บทที่ 089 ฉันยังเป็นเด็กอยู่เลยนะ

“โอ้พระเจ้า ได้โปรดไว้ชีวิตฉันด้วยเถิด” เจียงเสี่ยวใช้สองมือเกาะกุมฝ่ามือบนศีรษะของตน แม้ว่าเจ้าของฝ่ามือนี้จะวิ่งอยู่บนลานหิมะราวกับเดินบนพื้นราบ แต่เพราะต้องรักษาสมดุล การเคลื่อนไหวของมือจึงขึ้นลงอย่างรุนแรง

ศีรษะของเจียงเสี่ยวเจ็บปวดอย่างยิ่ง เขาถูก “กระแสลมปั่นป่วน” จนอยากจะอาเจียนออกมา

แต่หัวใจของเขากลับเจ็บปวดยิ่งกว่า ช่วยคนต้องช่วยให้ถึงที่สุด ส่งพระต้องส่งให้ถึงแดนสุขาวดี

เถ้าแก่ ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้ แต่คุณช่วยแบกฉันวิ่งได้หรือไม่? ต่อให้ใช้แขนหนีบฉันวิ่งก็ยังดี

คุณก้าวขาผิดแล้วนะ

คุณถือลูกวิ่งไปกี่ก้าวแล้ว

ทำไมถึงวิ่งเหมือนในนินจานารูโตะไม่ได้เล่า? ยืดแขนตรงสิ ยืดตรง! อย่าส่ายไปมาสิ!

ทันใดนั้น เจียงเสี่ยวก็รู้สึกได้ถึงความเร็วที่ลดลงอย่างเห็นได้ชัด เขาสองมือเกาะกุมฝ่ามืออันเย็นเยียบที่อยู่บนศีรษะของตน จับไว้อย่างแรง เพราะกลัวว่าตนเองจะถูกแรงเฉื่อยบิดคอจนหัก

โชคดีที่คนผู้นี้ดูเหมือนจะค่อนข้างไว้ใจได้ หลังจากชะลอการเคลื่อนไหวแล้ว จึงโยนเจียงเสี่ยวลงบนลานหิมะ

เจียงเสี่ยวโซซัดโซเซลงสู่พื้น เวียนศีรษะตาลาย ล้มคะมำลงกับพื้นโดยตรง กินหิมะเข้าไปเต็มปาก

โชคร้ายที่หิมะนี้เย็นเกินไป

โชคดีที่มันทำให้สดชื่นมาก

อืม…

ท่ามกลางความมึนงง เจียงเสี่ยวร่ายพรให้ตัวเองหนึ่งครั้ง

“อา~” เสียงครางแผ่วเบานี้อาจจะน่าอับอาย แต่ก็สามารถรักษาได้สารพัดโรค

ข้างหูมีเสียงของผู้หญิงดังขึ้น เสียงนั้นไม่นุ่มนวลไพเราะ แต่กลับแหบพร่าเล็กน้อย ในน้ำเสียงอันเป็นเอกลักษณ์นั้น เจียงเสี่ยวได้ยินถึงจิตสังหารอันเข้มข้น

ภายใต้ทักษะเทพพร สภาพของเจียงเสี่ยวค่อยๆ ฟื้นฟูขึ้น ความรู้สึกเวียนศีรษะตาลาย คลื่นไส้อยากอาเจียนก็ดีขึ้นมาก เขารีบคลานไปด้านข้าง หลบอยู่หลังต้นไม้ต้นหนึ่ง แล้วแอบสังเกตการณ์สถานการณ์อย่างเงียบๆ

พอดีกับที่ได้เห็นผู้ไล่ล่าที่เปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจ

เขาน่าจะสูงราว 190 เซนติเมตร รูปร่างกำยำล่ำสันอย่างยิ่ง สวมชุดทหารรับจ้าง บนศีรษะยังสวมหน้ากาก ราวกับหมีสีน้ำตาลที่สูงใหญ่และแข็งแกร่ง

