บทที่ 1255: เผชิญหน้า! (ตอนพิเศษ)

ที่อื่น –

โอโคเย กัปตันแห่งหน่วย โดรามิราเจ เดินทางมาถึง และยืนเคียงข้าง ที’ชัลล่า

เจ้าหน้าที่วาคานด้าคนหนึ่งรายงานว่า

"อีกไม่นานเราก็จะเจอพวกเขา ดาวเทียมของเรากำลังสแกนทั้งการจดจำใบหน้า ข้อมูลชีวมิติ และพฤติกรรม"

ในจังหวะนั้น นาตาชา ยืนขวางอยู่หน้าขบวนรถของที’ชัลล่า

เมื่อเห็นดังนั้น โอโคเยก็พูดว่า

"ถ้าไม่หลีก เราจะจัดการเอง"

ที’ชัลล่ายิ้มพลางพูดว่า

"นั่นคงจะเป็นภาพที่น่าดูไม่น้อยเลยนะ"

นาตาชามองที’ชัลล่าแล้วถามว่า

"คุณคิดจริงๆ เหรอ ว่าคุณจะหาเขาเจอ?"

ที’ชัลล่าเปิดประตูรถ แล้วตอบอย่างมั่นใจ

"ผมมีทรัพยากรอยู่ในมือมากมาย"

นาตาชาตอบกลับด้วยน้ำเสียงแดกดัน

"แน่นอน โลกนี้ใช้เวลาเจ็ดสิบปีกว่าจะหา บาร์นส์ เจอ

คุณคงใช้แค่ครึ่งเดียวก็พอสินะ"

ที’ชัลล่าชะงัก แล้วหันกลับมามองเธอ

"คุณรู้สินะว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน?"

นาตาชาพยักหน้า "โทนี่มีวิธีตามหาเขา"

…

ขณะเดียวกัน –

ในพื้นที่ห่างไกลชานเมือง ชารอน คาร์เตอร์ พา เพ็กกี้ คาร์เตอร์ มาที่นั่น

เมื่อเพ็กกี้ลงจากรถแล้วเห็น สตีฟ ยืนอยู่ข้างรถ เธอก็รีบเดินเข้าไปกอดเขาทันที

"ไปเถอะ ทำในสิ่งที่คุณเชื่อ ชารอนเล่าให้ฉันฟังแล้วว่านายเจออะไรบ้าง"

สตีฟพยักหน้า "ขอบคุณ"

ชารอนก็ลงจากรถเช่นกัน แล้วเดินไปที่กระโปรงหลังรถ

ขณะเปิดฝา เธอบอกว่า

"ฉันเอาอุปกรณ์ของคุณมาให้แล้ว"

ในรถ บัคกี้ หันไปพูดกับ แซม ที่นั่งหน้า

"นายขยับเบาะขึ้นหน่อยได้มั้ย?"

แซมตอบแบบไร้อารมณ์ "ไม่"

สตีฟหันไปบอกชารอนว่า

"ฉันติดหนี้คุณครั้งนึงแล้วนะ"

แต่ชารอนตอบ

"ฉันทำเพราะป้าฉันต่างหาก"

เพ็กกี้ยิ้มบางๆ กับคำพูดของหลานสาว

ชารอนมองเข้าไปในรถของสตีฟ เห็นบัคกี้อย่างชัดเจน

เธอพูดว่า

"เขาเกือบฆ่าฉันมาแล้วนะ"

สตีฟรีบพูดขึ้นว่า

"ขอโทษ ฉันจะชดใช้ให้"

ชารอนยิ้มเล็กน้อย แต่ไม่พูดอะไรต่อ

เมื่อเห็นอุปกรณ์ที่อยู่ในรถ สตีฟถามอย่างกังวลว่า

"เพ็กกี้ แบบนี้มันจะไม่ทำให้หลานคุณเดือดร้อนเหรอ?"

