บทที่ 975: คำถามของสตีฟ โรเจอร์ส (ตอนพิเศษ)

เผชิญกับถนนที่รถติดข้างหน้าและฝูงชนที่ตื่นตระหนกรอบตัว นิค ฟิวรี่ไม่มีทางเลือกนอกจากพุ่งชนรถด้านหน้า บังคับทางด้วยแรงกระแทก

ตำรวจคนหนึ่งถือปืนกลวิ่งไปยังแท่นใกล้ๆ ขนานกับที่นั่งคนขับของฟิวรี่ และเริ่มยิงใส่เขา

"ปั้งๆๆๆ!"

กระสุนพุ่งผ่านอากาศ ฟิวรี่กดตัวแนบเบาะและเอนหลัง ซ่อนร่างกายหลังเสา B ของรถ การยิงของเจ้าหน้าที่ทะลุหน้าต่างรถแต่ไม่โดนเขา

หลังจากกำจัดเจ้าหน้าที่สองนายโดยการพุ่งชนรถของพวกเขา ฟิวรี่บังคับเปิดทางและขับหนีไป

แต่ผู้ไล่ล่าไม่ยอมแพ้ ไล่ตามเขาในรถตำรวจพร้อมยิงต่อเนื่อง การไล่ล่าความเร็วสูงยิ่งเร้าใจและอันตรายมากขึ้น

ในตอนนั้น ฟิวรี่อดเสียใจไม่ได้ที่ไม่ได้ฉีดเซรุ่มเสริมพลังกาย

ในฐานะผู้อำนวยการหน่วยสืบราชการลับที่ก้าวหน้าที่สุดในโลก เขาไม่เคยคิดว่าจะเผชิญกับความพยายามลอบสังหารเอาชีวิตกลางวันแสกๆ

ด้วยความช่วยเหลือของผู้ช่วยเอไอและรถบรรทุกที่ผ่านมาที่สี่แยก ฟิวรี่จัดการกำจัดรถตำรวจที่ไล่ตามสองคัน

หลังจากกำจัดพวกนั้นแล้ว ฟิวรี่รีบตะโกน "หาเส้นทางหนีให้ฉัน!"

เอไอตอบ "กำลังคำนวณเส้นทางปลอดภัย..."

ตอนนั้นเอง ฟิวรี่สังเกตเห็นชายคนหนึ่งยืนอยู่กลางสี่แยกข้างหน้า แต่งกายชุดดำ ถืออาวุธที่ดูคล้ายอาวุธ

ฟิวรี่เตรียมพร้อมจะชนเขา แต่ชายคนนั้นยังคงสงบนิ่งอย่างน่าขนลุก ยกอาวุธและเล็งใต้รถของฟิวรี่

ชายบนถนนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นวินเทอร์โซลเยอร์ หรือบัคกี้ บาร์นส์

ด้วยการเหนี่ยวไก ระเบิดลูกหนึ่งแล่นไปตามพื้นและติดกับใต้ท้องรถของฟิวรี่

"ตู้ม!"

การระเบิดส่งรถของฟิวรี่ลอยขึ้นกลางอากาศท่ามกลางเปลวไฟ

ขณะที่รถพุ่งเข้าหาเขา บัคกี้เบี่ยงตัวอย่างใจเย็น ปล่อยให้รถตกลงด้านหลัง

"แครก!"

รถไถลไปครึ่งบล็อก พ่นควันดำก่อนหยุดนิ่ง

บัคกี้ถืออาวุธ เริ่มเดินไปที่รถที่พังทีละก้าว

ในรถที่พลิกคว่ำ ฟิวรี่เห็นศัตรูที่กำลังเข้ามาผ่านกระจกที่แตกร้าว

เขาไม่เสียเวลา หยิบเครื่องตัดแม่เหล็กไฟฟ้าและเริ่มตัดหลังคารถ ใต้รถ เขาสังเกตเห็นฝาท่อ

ฟิวรี่รู้ว่าโชคยังไม่หมด รีบหนีเข้าไปในระบบท่อระบายน้ำด้านล่าง

บัคกี้มาถึงรถ เขาคว้าประตูด้วยแขนโลหะ ฉีกมันออกอย่างง่ายดายและโยนทิ้งไป มองเข้าไปข้างใน เขาเห็นรูบนหลังคาและฝาท่อที่เปิดอยู่ด้านล่าง

...

