บทที่ 75: ฉันถนัดเรื่องนี้ (ฟรี)

หลิวเฟยเจี๋ยคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก็รู้สึกว่าที่อีกฝ่ายพูดมามันมีเหตุผล

"พวกนายแยกกันไปดึงคนมาเถอะ"

"ไม่… ไม่ใช่ไปดึงคน แต่เป็นไปช่วยพวกเขาให้หลุดพ้นจากความทุกข์ต่างหาก"

"ลองคิดดูสิ พวกนายกับพนักงานร้านชานมก็สนิทกันดีอยู่แล้ว"

"สิ่งที่เราต้องทำก็คือ ทำให้พี่น้องทั้งหลายได้พ้นจากความลำบากโดยเร็ว มาเข้าร่วมครอบครัวชานมปิงมี่ของเรา"

คำพูดของหลิวเฟยเจี๋ยเต็มไปด้วยความฮึกเหิม

ตอนนี้เขาเป็นรองผู้จัดการฝ่ายบุคคลแล้ว ต้องทำภารกิจที่เจ้านายมอบหมายให้สำเร็จลุล่วงอย่างไม่มีที่ติ

แล้วจะมีใครที่เหมาะสมกับงานนี้มากไปกว่าพนักงานร้านชานมที่ทำงานอยู่แล้วอีก?

นี่มันคือทางลัดที่ดีที่สุด!

"อืม… ชื่อกลุ่มแชทของเรามันชื่อว่า ‘เฟยหวง’ แล้วชื่อบางคนในกลุ่มก็ดูคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน" ชายหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้นมา

เฟยหวง?

"ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวง!"

มีคนร้องอ๋อทันที "ฉันรู้จัก ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงที่เมืองฮั่นเฉิง ไวรัลมากในอินเทอร์เน็ต ขึ้นชื่อเรื่องสินค้าถูกและบริการดี"

"ทุกวันนี้มีคนไปเช็กอินที่นั่นกันเยอะมาก!"

คนที่อยู่ตรงนี้ส่วนใหญ่เป็นหนุ่มสาว แทบทุกคนเล่นอินเทอร์เน็ต คงเคยได้ยินชื่อซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงกันมาบ้าง

เมื่อได้ยินแบบนี้ ทุกคนก็เริ่มเข้าใจ

"ร้านชานมปิงมี่เป็นการลงทุนของซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวง แล้วเจ้านายที่ชื่อเฉียนจื้อหยง ก็คือคุณเฉียนในตำนานนั่นใช่ไหม?"

"เขาลือกันว่าคุณเฉียนใจกว้าง ดีกับพนักงานมาก ในซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวง พนักงานทำงานวันละหกชั่วโมงเท่านั้นเอง"

"พนักงานทุกคนมีทั้งประกันสังคมและกองทุนบำนาญ ได้หยุดสองวันต่อสัปดาห์ สวัสดิการดีเป็นเลิศ"

"และเมื่อทำกำไรได้ ก็ยังมีเงินปันผลอีกด้วย"

ทุกคนหยิบสัญญามาดู เวลาทำงาน สวัสดิการ ทุกอย่างตรงตามที่พูดเป๊ะ

แท้จริงแล้ว พวกเขาเข้ามาอยู่ในกลุ่มเฟยหวงแล้วนี่เอง

ทุกคนต่างตื่นเต้นกันยกใหญ่ บางคนถึงกับกระโดดด้วยความดีใจ

"งั้นหมายความว่าถ้าเราทำกำไรได้ เราก็จะได้เงินปันผลด้วยใช่ไหม?"

แม้จะเป็นคำถาม แต่ในน้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความมั่นใจ

ทุกคนเต็มไปด้วยความคาดหวัง

ตอนแรกยังแอบกังวลว่าเงินเดือนกับสวัสดิการที่เจ้านายให้มันสูงเกินไป และทำให้ร้านเจ๊งอย่างรวดเร็วเพราะต้นทุนสูง

แต่ตอนนี้ไม่กังวลอีกแล้ว เพราะนี่คือกลุ่มเฟยหวง

เจ้านายที่พวกเขาตามอยู่คือเฉียนจื้อหยง ตำนานแห่งวงการธุรกิจ!