เพ็กกี้พยักหน้า

"ก็อาจจะมีปัญหาบ้าง แต่ฉันจะจัดการเอง"

สตีฟมองผู้หญิงที่เขารัก แล้วเอนตัวเข้าไปจูบเธออย่างลึกซึ้ง

หลังจากจูบกันอยู่ครู่หนึ่ง เขาถอนริมฝีปากออก

"ขอบคุณนะ"

เพ็กกี้ตอบ "ฉันควรไปได้แล้วล่ะ"

สตีฟพยักหน้า

ในรถ แซมกับบัคกี้มองกันและยิ้ม เหมือนพ่อสองคนที่เห็นลูกชายตกหลุมรัก

…

อีกด้านหนึ่ง –

ทุกคนในฝั่งของโทนี่มารวมตัวกันเรียบร้อยแล้ว

ทั้งนาตาชา โรดี้ เมย์ ที’ชัลล่า และปีเตอร์ ปาร์คเกอร์

ที’ชัลล่าถามว่า

"นาตาชาบอกว่าคุณมีวิธีหาพวกเขาใช่ไหม?"

โทนี่มองดูนาฬิกาแล้วถามว่า

"ยังไม่ได้ส่งมาถึงอีกเหรอ?"

ทันใดนั้น แฮปปี้ อดีตบอดี้การ์ดของเขาก็วิ่งเข้ามา พร้อมกับอุ้มสุนัขตัวเล็กในมือ

"โทนี่ ฉันเอามาแล้ว"

เมื่อเห็น "หมานินจา" รอยยิ้มก็ปรากฏบนหน้าโทนี่ทันที เขารับมันมาอุ้มไว้

พอวางเจ้าหมาลงกับพื้น โทนี่ก็หันไปพูดกับปีเตอร์

"ปาร์คเกอร์ เกมนี้ให้นายขึ้นเวทีแล้วล่ะ"

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์กะพริบตางงๆ แล้วรีบพูดว่า

"หา? ผมเหรอ!? ผมตามรอยไม่เก่งนะ!"

โทนี่ส่ายหัวแล้วพูดว่า

"ฉันไม่ได้พูดกับนายซะหน่อย"

ในจังหวะนั้นเอง เจ้าหมานินจาก็สะบัดขน แล้วพูดขึ้น

"ฉันจำกลิ่นหมอนั่นได้ ฝากไว้ที่ฉันได้เลย"

ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ก้มลงมองด้วยความตกใจ

"หมา… พูดได้เหรอ!?"

เจ้าหมามองคนในชุดสไปเดอร์แมนแล้วพูดว่า

"เจ้าหนู ฉันชื่อปาร์คเกอร์ เป็นหมานินจา"

ปีเตอร์ถึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าเจ้าหมาสวมปลอกคอคาดหน้าผากของหมู่บ้านโคโนฮะ

เขาอุทาน

"นายเป็นหมานินจาจากหมู่บ้านโคโนฮะ? งั้นนายต้องรู้จัก อุจิวะ ชิซุย ใช่ไหม!?"

เจ้าหมาหันไปมองเด็กตรงหน้า แล้วพยักหน้า

"รู้จัก"

โทนี่ไม่อยากให้ปีเตอร์มัวเสียเวลา เลยพูดแทรกขึ้นว่า

"ปาร์คเกอร์ ฝากหาสตีฟกับพวกด้วยนะ เราไม่มีเวลาแล้ว"

เจ้าหมานินจาเริ่มดมไปตามพื้น พอผ่านไปไม่กี่วินาทีก็พูดว่า

"เจอแล้ว ตามฉันมา"

โรดี้กับนาตาชาเห็นภาพแบบนี้ก็ไม่ตกใจอะไร

ก่อนหน้านี้ก็เคยเป็นเจ้าหมานี่แหละที่ช่วยหาและช่วยโทนี่ไว้

มีแต่ที’ชัลล่าที่มองหมานินจาตรงหน้าอย่างสงสัย

ไม่นาน พวกเขาก็เริ่มออกเดินทาง ตามหลังเจ้าหมานินจาไป

…

อีกฟากหนึ่ง –

สตีฟ ขับรถเต่าโฟล์กสวาเกนเข้าลานจอดของสนามบิน โดยมีแซมกับบัคกี้นั่งมาด้วย

พอลงจากรถ สตีฟก็มองไปที่รถ RV คันหนึ่งที่จอดอยู่ใกล้ๆ

คลินท์ บาร์ตัน ก้าวออกมาจาก RV แล้วทัก

"กัปตัน"

สตีฟเดินเข้าไปจับมือ

"ถ้าฉันมีทางเลือกอื่น ฉันคงไม่มาหานายแบบนี้หรอก"

บาร์ตันยิ้ม

"เฮ้ นายต่างหากที่กำลังช่วยฉันอยู่"

"แถมฉันยังติดหนี้หมอนั่นอีก ฉันเป็นคนพาเขาเข้าทีมอเวนเจอร์สเอง"

ขณะพูด บาร์ตันก็หันไปมอง เอ็ดดี้ ที่อยู่ด้านหลัง

สตีฟหันไปหาเอ็ดดี้

"ขอบใจที่มาช่วยนะ"

เอ็ดดี้ยิ้มแล้วพยักหน้า

"ผมควรจะทำอะไรสักอย่างได้แล้วล่ะครับ"

จากนั้นสตีฟก็ถาม

"แล้วสมาชิกใหม่ของเราล่ะ?"

