์บอร์ดกลไกของตัวเองออกมา เสียบแทนคีย์บอร์ดของยาไมโตะ มูระอิ

แล้วก็เริ่มพิมพ์ยิกๆ ด้วยความเร็วสูงกว่าเดิม

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์ปรากฏหน้าต่างสีดำจำนวนมาก หลายโปรแกรมกำลังทำงานพร้อมกัน

เวลาผ่านไปไม่นาน เขาก็สามารถถอดรหัสผ่านได้อย่างรวดเร็ว

แต่ปรากฏว่า… ภายในฮาร์ดดิสก์ ยังมี "โฟลเดอร์ที่ถูกล็อกด้วยรหัสอีกชั้นหนึ่ง"

รหัสสองชั้น?

ยาไมโตะ มูระอิที่ยืนอยู่ด้านหลัง เห็นว่ามีการล็อกอีกชั้น ดวงตาก็เป็นประกายขึ้นมา

การที่หลิวเกาต้าใส่รหัสถึงสองชั้น หมายความว่าไฟล์ในนั้นต้องสำคัญมาก

"เจาะได้ไหม?" ยาไมโตะ มูระอิถามด้วยความกังวล

ชายหนุ่มพยักหน้า ไม่พูดอะไร แล้วกลับไปจ้องหน้าจอ ทำงานต่อ

15 นาทีผ่านไป รหัสชั้นที่สองถูกถอดได้สำเร็จ

ยาไมโตะ มูระอิมองเห็นรหัส เป็นตัวเลขและตัวอักษรผสมกัน ดูยาวและซับซ้อน

เขาเห็นแบบนั้นแล้วรู้สึกโล่งใจ

ถ้ารหัสมันง่ายๆ อีก เขาคงเอาหัวโขกกำแพงแน่นอน

พอเห็นรหัสซับซ้อนขนาดนี้ แสดงว่าไฟล์ในนี้ "ต้องมีมูลค่ามหาศาล!"

ชายหนุ่มคลิกเปิดโฟลเดอร์

ยาไมโตะ มูระอิตาจ้องตาค้าง

ยาไมโตะ ฮารุก็ชะเง้อดูด้วยความอยากรู้

แต่ถ้าเป็นข้อมูลลับสุดยอด เขาจะเดินออกไปทันที

ตอนนี้โฟลเดอร์ถูกเปิดออกเรียบร้อยแล้ว

เนื้อหาภายในก็ปรากฏต่อหน้าทั้งสามคน...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]