บทที่ 1230: ฉันจะเป็นสไปเดอร์แมน (ตอนพิเศษ)

ปีเตอร์ พาร์คเกอร์จ้องไปที่อุจิฮะ ชิซุยตรงหน้า เขาหันมองรอบ ๆ เพื่อให้แน่ใจว่าไม่มีใครอยู่ใกล้ ก่อนถามขึ้นว่า "ชิซุย ถ้าคน ๆ หนึ่งจู่ ๆ ได้พลังพิเศษขึ้นมา เขาควรทำยังไงดี?"

ได้ยินคำถาม ชิซุยก็นึกถึงตัวเองขึ้นมาทันที—ก็เพิ่งได้รับพลังเพิ่มมหาศาลไปเมื่อเช้านี้นี่นา

หลังคิดครู่หนึ่ง เขาตอบว่า "ไม่จำเป็นต้องรีบทำอะไรหรอก แต่สิ่งแรกที่ต้องเรียนรู้คือการยับยั้งชั่งใจ"

"ยับยั้งความอยากที่มาพร้อมกับพลัง"

ปีเตอร์ครุ่นคิดตาม คำพูดของชิซุยหมายถึง…อย่าให้พลังมาครอบงำใจสินะ

ชิซุยหันมามองแล้วถามกลับ "ทำไมอยู่ ๆ ถึงถามแบบนี้ล่ะ?"

ปีเตอร์ลังเลนิดหน่อย ก่อนพูดออกมา "ชิซุย ฉันว่าฉัน…กลายเป็นผู้มีพลังพิเศษไปแล้ว"

ชิซุยได้ยินก็นึกถึงพวก อินฮิวแมน ขึ้นมาทันที เพราะเคยได้ยินข่าวว่าคาคาชิเคยนำทีมไปกำจัด อินฮิวแมน และยังมีสกายซึ่งเป็น อินฮิวแมน อยู่ที่ฐานด้วย

แต่เขาก็รู้ดีว่าบนโลกนี้ การเป็น "ผู้มีพลังพิเศษ" ไม่จำเป็นต้องเป็น อินฮิวแมน เสมอไป จึงตอบว่า "งั้นก็ต้องยินดีด้วย ฟังดูเหมือนชีวิตนายกำลังจะเริ่มต้นบทใหม่แล้วนะ"

"ว่าแต่นายมีพลังอะไรบ้าง?"

ปีเตอร์ยกมือเกาหัว แล้วยิ้มเจื่อน ๆ "จะเรียกว่าบทใหม่ก็เกินไปหน่อย…"

"แต่พลังของฉันน่ะ…"

"ก็มีหลายอย่างเลยนะ ทั้งแรงมหาศาล กระโดดสูง ปีนกำแพง มีสัมผัสอันตราย…"

"อ้อ แล้วฉันยังออกแบบอุปกรณ์มาช่วยด้วยล่ะ!"

พอปีเตอร์เล่ามาเป็นชุด ชิซุยก็รู้ทันทีว่าเขาไม่ใช่ อินฮิวแมน แน่ เพราะ อินฮิวแมน จะมีแค่พลังเดียว

"ปีเตอร์ โชว์ให้ฉันดูหน่อยสิ"

ปีเตอร์มองรอบ ๆ แล้วถาม "ตรงนี้เลยเหรอ?"

ชิซุยส่ายหัว "ออกไปข้างนอกดีกว่า ที่นี่ไม่เหมาะจะปีนกำแพงโชว์หรอก"

ปีเตอร์พยักหน้า ทั้งคู่จึงออกจากสำนักงานชาร์ลส์ มุ่งไปยังตรอกเปลี่ยวที่ไม่มีคน ไม่มีแม้แต่กล้องวงจรปิด

"ที่นี่น่าจะโอเค ตอนนี้ไม่มีใครผ่านมาแน่"

ปีเตอร์ดึงชุดจากกระเป๋าเป้ "นี่คือชุดที่ฉันทำเอง มันช่วยปิดบังตัวตนได้ดีเลย"

เขาหยิบชุดสไปเดอร์แมนที่เย็บด้วยตัวเองออกมาให้ชิซุยดู

ชิซุยเกร็งตานิด ๆ เมื่อเห็นชุดที่เหมือนชุดนอน แต่ก็พูดว่า "ใส่ดูสิ ให้ฉันเห็นกับตา"

ปีเตอร์รีบเปลี่ยนชุด พอใส่เสร็จก็หมุนตัวโชว์สองสามทีแล้วถาม "เป็นไง เท่ใช่ไหมล่ะ?"

