บทที่ 1095: การถูกหลอก (ตอนพิเศษ)

เจียอิ้งประหลาดใจที่ชาร์ลส์ ดอยล์รู้มากเกี่ยวกับเรื่องของเธอ หลังจากหยุดชั่วครู่ เธอพูดเบาๆ "เธอเกิดวันที่ 2 กรกฎาคมจริงๆ เป็นวันที่อากาศร้อนจัด และด้วยเหตุผลแปลกๆ บางอย่าง ฉันตัดสินใจทำความสะอาดบ้านก่อนปลุกพ่อของเธอ"

เสียงของเธอสั่นเครือด้วยอารมณ์ ดวงตาเป็นประกายด้วยน้ำตา "แคลวินวิ่งไปที่บ้านเพื่อนบ้านเพื่อยืมรถ แต่เขาพูดภาษาจีนไม่ได้ ทุกอย่างจึงวุ่นวายไปหมด"

เจียอิ้งเล่าว่าหลังจากคลอดสกายและตั้งชื่อเธอว่าเดซี่ เธอถูกจับโดยเจ้าหน้าที่ชีลด์

เธออธิบายความทุกข์ทรมานของเธออย่างสั้นๆ ว่าเธอสูญเสียลูกสาวไปยังไง และเธอใช้เวลาหลายปีในการค้นหา - ค้นหาทุกซอกทุกมุมของโลก แต่ไม่เคยพบลูกของเธอ

น้ำตาเอ่อล้นในดวงตาของสกายเช่นกัน เจียอิ้งเสยผมเบาๆ ไปด้านหลังหูของสกายและถาม "เธอสบายดีมาตลอดใช่ไหม?"

"ในตอนที่ฉันพบเธอ สิ่งเดียวที่ฉันต้องการคือวิ่งไปหาเธอและกอดเธอไว้ในอ้อมแขน"

สกายลังเลก่อนถาม "แล้วทำไมคุณถึงไม่ทำล่ะ?"

"ด้วยเหตุผลบางอย่าง กอร์ดอนบอกฉันว่าเขาไม่สามารถเทเลพอร์ตไปยังตำแหน่งของเธอได้"

"โชคดีที่สุดท้ายเขาสามารถไปถึงเธอและพาเธอมาที่นี่"

สกายเข้าใจทันที - เจ้านายของเธอเคยกล่าวไว้ว่าเนื่องจากการป้องกันของฐาน กอร์ดอนไม่สามารถเทเลพอร์ตเข้าไปข้างในได้

เจียอิ้งพูดต่อ "ตอนนี้เธอปลุกพลังและผ่านหมอกเทอร์ริเจนสำเร็จแล้ว ฉันจะเป็นพี่เลี้ยงของเธอและสอนให้เธอควบคุมพลังของเธอ"

"นางฟ้าตัวน้อยของฉัน"

ขณะที่พูด เจียอิ้งดึงสกายเข้ามาในอ้อมแขน กอดเธอแน่น

ในวันต่อๆ มา เจียอิ้งเริ่มสอนสกายวิธีใช้พลังสั่นสะเทือนของเธอ - วิธีควบคุมพลังของเธออย่างแม่นยำเพื่อเล็งไปที่วัตถุเฉพาะ ปรับความรุนแรงของการโจมตี และฝึกฝนพลังใหม่ของเธอ

...

ในเวลาเดียวกัน-

กิเดียน มาลิคมาถึงฐานที่แดเนียล ไวท์ฮอลล์ประจำการอยู่และเข้าไปในห้องของเขา

ทันทีที่ไวท์ฮอลล์เห็นกิเดียน เขาก็พุ่งเข้าไป คว้าคอเขาด้วยมือข้างหนึ่ง และยกเขาขึ้นจากพื้น

"กิเดียน นายกล้าหลอกฉันได้ยังไง?"

ใบหน้าของกิเดียน มาลิคเปลี่ยนเป็นสีแดงขณะที่เขาหายใจติดขัด ไม่สามารถพูดได้เลย ในตอนนั้น เขารู้สึกถึงเงามืดของความตายที่กำลังคืบคลานเข้ามา

วินาทีผ่านไปเหมือนชั่วโมง เมื่อกิเดียนกำลังจะหายใจไม่ออก ไวท์ฮอลล์ก็คลายมือและปล่อย

"ตึ้ง!"

กิเดียนร่วงลงบนพื้น หายใจเข้าอย่างกระหาย ในตอนนั้น เขาเชื่อจริงๆ ว่าไวท์ฮอลล์กำลังจะฆ่าเขา

"ผมไม่เข้าใจว่าคุณหมายถึงอะไร"

ไวท์ฮอลล์ยิ้มเยาะและพูด "นายจำได้ไหมว่าฉันขอให้นายหาอะไรครั้งที่แล้ว?"

