บทที่ 400: ที่แท้นายมันก็แค่คนไร้ค่า (ฟรี)

แล้วดูนายสิ ทำบ้าอะไร? เอาเงินมาให้ฉันใช้เนี่ยนะ?

เฉียนจื้อหยงยังคงไม่เข้าใจ

ทำไมยาไมโตะ มูระอิถึงต้องเอาเงินมาให้เขา?

มันไม่สมเหตุสมผลเลย!

ยาไมโตะ มูระอิไม่น่าจะโง่ขนาดนี้ใช่ไหม?

ยังไงอีกฝ่ายก็เป็นถึงประธานของยาไมโตะกรุ๊ป ก็ต้องเป็นคนฉลาดหลักแหลมสิ

แม้เฉียนจื้อหยงจะเอาแต่ด่าว่ายาไมโตะ มูระอิเป็น "ไอ้ขี้แพ้"

แต่เขารู้ดีว่า ยาไมโตะ มูระอิ... ไม่ได้โง่

แต่การที่อีกฝ่ายยัดเงินใส่มือเขาแบบนี้…

มันทำให้เฉียนจื้อหยงเริ่มเชื่อว่า "ไอ้หมอนี่มันโง่ของจริง"

เฉียนจื้อหยงกำลังจะถามหลิวเกาต้าว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ แต่เสียงกดกริ่งหน้าบ้านก็ดังขึ้น

เลขารีบไปเปิดประตูให้

จากนั้น เฉินจิ่งฝูกับเสิ่นโหย่วอันก็เดินเข้ามา

"คุณเฉิน! คุณเสิ่น! สวัสดีครับ!"

เฉียนจื้อหยงรีบวางสายจากหลิวเกาต้า แล้วออกมาต้อนรับทั้งคู่ด้วยความเคารพ

เฉินจิ่งฝูยิ้มกว้าง "ผมเอาของขวัญมาให้นิดหน่อย ไม่รู้ว่าคุณจะชอบหรือเปล่า"

พูดจบ ก็มีผู้หญิงหน้าตาน่ารักสองคนเดินตามเข้ามา

"เอ่อ แบบนี้จะดีเหรอครับ?" เฉียนจื้อหยงพูดด้วยความเกรงใจ แต่ก็รีบต้อนรับพวกเธอเข้าบ้าน

สาวทั้งสองก็ทักทายอย่างนอบน้อม

เฉียนจื้อหยงพยักหน้า "สวัสดีครับ เชิญนั่งตามสบายเลยนะ คุณเซิน ไปชงชามารับแขกหน่อยสิ"

เซินห่าวเหยียนรีบไปจัดการตามคำสั่ง

จากนั้น… ก็มีชายร่างใหญ่แปดคนยก "กล่องขนาดยักษ์" เข้ามาในบ้าน

"นี่แหละ ของขวัญที่ผมเอามาให้" เฉินจิ่งฝูพูด

เฉียนจื้อหยงเริ่มลูบมือตัวเองเบาๆ ด้วยความคาดหวัง

เพราะของขวัญที่เฉินจิ่งฝูเคยให้แต่ละครั้ง จะกลายเป็นเงินส่วนตัวของเขาโดยตรง

ตอนที่ยังขูดรีดเงินจากระบบไม่ได้ เขาก็ใช้ของขวัญจากพี่ใหญ่นี่แหละเลี้ยงชีพ

เฉินจิ่งฝูสั่งให้เปิดกล่อง

สิ่งที่ปรากฏต่อหน้าเฉียนจื้อหยงคือ...

"ตู้เซฟขนาดใหญ่!"

เมื่อเห็นตู้เซฟ เฉียนจื้อหยงถึงกับหน้าจ๋อยทันที

ของที่เขาอยากได้... คือ "สิ่งของในตู้เซฟ" ไม่ใช่ตู้เซฟ!

เมื่อเห็นสีหน้าเฉียนจื้อหยงไม่ค่อยดี เฉินจิ่งฝูก็รีบพูดอย่างภูมิใจ "นี่ผมสั่งทำพิเศษจากต่างประเทศเลยนะ ลองดูงานฝีมือสิ ลายเส้นเรียบหรู"

เฉียนจื้อหยงพยักหน้า "ผมชอบตู้เซฟนี้มากเลย"

"แค่ช่วงนี้ผมมีเรื่องเครียดอยู่ เลยไม่ค่อยยิ้มออกเท่าไหร่"

"จริงๆ แล้ว ผมก็อยากซื้อตู้เซฟนานแล้ว คุณอุตส่าห์เอาของดีแบบนี้มาให้ ผมซึ้งใจจริงๆ ครับ"

"คุณรู้ว่าผมขาดอะไร... น้ำใจของคุณทำผมซึ้งจนพูดไม่ออกเลยจริงๆ"

ได้ยินเฉียนจื้อหยงบ่นว่ามีเรื่องไม่สบายใจ ทุกคนก็เริ่มสงสัย

เซินห่าวเหยียนเองก็มองเฉียนจื้อหยงอยู่เงียบๆ

"คุณเฉียนยังต้องมีเรื่องกลุ้มใจอีกเหรอ?"

