บทที่ 1175: ดาวเคราะห์เมเวธ (ตอนพิเศษ)

เมื่อมองย้อนกลับไปยังความทรงจำของตัวเองในโลกนินจา ชิซุยถอนหายใจอย่างหมดหนทาง

ตัวเขาในอนาคตในโลกนินจา... ในที่สุดก็ล้มเหลว

การเมืองเป็นสิ่งสกปรก

และความมืดภายในโคโนฮะ - ชิมูระ ดันโซ...

ชิซุยลืมตาและมองชาร์ลส์ ดอยล์ ในใจของเขาเขาอดรู้สึกไม่ได้ว่า 'มีเพียงในโลกนี้เท่านั้น ที่นินจาจำนวนมากในฐานไม่มีอคติต่อตระกูลอุจิฮะ'

แม้แต่คนอย่างเซ็นจู ซึนาเดะ ก็ไม่แสดงอาการไม่ชอบตระกูลอุจิฮะในโลกนี้

จากนั้นชิซุยก็คุกเข่าข้างหนึ่งลงอย่างนอบน้อมและกล่าวว่า "ขอบคุณครับ ท่านชาร์ลส์"

ชาร์ลส์พยักหน้าและพูดว่า "ชิซุย ในช่วงเดือนต่อไปนี้ พลังของนายจะเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง เตรียมตัวให้พร้อม"

ชิซุยพยักหน้าอย่างครุ่นคิดและเพิ่มเติมว่า "ท่านชาร์ลส์ ถ้าเป็นไปได้... ผมหวังว่าท่านจะไม่นำชิมูระ ดันโซมาสู่โลกนี้"

"ชายที่มืดและสกปรกเช่นนั้น... ไม่สมควรได้รับชีวิตอีกครั้ง"

เมื่อได้ยินคำขอนี้ ชาร์ลส์ก็ยิ้ม ดูเหมือนว่าการดักซุ่มของดันโซได้ทิ้งรอยแผลลึกไว้ในใจของชิซุยจริงๆ

บวกกับข้อเท็จจริงที่ว่าชิซุยได้เรียนรู้ว่าตระกูลอุจิฮะถูกกวาดล้าง ความเกลียดชังของเขาที่มีต่อดันโซได้ถึงจุดสูงสุด

ชิซุยได้มอบหมู่บ้านและตระกูลให้อิทาจิ แต่ในท้ายที่สุด อิทาจิเลือกเพียงหมู่บ้าน...

ผลลัพธ์นั้นทำให้ชิซุยเกลียดดันโซมากขึ้น ถ้าดันโซไม่ได้ขโมยดวงตาขวาของเขาและทำลายแผนของเขา สิ่งต่างๆ อาจไม่ได้จบลงเช่นนั้น

"ดันโซ เหรอ... เขาเป็นคนที่เก่งเรื่องการแก่งแย่งภายในและใช้ไม่ได้เลยในสงครามภายนอก"

ถ้าไม่ใช่เพราะการวางแผนอย่างต่อเนื่องของดันโซและการตามใจของโฮคาเงะที่สาม พลังของโคโนฮะคงไม่ลดลงมากขนาดนี้

ชาร์ลส์มีความเคารพน้อยมากสำหรับคนแบบเขา

แต่สำหรับเทคนิคธาตุลมของดันโซและอิซานางิ ถ้าพวกมันปรากฏ เขาก็ยังจะคิดเรื่องการอัญเชิญ

แต่การให้บทบาทที่มีความหมายกับดันโซที่ฐาน? นั่นไม่จำเป็น

เมื่อได้ยินว่าท่านชาร์ลส์ไม่เห็นด้วยกับชิมูระ ดันโซเช่นกัน ชิซุยก็ไม่พูดอะไรอีก เพียงแค่ประโยคเดียวนั้นก็ได้บรรลุสิ่งที่เขาต้องการแล้ว

หลังจากเรียนรู้ว่าไม่มีภารกิจในตอนนี้ ชิซุยก็ขอตัวไปอย่างนอบน้อม

...