ความคิดของกิเดียนนึกถึงโอเบลิสก์ แท่งหินของเหลว และชิ้นส่วนหินเล็กๆ ที่ครอบครัวของเขาเก็บไว้อย่างลับๆ ทันที

เมื่อเห็นสีหน้าของกิเดียนเปลี่ยนไป ไวท์ฮอลล์หัวเราะเบาๆ และพูดต่อ "ฉันคิดว่านายรู้แล้วว่าฉันกำลังพูดถึงอะไร"

"ชิ้นส่วนแท่งหินสีดำเล็กๆ ที่ครอบครัวของนายซ่อนไว้ รวมถึงชิ้นส่วนที่สมาชิกระดับสูงคนอื่นๆ เก็บไว้"

กิเดียนรีบอธิบาย "ท่านผู้นำ ชิ้นส่วนที่อยู่ในความครอบครองของเราเล็กเกินไป มันไม่มีประโยชน์เลย"

ไวท์ฮอลล์หัวเราะเบาๆ และพูด "ชิ้นเดียวไม่พอ แต่ถ้าเรารวบรวมชิ้นอื่นๆ ล่ะ?"

"นั่นจะเพียงพอที่จะเปิดใช้ประตูและส่งคนผ่านไปหรือไม่?"

กิเดียน มาลิคเข้าใจทันที - ไวท์ฮอลล์รู้ทุกอย่างแล้ว ไม่มีประโยชน์ที่จะซ่อนความจริงอีกต่อไป เขาพยักหน้าและยอมรับ

"ใช่ ถ้าเรารวบรวมชิ้นส่วนทั้งหมดจากทุกคน เราน่าจะสามารถเปิดใช้ประตูสำหรับการเดินทางครั้งเดียวได้"

ไวท์ฮอลล์พยักหน้าและสั่ง "งั้นทำสิ รวบรวมชิ้นส่วนแท่งหินของเหลวทั้งหมด"

"และอย่าพูดว่าฉันไม่เคยให้รางวัลความจงรักภักดี ถ้านายทำสำเร็จ ฉันจะให้โอกาสนายได้กลายเป็นคนพิเศษ"

คาบูโตะสัญญาจะให้เซรุ่มสามโดส และเขาตัดสินใจใช้หนึ่งโดสเป็นแรงจูงใจสำหรับครอบครัวมาลิค - เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะนำชิ้นส่วนแท่งหินของเหลวมาจากสมาชิกระดับสูงคนอื่นๆ

ส่วนวิธีการที่พวกเขาจะทำสำเร็จ นั่นเป็นปัญหาของพวกเขาเอง

เมื่อได้ยินข้อเสนอของไวท์ฮอลล์ ดวงตาของกิเดียน มาลิคเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น

"เข้าใจแล้วครับ ท่านผู้นำ"

ไวท์ฮอลล์ยิ้มเยาะและพูด "ไปเถอะ"

กิเดียน มาลิคตอบอย่างกระตือรือร้น "เฮลล์ ไฮดรา"

...

ไม่กี่วันต่อมา-

สตีฟ โรเจอร์สกลับมาที่สำนักงานใหญ่อเวนเจอร์สและแบ่งปันข่าวที่น่าตกใจกับทุกคน - ฟิล โคลสันยังมีชีวิตอยู่

แต่ปฏิกิริยาที่เขาได้รับไม่เป็นอย่างที่เขาคาดหวัง ทีมไม่ได้ประหลาดใจเลย

นาตาชา โรมานอฟฟ์ถึงกับเสียงดังขึ้นและพูด "สตีฟ คุณไม่รู้เหรอว่าฉันทำงานให้กับหมู่บ้านคิริมาตลอด?"

"ถ้านี่คือสิ่งที่คุณลับมาพูด ฉันจะกลับไปทำงานต่อแล้ว"

คลินต์ บาร์ตันยืดไหล่และเสริม "ถ้าไม่มีอะไรอีก ฉันจะไปห้องฝึก"

สตีฟตกตะลึง "เดี๋ยว... ฉันเป็นคนเดียวที่ไม่รู้เรื่องนี้เหรอ?"

ในตอนนั้น โทนี่ สตาร์คก็พูดเสริม "ไม่ ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน"

"ชัดเจนว่านายไม่ใช่คนเดียวที่เขาโกหก"

บรูซ แบนเนอร์ก็พูดขึ้น "นับฉันด้วย นี่เป็นการยืนยันว่าทำไมสายลับถึงเชื่อใจไม่ได้"

ธอร์ กำค้อนของเขา แกว่งมันเบาๆ และพูดพร้อมรอยยิ้ม "นี่เป็นข่าวที่น่าสนใจจริงๆ แต่ครั้งหน้าที่ข้าเจอนิค ฟิวรี่ ข้าคิดว่าข้าจะเอาค้อนฟาดหน้าเขาสักที"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]