บทที่ 930: ยึดครองสำนักงานชาร์ลส์! (ตอนพิเศษ)

ซิฟพูดต่อ "โดยเฉพาะพวกผู้ชายที่มีคนที่พวกเขารักอยู่แล้ว"

"และนอกจากนั้น แม้แต่นักรบที่แข็งแกร่งที่สุดก็ยังต้องการกองทัพเพื่อพิชิตและปล้นสะดม นี่สอดคล้องกับกลยุทธ์ปกติของนาง"

"นางรวบรวมนักรบที่กล้าหาญที่สุดและปล่อยให้เกิดการสังหาร ทิ้งความพินาศไว้เบื้องหลัง"

ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเมย์เคร่งขรึมขณะพูด "เป้าหมายของเธอครั้งนี้คือสำนักงานชาร์ลส์ คนที่นั่นแข็งแกร่งมาก"

"พวกนินจาในสำนักงานนั้นเหนือกว่าเจ้าหน้าที่ชีลด์ แม้แต่ฉัน วอร์ด หรือโคลสัน กับพลังที่เรามีตอนนี้ก็ยังเทียบไม่ได้"

ซิฟพยักหน้าเห็นด้วย พูดว่า "ข้าเข้าใจแล้ว นั่นคือเป้าหมายของนาง"

...

ในขณะเดียวกัน-

โคลสันกำลังลังเลว่าจะแจ้งชาร์ลส์ ดอยล์เกี่ยวกับการโจมตีที่กำลังจะมาถึงของโลเรไลดีหรือไม่

สำหรับชีลด์ ชาร์ลส์เป็นปัจจัยที่คาดเดาไม่ได้และอันตราย

ต่างจากอเวนเจอร์ส ชาร์ลส์ถูกจัดอันดับว่าเป็นภัยคุกคามระดับสูงสุดในการประเมินของพวกเขา เจ้าหน้าที่ชีลด์หลายคนพ่ายแพ้ต่อเขา และความเป็นศัตรูระหว่างพวกเขาฝังรากลึก

ต่างจากอเวนเจอร์สที่มักทำเพื่อส่วนรวม ชาร์ลส์ต้องการค่าตอบแทนสำหรับการกระทำของเขา เขาจะไม่เข้าแทรกแซงต่อต้านอาชญากรหรือวายร้ายเว้นแต่จะมีแรงจูงใจทางการเงิน

สำหรับโคลสัน ชาร์ลส์คือวายร้ายตัวจริง

ถ้าโลเรไลจัดการควบคุมคนของชาร์ลส์ได้ มันจะทำให้พลังของเขาอ่อนแอลงอย่างมาก—อาจเป็นประโยชน์ต่อชีลด์

แต่โคลสันก็รู้ว่าสถานการณ์ต้องจัดการอย่างระมัดระวัง การกระทำใดๆ ต้องทำให้ชาร์ลส์อ่อนแอลงโดยไม่ก่อความเสียหายที่แก้ไขไม่ได้

หลังจากชั่งน้ำหนักตัวเลือก โคลสันตัดสินใจแจ้งชาร์ลส์ แต่หลังจากที่โลเรไลลงมือแล้วเท่านั้น

...

กลับมาที่ซิฟและเมย์-

โคลสันปรากฏตัวที่ประตูและประกาศ "กล้องวงจรปิดจับภาพพวกเขาได้แล้ว ถ้าเป้าหมายของโลเรไลคือหานักรบที่ทรงพลัง ผมว่าเธอเจอขุมทรัพย์แล้ว"

"เธอไปถึงถนนที่สำนักงานชาร์ลส์ตั้งอยู่แล้ว"

"เจ้าหน้าที่ของเราพยายามหยุดเธอแต่ล้มเหลวและตอนนี้ถูกควบคุมแล้ว"

ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของซิฟและเมย์เคร่งเครียด

"แย่แล้ว กองกำลังของโลเรไลกำลังแข็งแกร่งขึ้น" เมย์พูด

โคลสันถาม "พลังของโลเรไลใช้ได้กับผู้ชายทุกคนเหรอ ไม่ว่าจะแข็งแกร่งแค่ไหน?"