ขณะเดียวกัน-

หลังจากชาร์ลส์ ดอยล์ซื้อสัญญาอัญเชิญมันดะ ไกลออกไปที่ฐานหมู่บ้านเสียง โอโรจิมารุรู้สึกถึงการเชื่อมต่อกับมันดะที่กลับคืนมา

นี่หมายความว่าเขาสามารถอัญเชิญมันดะเพื่อต่อสู้ได้อีกครั้ง โอโรจิมารุยิ้มแต่ระงับการพยายามอัญเชิญ

เขารู้ว่านี่เป็นเพราะท่านชาร์ลส์นำมันดะเข้ามาในโลกนี้ การมีมันดะเป็นพันธมิตรหมายถึงการได้สัตว์อัญเชิญระดับคาเงะ เหนือกว่าอาโอดะทั้งในด้านพละกำลังและขนาด

แต่โอโรจิมารุไม่ได้กระตือรือร้นที่จะพบกับเพื่อนเก่าเป็นพิเศษ ตอนนี้เขาสนใจโครงการวิทยาศาสตร์มากมายที่เขากำกับดูแลอยู่ การพบกับมันดะสามารถรอไปก่อนได้

ไม่ใช่แค่โอโรจิมารุที่รู้สึกถึงการกลับมาของมันดะ ในห้องพยาบาลที่ซาสึเกะกำลังพักฟื้น เขาก็รับรู้เช่นกัน

...

ขณะเดียวกัน-

หลังจากบอกลาแซม สตีฟ โรเจอร์สมุ่งหน้าไปที่สำนักงานชาร์ลส์ในควีนส์ นิวยอร์ก

ขี่ฮาร์เลย์มาที่ทางเข้าสำนักงาน เขาหยุดมองป้ายและคนเฝ้าประตูที่ยืนอยู่ที่ทางเข้า

แม้ว่าเขาจะตรวจสอบสถานที่นี้หลายครั้งในแฟ้ม แต่นี่เป็นครั้งแรกที่มาด้วยตัวเอง

หลังจากจอดรถจักรยานยนต์ริมถนน สตีฟเดินไปที่สำนักงาน

เมื่อเขาเข้าใกล้ คนเฝ้าประตูเปิดประตูให้เขา

"ขอบคุณครับ!"

เข้าสำนักงาน สตีฟสังเกตเห็นภายในที่กว้างขวางและหรูหรา ต่างจากความวุ่นวายที่ซึนะหรือคุโมะ สำนักงานดูเงียบสงบ มีเพียงพนักงานและลูกค้าไม่กี่คน

พนักงานแทบไม่มองสตีฟขณะที่เขาเดินเข้ามา ดูเหมือนไม่สนใจการปรากฏตัวของซูเปอร์โซลเยอร์ที่มีชื่อเสียง

สตีฟเดินไปที่เคาน์เตอร์หน้า ที่ซึ่งเขาได้รับการต้อนรับจากหญิงสาวท่าทางมืออาชีพ

"สวัสดีครับ" สตีฟพูด "ผมอยากสอบถามบางอย่าง"

เซลีน ยิ้มสุภาพขณะตอบว่า "ข้อมูลทั้งหมดจากสำนักงานชาร์ลส์มีค่าธรรมเนียม"

เซลีนรู้ดีว่าแม้สตีฟ โรเจอร์ส หรือที่รู้จักในนามกัปตันอเมริกา จะเป็นบุคคลสาธารณะที่มีชื่อเสียง แต่เขาไม่ได้ร่ำรวยเป็นพิเศษ จริงๆ แล้ว ฐานะการเงินของเขาต่ำกว่าคนชนชั้นกลางหลายคน

แน่นอน ถ้าเขามาที่นี่ในนามของชีลด์สำหรับภารกิจทางการ สถานการณ์จะแตกต่างออกไป—ชีลด์แน่นอนว่าจ่ายได้

สตีฟอธิบาย "ไม่ใช่เรื่องข่าวกรองหรือทรัพยากร ผมอยากรู้เพิ่มเติมเกี่ยวกับเซรุ่มเสริมพลังกาย"

"ถ้าสมมติว่า คนอายุ 90 ปีอยากได้รับเซรุ่ม จะเป็นไปได้ไหมที่จะฟื้นฟูร่างกายให้แข็งแรงที่สุด?"

