บทที่ 1115: ยกค้อนมโยลเนียร์ (ตอนพิเศษ)

หลังจากพูดจบ นาตาชาไม่ได้อยู่ที่บาร์ต่อ เธอหยิบเครื่องดื่มและเดินจากไป

ชาร์ลส์ได้มองดูทุกอย่างที่เกิดขึ้น

เขาไม่สนใจผีเสื้อสังคมอย่างนาตาชา แต่เห็นได้ชัดว่าบรูซ แบนเนอร์ ผู้ซื่อสัตย์และตรงไปตรงมาถูกคำพูดของเธอทำให้สับสนไปเลย

ในตอนนั้น สตีฟ โรเจอร์สเดินเข้ามาและพูดว่า "ไม่เลวนะ"

แบนเนอร์ดูสับสน "อะไรนะ?"

สตีฟยิ้ม "นายกับนาตาชา"

แบนเนอร์ปฏิเสธทันที "ไม่ พวกเราไม่ได้... มันไม่ใช่..."

สตีฟหัวเราะเบาๆ "ผ่อนคลายสิ นายไม่ได้ทำผิดกฎสักหน่อย"

"เธอไม่ค่อยเปิดใจกับคนง่ายๆ แต่กับคุณ เธอดูสบายใจ"

แบนเนอร์ลังเล "มันไม่ได้เป็นแบบนั้น นาตาชาแค่ชอบจีบคนเล่นๆ"

สตีฟหยิบแก้วสองใบจากบาร์และพูดว่า "ฉันเคยเห็นเธอจีบคนมาก่อน ในระยะใกล้"

"แต่ครั้งนี้ มันแตกต่าง"

แบนเนอร์หัวเราะ ไม่เชื่อว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเขากับนาตาชา

สตีฟพูดต่อ "ฟังนะ ฉันเคยเป็นคนที่พลาดโอกาสของตัวเอง"

"ถึงแม้ว่าฉันจะได้รับโอกาสครั้งที่สอง ฉันก็ยังทิ้งให้ใครบางคนรอ 70 ปี"

เมื่อพูดเช่นนั้น สตีฟมองไปทางเพ็กกี้ คาร์เตอร์

"อย่าปล่อยให้โอกาสของนายหลุดลอยไป พวกนายทุกคนสมควรได้พบคนที่ใช่"

ด้วยเหตุนั้น สตีฟหยิบเครื่องดื่มของเขาและเดินไปหาเพ็กกี้ เขายกแก้วและพูดว่า "ที่รัก เราดื่มกันไหม?"

เพ็กกี้ยิ้มขณะที่รับแก้ว "ควรเป็นการเต้นรำแทนไม่ใช่เหรอ?"

ขณะที่สตีฟเดินจากไป แบนเนอร์ตระหนักถึงบางอย่างทันทีและร้องเรียก "เดี๋ยว เมื่อนายพูดว่า 'ในระยะใกล้' นายหมายความว่ายังไง?"

…

ไม่นานหลังจากนั้น ทุกคนมารวมตัวกันรอบโต๊ะ

ธอร์กำลังแนะนำค้อนมโยลเนียร์ของเขา

คลินท์ บาร์ตัน ซึ่งช่างสงสัยเสมอ พูดว่า "มันเป็นแค่กลเท่านั้น"

ขณะที่รินเครื่องดื่มให้ตัวเองอีกแก้ว ธอร์ยิ้มเจ้าเล่ห์ "ไม่ มันมากกว่านั้นมาก"

คลินท์ทำน้ำเสียงล้อเลียน "ผู้ใดถือค้อนนี้ หากพวกเขามีค่าควร จะครอบครองพลัง..."

"เอาน่า มันเป็นแค่เวทมนตร์"

ธอร์วางมโยลเนียร์บนโต๊ะและยิ้ม "งั้นเชิญ ลองดูสิ"

ทั้งห้องพลันเงียบทันที

คลินท์ บาร์ตันเอ่ยขึ้น "ลองดู? จริงๆ เหรอ?"