หนึ่งเดือนผ่านไปในพริบตา

ตลอดเดือนนั้น ชาร์ลส์เข้าสู่ร้านค้านินจาทุกวันและซื้อชิ้นส่วน 10 ชิ้นของอุจิฮะ ชิซุย และฮาตาเกะ คาคาชิเนตรกระจกเงาหมื่นบุปผา

หลังจากหนึ่งเดือนเต็ม ชาร์ลส์ได้ใช้เหรียญทองไปถึง 288,000 เหรียญ จะบอกว่าจำนวนนั้นสูงมากก็ไม่เกินจริงแต่ผลลัพธ์ก็น่าพอใจพอๆ กัน

เขาได้รวบรวมชิ้นส่วน 300 ชิ้นสำหรับสองคน อัพเกรดทั้งคู่จากนินจาระดับ A 2 ดาวเป็นนินจาระดับ A 4 ดาว

แน่นอน ชาร์ลส์ไม่ได้ละเลยม้วนนินจาหรือรางวัลการเข้าสู่ระบบประจำวันในช่วงเวลานี้

สำหรับตัวชาร์ลส์เอง การเพิ่มจักระไม่ได้มากนักเพียงประมาณ 28 การ์ด ความคุ้มค่าดูไม่สูง แต่สำหรับอุจิฮะ ชิซุยและฮาตาเกะ คาคาชิ มันน่ายินดีมาก

เมื่อชิซุยได้รับการอัพเกรดจาก 2 ดาวเป็น 3 ดาว พลังของเขาเพิ่มขึ้น 50% จากนั้นจาก 3 ดาวเป็น 4 ดาว พลังของเขาเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

คาคาชิได้ผสานกับการ์ดนินจาหลายใบแล้วและมีพลังพื้นฐานสูงมาก ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รับการเพิ่มพลังมากขนาดนั้น แต่ความแข็งแกร่งที่เพิ่มขึ้นก็ยังคงน่าทึ่ง

...

ในขณะนี้ ที่สนามฝึกที่ 5 ภายในฐาน จินนี่ได้ติดตั้งอุปกรณ์ที่จำเป็นสำหรับการเปิดใช้งานหินดำเหลว

"ท่านชาร์ลส์ อุปกรณ์พร้อมที่จะเปิดใช้งานได้ทุกเมื่อ" ชาร์ลส์พยักหน้า "ชิโนะ โทรุเนะ พวกนายสองคนจะมากับฉันเพื่อกำจัดภัยคุกคามที่เหลืออยู่บนดาวเคราะห์นั้น"

จากนั้นเขาหันไปหาจินนี่ "เมื่อพวกเราอยู่ข้างใน ปิดอุปกรณ์ทันที"

"ผมจะพาชิโนะและโทรุเนะกลับมาที่ฐานโดยใช้วงเวทย์เมอร์ลิน"

ชาร์ลส์กังวล ถ้าประตูของหินดำเหลวเปิดอยู่นานเกินไป ไฮฟ์อาจใช้มันเพื่อมาถึงโลกก่อนที่พวกเขาจะหาเจอ

ถ้าเกิดเหตุการณ์เช่นนั้น ความผิดพลาดนั่นจะเป็นปัญหาร้ายแรง เป็นความผิดพลาดที่ชาร์ลส์ไม่สามารถยอมรับได้

"ส่วนใครจะเป็นคนเฝ้าดาวเคราะห์นั้น เราจะจัดการเมื่อเรากลับมา"

"ตอนนี้ เริ่มอุปกรณ์ได้"

ชาร์ลส์ไม่ได้บอกทุกคนเกี่ยวกับภารกิจไปยังที่อยู่ของไฮฟ์บนดาวเคราะห์ห่างไกล - เมเวธ

มีเพียงไม่กี่คนที่อยู่ที่นั่น: ชาร์ลส์ ดอยล์, จินนี่, เซลีน, อาบุราเมะ ชิโนะ, อาบุราเมะ โทรุเนะ, สกาย, วานด้า และปิเอโตร

วานด้าพูดขึ้น "อาจารย์ อาจารย์ไม่พาทีมของพวกเราไปทำภารกิจนี้เหรอคะ?"

ชาร์ลส์ส่ายหัว "ครั้งนี้ เรากำลังจะเผชิญหน้ากับอินฮิวแมนตัวแรกที่ถูกสร้างโดยครี - ไฮฟ์"

"เขาเป็นสิ่งมีชีวิตปรสิต การผสมของสิ่งมีชีวิตหลายอย่าง ไม่เหมาะสำหรับพวกคุณทุกคนที่จะเข้าร่วม"

เขาชำเลืองมองสกายการพาเธอไปด้วยอาจทำให้เธอเปลี่ยนฝ่ายทันทีที่เธอกะพริบตา แล้วเขาอาจจะต้องใช้เทพต่างสวรรค์เพื่อเขียนความตั้งใจของเธอใหม่?