นี่มันสัตว์ร้ายชัดๆ ดวงตาคู่นั้นส่องประกายเย็นเยียบ ในท้องฟ้าที่มืดสลัวนี้ช่างดูโดดเด่นเป็นพิเศษ

เจียงเสี่ยวเกาะลำต้นไม้อย่างระมัดระวัง มองไปยังฝั่งตรงข้ามของสัตว์ร้าย ทันใดนั้น เขาก็รู้สึกไม่ดีขึ้นมาทั้งตัว

คนที่ช่วยชีวิตตนเอง กลับเป็น “เอ้อร์เหว่ย” งั้นหรือ?

ตอนที่พบกันครั้งแรกในคุก “เอ้อร์เหว่ย” ร่างมหึมาผู้นี้ก็จับจ้องมาที่เจียงเสี่ยว ในบรรดากลุ่มสี่คน ดูเหมือนเธอจะสงสัยและเป็นปรปักษ์ต่อเจียงเสี่ยวมากที่สุด

ไม่คิดเลยว่า คนที่ช่วยชีวิตตนเองกลับเป็นเธองั้นหรือ?

เมื่อมองดูแล้ว เจียงเสี่ยวราวกับได้เห็นสัตว์ร้ายที่ตัวใหญ่กว่า

เธอสูงกว่าสัตว์ร้ายฝั่งตรงข้ามอยู่ช่วงหนึ่ง แม้ว่าร่างกายเมื่อเทียบกันแล้วจะดูอรชรอ้อนแอ้น แต่ก็เป็นเพียงการเปรียบเทียบเท่านั้น โครงร่างใหญ่โตของเธอตั้งตระหง่านอยู่ตรงนั้น ร่างกายและคำว่า “ผอมบาง” เช่นนี้ไม่เกี่ยวข้องกันเลยแม้แต่น้อย

ใบหน้าของเธอดูแข็งกร้าวและเย็นชา ดวงตาหงส์คู่หนึ่งดำสนิทและลึกล้ำ จิตสังหารน่าสะพรึงกลัว

แม้รูปลักษณ์ของเธอจะธรรมดา แต่รัศมีของเธอนั้นยอดเยี่ยมเป็นอันดับหนึ่งอย่างแน่นอน ประกอบกับร่างกายที่สูงใหญ่และแข็งแรงของเธอ ทำให้ดูเปี่ยมไปด้วยพลังอำนาจและองอาจผึ่งผาย

เมื่อเทียบกันแล้ว เซี่ยเหยียนยังคงเป็นเด็กสาวที่ยังไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมจริงๆ คงต้องฝึกฝนอีกสักหน่อย

แต่เจียงเสี่ยวคิดว่า หากเซี่ยเหยียนไม่ได้ผ่านการต่อสู้เสี่ยงเป็นเสี่ยงตายทุกวันทุกคืน เกรงว่าจะไม่สามารถฝึกฝนรัศมีแห่งการสังหารที่เอ้อร์เหว่ยมีอยู่ทั่วร่างนี้ได้

ขณะที่กำลังครุ่นคิด หมีสีน้ำตาลและเสือดาวตัวเมียที่อยู่ไกลออกไปก็เริ่มบทสนทนากันอีกครั้ง

“￥”

เจียงเสี่ยวได้ยินภาษาที่แปลกประหลาดนั้นอีกครั้ง เขาฟังไม่เข้าใจ แต่เพราะอาศัยอยู่ในเป่ยเจียง ได้ยินได้ฟังมาจนคุ้นชิน เขาก็รู้ว่านั่นคือภาษาอะไร—ภาษารัสเซีย

เธอกำลังพูดภาษารัสเซียหรือ?

หมีสีน้ำตาลฝั่งตรงข้ามในที่สุดก็เอ่ยปากขึ้นว่า “￥”

เจียงเสี่ยวขมวดคิ้ว ผู้ที่โจมตีกองทหารยามราตรีแห่งทุ่งหิมะกลับเป็นคนรัสเซียงั้นหรือ?