ซิฟส่ายหน้าและตอบ "ข้าไม่แน่ใจว่ามีขีดจำกัดในการควบคุมของนางหรือไม่"

เธอลังเลชั่วครู่ ความทรงจำอันเจ็บปวดแวบผ่านใจ ก่อนพูดต่อ "ครั้งหนึ่ง แม้แต่ธอร์ก็ตกอยู่ภายใต้มนตร์ของนาง เชื่อฟังทุกคำสั่งของนาง"

ได้ยินเช่นนั้น ม่านตาของโคลสันหดเล็กน้อย

ในความเข้าใจของโคลสัน ธอร์เป็นผู้ที่อยู่ในระดับเดียวกับชาร์ลส์ ดอยล์ ไม่ว่าจะในแง่ของพลังส่วนตัวหรือกำลังที่หนุนหลัง พวกเขาเท่าเทียมกัน

ชาร์ลส์มีโลกนินจาและโลกเวทมนตร์หนุนหลัง ในขณะที่ธอร์มีกำลังของแอสการ์ดและชาวแอสการ์ด

เมื่อคำนึงถึงอายุขัยและพละกำลังมหาศาลของธอร์ โคลสันตระหนักว่าถ้าแม้แต่เขายังถูกโลเรไลควบคุมได้ ชาร์ลส์ ดอยล์ก็อาจไม่มีภูมิคุ้มกัน

ถ้าชาร์ลส์ถูกควบคุม พลังที่เขาถืออยู่อาจทำให้โลกทั้งใบไร้เสถียรภาพ

มาถึงข้อสรุปนี้ โคลสันประกาศอย่างเร่งด่วน "เราต้องหยุดพวกเขาทันที"

ซิฟถาม "อีกนานแค่ไหนกว่าจะถึง?"

เมย์ตอบ "เรายังอีกสิบนาทีกว่าจะถึงนิวยอร์ก หลังจากนั้นยังต้องใช้เวลาไปถึงสำนักงานชาร์ลส์อีก"

"กว่าเราจะไปถึง ทุกคนที่นั่นคงถูกควบคุมไปแล้ว"

ซิฟพูดหนักแน่น "เราไม่สามารถปล่อยให้สถานการณ์ลุกลามไปกว่านี้ได้"

"ไม่ว่าอย่างไรก็ห้ามให้โลเรไลไปถึงเมอร์ลินสูงสุด ถ้าเกิดขึ้น ผลที่ตามมาจะร้ายแรง"

"พวกเจ้ามีวิธีติดต่อชาร์ลส์ ดอยล์หรือไม่?"

โคลสันพยักหน้าและตอบ "ผมจะติดต่อเขาทันที หวังว่าจะไม่สายเกินไป"

โคลสันหมุนตัวและมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของเขาทันที

...

ในขณะเดียวกัน-

โลเรไลมาถึงทางเข้าด้านหน้าของสำนักงานชาร์ลส์แล้ว คนเฝ้าประตูสองคนตกอยู่ภายใต้การควบคุมของเธอ กระตือรือร้นเปิดประตูให้เธอ

"เชิญเข้ามาเถิด นางฟ้าผู้งดงาม" คนหนึ่งพูดด้วยความเคารพ

โลเรไล แกว่งสะโพกอย่างสง่างาม เดินอย่างมั่นใจเข้าไปในตึก ทิ้งผู้ติดตามที่ถูกควบคุมจำนวนมากไว้ข้างนอก

เมื่อก้าวเข้าสู่ล็อบบี้อันหรูหราและใหญ่โต โลเรไลอดยิ้มด้วยความพอใจไม่ได้

เธอเดินเข้าไปข้างใน สายตากวาดมองภายในและผู้คน สำนักงานคึกคักด้วยกิจกรรม

นอกจากพนักงาน บริเวณเลานจ์มีชายหนุ่มสองคน อุจิฮะ โอบิโตะและอุจิฮะ ชิซุยกำลังคุยกัน

