บทที่ 160: ห้องน้ำตั้งเยอะ (ฟรี)

"สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเฟิงจิงอี้" หญิงสาวในชุดหนังสีดำ หน้าตาสวย ท่าทางดูคล่องแคล่วและเด็ดขาด ยื่นมือมาจับกับเฉียนจื้อหยง

หลังจากจับมือกัน เฉียนจื้อหยงก็พูดตรงประเด็นทันที "ผมจะตกแต่งใหม่ มีเงื่อนไขแค่สองข้อ ไม่รู้ว่าบริษัทคุณจะทำได้ไหม"

เฟิงจิงอี้สีหน้าจริงจังขึ้นมา "เงื่อนไขอะไรบ้างคะ?"

เฉียนจื้อหยงว่า "ข้อแรก เอาแพงที่สุด ดีที่สุด! วัสดุตกแต่งทุกชิ้นต้องเป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม และต้องเป็นแบรนด์ระดับสากลเท่านั้น"

"ข้อสอง ความเร็วต้องเร็วที่สุด ครึ่งเดือนต้องทำให้เสร็จทั้งหมด"

ตึกสำนักงานนี้ จริงๆ ก็แต่งไว้แล้ว แค่ต้องปรับเล็กน้อยเท่านั้น จึงง่ายกว่าปกติมาก

เมื่อได้ยินเงื่อนไขที่ง่ายดาย เฟิงจิงอี้ก็ยิ้มออกมา "ไม่มีปัญหาค่ะ"

"แต่ถ้าใช้แบรนด์อินเตอร์ทั้งหมด ฉันต้องแจ้งตามตรงว่าราคาจะสูงมากนะคะ"

เฉียนจื้อหยงส่ายหัว "เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา"

เฟิงจิงอี้ถามต่อ "แล้วต้องการการตกแต่งแบบไหนคะ?"

แต่ละบริษัทความต้องการไม่เหมือนกัน ราคาก็แตกต่าง

เฉียนจื้อหยงพาเธอเดินชมรอบๆ บริษัท พลางชี้นิ้วไปทางนั้นที ทางโน้นที

"ทุบบนกำแพงออกหมด ทำทั้งชั้นเป็นออฟฟิศโล่งๆ"

"โต๊ะทำงานทุกตัวต้องมีฉากกั้นรอบด้าน ให้แยกกันชัดๆ เวลาอู้… เอ่อ… ทำงานจะได้ไม่มีใครรบกวน"

เฟิงจิงอี้พยักหน้า แล้วจดบันทึกไว้

เฉียนจื้อหยงเดินไปกลางพื้นที่โล่ง ชี้ออกไปแบบกว้างๆ

"ตรงนี้ทำเป็นโซนขนม มีเค้ก กาแฟ ขนมสารพัด เครื่องดื่มครบทุกประเภท"

"พอเดินออกมาจากโต๊ะทำงาน ต้องเห็นของกินและเครื่องดื่มทันที"

เฟิงจิงอี้ประหลาดใจ "แบบนี้พนักงานจะไม่เสียสมาธิทำงานเหรอคะ?"

เฉียนจื้อหยงคิดในใจก็เพราะต้องการให้พนักงานไม่ทำงานนี่แหละ ถึงได้สั่งแบบนี้

อู้งานกันเข้าไป!

แต่ปากพูดอย่างจริงจัง "บริษัทเรายึดหลักพนักงานสำคัญที่สุด ถ้าพักผ่อนไม่พอ จะทำงานให้ดีได้ยังไง?"

เฉียนจื้อหยงนึกขึ้นได้ว่า เรื่องกินก็สำคัญ ต้องให้คนไปสั่งอาหารจากโรงแรมให้พนักงาน

แต่เลขาของเขาไม่ได้ตามมาเมืองเซินเฉิง ทำให้หลายเรื่องไม่ค่อยสะดวกเท่าไหร่

เขาจึงโทรหาเย่เสี่ยวฉิน สั่งให้บินมาเมืองเซินเฉิงทันที ซื้อตั๋วชั้นเฟิร์สคลาส และส่งบอดี้การ์ดไปรับที่สนามบิน

จากนั้น เขาพาเฟิงจิงอี้เดินดูต่อ

"พื้นที่สองพันตารางเมตร ขอที่นั่งสำหรับพนักงานสองร้อยคน กับห้องน้ำชา ทำได้ไหม?"

เฟิงจิงอี้พยักหน้า "เฉลี่ยคนละสิบตารางเมตร ถือว่ากว้างมากแล้วค่ะ"

"แต่ไม่ต้องมีห้องน้ำเหรอคะ?"

"ไม่ต้อง!" เฉียนจื้อหยงตอบอย่างมั่นใจ

เฟิงจิงอี้ยิ่งแปลกใจ "แล้วพนักงานจะไปเข้าห้องน้ำตรงไหนคะ?"

มีบริษัทไหนเช่าตึกทั้งชั้น แต่ไม่ทำห้องน้ำกันบ้าง?

แน่นอนว่าไม่มี!

เฉียนจื้อหยงยิ้ม "ชั้นล่างก็เป็นของบริษัทเราเหมือนกัน"

เขาพาเธอลงบันไดไปชั้นล่าง

โอ้โห! งานใหญ่แน่นอน!

เฟิงจิงอี้ตื่นเต้นในใจ บริษัทใหญ่มาก และเจ้านายดูท่าทางจะทุ่มสุดตัว งานนี้ยอดขายเธอต้องออกมาสวยแน่

"บริษัทต้องมีห้องน้ำ สร้างตรงนี้สักห้อง ขอหรูๆ" เฉียนจื้อหยงพูด

"อืม… เดี๋ยวก่อน!"