บนโลกออนไลน์มีคำบอกเล่าว่า: "ถึงจุดสูงสุดตั้งแต่เริ่มต้น ไม่เคยพ่ายแพ้สักครั้ง"

ร้านชานมที่อยู่ภายใต้การบริหารของเขา ต้องสร้างตำนานบทใหม่ได้แน่นอน

เคยเห็นแต่ในโลกออนไลน์ ไม่คิดเลยว่าวันหนึ่งจะได้เจอตัวจริง

ไอดอลที่เคยอยู่แต่ในหน้าจอ กลับมายืนอยู่ตรงหน้าแบบตัวเป็นๆ มันให้ความรู้สึกเหลือเชื่อจริงๆ

ทุกคนต่างเต็มไปด้วยความมั่นใจ แต่ละคนดูฮึกเหิมขึ้นมาทันตา

"งั้นก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแล้ว แค่บอกชื่อเจ้านายกับเงินเดือน"

"แค่ปล่อยข่าวออกไปว่าร้านชานมของเรากำลังรับสมัครพนักงาน ก็ไม่ต้องไปดึงใครแล้ว ผู้คนจะหลั่งไหลมาสมัครเองแน่นอน"

ขณะที่ทุกคนกำลังวางแผนอยู่นั้น โจวไคเทียนก็เดินกลับมาพร้อมร่างกายอันเหนื่อยล้า

เขาเหนื่อยเหลือเกิน!

วันนี้ไปคุยเจรจามาหลายที่จนคอแห้งไปหมด ไม่มีเวลาได้กินข้าวดื่มน้ำเลย

เมื่อเห็นคนเต็มบริษัทไปหมด โจวไคเทียนก็ประหลาดใจ

เมื่อเห็นคนนอกเข้ามา หลิวเฟยเจี๋ยถามขึ้นทันที "คุณมาสมัครงานใช่ไหม? เอาเรซูเม่มาหรือเปล่า?"

โจวไคเทียนอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหัวเราะ "ผมเป็นซีอีโอของชานมปิงมี่ แล้วคุณล่ะ?"

หลิวเฟยเจี๋ยมีท่าทางทีใจ "คุณโจวงั้นเหรอ?"

"ผมเคยได้ยินชื่อมานานแล้ว ได้เจอตัวจริงสักที"

"ผมคือหลิวเฟยเจี๋ย รองผู้จัดการฝ่ายบุคคลที่คุณเฉียนเพิ่งแต่งตั้งมาใหม่ครับ"

"โอ้? ยินดีที่รู้จัก ว่าแต่… เมื่อกี้พวกคุณคุยอะไรกันอยู่?" โจวไคเทียนถามอย่างสงสัย

หลิวเฟยเจี๋ยตอบว่า "ผมคิดว่าไหนๆ ก็กำลังรับสมัครคนเข้าบริษัทอยู่แล้ว ก็ควรหาคนที่มีคุณภาพหน่อย"

"ผมเลยอยากจะไปดึงพนักงานจากร้านชานมร้านอื่นมา"

จะไปดึงพนักงานจากร้านอื่นงั้นเหรอ?

โจวไคเทียนรีบโบกมือห้ามทันที "ไม่ได้เด็ดขาด!"

"เราจะไปสร้างศัตรูรอบด้านแบบนั้นไม่ได้"

"ซูเปอร์มาร์เก็ตเฟยหวงของเรามีแนวทางที่ถือกันมาโดยตลอด นั่นคืออยู่ร่วมกันอย่างสันติ"

"การไปแย่งพนักงานมาจากร้านอื่นแบบนั้น ห้ามทำเด็ดขาด"

หลิวเฟยเจี๋ยดูห่อเหี่ยวลงทันที

"แต่ว่า…" โจวไคเทียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดต่อ "มีอยู่ร้านหนึ่งที่เป็นข้อยกเว้น"

"นั่นก็คือร้านชานมชิงเย่"

"เพราะเจ้านายของเราเคยมีเรื่องบาดหมางกับร้านชานมชิงเย่มาก่อน"

เมื่อได้ยินดังนั้น ทุกคนต่างแปลกใจ

หลิวเฟยเจี๋ยยิ่งอยากรู้ "มีเรื่องบาดหมางอะไรกันเหรอครับ?"