ในบริเวณร้านอาหาร จิไรยะกำลังสนทนาลึกซึ้งกับหญิงสาวผมบลอนด์

สายตาของโลเรไลหยุดอยู่ที่ชายทั้งสามคน สังเกตเห็นผ้าคาดหน้าผากที่พวกเขาสวมใส่ เธอคิดว่าพวกเขาต้องเป็นนินจาที่โรว์พูดถึง

โลเรไลมุ่งหน้าไปที่เคาน์เตอร์ต้อนรับ ที่ชายชื่อไมเคิลทักทายเธอด้วยรอยยิ้มมืออาชีพ

"สวัสดีตอนบ่ายครับ คุณผู้หญิง วันนี้เราจะช่วยอะไรคุณได้บ้าง?" ไมเคิลถาม

ริมฝีปากของโลเรไลโค้งเป็นรอยยิ้มบางๆ ขณะวางมือเบาๆ บนมือของไมเคิลที่วางอยู่บนโต๊ะ

"หัวหน้าของเจ้า ชาร์ลส์ ดอยล์ อยู่ที่สำนักงานหรือไม่?" เธอถามเสียงนุ่ม

ทันทีที่สัมผัสและเสียงของเธอมาถึงเขา ดวงตาของไมเคิลเลื่อนลอยขณะที่มนตร์ของเธอเข้าครอบงำ หัวใจและจิตวิญญาณของเขาตอนนี้เป็นของโลเรไลทั้งหมด

"คุณช่างงดงาม" เขาพึมพำ ตกอยู่ในภวังค์อย่างสิ้นเชิง

ตอนนี้ ชายทุกคนในล็อบบี้จ้องมองโลเรไล คนที่มีจิตใจอ่อนแอกว่าตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเธอแล้ว

โอบิโตะและชิซุยที่นั่งอยู่ในเลานจ์ก็อดมองมาทางเธอไม่ได้

แม้แต่จิไรยะที่ปกติสงบนิ่งก็ยังถูกดึงดูดให้มอง แม้ว่าจะยังไม่ตกอยู่ภายใต้มนตร์ก็ตาม

ไมเคิลที่ยังหลงใหล ตอบ "ผมเสียใจมากครับ แต่หัวหน้าของเรา ชาร์ลส์ ดอยล์ ไม่อยู่ที่สำนักงานในตอนนี้"

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โลเรไลขมวดคิ้วเล็กน้อย ผิดหวังที่ไม่สามารถควบคุมนักรบที่ทรงพลังเช่นนั้นได้ทันที

สังเกตเห็นความไม่พอใจของเธอ ไมเคิลโน้มตัวมาข้างหน้า กระตือรือร้นที่จะเอาใจ "มีอะไรที่ผมจะช่วยคุณได้บ้างไหมครับ หญิงงามของผม?"

โลเรไลยิ้ม ท่าทางที่ทำให้หัวใจของไมเคิลพองโต ในความคิดของเขา โลเรไลได้แทนที่เซลีน ภรรยาของเขาไปแล้ว

"ใครคือชายที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักงานนี้?" โลเรไลถาม

ไม่ลังเล ไมเคิลชี้ไปที่บริเวณร้านอาหาร ชี้ไปที่จิไรยะ "ท่านผู้นั้นครับ จิไรยะแห่งเหล่าซันนิน เป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนักงานของเรา"

รอยยิ้มของโลเรไลลึกซึ้งขึ้น เธอยื่นมือไปคว้าเนคไทของไมเคิล ค่อยๆ ดึงเขาเข้ามาใกล้

"ที่รัก แล้วเจ้าชื่ออะไร?" เธอถามเสียงหวาน

"ไมเคิลครับ ผมชื่อไมเคิล!" เขาตอบอย่างกระตือรือร้น

โลเรไลปล่อยเนคไทของเขา ลูบใบหน้าเขาด้วยความเอ็นดูก่อนหมุนตัวมุ่งหน้าไปที่โอบิโตะและชิซุยในเลานจ์

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ อัพเดททุกวัน อ่านตอนใหม่ก่อนใคร จิ้มที่นี่เลยค่ะ]