บทที่ 105: อยากได้ทั้งหมด (ฟรี)

เฉียนจื้อหยงกินข้าวด้วยความสุขจนลืมเป้าหมายที่ตั้งใจไว้ไปเลย

หลังจากกลับถึงคฤหาสน์ เขาก็เปิดเกมเล่นต่ออีกหนึ่งตา แล้วก็ต่อเนื่องไปอีกตา และอีกตา…

สู้รบในโลกเกมจนเกือบตีสอง

ในตอนนี้เฉียนจื้อหยงไม่มีเรื่องให้กังวลอีกแล้ว ทั้งร่างกายและจิตใจเบาสบายสุดๆ

และเหล้ามูลค่า 2 ล้านที่เฉินจิ่งฝูเคยให้มาเมื่อวันก่อน เขาก็เอาไปขายเปลี่ยนเป็นเงินสดเรียบร้อยแล้ว

มองดูเงินในบัญชีตัวเองที่เพิ่มขึ้นมาอีก 2 ล้าน เฉียนจื้อหยงยิ้มกว้างจนปากแทบฉีก

หลังจากนั้น เขาก็หาวหนึ่งทีแล้วทิ้งตัวลงนอน หลับยาวไปจนถึงเวลาอาหารกลางวันของวันถัดไป

พอเขาตื่น ก็ลุกขึ้นมาอาบน้ำ ล้างหน้าแปรงฟัน แต่งตัว แล้วเดินลงมาข้างล่าง

กลิ่นอาหารหอมๆ ลอยมาเข้าจมูก ดวงตาของเฉียนจื้อหยงก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

"คุณเฉียน" เฉินจิ่งฝูเห็นเขาเดินลงมา ก็ดีใจมาก รีบเดินเข้ามาแล้วจับมือเขาไว้แน่น พร้อมกับยื่นแก้วเหล้ามาให้หนึ่งแก้ว

เฉียนจื้อหยงมองแก้วในมือตัวเอง แล้วก้มดูท้องที่ยังว่างเปล่า

เขายังไม่ได้กินอะไรสักคำ ถ้ากินเหล้าไปตอนนี้ ปวดท้องแน่นอน

ดูจากสีหน้าเฉินจิ่งฝู อีกฝ่ายกำลังอารมณ์ดี ใบหน้าแดงเรื่อ ดูเหมือนจะดื่มมาพอสมควรแล้ว และน่าจะเริ่มเมาแล้วด้วย

"เมื่อกี้ผมเพิ่งเดินไปที่หน้าห้อง เห็นว่ายังเงียบอยู่ ไม่กล้ารบกวน เลยไม่ได้เรียกลงมากินข้าวด้วยกัน" เฉินจิ่งฝูพูดอธิบาย

เฉียนจื้อหยงพยักหน้ารับ

เขาเคยบอกกับแม่บ้านไว้แล้วว่าถ้าถึงเวลาอาหารแล้วเขายังไม่ลงมา ก็ให้ตั้งโต๊ะไว้ก่อน เขาจะลงมากินทีหลัง

ในบ้านมีแม่บ้านอยู่สามคน

เฉินจิ่งฝูสั่งให้แม่บ้านคนหนึ่งดูแลชีวิตประจำวันของเฉียนจื้อหยงเป็นพิเศษ เรียกได้ว่า "ดูแลทุกฝีก้าว"

และนั่นก็ทำให้เขาขี้เกียจกว่าเดิมอีกหลายเท่า…

เฉียนจื้อหยงรู้สึกว่าเอวตัวเองใหญ่ขึ้นมาหนึ่งไซส์แล้วด้วยซ้ำ

แบบนี้ต้องออกกำลังกายบ้างแล้ว เดี๋ยวโดนหลิวเกาต้าเอาไปล้อ

เฉินจิ่งฝูเป็นคนที่ดีมาก ให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัวของเขา ไม่ค่อยรบกวนอะไร

"คุณดูอารมณ์ดีมากเลย มีข่าวดีอะไรหรือเปล่า?" เฉียนจื้อหยงถามพลางยิ้ม

เขานั่งลงที่โต๊ะ ตักกับข้าวกินพลางคุยไปด้วย

เมื่อเขานั่งลง แม่บ้านก็รีบตักข้าวมาให้

ชีวิตแบบนี้… เรียกได้ว่า "ลูกคุณหนู" อย่างแท้จริง

ถ้าเขามีรวย คงต้องจ้างแม่บ้านมาอยู่ด้วยสักสองคนบ้าง

สบายมากเลย~ สุขสุดหัวใจเลย~

เฉินจิ่งฝูอารมณ์ดีขนาดนี้ ดูท่าการเจรจาซื้อหุ้นร้านชานมวันนี้คงจะผ่านไปได้ด้วยดี

"ก็นะ" เฉินจิ่งฝูพูดด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข "ที่คุณสอนผมไว้ ผมทำตามแบบเป๊ะๆ"