"สีหน้าแบบนี้... เพราะอารมณ์ไม่ดีเหรอ?"

สองสาวน่ารักนั่งชงชาให้เฉียนจื้อหยงด้วยท่าทีอ่อนหวาน

เสิ่นโหย่วอันถามด้วยความเป็นห่วง "คุณเฉียน มีเรื่องอะไรให้เครียดเหรอ? บอกพวกเราได้นะ พวกเราช่วยได้แน่นอน"

เฉียนจื้อหยงถอนหายใจแรงๆ นั่งลงแล้วจิบชา ก่อนพูดว่า "ผมเจอปัญหาแบบเดียวกับคุณจ้าวเลยครับ"

"ในบัญชีมีเงินเข้ามาอีก 1.2 พันล้าน ใช้ยังไงก็ไม่หมดสักที"

"เฮ้อ…"

ท่าทางของเฉียนจื้อหยงดูเครียดจริงจังสุดๆ

"ผมอายุแค่ 23 ปีเองนะครับ"

"แต่ต้องแบกรับความทุกข์ที่คนวัยผมไม่ควรจะเจอเลยแม้แต่น้อย"

พอได้ยินว่าเฉียนจื้อหยง "ใช้เงินไม่ทัน" เสิ่นโหย่วอันกับเฉินจิ่งฝูก็มองหน้ากันแบบงงๆ

สาวสองคนที่นั่งอยู่ก็มองเฉียนจื้อหยงด้วยสายตา "โคตรอิจฉา"

นี่เหรอ... ชีวิตของมหาเศรษฐีตัวจริง?

นี่เหรอ... ปัญหาของคนรวย?

พวกเธอต้องนั่งกลุ้มใจว่า

"วันนี้จะกินอะไรดี"

"อยากกินของดี แต่ก็เสียดายเงิน"

"อยากแต่งตัวสวยๆ แต่ก็ไม่กล้าซื้อเสื้อผ้าใหม่"

แต่เฉียนจื้อหยงกลับกลุ้มใจเพราะไม่รู้จะใช้เงิน 1.2 พันล้านยังไง?

ถ้าไม่รู้จะใช้ยังไง... งั้นเอามาให้เราสิ!

ไม่ต้องถึง 1.2 พันล้านหรอก! ล้านเดียวก็พอแล้ว!

เสิ่นโหย่วอันถอนหายใจ "ในเมืองเซินเฉิง พวกเราก็จัดว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง"

"คนก็อิจฉาพวกเราไม่ใช่น้อย"

"แต่ทั้งปีทั้งชาติ วิ่งเต้นหาเงินแทบตาย จะให้หาให้ได้สักพันล้าน ยังยากเลย"

"พอมาเทียบกับคุณเฉียนแล้ว... เฮ้อ…"

เฉินจิ่งฝูก็ถอนหายใจตาม "ตอนนี้ความสามารถของคุณเฉียนยิ่งใหญ่เกินต้านจริงๆ"

"แค่ขยับมือเบาๆ ก็สามารถกวาดเงินจากศัตรูมาได้ตั้ง 1.2 พันล้าน"

"ใครได้ยินชื่อ ‘กลุ่มเฟยหวง’ ก็ต้องตัวสั่นงันงก"

"คุณเฉียน แผนการของคุณ... ช่างยอดเยี่ยมจริงๆ"

เฉินจิ่งฝูยกนิ้วโป้งให้เฉียนจื้อหยง

สองสาวก็มองเฉียนจื้อหยงอย่างตกตะลึงและนับถือ

คนหนึ่งถึงกับถามขึ้น "คุณเฉินคะ คุณเฉียนหาเงินเยอะขนาดนี้ได้ยังไงเหรอคะ?"

เฉินจิ่งฝูยิ้มแล้วอธิบายว่า "เรื่องมันซับซ้อนมากเลยล่ะ"

"พูดง่ายๆ คือ ประธานยาไมโตะ มูระอิ แห่งยาไมโตะกรุ๊ป อยากทำลายชื่อเสียงของกลุ่มเฟยหวง เลยทุ่มเงินมหาศาลจ้างเกรียนคีย์บอร์ดมาด่ากลุ่มเฟยหวงในโลกออนไลน์"

"แต่คุณเฉียนกลับเลือกที่จะปล่อยให้มันเป็นไป"

"ไม่ออกมาโต้ตอบใดๆ เลย ปล่อยให้กระแสพวกนั้นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ"

"จริงไหม? คุณเฉียน?"

