บทที่ 51 - ทาสรักของแฟนเก่า (ฟรี)

บทที่ 51 - ทาสรักของแฟนเก่า

หลังจากรับสายเฉินจื้อและบอกให้เพื่อนกินกันต่อไปก่อน หลินหนิงก็เดินเลี่ยงออกไปคุยโทรศัพท์ที่ระเบียง

เฉินจื้อสรุปให้ฟังก่อนเลยว่า "จับคนสะกดรอยตามคุณได้แล้ว"

จากนั้นเสียงเขาก็ดูแปลกๆ ไปนิดหน่อย "เป็นนักศึกษาปริญญาโทซะด้วย"

หลินหนิงชะงัก "เกี่ยวกับคดีเกาย่าอินเหรอครับ?"

นักวิจัยระดับปริญญาโท ในสารบบของเขาตอนนี้ นอกจากเรื่องเกาย่าอิน ก็ไม่น่าจะมีเรื่องอื่นที่ไฮเทคขนาดนี้แล้ว

เฉินจื้อ: "เปล่า"

หลินหนิงเดาไม่ออก แถมรู้สึกว่าเฉินจื้อทำตัวมีลับลมคมใน "พี่ก็พูดมาเลยสิครับ จะอมพะนำทำไม? หรือเป็นคดีลับที่พูดไม่ได้?"

น้ำเสียงของเฉินจื้อเจือไปด้วยความขบขันที่พยายามซ่อนไว้ "เป็นทาสรักของแฟนเก่าคุณน่ะ จะมาหาเรื่องคุณเพื่อเอาใจเธอ"

หลินหนิง: "???"

เฉินจื้อเลิกแกล้ง แล้วเล่าเรื่องราวคร่าวๆ ให้ฟัง

"หลิวชิงเป้ยบอกกับหลิวเสี่ยวเจิงคนที่สะกดรอยตามคุณว่า หลังจากเลิกกัน คุณเอาคลิปโป๊ที่แอบถ่ายตอนคบกันไปขู่กรรโชกทรัพย์เธอ หลิวเสี่ยวเจิงก็เลยให้เงินหลิวชิงเป้ยไปจำนวนหนึ่ง แต่เขารู้สึกว่าการโดนแบล็กเมล์แบบนี้มันเป็นหลุมดำถมไม่เต็ม บวกกับอยากจะแก้แค้นให้เธอด้วย ก็เลยกะจะหาจุดอ่อนของคุณเพื่อเล่นงานคุณ วันนี้เพิ่งตามวันแรก คุณก็ดันหูไวตาไวเจอตัวซะก่อน"

"นี่มันเป็นคดีความผิดต่อส่วนตัว ผมส่งต่อให้ตำรวจท้องที่จัดการแล้ว ถ้าตำรวจติดต่อคุณไป ก็ให้ความร่วมมือหน่อย ส่วนจะเอายังไงต่อก็ตามใจคุณเลย"

เฉินจื้ออดขำไม่ได้จริงๆ ถ้าไม่ได้รู้นิสัยใจคอหลินหนิง แถมรู้ว่าไอ้หนุ่มนี่ถึงจะเป็นหนี้แต่ก็มีเงินถุงเงินถัง เขาคงต้องสงสัยบ้างแหละ

แหม ก็เรื่องฉาวโฉ่แบบนี้ ใครบ้างจะไม่ชอบฟัง ยิ่งถ้าเป็นเรื่องจริงยิ่งแซ่บ แต่ถ้าเป็นเรื่องเท็จก็น่าเบื่อแย่

หลินหนิง: "..."

หลินหนิงเริ่มเกลียดสัญชาตญาณความขี้เผือกของเฉินจื้อตะหงิดๆ ขนาดคุยผ่านโทรศัพท์ยังสัมผัสได้เลยว่าตาแก่นั่นกำลังสะใจและรอดูเรื่องตลกอยู่

ในขณะเดียวกันเขาก็พูดไม่ออกจริงๆ ให้ตายสิ เขามีลางสังหรณ์ว่าการเคยคบกับหลิวชิงเป้ยจะกลายเป็นจุดด่างพร้อยในชีวิตเขา พอๆ กับเรื่องหวังเฉียวเลย

เฉินจื้อทิ้งท้ายด้วยความจริงจัง "ความระแวดระวังภัยดีมาก รักษาไว้นะ!"

