เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 330: การลงทุนหมื่นล้าน (ฟรี)

บทที่ 330: การลงทุนหมื่นล้าน (ฟรี)

บทที่ 330: การลงทุนหมื่นล้าน (ฟรี)


เฉินฮุ่ยหลานคอยติดตามข่าวสารเกี่ยวกับธุรกิจของลูกชายอยู่ตลอด

เธอรู้ดีว่าลูกชายของตัวเองตั้งใจพัฒนาเกมอย่างสุดกำลัง แต่กลับโดนบริษัทต่างชาติคว่ำบาตร

แต่เดิม เธอคิดจะเก็บเงินก้อนนั้นไว้ เผื่อวันหนึ่งบริษัทของลูกชายล้มลง เงินก้อนนี้ก็ยังสามารถช่วยให้เขาใช้ชีวิตอย่างสงบสุขได้ตลอดชีวิต

แต่พอคิดอีกที… ถ้าบริษัทต่างชาติยังจ้องเล่นงาน ลูกชายไม่มีเงินบริหารบริษัทแล้วจะทำยังไง?

คิดแล้วคิดอีก… สุดท้ายเธอก็โอนเงินก้อนใหญ่กลับไปให้ลูกชาย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉียนจื้อหยงก็เปิดดูยอดเงินในบัญชีธนาคารของตัวเอง

หลังจากมีเงินในมือ เขาก็เริ่มใช้เงินกับความสุขส่วนตัวไม่น้อย

ทั้งคอมพิวเตอร์ที่เปลี่ยนเป็นรุ่นแพงราคาหลักแสน โต๊ะเก้าอี้ก็เปลี่ยนใหม่ทั้งหมด

ก่อนหน้านี้ ตอนที่โอนเงินให้แม่ 100 ล้าน ยังเหลือเงินอยู่อีก 400 กว่าล้าน

ตอนนี้แม่ก็เพิ่งโอนกลับมาให้อีก 90 ล้าน บวกกับเงินที่ได้จากระบบ 220 ล้าน

ตอนนี้เฉียนจื้อหยงมีเงินอยู่ในบัญชีทั้งหมดกว่า 730 ล้าน

ส่วนเงินไม่กี่ล้านที่เป็นเศษ เขาไม่สนใจเลย

"แม่ไม่ต้องเป็นห่วงผมหรอกครับ การดำเนินงานของบริษัททุกอย่างปกติดี" เฉียนจื้อหยงพูด

เฉินฮุ่ยหลานพูดเสียงแข็ง "คิดว่าแม่ไม่รู้จักลูกเหรอ? ลูกพูดแต่เรื่องดี ไม่เคยเล่าปัญหาให้แม่ฟังเลย"

"ทุกครั้งที่โทรมา ก็บอกแต่ว่ากำไรเท่าไหร่ ได้เงินเท่าไหร่"

"ลูกยังอายุน้อย บริษัทก็โตขนาดนี้ ต้องมีปัญหาให้จัดการเยอะแน่ๆ หัวหมุนจนมึนเลยใช่ไหมล่ะ?"

"ต้องพักผ่อนให้มากๆ นะ สุขภาพสำคัญที่สุดนะลูก"

คำพูดของแม่ที่เปี่ยมไปด้วยความห่วงใย ทำให้ใจเฉียนจื้อหยงอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก

คนอื่นสนใจแค่ว่าเขาหาเงินได้เท่าไหร่ แต่มีเพียงแม่เท่านั้นที่สนใจว่าเขาจะเหนื่อยไหม

"แม่ครับ ผมไม่เหนื่อยเลยสักนิด ผมเอาแต่หมกตัวอยู่บ้าน เล่นเกมทั้งวันเลย" เฉียนจื้อหยงพูดขำๆ

แต่เฉินฮุ่ยหลานไม่เชื่อเลยสักนิด "เรื่องในบ้านไม่ต้องห่วงนะ แม่กับพ่อสบายดีทั้งคู่"

ทั้งสองคนคุยกันอีกพักหนึ่ง ก่อนเฉียนจื้อหยงจะวางสาย

เขารู้สึกได้ถึงความเป็นห่วงของแม่

ถึงแม้เขาจะยืนยันซ้ำแล้วซ้ำอีกว่าไม่มีอะไร แม่ก็ยังอดเป็นห่วงไม่ได้อยู่ดี

"ต้นเหตุทั้งหมดก็เพราะ ยาไมโตะ มูระอิ กับ ดอยล์ คาโจซ"

เฉียนจื้อหยงบ่นพึมพำในใจ

พอคิดถึงยาไมโตะ มูระอิ เขาก็รีบโทรหาผังเฉิงเย่ สั่งให้เร่งสร้างเฟยหวงพลาซ่าให้เร็วที่สุด

เขากำชับว่าไม่ต้องเสียดายเงิน ไม่ว่าจะต้องใช้เงินแค่ไหน ก็ต้องสร้างให้เสร็จเร็วที่สุด