เฉียนจื้อหยงพยักหน้า

ที่เฉินจิ่งฝูพูด... ถูกก็แค่ภายนอก

แต่ "ความจริง" มันผิดหมดเลย

ที่เขา "ปล่อยให้เป็นไป" ก็เพราะกลัวว่า ถ้าเขาลงมือแล้วทำพลาด

กลุ่มเฟยหวงจะได้กำไร!

เขาก็เลย "มัดมือตัวเอง" ปล่อยให้ยาไมโตะ มูระอิทำตามใจชอบ

การแสดงของเขามันเริ่มขึ้นตั้งแต่ตอนนั้น

เขายอมถึงขนาดนั้นแล้ว...

ทำไมยาไมโตะ มูระอิถึงยังเอาเงินมาให้เขาอีก?

หรือว่า... ยาไมโตะ มูระอิรู้ว่าเขากำลังแสดง เลยให้เงิน "ค่าตอบแทน"?

อยากจะให้โบนัส ก็โอนเข้าบัญชีส่วนตัวฉันสิ! ถ้าเป็นแบบนั้น ฉันจะซาบซึ้งมากเลยล่ะ!

ทำไมต้องโอนเข้าบัญชีบริษัทด้วย?

1.2 พันล้าน ภายใน 7 วัน ฉันจะใช้ยังไงให้หมด?

สองสาวนั่งฟังด้วยตาเป็นประกาย

เฉินจิ่งฝูพูดต่อ "ที่คุณเฉียนปล่อยให้มันเป็นไป ก็เพื่อวางกับดักล่อปลา"

"พอปลามาติดเบ็ด เขาก็แค่ส่งจางซานไป แค่นั้นก็ลากปลาตัวโตขึ้นมาได้ทั้งตัว"

ตอนนี้เฉียนจื้อหยงถึงได้รู้ว่า...

ที่มาของปัญหาคือจางซาน!

ฉันไม่ใช่คนวางกับดักอะไรทั้งนั้น!

อย่าเข้าใจฉันผิดได้ไหม?

แต่พอดห็นสาวๆ มองมาด้วยสายตาเป็นประกายขนาดนั้น...

เอาเถอะ! เข้าใจผิดก็ไม่เป็นไร!

เฉียนจื้อหยงนั่งจิบชา แกล้งถามเหมือนไม่ใส่ใจว่า "แล้วเขาไปทำอะไรเหรอครับ?"

เฉินจิ่งฝูตบเข่าดังป้าบ "พูดถึงจางซาน ต้องบอกว่าไม่ธรรมดาเลยจริงๆ"

"คดีแรกก็ส่งจำเลยเข้าคุก แถมยังทำลายชื่อเสียงฝ่ายตรงข้ามจนเละ"

"ช่วยให้กลุ่มเฟยหวงพลิกสถานการณ์ในโลกออนไลน์ได้เลย"

"ส่วนคดีที่สอง... ยิ่งสุดยอดเข้าไปอีก"

สองสาวแปลกใจ "แพ้คดี... แต่ทำไมยังบอกว่าสุดยอดล่ะคะ?"

เฉียนจื้อหยงเองก็มองเฉินจิ่งฝูแบบไม่เข้าใจ

เฉินจิ่งฝูยิ้มแล้วอธิบายว่า "มันก็ง่ายๆ นะ"

"จางซานแพ้คดีก็จริง แต่ระหว่างการไต่สวน ผู้พิพากษาไช่ซินซือดันพูดออกมาว่า "ถ้าข่าวที่เผยแพร่เป็นการ ‘แชร์จากชาวเน็ต’ หรือเป็นข่าวที่มีอยู่แล้วบนอินเทอร์เน็ต ก็ไม่มีความผิดตามกฎหมาย""

"บริษัทเฟยหวงโฆษณาก็เลยทำแบบนั้น ไล่ขุดประวัติไช่ซินซือจนถึงราก และทุกคลิปเปิดด้วยคำว่า ‘อ้างอิงจากคำพูดของชาวเน็ต’ หรือ ‘ข่าวลือในอินเทอร์เน็ต’"

"สุดท้าย ไม่ใช่แค่ชื่อเสียงของไช่ซินซือที่เสียหาย แม้แต่ศาลที่เขาสังกัดอยู่... ก็โดนหางเลขไปด้วย"

"และที่ยิ่งไปกว่านั้น จางซานได้เตรียมการไว้แล้ว"

"เขาหา ‘หลักฐานที่แข็งแกร่ง’ ซึ่งพิสูจน์ได้ว่าไช่ซินซือโกงกิน รับสินบน"

"จากนั้น เขาส่งเรื่องทั้งหมดขึ้นไปถึงผู้มีอำนาจระดับสูง…"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]