หรืออาจจะเป็นกองกำลังทหารรับจ้างกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง?

เจียงเสี่ยวคิดแล้วคิดอีก ฉวยโอกาสที่ทั้งสองฝ่ายยังอยู่ห่างกัน และยังอยู่ในช่วงที่กำลังโต้เถียงกัน เจียงเสี่ยวก็ยกมือขึ้นร่ายพรให้เอ้อร์เหว่ยทันที

“อืม...อือ...” ร่างของหญิงสาวชะงักไปเล็กน้อย สีหน้าของเธอดูแปลกๆ เล็กน้อย ภายใต้น้ำเสียงที่แหบพร่าอันเป็นเอกลักษณ์นั้น กลับเปล่งเสียงในลำคอที่เย้ายวนอย่างยิ่งออกมา

ทหารรับจ้างฝั่งตรงข้ามพลันลุกฮือขึ้นมาทันที ประสานงานกับเจียงเสี่ยวได้อย่างสมบูรณ์แบบ

เห็นเพียงทหารรับจ้างโบกมืออย่างแรง พื้นหิมะใต้เท้าของหญิงสาวก็พลันเดือดพล่านขึ้นมาทันที ดินโคลนที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นหิมะพลันเลื้อยขึ้นมาเต็มข้อเท้าของหญิงสาว และแข็งตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว

ในขณะเดียวกัน ทหารรับจ้างก็พุ่งเข้ามา ชนเข้าใส่เอ้อร์เหว่ยอย่างดุร้าย

ท่ามกลางหิมะและน้ำแข็ง อกของหญิงสาวกระเพื่อมขึ้นลงเล็กน้อย ใบหน้าแดงระเรื่อราวกับลูกท้อ ดวงตาทั้งสองข้างที่เคยเต็มไปด้วยจิตสังหารอันกระหายเลือดก็อ่อนลงไปไม่น้อย

เมื่อมองไปยังทหารรับจ้างที่พุ่งเข้าชนอย่างป่าเถื่อน เธอดูเหมือนจะยังคงตะลึงงัน ยังคงล่องลอยอยู่ในห้วงฝันอันงดงาม

เจียงเสี่ยวใจหายวาบ ก่อเรื่องเข้าแล้วหรือ!?

ฮีลนี้…

มีพิษนี่นา!

เชื่อฉันสิ เจตนาของฉันนั้นดี

ฉันอยากจะฮีลคุณ ไม่ได้อยากจะวางยาพิษคุณ…

ในใจของเจียงเสี่ยวหมุนคว้าง เขารีบโบกมือ ร่ายพรให้ทหารรับจ้างหนึ่งครั้งทันที

ฝีเท้าที่รวดเร็วและหนักแน่นของทหารรับจ้างพลันสับสนเล็กน้อย ร่างกายทั้งหมดดูเหมือนจะควบคุมไม่ได้ ฝีเท้าโซซัดโซเซ

และแรงเฉื่อยที่เกิดจากแรงกระแทกอันมหาศาลนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะสลายไปได้ง่ายๆ ในขณะเดียวกัน สีหน้าของหญิงสาวก็เคร่งขรึมขึ้น ผลข้างเคียงชั่วคราวได้ผ่านพ้นไปแล้ว เบื้องหน้าของเธอคือเนื้อก้อนโตที่ฝีเท้าสับสน ร่างกายโซซัดโซเซพอดี

ดวงตาอันเย็นชาของเอ้อร์เหว่ยสว่างวาบขึ้นเล็กน้อย ในปากพ่นไอเย็นออกมาเบาๆ บนร่างกายสูงใหญ่ของเธอพลันปรากฏแผนภูมิดาราอันงดงามขึ้นมาอย่างเงียบๆ

เจียงเสี่ยวรู้สึกเพียงว่าตาลายเล็กน้อย ถูกแสงสีทองเหลือง สีเงิน และสีทองคำสาดส่องจนตาพร่ามัว

นี่มันแผนภูมิดาราอะไรกัน?