ได้ยินอย่างนั้น เซลีนคิดในใจ 'เขากำลังถามเรื่องนี้เพื่อเพื่อนเก่าหรือเปล่า?'

ถ้าสตีฟถามคำถามนี้กับคนอื่น พวกเขาอาจไม่สามารถให้คำตอบชัดเจนได้โดยไม่มีข้อมูลการทดลอง อย่างไรก็ตาม นี่คือเซลีน

นอกเหนือจากผู้พัฒนาเซรุ่มอย่างโอโรจิมารุและซึนาเดะ เซลีนเป็นหนึ่งในผู้ที่รู้มากที่สุดเกี่ยวกับผลของมัน

เธอรู้ว่าเซรุ่มเป็นเพียง "รุ่นที่อ่อนลงของเซรุ่มแวมไพร์"

กับเซรุ่มเสริมพลังกายในปัจจุบัน การให้มันกับคนอายุ 90 กว่าปีจะไม่มีปัญหาเลย

เซลีนยิ้มและให้ความมั่นใจเขา "คุณไม่ต้องกังวลเรื่องนั้น"

"ด้วยความสามารถของเซรุ่ม ตราบใดที่คนๆ นั้นยังไม่ตาย พวกเขาจะสบายดีหลังฉีด"

"สำหรับคนอายุ 90 ปี ผลของเซรุ่มจะยังสมบูรณ์"

ได้ยินอย่างนั้น ใบหน้าของสตีฟสว่างด้วยความยินดี

"นี่เป็นข่าวที่ดีที่สุดที่ผมได้ยินวันนี้"

แต่เมื่อคิดว่าการได้มาซึ่งเซรุ่มยากแค่ไหน สตีฟหยุดครู่หนึ่งและถาม "ถ้า… สมมติว่า… ผมเสนอโล่ของผมเพื่อแลกเปลี่ยน ผมจะได้เซรุ่มกี่โดส?"

สตีฟเข้าใจคุณค่าของโล่ของเขา ซึ่งอยู่ที่ความหายาก ทำจากไวเบรเนียมและโลหะอื่นๆ มันถูกหลอมโดยฮาเวิร์ด สตาร์คภายใต้สถานการณ์พิเศษ มูลค่าของมันสูงอย่างไม่ต้องสงสัย

เซลีนประหลาดใจเล็กน้อยกับข้อเสนอของสตีฟ—โล่ของเขา

'นี่จะถือว่าเป็นไอเทม 084 หรือไม่?' เธอสงสัย แม้ว่าเธอจะได้ยินเรื่องความพิเศษของโล่ แต่เธอไม่แน่ใจว่าท่านชาร์ลส์จะสนใจสะสมมันหรือไม่

หลังจากครู่หนึ่ง เธอตอบ "ฉันไม่สามารถกำหนดมูลค่าของโล่ตอนนี้ได้"

"เป็นไปได้ว่ามันอาจไม่พอแม้แต่หนึ่งโดส แต่มันก็อาจได้หนึ่งหรืออาจหลายโดส"

"ฉันต้องรายงานเรื่องนี้ให้บอสตัดสินใจ"

ได้ยินคำตอบของเธอ สตีฟรู้สึกปะปนกัน ไม่ได้ดีใจหรือผิดหวัง ตอนนี้ยังไม่มีคำตอบที่แน่นอน

เขาหยิบนามบัตร วางบนเคาน์เตอร์ และพูดว่า "กรุณาช่วยรายงานเรื่องนี้ให้ผมด้วย แจ้งผมเมื่อมีการตัดสินใจแล้ว ขอบคุณครับ"

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]