แต่ผังเฉิงเย่กลับยังไม่รู้ว่าจะใช้เงินยังไง

พูดถึงการใช้เงินทีไร ก็ยังลังเล และกลัวผิดพลาด

เมื่อเห็นแบบนี้ เฉียนจื้อหยงก็ทนไม่ไหว นั่งเครื่องบินมาที่เมืองเซินเฉิงด้วยตัวเอง มาตรวจไซต์งานของ โครงการเฟยหวงพลาซ่า

พอเขามาถึง ผังเฉิงเย่ก็รีบออกมาต้อนรับทันที

"สวัสดีครับ คุณเฉียน"

"สวัสดีครับ คุณเฉียน"

"คุณเฉียน!"

"……"

คนงานรอบๆ ต่างก็ทักทายเขา

เฉียนจื้อหยงโบกมือทักทายตอบกลับ

ผังเฉิงเย่ถามขึ้น "บอสครับ โครงการเฟยหวงพลาซ่าของเรา ไม่ได้ออกแบบตามแบบของเซียนต๋าพลาซ่าเหรอครับ?"

เฉียนจื้อหยงส่ายหน้า "ผมว่าควรจะทำให้มันแตกต่าง"

"พื้นที่ตรงนี้มี 50,000 ตารางเมตร ขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก กำลังพอดี"

"ผมว่าควรจะทำชั้นใต้ดินสามชั้น ชั้น -3 และ -2 เป็นลานจอดรถ"

"ชั้น -1 เป็น ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวง กับ ภัตตาคารเฟยหวง"

ผังเฉิงเย่พยักหน้า ฟังอย่างตั้งใจ

เฉียนจื้อหยงพูดต่อ "จากชั้น 1 ถึงชั้น 4 เป็นห้างสรรพสินค้า ยิ่งราคาสูง ก็ยิ่งอยู่ชั้นบน"

"ชั้น 5 ถึง 7 ทั้งหมดเป็นโซนร้านอาหาร ชั้น 8 เป็นโรงภาพยนตร์"

"แล้วที่ดาดฟ้า ทำเป็นสวนขนาดใหญ่"

ผังเฉิงเย่ตกใจ "สวนเหรอครับ? ทำสวนบนดาดฟ้า?"

"ทำไม่ได้หรือไง?" เฉียนจื้อหยงย้อนถาม

"ได้ครับ!" ผังเฉิงเย่พยักหน้าอย่างมั่นใจ "แต่ถ้าทำแบบนั้น ฐานรากต้องลงลึกมาก และต้นทุนจะสูงมากด้วยครับ"

เฉียนจื้อหยงโบกมือ "ไม่เป็นไร เงินไม่ใช่ปัญหา"

"พอสร้างสวนบนดาดฟ้าเสร็จ เราก็ถือว่าตรงนั้นเป็นชั้นหนึ่ง แล้วต่อเติมสร้างเป็นอาคารพักอาศัยและออฟฟิศต่อไป"

ผังเฉิงเย่ตะลึง เขาเพิ่งจะเข้าใจว่าโครงการนี้ไม่ได้เป็นแค่ห้างธรรมดาอีกต่อไป

"อาจจะต้องใช้เงิน 5-6 พันล้านเลยนะครับ" ผังเฉิงเย่กล่าว

นี่ยังไม่รวมราคาซื้อที่ดิน หรือค่าบริหารจัดการ

"แค่ 5-6 พันล้านเองเหรอ?" เฉียนจื้อหยงรู้สึกว่ามันยังไม่พอ

"ผมตั้งงบไว้ 1 หมื่นล้าน"

"ให้คุณหลี่เว่ยหยวนมาช่วยออกแบบ เขาออกแบบได้ดีแน่นอน"

"แค่บอกเขาว่าทำโครงการ งบ 1 หมื่นล้านให้ผม ขอแบบที่มีครบทั้งโซนอยู่อาศัยและพาณิชย์"

"ต่อไปพนักงานกลุ่มเฟยหวงของเราจะได้พักอยู่ข้างบน แล้วลงมาทำงานข้างล่างได้เลย"

"จะซื้อของก็แค่ลงลิฟต์มาที่ห้าง จะกินข้าวก็แค่ลงไปชั้นใต้ดินที่ภัตตาคารเฟยหวง"

ผังเฉิงเย่รีบจดทุกอย่างใส่สมุดเล่มเล็กทันที

เฉียนจื้อหยงพูดต่อ "ผมเชื่อว่าจินตนาการของคนเราไร้ขีดจำกัด"

"งบหมื่นล้านนี้ขึ้นอยู่กับการออกแบบของคุณหลี่เว่ยหยวนแล้ว"

"ผมไม่สนว่าเขาจะออกแบบยังไง ไม่สนว่าจะบ้าแค่ไหน"

"แค่บอกเขาไปเลยว่าผมจะสนับสนุนทุกแนวคิดของเขาอย่างเต็มที่"

"แต่มีข้อเดียว ต้องสร้างให้สวย สร้างให้ไม่เหมือนใคร ห้ามเหมือนคนอื่นเด็ดขาด"

เฉียนจื้อหยงรู้ดีว่าของที่ "ไม่เหมือนใคร" = แพง

ผังเฉิงเย่กับหลี่เว่ยหยวนเคยร่วมงานกันมานานรู้ใจกันดี ดังนั้นให้ผังเฉิงเย่เป็นคนถ่ายทอดคำพูดเหล่านี้ รับรองว่าไม่มีปัญหา

งบหมื่นล้าน?