"ผลก็คือ… ขายหุ้นออกได้ทั้งหมดเลย"

ด้านข้าง หลี่หยวนเว่ยก็ยกแก้วเหล้าขึ้น "คำแนะนำของคุณช่วยให้เจ้านายของผมขายหุ้นได้หมด

และยังได้กำไรเพิ่มอีก 100 ล้าน"

"แก้วนี้ ผมขอคารวะเทพแห่งวงการหุ้น!"

พูดจบ หลี่หยวนเว่ยก็ซัดเหล้าหมดแก้วทันที

เทรดเดอร์อีกสองคนที่นั่งอยู่ด้วย ก็รีบยกแก้วขึ้น หันมายิ้มให้เฉียนจื้อหยง แล้วยกดื่มตามทันที

"โอ้ย… ยกย่องกันเกินไปแล้วครับ" เฉียนจื้อหยงรีบโบกมือ ก่อนจะยกแก้วเหล้าขึ้น ดื่มแค่พอเป็นพิธี

ไม่ใช่เพราะเขาไม่ให้เกียรติหลี่หยวนเว่ย แต่เพราะท้องยังว่างเปล่า ถ้าซัดไปหมดแก้วตอนนี้คงได้ตื่นอีกทีที่โรงพยาบาล

แม้จะดื่มแค่เล็กน้อย เฉียนจื้อหยงก็รู้สึกไม่สบายท้องแล้ว เลยรีบตักอาหารกินคำโตๆ ทันที

ไม่ว่าจะเป็นเนื้อสัตว์ กุ้งลายเสือ หรือปูยักษ์ เฉียนจื้อหยงยัดเข้าปากทั้งหมด

เฉินจิ่งฝูยกแก้วเหล้าขึ้นแล้วพูดด้วยน้ำเสียงมั่นใจ "ไม่ได้ยกย่องเกินเลยแม้แต่นิดเดียว!"

"คุณเฉียนก็คือเทพแห่งวงการหุ้นของจริง ผ่านการพิสูจน์แล้ว"

"การคาดการณ์ของคุณแม่นมาก ราคาหุ้นวิ่งตามที่คุณพูดแบบเป๊ะๆ ไม่มีพลาดเลยสักจุด"

"เราเพิ่งนั่งย้อนดูการเทรดของคุณ ลองเดาดูสิว่าเราเจออะไร?"

"อะไรเหรอครับ?" เฉียนจื้อหยงถามอย่างประหลาดใจ

ยังไม่ทันที่หลี่หยวนเว่ยจะตอบ เฉินจิ่งฝูก็พูดขึ้นก่อนด้วยความตื่นเต้น เขาตบโต๊ะดังปั้ง พร้อมกับตะโกนลั่น

"ซื้อทุกจุดในจังหวะที่ดีที่สุด"

"ซื้อที่ราคาต่ำสุด!"

"ขายที่ราคาสูงสุด!"

"โคตรเทพ!" เฉินจิ่งฝูชูนิ้วโป้ง สีหน้าแดงก่ำ ดวงตาเป็นประกาย

เฉียนจื้อหยงมองไปรอบโต๊ะ ไม่ใช่แค่เฉินจิ่งฝูเท่านั้น แต่ทั้งหลี่หยวนเว่ย, เสิ่นโหย่วอัน, เสี่ยวหยู, เทรดเดอร์อีกสองคน แม้แต่แม่บ้านสองคนที่กำลังบริการอยู่ ต่างก็มองเขาด้วยสายตาชื่นชม

เขากลายเป็น "จุดสนใจ" ของทั้งห้อง

ดีจริงๆ จู่ๆ เขาก็กลายเป็น "สิ่งมหัศจรรย์" ไปแล้ว!

เฉียนจื้อหยงอยากจะร้องไห้

ใช่… เขาทำกำไรได้ แต่เขาก็เจ็บปวดเหมือนกันนะ เพราะเงินมันไม่ใช่ของเขา!

เขาไม่อยากพูดเรื่องหุ้นเลยจริงๆ

เพราะหุ้นทำให้เขาได้เงินมา 200 ล้าน และเงินก้อนโตแบบนี้ มันกลายเป็น "ปัญหาใหญ่" สำหรับเขา

ทุกครั้งที่ได้ยินคำว่า "หุ้น" เขาก็ปวดใจ

เทพแห่งวงการหุ้น?