บาร์ตันเดินไปเปิดประตู RV แล้วพูดว่า

"เขาตื่นเต้นสุดๆ เลย อาจต้องกรอกกาแฟเข้าไปอีกถ้วย"

"อยู่ในนี้แหละ"

ประตูรถเปิดออกพร้อมเสียง "ตึ้ง!"

สก็อตต์ ลุกขึ้นจากเบาะหลัง

เขาเดินออกมาหาสตีฟแล้วทักว่า

"กัปตันครับ"

สตีฟพยักหน้ารับ

"ขอบใจที่มา"

สก็อตต์ตอบ

"ผมอยู่ฝั่งคุณ ผมไม่เห็นด้วยกับข้อตกลงนั่นเลย"

บัคกี้ก้าวลงจากรถ

"เราต้องรีบไปแล้วล่ะ"

บาร์ตันพยักหน้า

"เฮลิคอปเตอร์พร้อมแล้ว"

แต่ทันใดนั้น เสียงประกาศจากระบบกระจายเสียงของสนามบินก็ดังขึ้น เป็นคำสั่งอพยพ

บัคกี้พูด

"พวกเขากำลังเคลียร์พื้นที่สนามบิน"

แซมเสริม

"ต้องเป็นฝีมือสตาร์คแน่"

สก็อตต์อุทาน

"สตาร์คเหรอ?"

"เขาไม่ใช่กำลังตามล่าฆาตกรโรคจิตอยู่เหรอ!?"

เห็นสถานการณ์แล้ว สีหน้าสตีฟก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง

"เตรียมพร้อมเข้าสู้"

ไม่นาน ทุกคนก็สวมชุดรบ เตรียมลงสนาม

สตีฟเป็นผู้นำวิ่งไปยังเฮลิคอปเตอร์ที่จอดอยู่บนรันเวย์

แต่ก่อนจะถึงตัว ฮ. กลับมีอุปกรณ์ EMP ยิงใส่ ทำให้เฮลิคอปเตอร์ดับทันที บินไม่ได้

สตีฟเงยหน้าขึ้นเห็น โทนี่ บินอยู่บนฟ้า พร้อมกับ วอร์แมชชีน หรือ โรดี้ อยู่ด้านหลัง

โทนี่เร่งความเร็ว พุ่งลงมายืนขวางหน้าสตีฟ พร้อมโรดี้ที่ลงมายืนข้างกัน

โทนี่หันไปหาโรดี้ เปิดหน้ากากออก แล้วพูดด้วยน้ำเสียงหยอกๆ

"โห มาเจอเพื่อนเก่าที่นี่ มันก็รู้สึกแปลกดีแฮะ?"

โรดี้พยักหน้า

"แปลกจริงๆ ด้วย"

สตีฟพูดขึ้น

"ฟังฉันก่อน โทนี่"

"จิตแพทย์นั่น... เขาคือตัวการที่แท้จริง"

ในจังหวะนั้น ที’ชัลล่า ก็กระโดดลงมาจากที่สูง ลงมายืนข้างโทนี่

"กัปตัน"

สตีฟทักกลับ

"องค์ราชา"

โทนี่พูด

"รอสให้เวลาอีกแค่ 36 ชั่วโมงในการพาตัวพวกนายกลับ

ตอนนี้ผ่านไปแล้ว 24 ชั่วโมง นายจะช่วยให้มันง่ายขึ้นหน่อยได้มั้ย?"

สตีฟตอบหนักแน่น

"นายตามผิดคนแล้ว"

โทนี่ยิงสวนทันที

"วิจารณญาณของนายตอนนี้แย่แล้ว เพื่อนเก่าสมัยสงครามของนาย เพิ่งฆ่าคนบริสุทธิ์ไปเมื่อวานนี้"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]