โจวไคเทียนไม่คิดจะปิดบัง เพราะเรื่องนี้ไม่ใช่ความลับอะไร

"ลูกชายเจ้าของร้านชานมชิงเย่ เคยดูถูกเจ้านายต่อหน้า หาว่าเจ้านายจน และยังด่าพ่อแม่ของเจ้านายว่าเป็นพวกขี้แพ้"

"บอกตามตรงนะ การที่เรามาเปิดร้านชานมที่เมืองเซินเฉิง นอกจากเหตุผลทางธุรกิจแล้ว"

"อีกเหตุผลก็คือลูกชายเจ้าของร้านชานมชิงเย่คนนั้น ไอ้สือหงจวงนั่นหยิ่งผยองเกินไป"

"เจ้านายก็เลยอยากสั่งสอนสักหน่อย"

"ทำเลของสาขาใหม่ เจ้านายก็ลงไว้ในกลุ่มแล้ว ลองดูให้ดีๆ จะเห็นว่าสาขาใหม่ทั้งหมด อยู่ใกล้กับร้านชานมชิงเย่ทั้งนั้น"

ทุกคนเปิดดูแผนที่สาขาใหม่ในกลุ่ม

พวกเขารู้จักเมืองเซินเฉิงดีมาก เพราะเป็นพนักงานส่งอาหารมานาน โดยเฉพาะร้านชานม ต่อให้หลับตาก็ยังไปถูก

เมื่อดูแผนที่ ก็พบว่าเป็นแบบนั้นจริงๆ

ร้านชานมปิงมี่เปิดอยู่รอบๆ ร้านชานมชิงเย่

บางจุด ร้านชานมชิงเย่เพิ่งเปิดสาขาใหม่ แต่รอบข้างกลับมีร้านชานมปิงมี่เปิดใกล้ๆ ถึงสองสาขา

"งั้นก็ไม่ต้องพูดมากแล้ว ดึงตัวพนักงานร้านชานมชิงเย่มาให้เกลี้ยงเลย"

"ร้านของเราหนึ่งสาขาต้องใช้สิบคน แต่ร้านชานมชิงเย่ หนึ่งสาขามากที่สุดก็แค่สี่คน การจะดึงคนให้หมดไม่ใช่เรื่องยากอะไรเลย"

ทุกคนพยักหน้าพร้อมกัน

มีคนชี้ไปที่แผนที่ในมือถือแล้วพูดว่า "ร้านนี้ฉันคุ้นดี เพื่อนสนิทฉันก็ทำอยู่ที่นี่ งั้นฉันจะไปดึงพนักงานร้านนี้เอง"

"ร้านนี้ฉันเอาเอง" อีกคนหนึ่งรีบอาสา

ทุกคนส่วนใหญ่ต่างมีคนรู้จักอยู่แล้ว ไม่นานก็แบ่งหน้าที่กันเสร็จเรียบร้อย

หลิวเฟยเจี๋ยยิ้มกว้าง "ดีมาก พอเลิกงาน ก็ชวนพวกเขาออกมาเจอกัน แล้วรีบตกลงเรื่องนี้ให้เรียบร้อย"

"จริงสิ" หลิวเฟยเจี๋ยหันไปมองโจวไคเทียน "คุณโจว เรื่องเปิดสาขาใหม่ คุณอยากให้ผมช่วยไหม?"

"ผมรู้จักถนนการค้าต่างๆ ในเมืองเซินเฉิงดีมาก และยังรู้จักเจ้าของร้านอีกไม่น้อย"

"ไม่ว่าจะเป็นการเซ้งต่อ หรือการเช่าโดยตรง ผมก็ช่วยได้ทั้งนั้น"

โจวไคเทียนดีใจมาก

หรือว่าหลิวเฟยเจี๋ยคนนี้ จะเป็นคนที่เจ้านายตั้งใจทิ้งไว้ให้ฉันโดยเฉพาะ?

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]