ภายใต้การฉายแสงของพลังดาว สิ่งที่ปรากฏออกมาคือสัตว์ชนิดใดชนิดหนึ่งงั้นหรือ?

แมว?

เสือดาว?

เสือ?

หรือจะเป็นเพียงพอนน้ำผึ้ง?

ลวดลายของสัตว์ร้ายนี้ค่อนข้างคลุมเครือจริงๆ สรุปคือเป็นสัตว์สี่เท้าที่เดินบนพื้น

หากจะจินตนาการให้ได้ คุณจะบอกว่าเป็นกระต่ายไม่มีหูก็ได้

นี่คือสัตว์ชนิดใด เจียงเสี่ยวไม่สามารถระบุได้ และสิ่งที่เขาสามารถระบุได้ก็คือ…

ผู้หญิงคนนี้มีช่องดาราถึง 28 ช่อง!

28 ช่อง!

อัจฉริยะโดยแท้!

เธอมีช่องดาราทั้งหมด 16 ช่องที่ถูกจุดให้สว่างขึ้น นั่นหมายความว่า เธอมีทักษะดาราถึง 16 ทักษะ!

3 ทองเหลือง, 9 เงิน, 4 ทองคำ

เป็นที่ทราบกันดีว่า ผู้ปลุกพลังจะจุดช่องดาราได้นั้นต้องเป็นไปตามข้อกำหนดของระดับพลังดาว

ช่วงดาวผงธุลีสามารถจุดช่องดาราได้เพียง 4 ช่อง

ช่วงดาวเมฆาสามารถเพิ่มได้อีก 4 ช่อง

หลังจากช่วงดาวดารา ผู้ปลุกพลังจึงจะถือว่าได้ก้าวเข้าสู่ประตูแห่งความเป็นเลิศอย่างแท้จริง ทั้งคนจะเกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงคุณภาพ สามารถเพิ่มได้อีก 8 ช่อง

นั่นหมายความว่า “เอ้อร์เหว่ย” ผู้นี้ อย่างน้อยก็เป็นผู้ปลุกพลังช่วงดาวดารา!

ช่วงดาวดาราคืออะไร?

หากไม่ได้เห็นด้วยตาตนเอง เจียงเสี่ยวก็ไม่รู้เลยว่าผู้ปลุกพลังช่วงดาวดารานั้นน่าสะพรึงกลัวถึงเพียงนี้!

ดูพลังดาวที่ฉายแสงอยู่บนแผนภูมิดารานั่นสิ ราวกับสายน้ำที่ไหลเชี่ยว เปี่ยมล้นและเข้มข้น

แล้วลองคิดถึงพลังดาวช่วงดาวผงธุลีอันน่าสมเพชของตนเอง เมื่อเทียบกันแล้ว ดาวผงธุลีสมกับที่ถูกเรียกว่าดาวผงธุลีจริงๆ คงต้องถูกเปรียบให้เป็น “ฝุ่นผง” ไปแล้ว

รูปลักษณ์ภายนอกเป็นเรื่องรอง สิ่งที่ทำให้ผู้คนตกตะลึงมากที่สุดคือพลังดาวอันมหาศาลนั้น ทำให้เจียงเสี่ยวที่อยู่ไกลจากวงล้อมการต่อสู้ยังสัมผัสได้ถึงพลังงานที่แผ่ซ่านออกมา มันช่างแข็งแกร่งจนน่าสะพรึงกลัวจริงๆ

ในสายตาของเจียงเสี่ยว ในแผนภูมิดาราที่ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนร่างของหญิงสาวนั้น ช่องดาราที่ 8 พลันสว่างขึ้น แสงสีเงินส่องสว่างในคืนที่เต็มไปด้วยหิมะ