ธอร์พยักหน้า "ใช่"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น คลินท์รู้สึกตื่นเต้นและลุกขึ้น "ตกลง ดูให้ดีล่ะ"

โทนี่ สตาร์คยิ้มเจ้าเล่ห์และพูดว่า "ถ้านายยกไม่ได้ เราสัญญาว่าจะไม่หัวเราะเยาะนาย"

ทุกคนระเบิดเสียงหัวเราะกับมุกแฝงของโทนี่เกี่ยวกับปัญหาสมรรถภาพของคลินท์

คลินท์เดินไปที่มโยลเนียร์และพูดว่า "ฉันเคยเห็นตอนนายยกหรอกน่า เพื่อน"

จากนั้น เขาจับค้อนอย่างมั่นคง

"อ๊า!"

แม้มีพละกำลังยกได้ห้าตัน เขาก็ไม่สามารถยกมโยลเนียร์ได้

คลินท์หัวเราะอย่างเก้ๆ กังๆ "ทำไม? นายยกได้ยังไงวะเนี่ย?"

โทนี่ยิ้ม "แอบร้องในใจอยู่ใช่ไหม?"

คลินท์หัวเราะเยาะพร้อมผายมือ "เชิญเลย สตาร์ค แน่จริงมาเลย"

ในตอนนั้น ปิเอโตรพูดขึ้น "ผมขอลองก่อนได้ไหม?"

ชาร์ลส์เห็นความกระตือรือร้นของปิเอโตรและหัวเราะเบาๆ "ทำไมไม่ลองพร้อมกับกับพี่สาวของนายล่ะ?"

เนื่องจากปิเอโตรก้าวออกมา โทนี่จึงยังคงนั่งอยู่ อยากรู้ว่ามนุษย์พิเศษคนนี้จะยกค้อนได้หรือไม่

ปิเอโตรเข้าไปใกล้มโยลเนียร์ จับด้ามจับ และพยายามใช้ความเร็วเหนือมนุษย์เพื่อยกมัน

แต่มันไม่ขยับเลยสักนิ้ว เขาลองอีกครั้ง และรู้ว่าว่าเขาไม่สามารถขยับมันได้จริงๆ

"นี่มันน่าทึ่งมาก ขณะจับมันผมไม่สามารถเคลื่อนไหวได้ด้วยซ้ำ" เขาอุทาน

วานด้า ด้วยความอยากรู้ พูดว่า "จริงเหรอ? ฉันไม่เชื่อ"

เธอเดินเข้าไป ใช้เวทมนตร์เพื่อพยายามยกค้อนจากระยะไกล แต่มโยลเนียร์ยังคงนิ่งสนิท เมื่อเธอพยายามยกมันด้วยมือของเธอ ก็ไม่มีผลเช่นกัน

เมื่อเห็นพี่น้องทั้งสองล้มเหลว โทนี่จึงลุกขึ้นในที่สุด "ท้าทายกันซึ่งหน้า ไม่เคยท้อถอยอยู่แล้ว"

เขาปลดกระดุมเสื้อสูท ก้าวไปข้างหน้าและพูดว่า "มันคือฟิสิกส์ ก็แค่หลักการทางฟิสิกส์"

ด้วยการเสริมพลังจากเซรุ่มเพิ่มพลังกายของโคโนฮะ โทนี่ตอนนี้มีพละกำลังถึงแปดตัน

ขณะจับด้ามจับของมโยลเนียร์ เขามองธอร์และพูดว่า "ถ้าฉันยกมันได้ ฉันจะได้ปกครองแอสการ์ดใช่ไหม?"

ธอร์พยักหน้าอย่างมั่นใจ "ถูกแล้ว"

โทนี่ยิ้มเจ้าเล่ห์ "เดี๋ยวจะไปออกกฎหมายให้ผู้ชายมีเมียได้หลายคน"

จากนั้นเขาออกแรงทั้งหมดของเขา แต่ค้อนไม่ขยับเลย

"เดี๋ยวฉันกลับมา"

โทนี่สวมถุงมือไอรอนแมนและลองอีกครั้ง แต่ยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แม้เขาจะเรียกโรดส์มาช่วย พวกเขาทั้งสองก็ล้มเหลว

แบนเนอร์ลองบ้างแต่ก็ล้มเหลวเช่นกัน

จากนั้น สตีฟ โรเจอร์สก้าวออกมาและวางมือบนมโยลเนียร์

ชั่วขณะหนึ่ง ธอร์สังเกตเห็นค้อนขยับเล็กน้อย แต่สตีฟปล่อยมือไปอย่างรวดเร็ว

สตีฟพยายามอีกครั้ง ดูเหมือนจะออกแรง แต่เมื่อมโยลเนียร์ไม่ขยับ เขาก็ปล่อยมือและนั่งลง

เมื่อเห็นเช่นนี้ ธอร์หัวเราะ

แบนเนอร์หันไปหานาตาชา "คุณจะไม่ลองเหรอ?"