ชิซุยพยักหน้า "ช่วยปิดบังตัวจริงได้ดีนะ คนทั่วไปคงไม่มีวันรู้ว่าใครอยู่ในชุด"

ปีเตอร์ยิ้มกว้าง "ฉันยังไม่พร้อมเปิดเผยว่าเป็นใคร ไม่อยากให้มันมายุ่งกับชีวิตปกติ"

ชิซุยพยักหน้า แล้วชี้ไปที่ซากรถใกล้ ๆ "นายยกรถนั่นไหวไหม?"

ปีเตอร์เดินไปที่รถเก่า ย่อตัวลงจับใต้ท้องด้วยมือหนึ่ง อีกมือจับบนหลังคา ก่อนจะยกรถขึ้นอย่างง่ายดาย

"สบายมาก เบาหวิวเลย"

เห็นปีเตอร์ยกรถหนักสองตันเหมือนไร้น้ำหนัก ชิซุยก็ทึ่งจริง ๆ นี่คือพลังเหนือมนุษย์แท้ ๆ

"นายว่าตัวเองยกได้สุด ๆ เท่าไหร่?"

ปีเตอร์วางรถลงแล้วส่ายหัว "ยังไม่เคยลองจริงจังนะ"

"แต่คิดว่าน่าจะยกได้อีกหลายคันสบาย ๆ"

ชิซุยมองปีเตอร์ด้วยความประหลาดใจ พลังนี้ชัดเจนว่ามหาศาล อาจจะสิบตันหรือสิบห้าตันก็ยังไม่รู้ แต่เสียดายที่ฐานยังไม่มีเครื่องทดสอบแรงที่รองรับได้เกินสิบห้าตัน

"นายแข็งแกร่งจริง ๆ เดี๋ยวต้องพาไปที่ฐาน ทดสอบดูให้รู้แน่ว่าขีดสุดทำได้แค่ไหน"

"แล้วเรื่องปีนกำแพงล่ะ มันทำงานยังไง?"

ปีเตอร์เดินไปที่กำแพง เอามือสองข้างกับเท้าทั้งสองกดแนบ แล้วเริ่มไต่ขึ้นไปเหมือนแมงมุม ใช้สี่แขนขาไต่ได้สบาย ๆ

ชิซุยจ้องมองด้วยความสนใจ จากนั้นเขาก็เดินขึ้นกำแพงไปเหมือนเดินบนพื้นราบ

เห็นแล้วปีเตอร์ร้อง "โห!"

เขาเกือบพลาดตก แต่รีบตั้งหลักได้

"ชิซุย นายเดินเหมือนมันเป็นพื้นเลย เท่มาก!"

ชิซุยตอบ "นี่คือเทคนิคควบคุมจักระ เป็นวิชานินจา"

"แต่ละคนต้องหาวิธีที่เหมาะกับตัวเอง นายก็ทำได้ดีแล้ว ความเร็วก็ไม่เลวเลย"

ระหว่างคุย ทั้งคู่ก็ขึ้นไปถึงดาดฟ้า

หลังจากโชว์พลังปีนกำแพงกับแรงมหาศาล ปีเตอร์ก็โชว์อุปกรณ์ยิงใยใส่ให้ชิซุยดู แถมยังลองแกว่งตัวไปมาเหมือนสไปเดอร์แมนเต็มรูปแบบ

แต่จากสายตานินจาอย่างชิซุย เทคนิคของปีเตอร์ยังมีช่องโหว่มาก โดยเฉพาะการแกว่งใยที่ถ้าเป็นสนามรบจริง โดนชูริเคนขว้างหรือโดนตัดใยกลางอากาศคงร่วงเละ

"ว่าไง ชิซุย? ไม่เลวใช่ไหม?" ปีเตอร์ถามด้วยสีหน้าภูมิใจ โชว์อุปกรณ์ยิงใยที่ข้อมือ

เขาคิดว่านี่แหละเหมาะสมกับพลังของเขาที่สุดแล้ว

แม้จะเห็นข้อบกพร่องเพียบ แต่ชิซุยก็เลือกชมตามสมควร "สิ่งประดิษฐ์เจ๋งมาก เพิ่มความคล่องตัวได้ดีเลย"

"ไม่แปลกใจที่นายเลือกธีมแมงมุม มันเข้ากับพลังของนายจริง ๆ"

"พวกนายชอบเรียกฮีโร่ว่าอะไรสักอย่างตามด้วย ‘Man’ ใช่ไหม?"

"งั้น… Spider-Man ดีไหม?"

ปีเตอร์ยกมือเกาหัวแล้วยิ้ม "ชื่อนี้เข้าท่าดีแฮะ งั้นต่อไป พอใส่ชุดนี้ ฉันจะเป็นสไปเดอร์แมน!"

พูดจบ เขาก็โพสท่าเท่ ๆ หลายแบบอย่างตื่นเต้นสุด ๆ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]

……….