ภูตผีอันน่าสะพรึงกลัวพลันกลับกลายเป็นเจิดจ้าตระการตาเช่นนี้ ดูเหมือนจะไม่เข้ากับเงาร่างสีดำสนิทของเธอเลยแม้แต่น้อย

เจียงเสี่ยวถึงกับมองไม่เห็นว่าวิธีการโจมตีที่แท้จริงของเธอคืออะไร ก็เห็นเพียงเงาร่างนั้นวูบไหวอย่างรวดเร็ว ทะลุผ่านร่างของทหารรับจ้างไปโดยตรง!

ฉึก…

เสียงโลหะเสียดสีกันจนน่าปวดฟันและเสียวเนื้อดังขึ้น ประกายไฟสาดกระเซ็น ราวกับมีคนกำลังตัดเหล็กกล้าจริงๆ

ทะลุผ่านไปแล้วหรือ!?

กลับทะลุผ่านไปได้งั้นหรือ!?

เป็นเพราะมุมมองของฉันมีปัญหาหรือ?

ท่ามกลางความตกตะลึงของเจียงเสี่ยว เขาเห็นเพียงทหารรับจ้างใช้มือข้างหนึ่งกุมคอ ร่างกายกำยำราวกับภูเขาทองเสาหยกที่ล้มครืนลงมา ล้มลงกับพื้น

เอ้อร์เหว่ยหมอบต่ำลง ร่างกายเอนไปข้างหน้า ร่างกายไถลไปข้างหลังอย่างต่อเนื่อง หางม้าสีดำสนิทของเธอปลิวไสวไปข้างหน้า สองเท้าทิ้งรอยลึกสองรอยไว้บนพื้นหิมะ

จบแล้วหรือ?

สังหารในดาบเดียว?

แม่แมวตัวใหญ่นี่เก่งไม่เบาเลยนะ บางทีควรจะ…

ปัง!

ทหารรับจ้างที่ล้มลงกับพื้นพลันใช้มือข้างหนึ่งยันพื้น ค่อยๆ คลานลุกขึ้นมา

ร่างของเอ้อร์เหว่ยที่ไถลถอยหลังหยุดชะงักลงทันที ดูเหมือนจะคาดการณ์สถานการณ์เช่นนี้ไว้แล้ว ร่างที่ว่องไวของเธอพุ่งเข้าไปอีกครั้ง ยกฝ่ามือขึ้นเป็นกรงเล็บ ฉีกกระชากเข้าที่ท้ายทอยของทหารรับจ้างอย่างดุร้าย

และในชั่วพริบตานี้เอง แผนภูมิดาราก็ปรากฏขึ้นบนร่างของทหารรับจ้างที่คลานลุกขึ้น ทักษะดาราสีทองคำส่องประกายเจิดจ้าอย่างยิ่ง รอบกายของเขา พื้นหิมะก็เดือดพล่านขึ้นมาอีกครั้ง

หิมะขาวโพลนกลายเป็นสิ่งพรางตาที่งดงาม หลังจากถูกพลิกคว่ำ ดินที่แข็งตัวอยู่ด้านล่างก็ไหลทะลักออกมาดุจสายน้ำ ห่อหุ้มทั้งตัวเขาและหญิงสาวที่พุ่งเข้ามาไว้ในนั้นโดยตรง

เจียงเสี่ยมองดูเทพเซียนสองคนต่อสู้กัน แม้แต่จะตะโกนว่า “666” ก็ยังหาจังหวะที่เหมาะสมไม่เจอ

ฉันทำผิดอะไรกันแน่ ถึงต้องมาให้ฉันดูสิ่งนี้?

ฉันเป็นแค่เด็กคนหนึ่งนะ…

ฉันกลับไปหาเกาจวิ้นเหว่ย เกาจวิ้นเฉินเล่นดีกว่าไหม?