นาตาชาส่ายหัว "ไม่ล่ะ คำถามนี้ฉันไม่อยากรู้คำตอบ"

โทนี่พูด "ไม่มีใครยกได้ เว้นแต่คนที่ไม่อยากนั่งบัลลังก์"

บาร์ตันเสริม "กวนตีนชะมัด

ฮิลส์ฟ้อง "สตีฟ บาร์ตันพูดไม่สุภาพ"

สตีฟส่ายหัว หันไปมองโทนี่ "นี่เมาท์ไปทั่วเลยเหรอ?"

โทนี่หัวเราะ พูดว่า "ด้ามมีสลักล็อกใช่ไหม? เหมือนรหัสผ่าน เฉพาะผู้ครองลายนิ้วมือแห่งธอร์ หรืออะไรประมาณนั้น?"

ธอร์ลุกขึ้นยืน "เอ่อ ใช่ ก็ฟังดูเป็นทฤษฎีที่น่าสนใจ"

จากนั้นเขาหยิบค้อนขึ้นมาหมุนมันหนึ่งรอบ แล้วพูดด้วยความภาคภูมิใจ "แต่ตอบง่ายๆ พวกเจ้าไม่คู่ควร"

"โอ้ แรงนะ" ทุกคนหัวเราะ

ในตอนนั้น ทุกสายตาหันไปที่ชาร์ลส์ ดอยล์ ซึ่งยังไม่ได้ก้าวออกมา

โทนี่กระทุ้งเขา "ชาร์ลส์ นายจะไม่ลองเหรอ?"

ชาร์ลส์มองมโยลเนียร์ แล้วมองธอร์ "ธอร์ นายแน่ใจเหรอว่าอยากให้ฉันลอง?"

ธอร์ลังเลสักครู่ก่อนตอบว่า "เชิญเลย"

ชาร์ลส์หัวเราะ ลุกขึ้น และจับด้ามจับของมโยลเนียร์ จักระไหลผ่านร่างกายของเขาและพันรอบค้อน

ในหูของเขา การแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น: ตรวจพบรายการที่ชาร์จใหม่ได้ ต้องการชาร์จหรือไม่?

ชาร์ลส์ยิ้ม คิดในใจ "ระวังนะ ตัวเล็ก ไม่งั้นอาจจะถูกชาร์จไปก็ได้"

จากนั้น ชาร์ลส์ยกมโยลเนียร์ได้อย่างง่ายดาย หมุนมันหนึ่งครั้งในมือ และส่งมันกลับให้ธอร์

ทุกคนตกตะลึง

โทนี่ตกใจ พูดออกมา "นั่นหมายความว่า นอกจากโลกเวทมนตร์และโลกนินจา แอสการ์ดก็ตกอยู่ภายใต้การปกครองของชาร์ลส์ ดอยล์ด้วยเหรอ?!"

ชาร์ลส์หัวเราะ "ราชาเทพคงไม่อนุญาต"

ธอร์รับมโยลเนียร์กลับมาด้วยรอยยิ้ม "ข้าไม่แปลกใจที่ชาร์ลส์สามารถยกมันได้"

"พ่อของข้า แม่ของข้า และข้าต่างก็ยอมรับเขา"

"ชาร์ลส์มีคุณสมบัติคู่ควร"

เมื่อได้ยินการคุยโม้ของธอร์ นาตาชา คลินท์ ฮิลล์ เพ็กกี้ คาร์เตอร์ และโรดส์ต่างก็พูดไม่ออก พวกเขาทุกคนรู้ภูมิหลังของชาร์ลส์และวิธีที่เขาได้ขึ้นสู่อำนาจ

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]