หลินหนิงกลับไปกินข้าวต่อ พอกินอิ่มหนังท้องตึง ก็ได้เวลาไปดูเรื่องบันเทิงใจจากพวกคนประหลาดพอดี

กินข้าวเสร็จไม่นาน ตำรวจก็โทรมาตามนัด

หลินหนิงบอกลาเพื่อนๆ แล้วบึ่งรถไปที่สถานีตำรวจย่อย

ในห้องไกล่เกลี่ย หลิวชิงเป้ยกับเพื่อนของหลิวเสี่ยวเจิงนั่งอยู่ฝั่งหนึ่ง หลินหนิงเปิดประตูเข้าไปแล้วก็นั่งลงตรงข้ามพวกเขาทันที

ที่หัวโต๊ะยาว มีตำรวจสืบสวนสองนาย นั่งคุมอยู่ แก่หนึ่ง หนุ่มหนึ่ง

คดีวิวาททั่วไปแต่จัดเต็มขนาดนี้ ก็เพราะเป็นคดีที่ถูกโอนมาจากหน่วยความมั่นคงแห่งชาตินั่นเอง

ตำรวจแก่ชื่อ 'หลี่กั๋วจวิน' พูดจาดี อธิบายสถานการณ์ให้หลินหนิงฟังอย่างละเอียดกว่าที่เฉินจื้อเล่า แต่เนื้อหาหลักๆ ก็เหมือนกัน

หลิวชิงเป้ยนั่งร้องไห้อยู่ตรงนั้น

นี่เป็นครั้งแรกในรอบเดือนกว่าๆ ที่หลินหนิงตัวจริงได้เจอหน้าแฟนเก่าของเจ้าของร่างเดิม

จะว่าไป หน้าตาก็สวยใช้ได้ หุ่นก็แจ่มแมว แบบสองห้องนอนหนึ่งห้องรับแขก มิน่าล่ะถึงมีพวกหน้ามืดตามมาเป็นพรวน

หลินหนิงเองก็ต้องให้การ อย่างน้อยก็ต้องแก้ต่างเรื่องที่หลิวชิงเป้ยใส่ร้าย

หลินหนิงเล่าเรื่องความสัมพันธ์และความขัดแย้งกับหลิวชิงเป้ย รวมถึงเรื่องคดีหนี้สินที่กำลังรอขึ้นศาล

"ผมไม่มีคลิปโป๊อะไรทั้งนั้น แล้วก็ไม่เคยขู่เอาเงินด้วย คุณตำรวจครับ แบบนี้ผมฟ้องเธอข้อหาหมิ่นประมาทได้ไหม?"

เสียงร้องไห้ของหลิวชิงเป้ยชะงักกึก เธอมองหลินหนิงด้วยสายตาไม่อยากจะเชื่อ ท่าทางที่ดูไร้เดียงสาและน่าสงสารนั่น ช่างต่างกับยัยป้าปากตลาดที่ด่ากราดในโทรศัพท์ราวกับคนละคน

เสียงของหลิวชิงเป้ยสั่นเครือ "หลินหนิง คุณยังเป็นคนอยู่ไหม? คุณขู่เอาเงินฉัน แล้วตอนนี้ยังจะ..."

หลินหนิงไม่คิดว่ายัยนี่จะสกิล 'สตอเบอรี่' ตัวแม่ขนาดนี้ คำพูดกำกวมชวนให้คนเข้าใจผิดสุดๆ

"หลังจากผมจ้างทนาย คุณโทรมาหาผม ผมอัดเสียงไว้หมดแล้ว" เขาหันไปบอกตำรวจ "เดี๋ยวผมส่งไฟล์ให้ครับ"

อารมณ์ที่หลิวชิงเป้ยปูมาอย่างดีพังทลายลงทันที เสียงของเธอแหลมปรี๊ดขึ้นมาด้วยความลืมตัว "ไอ้หน้าตัวเมีย!"

หลินหนิง "???"

อ้าว พอไม่เล่นตามบท พอไม่ได้ดั่งใจ ก็ด่ากราดเลยเหรอ?

เพื่อนของหลิวเสี่ยวเจิงพูดแทรกขึ้นมา "สวัสดีครับ คือหลิวเสี่ยวเจิงเขาโดนผู้หญิงคนนี้หลอกใช้ แล้วเขาก็ยังไม่ได้ทำให้คุณเสียหายอะไร คุณดูว่าอยากได้ค่าชดเชยเท่าไหร่ แล้วช่วยเซ็นใบยอมความให้หน่อยได้ไหมครับ? เขาเรียนเก่งมาก แค่เป็นคนซื่อเกินไป ถ้ามีประวัติอาชญากรรม อนาคตเขาดับวูบแน่ๆ"