เฉียนจื้อหยงคิดว่าเขาเป็นแค่เหยื่อของตลาดหุ้นเท่านั้น

"วีรกรรมในอดีต อย่าไปพูดถึงเลยครับ ปล่อยมันให้ลมพัดผ่านไปจะดีกว่า"

"ตอนนี้สิ่งที่สำคัญที่สุดคือจัดการกับปัญหาปัจจุบันให้ได้ก่อน"

"ปัญหาอะไรเหรอ?" เสิ่นโหย่วอันกับเฉินจิ่งฝูหันมามองเขาด้วยความสงสัย

เฉินจิ่งฝูตบอกดังปั๊ก พูดด้วยความจริงใจ "คุณช่วยผมเล่นหุ้น จนผมทำกำไรได้ตั้งหลายร้อยล้าน ถ้ามีปัญหาอะไร พูดมาได้เลย"

"ตราบใดที่ผมยังมีลมหายใจ จะไม่มีวันปฏิเสธคุณเด็ดขาด"

เมื่อได้ยินแบบนี้ ดวงตาของเฉียนจื้อหยงก็เป็นประกาย เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนพูดว่า

"ก็ไม่มีอะไรมากหรอกครับ แค่อยากจะ… ขอซื้อหุ้นร้านชานมของคุณทั้งสองคนเท่านั้นเอง"

เมื่อได้ยินเฉียนจื้อหยงพูดว่าจะขอซื้อหุ้นร้านชานม เฉินจิ่งฝูก็หัวเราะเสียงดังลั่น

"โถ่เอ๊ย! ที่แท้ก็เรื่องแค่นี้เอง"

"จะซื้อหุ้นร้านชานมของผมใช่มั้ย? ได้เลย! งั้นผมให้เลยครึ่งหนึ่ง"

เฉียนจื้อหยงช่วยเขาทำเงินได้ 300 ล้าน การจะให้หุ้นร้านชานมมูลค่า 50 ล้าน มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไรเลย

ตอนนี้ร้านชานมมีมูลค่าประเมินอยู่ที่ 600 ล้าน

พวกเขาทั้งสองคนร่วมกันลงทุนไปคนละ 100 ล้าน

เท่ากับว่าตอนนี้เงินลงทุน 100 ล้าน กลายเป็น 200 ล้านไปแล้ว

แต่ถ้าจะถอนทุนมาเป็นเงินสด ก็ต้องมีนักลงทุนเข้ามาซื้อหุ้นต่อ

โชคดีที่ร้านชานมกำลังเป็นกระแสติดตาลาด ไม่ต้องกลัวไม่มีคนซื้อ

เพราะอย่างนั้นการให้หุ้นมูลค่า 50 ล้าน เท่ากับให้เงินสด 100 ล้านเลยทีเดียว

เมื่อได้ยินเฉินจิ่งฝูว่าจะ "ให้" หุ้น เฉียนจื้อหยงก็รีบส่ายหัว

"ไม่ได้ครับ! ผมต้องจ่ายเงินซื้อ"

เขาตั้งใจจะผลาญเงิน ถ้ารับหุ้นฟรี แล้วเงินที่มีจะเอาไปใช้ยังไงให้หมด?

เมื่อได้ยินว่าเฉียนจื้อหยงจะ "ซื้อ" หุ้น เฉินจิ่งฝูก็สีหน้าเปลี่ยนไปทันที

"นี่คุณดูถูกผมเหรอ?"

เฉียนจื้อหยงรีบส่ายหัว "ไม่ใช่ครับ ผมไม่มีทางดูถูกคุณเด็ดขาด"

"ผมแค่คิดว่า… ไม่ว่าจะเพื่อนหรือพี่น้อง ก็ต้องแยกเรื่องเงินให้ชัดเจน"

"ไม่อย่างนั้นวันนึงมันอาจจะกลายเป็นปัญหาในภายหลัง"

"แล้วที่สำคัญ… ผมอยากได้ทั้งหมด"

หากเขาสามารถซื้อหุ้นร้านชานมของทั้งสองคนนี้ได้ทั้งหมด เงินสดในมือกว่า 400 ล้าน ก็จะถูกใช้ไปในทันที

เมื่อถึงตอนที่ระบบสรุปยอด ยอดเงินคงเหลือก็จะน้อยลงไปอีก 400 ล้าน

นี่เป็นวิธีผลาญเงินขั้นสุดยอด!

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]