"สร้างห้องน้ำสองร้อยห้อง ให้พนักงานทุกคนมีห้องน้ำส่วนตัวขนาดสิบตารางเมตร"

"อะ… อะไรนะคะ?" เฟิงจิงอี้ตกใจมาก

ห้องน้ำส่วนตัว? ห้องละสิบตารางเมตร?

บ้าไปแล้วหรือไง?

บ้าไปแล้วแน่นอน!

เฉียนจื้อหยงขมวดคิ้ว "ทำไม่ได้หรือไง?"

เฟิงจิงอี้รีบตอบ "ทำได้ค่ะ แต่ต้องดัดแปลงเยอะมาก ค่าใช้จ่ายอาจจะ…"

เฉียนจื้อหยงโบกมือ "เรื่องเงินไม่ใช่ปัญหา"

มีเงินอยู่ในมือมันก็ดีแบบนี้แหละ มีเงิน ก็ไม่มีปัญหา

เฟิงจิงอี้อดถามด้วยความอยากรู้ไม่ได้ "ขอถามได้ไหมคะ? ทำไมต้องให้พนักงานทุกคนมีห้องน้ำส่วนตัว?"

เฉียนจื้อหยงตอบจริงจัง "เพราะชักโครกต้องนั่งสบาย และการใช้ห้องน้ำร่วมกันมันไม่สะอาด"

"ถ้าพนักงานแต่ละคนมีห้องน้ำของตัวเอง ก็ไม่ต้องห่วงเรื่องสุขอนามัย"

เฟิงจิงอี้ถามต่อ "แค่เพราะนั่งสบายและสะอาดเท่านั้น?"

เฉียนจื้อหยงพยักหน้า "ถูกต้อง!"

เขาได้ยินมาว่าพนักงานชอบแอบอู้งานในห้องน้ำ

งั้นเขาก็จะจัดให้! ทำให้พวกเขาอู้งานอย่างสบายใจ

ดังนั้น โต๊ะทำงานจึงมีฉากกั้นรอบด้าน ใส่หูฟังแล้วนั่งเล่นเกมยังไงก็ไม่มีใครรู้

ห้องน้ำก็จัดให้มีห้องส่วนตัวคนละห้อง

ดูสิ เจ้านายลงทุนเช่าตึกหรู และยอมสละพื้นที่ทั้งชั้นทำห้องน้ำส่วนตัวของพนักงานทุกคน

หากไม่อู้ก็เสียดายแย่เลย!

เฉียนจื้อหยงเสริม "ต้องเป็นห้องน้ำหรูทุกห้อง ต้องอาบน้ำได้ และต้องมีอ่างแช่น้ำด้วย"

"ต้องมีลำโพง และสิ่งอำนวยความบันเทิง แต่ละห้องงบไม่ต่ำกว่า 2 ล้าน"

"ห้องละ 2 ล้าน?" เฟิงจิงอี้ตกใจตาโต

งานรีโนเวททั่วไป ค่าแรงครึ่งหนึ่ง ค่าวัสดุครึ่งหนึ่ง ยิ่งทำเป็นล็อตใหญ่ ทั้งค่าแรงและค่าวัสดุก็ยิ่งถูกลง

ห้องน้ำงบ 2 ล้านต่อห้อง เท่ากับบ้านคนทั่วไปรีโนเวทได้ทั้งหลัง แต่อีกฝ่ายใช้เงินนั้นกับห้องน้ำ?

ฟุ่มเฟือยเกินไปไหม?

"ได้เลยค่ะ!" เฟิงจิงอี้ยิ้มแก้มปริ

ยังไงก็ไม่ใช่เงินเธอซะหน่อย ยิ่งฟุ่มเฟือยเท่าไหร่ เธอยิ่งได้กำไรมากเท่านั้น

จะสั่งอะไรก็สั่งไปเถอะ!

ในใจเธอคิดว่าเจ้านายคนนี้ไร้ประสบการณ์ และบริษัทเกมนี่ อีกไม่เกินสามเดือนก็เจ๊งแน่นอน

เฉียนจื้อหยงพูดต่อ "ห้องน้ำไม่ต้องรีบ ครึ่งเดือนเสร็จไปสักครึ่งก็ได้ เพราะต้องทำกันซึมสักหน่อย"

ในใจเขาคิดว่า "ขอให้เสร็จก่อนวันสรุปยอดของระบบก็พอ"

จากนั้นเขาพูด "ต้องมีห้องเล่นไพ่ ห้องดูหนัง ห้องกีฬา ห้องประชุม ห้องพักผ่อน แต่ดูเหมือนพื้นที่จะไม่พอแล้วสิ"

สี่พันตารางเมตรยังน้อยเกินไป

เฉียนจื้อหยงจึงโทรหาเสิ่นโหย่วอัน เพื่อขอเช่าเพิ่มอีกหนึ่งชั้น

เมื่อเช่าเพิ่มอีกสองพันตารางเมตร ค่าใช้จ่ายก็เพิ่มขึ้นอีกเดือนละ 600,000

แค่ค่าเช่าอย่างเดียวก็เดือนละ 1.8 ล้านแล้ว ยังไม่รวมเงินเดือนพนักงาน โบนัส และค่าใช้จ่ายต่างๆ อีก

แบบนี้จะไม่เจ๊งได้ยังไง?

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]