ผังเฉิงเย่ยืดตัวหลังตรงทันที

เขาได้ร่วมงานกับเจ้านายคนนี้ไม่นาน แต่กลับได้มีโอกาสสร้างโครงการระดับหมื่นล้านได้ด้วยมือของตัวเอง

เขารู้สึกมีกำลังใจเต็มเปี่ยม!

เฉียนจื้อหยงพูดว่า "ในเวลาสามเดือน ผมต้องการให้ส่วนที่เป็นห้าง ตั้งแต่ชั้นใต้ดิน -3 ถึงชั้น 8 สร้างเสร็จทั้งหมด"

"ส่วนชั้นบนที่จะสร้างต่อไป ก็ไม่ต้องเกี่ยวกับห้างด้านล่างแล้ว"

"ห้างสามารถเปิดให้บริการได้ก่อน แล้วเอาชั้น 8 เป็นฐาน เริ่มสร้างอาคารข้างบนต่อได้เลย"

"สามเดือนเหรอครับ?" ผังเฉิงเย่เริ่มรู้สึกว่ายาก

เพราะห้างสรรพสินค้าโดยทั่วไป ใช้เวลา 2-3 ปีถึงจะเสร็จ

เฉียนจื้อหยงชี้ไปยังชิงฮุยพลาซ่าที่อยู่ฝั่งตรงข้าม "นั่นคือโครงการของยาไมโตะกรุ๊ป อีกสามเดือน พวกเขาก็จะเปิดตัวโครงการใหม่"

"ไม่ว่าจะต้องใช้เงินเท่าไหร่ เราต้องเปิดก่อนพวกเขาให้ได้"

"งบหมื่นล้านไม่ใช่เพดานนะ ต่อให้ต้องใช้เงิน 2 หมื่นล้าน ผมก็ยอม"

"ที่นี่คือเมืองเซินเฉิง ที่นี่เต็มไปด้วยผู้คน"

"เราต้องรีบก่อสร้างให้เร็วที่สุด ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตาม"

"ผมเชื่อว่าขอแค่เรากล้าจ่าย ไม่มีอะไรที่เป็นไปไม่ได้"

เฉียนจื้อหยงมั่นใจมาก โดยเฉพาะที่เมืองเซินเฉิง ซึ่งเป็นศูนย์รวมของทรัพยากรทุกชนิด

จะสร้างห้างในสามเดือน ที่อื่นอาจยาก

แต่ที่นี่… แค่กล้าทุ่มเงิน ก็ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้

เดิมที ผังเฉิงเย่ยังลังเล ไม่กล้ารับปาก

แต่พอได้ยินว่าถ้าเกินงบก็ไม่เป็นไร ใช้เงินได้เต็มที่ เขาก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกต่อไป

ผังเฉิงเย่พูดด้วยความมุ่งมั่น "ผมจะระดมเครื่องจักร เพิ่มอีก 20 เท่า ระดมคนงานเพิ่มอีก 20 เท่า"

"จะใช้ความเร็ว 10 เท่า ในการก่อสร้าง"

"ถึงจะต้องใช้เงินเยอะ แต่ผมรับรองว่าจะสร้างเสร็จภายใน 3 เดือนแน่นอน"

เฉียนจื้อหยงพยักหน้าด้วยความพอใจ

นี่แค่ส่วนของห้างสรรพสินค้าเท่านั้น งบแค่ 5 พันล้าน ก็เหลือเฟือแล้ว

ถ้าเป็นแบบนี้ เขาจะทุ่มเงินของระบบรอบนี้ 2 พันล้านลงไปเลย

พวกพี่ใหญ่ของเขาก็ถือหุ้นครึ่งหนึ่ง พวกเขาก็จะลงทุนเพิ่มอีก 2 พันล้านเช่นกัน

ก่อนหน้านี้ เขาก็ลงทุนไปแล้ว 600 ล้าน พวกพี่ใหญ่ก็น่าจะลงทุนในจำนวนใกล้เคียงกัน

แบบนี้ยอดรวมก็ทะลุ 5 พันล้านแล้ว!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

จบบทที่ บทที่ 330: การลงทุนหมื่นล้าน (ฟรี)

คัดลอกลิงก์แล้ว