ชาร์ลส์ไม่มีความตั้งใจที่จะสร้างปัญหาแบบนั้นให้ตัวเอง ดังนั้นเขาจึงพาเพียงชิโนะและโทรุเนะไปเท่านั้น

เมื่อรู้ว่าอาจารย์ของเธอไม่ได้พาเธอไปจริงๆ วานด้าก็ไม่ยืนกราน เธอไม่ใช่คนประเภทที่จะอาละวาดหรือยืนกรานที่จะไปด้วย ถ้าอาจารย์ของเธอตัดสินใจที่จะไม่พาเธอไป เขาต้องมีเหตุผลของเขา

นอกจากนี้ แค่ได้ยินว่าศัตรูเป็นปรสิตก็ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายแล้ว เธอไม่อยากเผชิญหน้ากับอะไรแบบนั้น

จินนี่เชื่อฟังและเปิดใช้งานอุปกรณ์ เมื่อความถี่การสั่นสะเทือนถึงระดับที่ต้องการ หินดำตรงหน้าพวกเขาก็กลายเป็นของเหลวทันที แผ่กระจายไปทั่วพื้นของหลุม

ทุกคนในที่นั้นทึ่งในสิ่งที่เห็น

"มันกลายเป็นของเหลวจริงๆ ด้วย"

ชาร์ลส์พูด "ไปกันเถอะ"

จากนั้นเขาก็ก้าวเข้าไปในหินดำที่เป็นของเหลวโดยมีชิโนะและโทรุเนะตามมา ในพริบตา ทั้งสามคนก็ถูกส่งไปยังดาวเคราะห์เมเวธ

เมื่อเห็นทั้งสามหายไป จินนี่ก็รีบปฏิบัติตามคำสั่งของชาร์ลส์และปิดอุปกรณ์

เมื่อพลังงานลดลง ของเหลวก็กลายเป็นแข็ง มันเปลี่ยนเป็นหินดำอีกครั้ง

จินนี่มองดูสกายและถาม "สกาย เธอสามารถรักษาความถี่การสั่นสะเทือนนั้นได้นานแค่ไหน?"

สกายคิดสักครู่ก่อนตอบว่า "ด้วยความสามารถของฉัน ฉันอาจจะรักษามันไว้ไม่ได้นานแต่น่าจะเพียงพอสำหรับการส่งบุคลากรและอุปกรณ์"

จินนี่พยักหน้า พลังของสกายเป็นตัวเลือกสำรอง

"ตอนนี้ เราแค่รอให้ท่านชาร์ลส์กลับมา"

"เซลีน คนของเธอพร้อมหรือยัง?"

เซลีนพยักหน้าและตอบว่า "ทุกอย่างเรียบร้อย พวกเขาเต็มใจที่จะไปยังเมเวธเพื่อทำหน้าที่เฝ้ายาม"

"โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อท่านชาร์ลสบอกว่าดาวเคราะห์นั้นไม่มีแสงอาทิตย์ตลอดทั้งปี นั่นดึงความสนใจของพวกเขามาก"

ปิเอโตรรู้สึกประหลาดใจ "ไม่มีแสงอาทิตย์ตลอดทั้งปี? สิ่งมีชีวิตที่นั่นอยู่รอดได้ยังไง?"

สกายยักไหล่ "ใครจะไปรู้"

"บางทีเมื่อเราจัดการกับศัตรูแล้ว เราอาจจะได้ไปดูด้วยตัวเอง"

...

ดาวเคราะห์เมเวธ-

ชาร์ลส์ก้าวลงบนดาวเคราะห์พร้อมกับชิโนะและโทรุเนะ หลังจากเดินทางผ่านหินดำเหลว

เขาหันกลับไปมองประตู ภายในสองวินาที ทางเข้าก็ปิดสนิทแล้ว

เมื่อเห็นว่าจินนี่ได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเขาอย่างสมบูรณ์ ชาร์ลส์พยักหน้าอย่างพอใจ

จากนั้นเขาก็มองไปรอบๆ โลกต่างดาวตรงหน้าเขา

อย่างที่คิด ไม่มีดวงอาทิตย์ที่มองเห็นได้ แม้จะเป็นเช่นนั้น ดาวเคราะห์ก็ไม่ได้มืดสนิท ทัศนวิสัยยังคงค่อนข้างดี

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]